Όταν ο Charles Bukowski απέδειξε on camera ότι η Αγάπη είναι ένας Σκύλος από την Κόλαση.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

<<Όσο πιο μακριά βρίσκομαι από την ανθρώπινη φυλή τόσο καλύτερα αισθάνομαι. Και ας γράφω για την ανθρώπινη φυλή>>. Το ότι ο Charles Bukowski ήταν ένας Τρελαμένος , οργισμένος Μπάσταρδος  δεν ήταν ποτέ κάνα μεγάλο μυστικό. Ο Bukowski σπάνια ένιωθε άνετος έξω στην κοινωνία. Ίσως μονάχα αν είχε κατεβάσει μερικά ουίσκι με νερό αλλά και πάλι η φάση ήταν πενήντα – πενήντα….

tumblr_mi7z9bi5mm1qfa8kuo1_50011

<<Δυο ίντσες μακριά τους είναι μια χαρά, δυο μίλια είναι επίσης μια χαρά, είκοσι χιλιάδες μίλια είναι απλά υπέροχα. Αρκεί να μπορώ να συντηρούμαι. Οι άνθρωποι με ταΐζουν επειδή τους ‘ταΐζω’. Δεν γουστάρω να είμαι δίπλα τους. Δεν αντέχω να με σκουντάνε με τους αγκώνες τους. Δεν γουστάρω τους ανθρώπους, δεν μ’αρέσουν τα κεφάλια τους, δεν μ’αρέσουν οι  φάτσες τους, δεν μ’αρέσουν τα πόδια τους, δεν μ’αρέσουν οι συζητήσεις τους και τα αυτοκίνητα τους, δεν μ’αρέσουν τα σκυλιά, τα γατιά και τα λουλούδια τους>>.

Ήταν ο Bukowski απλά ένας πικρόχολος, οργισμένος γέρο μπάσταρδος ? Πιθανότατα ναι. Ήταν όμως και ένας απίστευτα χαρισματικός συγγραφέας και πάνω απ’ όλα ένας αγανακτισμένος άνθρωπος. Μπουχτισμένος από τη ζωή του μεροκάματου, του 8ωρου και της <<παράνοιας>> του σύγχρονου πολιτισμού.  Κατέφυγε όλη του τη ζωή σε απαίσια φτηνιάρικα διαμερίσματα, καμιά φορά και στην  άκρη του δρόμου, και βρήκε  διαφυγή μέσα από τα γραπτά του και το ποτό. Το έργο του δεν είναι όμορφο. Είναι απλά αληθινό. Αυτό που ξεχωρίζει τον Bukowski από τους υπόλοιπους είναι ότι ποτέ δεν σου λέει ψέματα για τον κόσμο στον οποίο παλεύουμε καθημερινά. Και όμως για κάποιον που πάλευε  να περιορίσει την ρουτίνα του μεταξύ του σπιτιού του και του μπαρ της γειτονίας κατόρθωσε στο τέλος να φτάσει μακριά. Ο Bukowski τα κατάφερε τελικά και ας πέρασε μια προσωπική Κόλαση. Ακόμα και τον Θάνατο ξεγέλασε  κάνα δυο φορές.

κοίτα λέει ο θάνατος, καθώς περνά εμπρός μου,

θα σε πάρω όπως και να ‘χει 

άσχετα με το τι ήσουν :

ποιητής, ταξιτζής, νταβατζής, κρεοπώλης,

αλεξιπτωτιστής, θα σε πάρω…

εντάξει δικέ μου, του λέω. 

τώρα τα πίνουμε παρέα

καθώς η ώρα από μια κοντεύει δυο

τη νύχτα και

μόνο αυτός γνωρίζει ποία 

θα’ ναι η στιγμή, μα τον ξεγέλασα : 

κέρδισα τα 5 γαμημένα μου λεπτά

κι ακόμη παραπάνω.

Το μόνο που δεν κατάφερε να ξεγελάσει ποτέ στην ζωή του ο Charles ήταν οι γυναίκες.  O Hank  αγαπούσε όπως όλοι μας και τρελαινόταν όπως όλοι μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: