Η Σκυλίσια μέρα του Al Pacino.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Το Dog Day Afternoon (1975) είχε όλα τα συστατικά για να θάψει την καριέρα του Pacino πριν καν καλά – καλά ξεκινήσει.

Χαμηλό budget, ελάχιστη δράση και το κυριότερο ήταν μια ταινία τιγκαρισμένη σε αιχμηρά κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα της εποχής που κάθονταν μάλλον βαριά στο στομάχι του μέσου Αμερικανού τηλεθεατή. Η ταινία στοχοποιόυσε τον πόλεμο του Βιετνάμ και την εγκληματική αδιαφορία της κυβέρνησης των Η.Π.Α. απέναντι στους εξαθλιωμένους, οικονομικά, σωματικά και ψυχολογικά, βετεράνους του πολέμου. Επίσης ασκούσε έντονη κριτική στην αστυνομία για τις αιματηρές ταραχές στις φυλακές Attica το 1971 όπου σκοτώθηκαν 29 κρατούμενοι από πυρά αστυνομικών. Το πραγματικά μεγάλο ΣΟΚ όμως έρχεται στη μέση της ταινίας όταν ο κεντρικός χαρακτήρας , Sonny, αποκαλύπτεται ότι αποπειράθηκε να ληστέψει μια τράπεζα με απώτερο σκοπό να βρει χρήματα για να πληρώσει την επέμβαση  αλλαγής φύλου του συντρόφου του Leon ! Η σκηνή όπου ο Ομοφυλόφιλος ληστής τράπεζας και πρώην βετεράνος του Βιετνάμ Sonny ξεπροβάλει απ΄την , περικυκλωμένη από μπάτσους, τράπεζα και αρχίζει να φωνάζει προκλητικά <<Attica – Attica !>>  στο παρευρισκόμενο πλήθος θα μπορούσε να ήταν αρκετή ώστε να μην ξαναδούμε τον Al Pacino ούτε σε διαφήμιση απορρυπαντικού ! Και όμως, χάρη στην συγκλονιστικά ανθρώπινη ερμηνεία του, ο σπουδαίος ηθοποιός κατορθώνει να κάνει τον Sonny μια από τις πιο συμπαθής περσόνες στην ιστορία του κινηματογράφου.

To Dog Day Afternoon  δεν έγινε ποτέ το μεγάλο blockbuster. Σήμερα την ταινία παίζει να τη θυμούνται μόνο οι φανατικοί οπαδοί του Pacino. Την συνέχεια όμως την ξέρετε όλοι. Μπορεί να τον ξέρετε με την μορφή ενός άξεστου Κουβανού βαρόνου κοκαΐνης που πίστευε ότι θα έκανε τον κόσμο δικό του. Η στο ταλαιπωρημένο πρόσωπο του αστυνόμου Frank Serpico όταν ανακαλύπτει με πόνο ότι καμιά φορά οι ίδιοι σου οι συνεργάτες μπορεί να είναι πιο επικίνδυνοι και διεφθαρμένοι απ’ τα καθάρματα που κυνηγάτε μαζί. Ίσως και να τον αναγνωρίζεται μέσα απ’ τα τυφλά μάτια του αυτοκτονικού συνταγματάρχη Frank Slade που ουρλιάζει στον νεαρό βοηθό του << Im in the dark here !>>…

Για αυτήν του την ερμηνεία στο Scent of a Woman (1992) κέρδισε το Oscar. Το μοναδικό του… Άξιζε τουλάχιστον άλλα πέντε. Η Ακαδημία τον αδίκησε εκείνος όμως δεν την σνόμπαρε ποτέ. << Το να κερδίζεις Οscar είναι σαν να παίρνεις το χρυσό στους Ολυμπιακούς>>. Πάντα σεμνός και ταπεινός. Ακόμη και τώρα που ο κόσμος του ανήκει. <<The world is yours>> αυτή την επιγραφή είδε ο Tony Montana στον ουρανό και ήξερε ότι θα κάνει όλα του τα όνειρα πραγματικότητα. Όμως ο Pacino δεν πνίγηκε στο ίδιο του το αίμα μέσα σε ένα συντριβάνι, γεμάτος σφαίρες, όπως ο χαρακτήρας του αξέχαστου Montana. Παραμένει στην κορυφή και δεν πρόκειται να πέσει μιας και ξέρει ότι η απληστία είναι ο σίγουρος δρόμος για την καταδίκη. Δεν θα πέσει ποτέ του γιατί ποτέ δεν βρήκε τίποτα έτοιμο. Ότι κέρδισε το απέκτησε με την αξία και τον μόχθο του. Και για όλα αυτά χρειάστηκε απλά να περάσει μια Σκυλίσια Μέρα. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: