Γουίλιαμ Μπάροουζ : Προφητικές Ιστορίες μέσα από το βρώμικο στόμα μιας μαστουρωμένης Κωλοτρυπίδας.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Για κάποιον που ξεκίνησε να πειραματίζεται με τα ναρκωτικά στα 13 του ήθελε να γίνει επαγγελματίας ντετέκτιβ και χρόνια αργότερα πυροβόλησε, κατά λάθος, την γυναίκα του στο κεφάλι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Γουίλιαμ Μπάροουζ  δεν τα πήγε καθόλου άσχημα. Σήμα κατατεθέν της γενιάς των Μπητ και ένας από τους πιο σημαντικούς αβάν- γκαρντ…. βασικά όχι δεν θα συνεχίσω έτσι τον πρόλογο μου. Δεν είμαστε στο ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ. Ας το πάρουμε από την αρχή.

Ο Μπάροουζ έγραφε κυρίως για την πρέζα. Και ήταν καλός στο να γράφει για την πρέζα. Έγραφε τόσο φοβερά για την πρέζα που με το πέρασμα των καιρών τα κείμενα του για την πρέζα κατέληξαν να είναι η πιο πειστική και τρομαχτική  πρόβλεψη του παρόντος αλλά και του μέλλοντος μας. Τι ακριβώς πρόβλεψε ο Μπάροουζ ? Α μονάχα το γεγονός ότι κάποτε θα ζούμε σε ένα δυστοπικό μέλλον όπου θα κυριαρχεί ο Έλεγχος και θα καθορίζει τις κινήσεις και την συμπεριφορά σου μέσα σε μια κοινωνία εσκεμμένης υπέρ πληροφόρησης. Σου θυμίζει κάτι μήπως ?

Γόνος μιας αρκετά εύπορης οικογένειας ο Μπάροουζ , γνωστός και ως Γουίλιαμ Λη, πέρασε μεγάλο μέρος των 50s ταξιδεύοντας σε διάφορα εξωτικά μέρη όπως για παράδειγμα η Ταγγέρη και ξόδευε το καταπίστευμα του σε ναρκωτικά, ποτό και νεαρά εξωτικά αγοράκια. Αν και συνειδητοποιημένος  ομοφυλόφιλος, από την εφηβεία του, παντρεύτηκε δυο φορές και  σιχαινόταν τον όρο gay σε τέτοιον βαθμό που δεν θα δίσταζε να σου ανοίξει μερικές τρύπες στο στέρνο με  το περίστροφο που συνήθως κουβαλούσε πάνω του αν τον αποκαλούσες έτσι. Με αυτό το περίστροφο  κατέληξε να σκοτώσει την δεύτερη γυναίκα του, Τζοάν Βόλλμερ, όταν όντας και οι δυο μεθυσμένοι αποφάσισαν να παίξουν ‘Γουλιέλμο Τέλλο‘ για να ψυχαγωγήσουν τους φίλους τους σε κάποιο πάρτι κάπου στο Μέξικο.

Η Τζοάν στερέωσε ένα ψηλό ποτήρι του κοκτέιλ στο κεφάλι της, ο Μπάροουζ το σημάδεψε και τελικά την πέτυχε κατακούτελα. Αφού ταλαιπωρήθηκε επί 13 δύσκολες μέρες στην Μεξικάνικη ψειρού τελικά απελευθερώθηκε χάρη σε έναν οικονομικό ‘διακανονισμό’ που έκανε ο αδελφός του με τις τοπικές αρχές. Έχοντας τον γλυκό αέρα της ελευθερίας πάνω από το κεφάλι του ο Λη συνέχισε να κάνει αυτό που ήξερε καλύτερα, να βαράει οπιούχα μέσα στον οργανισμό του ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε για πρώτη φορά να γράφει στα σοβαρά.  Και το τελευταίο το οφείλει στον ξαφνικό θάνατο της Τζοάν. Και ας ένιωθε τύψεις για να το παραδεχτεί. Α επίσης εγκατέλειψε το Μεξικό και ταξίδεψε για μήνες  στην Λατινική Αμερική με σκοπό να βρει τους Ινδιάνους του Αμαζονίου και να προμηθευτεί από αυτούς το ναρκωτικό Γιαχέ που σύμφωνα με φήμες αυξάνει την … τηλεπαθητική ικανότητα στην οποία πίστευε έντονα ο συγγραφέας.

‘Όταν φτιάχνεσαι βλέπεις τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνιά. Το φτιάξιμο είναι στιγμιαία απόδραση από τον πόνο της παρακμάζουσας, επιφυλακτικής, μίζερης και φοβισμένης σάρκας. Ίσως στο γιαχέ να βρω αυτό που έψαχνα στην πρέζα, στο χόρτο και στην κόκα. Ίσως το γιαχέ να είναι το απόλυτο φτιάξιμο’.

burroughs

Για τις εμπειρίες και εντυπώσεις που αποκόμισε ο Λη  στις αναζητήσεις του στον Αμαζόνιο δεσμευόμαστε να σας πληροφορήσουμε σε επόμενο άρθρο. Απόψε είμαστε εδώ για να τιμήσουμε την κληρονομιά του συγγραφικού του έργου. Ποία είναι ακριβώς αυτή αδυνατώ να δώσω μια συγκεκριμένη απάντηση. Η πλειοψηφία των βιβλίων του μιλάει για τα ναρκωτικά και τον εθισμό. Όσο αντί ρομαντικό κι αν σας ακούγεται κάτι τέτοιο. Είναι η αλήθεια. Και όμως μέσα από τις αράδες με τις περιγραφές περί τρυπημάτων , παράνομων αγοραπωλησιών , του αγοραίου έρωτα και των νυχτερινών εξόδων σε κακόφημα στέκια ανάμεσα σε παρακμιακούς τοξικομανείς και εγκληματίες προκύπτει ένα Νόημα, μια μεγάλη Αλήθεια. Και όπως όλες οι Μεγάλες Αλήθειες σε αυτήν τη ζωή ο καθένας μας καλείται να την ερμηνεύσει με τον δικό του προσωπικό τρόπο, να την αφήσουμε να μας αγγίξει όπου εμείς θέλουμε.

Την γραφή του Μπάροουζ  δεν την λες όμορφη. Δεν την λες ούτε καλή ούτε άσχημη. Είναι απλά η γραφή του. Και είναι μια γραφή με Δύναμη. Έχει τόση ισχύ που έχει επηρεάσει ένα κάρο κόσμο. Αν θες ρώτα τους Beatles, ρώτα τον David Cronenberg που μετέφερε το Naked Lunch σε ταινία, ρώτα τον Punkη της γειτονιάς σου που οφείλει στον Μπάροουζ ολόκληρη την κουλτούρα του. Θα μπορούσες να ρωτήσεις τον Kurt Cobain αν δεν είχε τινάξει τα μυαλά του στον αέρα. Ο καθένας τους οφείλει κάτι στον Γουίλιαμ Μπάροουζ. Εγώ με την σειρά μου θα του πω το δικό μου φτωχό ευχαριστώ με το να μοιραστώ τις αγαπημένες μου αράδες από το αριστούργημα του το Naked Lunch. Ένα βιβλίο που όταν το διάβασα για πρώτη φορά δεν έβγαλα κανένα απολύτως νόημα. Και όμως με την δεύτερη ανάγνωση βρήκα κάποια κομμάτια που μου άνοιξαν τα μάτια και είδα το φως. Και με την τρίτη χάθηκαν πάλι και εμφανίστηκαν νέα σε άλλες σελίδες και πάει λέγοντας, ένας αρρωστημένος προφητικός κύκλος που δεν λέει να κλείσει.

‘Ο τύπος αυτός δούλευε σε τσίρκο, την πιάνεις τη δουλειά, και βέβαια στην αρχή το νούμερο του σαν εγγαστρίμυθος ήταν πολύ πρωτότυπο. Είχε μεγάλη πλάκα, στην αρχή. Έκανε ένα νουμεράκι που το έλεγε ‘Η Πιο Καλή Μου Τρύπα’, να λύνεσαι στο γέλιο σου λέω. Δεν το θυμάμαι πως πήγαινε αλλά ήταν έξυπνο. Κάπως σαν ‘Εεεε είσ’ ακόμα εκεί κάτω, βρε παλιόπραμα?’ ‘Μπααααα είχα πάει ως το μέρος να ξαλαφρώσω’. Μετά από λίγο ο κώλος άρχισε να μιλάει από μόνος του. Ανέβαινε εκείνος στη σκηνή χωρίς να έχει κάτι έτοιμο και ο πισινός του αυτοσχεδίαζε και του ξεφούρνιζε τις μπαλαφάρες τη μια μετά την άλλη. Λίγο αργότερα έβγαλε κάτι δοντάκια σαν λίμες, κάτι μικρά άγκιστρα γυρισμένα κατά μέσα και άρχισε να τρώει. Στην αρχή ο τύπος το βρήκε χαριτωμένο και έφτιαξε και σχετικό νούμερο, όμως η κωλοτρυπίδα άρχισε να του ανοίγει τρύπες στα παντελόνια και να βγάζει λογύδρια στη μέση του δρόμου και να ωρύεται για ίσα δικαιώματα.Επίσης μέθαγε και πατούσε κάτι κλάματα ασταμάτητα πως δεν την αγαπάει κανένας και ότι θα ήθελε να την φιλάνε όπως κάθε άλλο στόμα. Στο τέλος την έπιασε μια ακατάσχετη λογοδιάρροια μέρα νύχτα. Τον άκουγες τον τύπο ολόκληρα τετράγωνα μακριά να ουρλιάζει λέγοντας της να σκάσει, τι μπουνιές της έριχνε, τι κεριά της έχωνε, τίποτα αυτή, οπότε τελικά του γυρνά και του λέει ‘Κοίτα να δεις αυτός που θα σκάσει στο τέλος θα σαι συ. Όχι εγώ. Γιατί ούτε σε γουστάρουμε ούτε σ’έχουμε ανάγκη πλέον. Και να μιλάω μπορώ και να τρώω και να χέζω’…

burroughs1

Advertisements

2 thoughts on “Γουίλιαμ Μπάροουζ : Προφητικές Ιστορίες μέσα από το βρώμικο στόμα μιας μαστουρωμένης Κωλοτρυπίδας.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: