10 Περιπτώσεις όπου οι METALLICA προσπάθησαν να αυτοκτονήσουν καλλιτεχνικά και ΔΕΝ τα κατάφεραν.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Δεν θα κάνω το Λάθος να ξεκινήσω γράφοντας ότι οι METALLICA είναι η μεγαλύτερη metal band του πλανήτη. Μια τέτοια δήλωση οδηγεί πάντα σε τσακωμούς και μιας και δεν είμαι πια 15 ετών και έχω και ένα άκρως ενοχλητικό hangover από χθες το βραδύ προτιμώ να αποφύγω οποιαδήποτε αντιπαράθεση. ‘Οι METALLICA’ είναι το μεγαλύτερο metal franchise του πλανήτη.΄ Οκ αυτό ακούγεται πολύ πιο σωστό και δεν νομίζω να χωράει αμφισβήτησης.  Είναι ο βασικός λόγος που το Heavy Metal ξεχύθηκε σαν σίφουνας στο ‘mainstream’ κοινό. Και ας μην αρέσει σε μερικούς ‘old school’ οπαδούς. Κάθε album έγινε πολύ πλατινένιο και κάθε τους live είναι sold out ακόμα και σε περιόδους που δεν κυκλοφορούν κάνα νέο album και που μεγάλη μερίδα του κοινού τούς βρίζει. Ναι το ίδιο κοινό που πάντα βρίσκεται στην πρώτη σειρά των συναυλιών τούς… Και όμως αν ρίξεις μια ματιά στην κάτι παραπάνω από 30 χρόνια καριέρα τους σίγουρα θα εκπλαγείς  αλλά και θα αναρωτηθείς όχι μόνο για το πως τα κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή αλλά πως στο διάολο μπορούν και συνεχίζουν να υπάρχουν στον μουσικό χάρτη.  Τα ‘λάθη’, συνειδητά και μη, που έχει κάνει το συγκρότημα στην πολυετή του σταδιοδρομία αρκούν για να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ την καριέρα και τη φήμη οποιασδήποτε άλλης μπάντας που θα είχε την ατυχία να βρίσκεται στην θέση τους. Και όμως οι METALLICA όχι μόνο αποτυγχάνουν συνεχόμενα να ‘αυτοκτονήσουν’ αλλά συνεχίζουν να ροκάρουν και να μας πωρώνουν με την ίδια αποτελεσματικότητα εδώ και 30+ χρόνια αψηφώντας κάθε μορφή κοινής λογικής.  Σας παρουσιάζουμε λοιπόν τις 10 πιο κραυγαλέες περιπτώσεις που οι METALLICA πήραν το περίστροφο και αποφάσισαν να παίξουν ρώσικη ρουλέτα μεταξύ τους και η σφαίρα ευτυχώς απλά εξοστρακίστηκε στα μεταλλικά σκληρά κρανιά τους και σε αρκετές περιπτώσεις ‘βρήκε στόχο’ δικαιώνοντας τους!

10. Οι ‘αποστάσεις’ μεταξύ των album

METALLICAgifalbum

Μέσα σε  30+ χρόνια καριέρας οι METALLICA έχουν ηχογραφήσει μονάχα 9 studio albums. Αριθμός υπερβολικά φτωχός. Σαν να μην έφτανε αυτό τα τελευταία τους album κυκλοφόρησαν με αρκετά χρόνια καθυστέρησης μεταξύ τους και εκτός αυτού δεν ικανοποίησαν ιδιαίτερα το απαιτητικό τους κοινό. Όταν σου παίρνει σχεδόν 2 χρόνια να γράψεις το, κατά γενική παραδοχή χειρότερο σου album,  St.Anger και μετά άλλα 5 για να βγάλεις το μετριότατο Death Magnetic οι οιωνοί δεν είναι με το μέρος σου. Και όμως οι τύποι όχι μόνο καταφέρνουν να επιβιώσουν αλλά αντιστρέφουν και όλη την φάση υπέρ τους μιας και η αργοπορία τους απλά καταλήγει να κάνει πιο ανυπόμονους τους fans οι οποίοι κυριολεκτικά θα τρέξουν να αγοράσουν το νέο album ! Επίσης οι METALLICA ξέρουν καλύτερα απ’όλους πως να χειριστούν το marketing τους. Κάποια singλακία από δω μερικά dvds και lives από κει, που και που καμιά συμφωνική ορχήστρα και οι τυπάδες όχι μόνο τα μπαλώνουν και παραμένουν στην επικαιρότητα αλλά κονομάνε και εκατομμύρια. Μένει να δούμε αν αυτή η στρατηγική θα αποδώσει και με τον νέο δίσκο μιας και τα πράγματα στην αγορά έχουν αλλάξει ριζικά, λόγο της πειρατείας, και ενδεχόμενη εμπορική αποτυχία ίσως να σημαίνει και το Τέλος της μπάντας….

9. Η ‘Μπαλάντα’ Fade to Black

3a5

Στο track list του ανυπέρβλητου Ride The Lightning την θέση νούμερο 4 καταλαμβάνει το all time classic – αγαπημένο των οπαδών Fade to Black. Ένα από τα πιο σκατόψυχα / ατμοσφαιρικά heavy τραγούδια στην ιστορία της μουσικής. Ένα τραγούδι τόσο αγαπημένο που σχεδόν κάθε οπαδός έχει και μια, συνήθως θλιμμένη, προσωπική ιστορία που πάει πακέτο μαζί του. Και όμως υπήρχε μερίδα φανατικών ‘οπαδών’ που όταν πρωτάκουσε αυτήν την τραγουδάρα την κατηγοριοποίησε ως … ‘μπαλάντα’ και κατηγόρησε την μπάντα για ξεπούλημα. Ευτυχώς οι METALLICA τους γράψανε ευγενικά στα παλιά τους thrash παπούτσια και ο δρόμος για την καταξίωση ήταν πλέον διάπλατα ανοιχτός.

8. Ο … Lou Reed 

metallica

METALLICA και Lou Reed. Ένας συνδυασμός τόσο άστοχος όσο και τα σανδάλια με λευκές κάλτσες το καλοκαίρι. Το LULU κερδίζει άνετα μια θέση στο top 10 με τα χειρότερα crossover album όλων των εποχών. Οι METALLICA προσπαθούν να τζαμάρουν άγρια την ώρα που ο Lou μας απαγγέλλει την beat ποίηση του ενώ και ο Hetfield μας δηλώνει τραγουδιστά ‘i am the table’. Το αποτέλεσμα είναι απλά τραγικό και ούτε ο σκηνοθέτης  Darren Aronofsky δεν σώζει την κατάσταση…

7. And Justice (not) For All

and-justice-for-all-august-25-1988-metallica-20580356-500-300

Μην μπερδευόσαστε. Η Κυρία Δικαιοσύνη είναι τυφλή αλλά όχι και κουφή. Απλά επέλεξε να κλείσει τα αυτιά της στις αγριοφωνάρες των σκληροπυρηνικών που βιάστηκαν να κράξουν το And Justice For All με τις κλασσικές αρλούμπες πέρι ξεπουλήματος κλπ. Μέτα τον τραγικό θάνατο του Cliff Burton η μπάντα αρνήθηκε να ακολουθήσει το safe μονοπάτι και να βγάλει ένα δεύτερο Master of Puppets  και επέλεξε να χαθεί σε αχανείς prog λαβύρινθους και που να πάρει η οργή Η Δικαιοσύνη αποδόθηκε. Ένα από τα καλύτερα album και το δεύτερο πιο εμπορικό τους.Το επικό ONE τους χάρισε και το βραβείο Grammy. Μάλιστα ορισμένοι το έχουν βαφτίσει και ως ‘το τελευταίο σπουδαίο album των METALLICA’ και κάπως έτσι οδηγούμαστε στο νούμερο 6 της λίστας μας.

6. THE BLACK ALBUM

original

Όχι μετά το And Justice οι METALLICA δεν κλέψανε τον θρόνο από τους Dream Theater ως η καλύτερη prog metal μπάντα ever. Απλά βγάλανε έναν εντελώς διαφορετικό δίσκο χωρίς τίτλο και με ένα μαύρο εξώφυλλο που τους μετέτρεψε στην μεγαλύτερη και εμπορικότερη Heavy Metal μπάντα όλων των εποχών. Τουλάχιστον για όλους εκείνους που εξακολουθούσαν να τους θεωρούν ως heavy metal συγκρότημα μιας και οι κατηγορίες για ξεπούλημα ήταν πιο έντονες από ποτέ. Και ναι το Black Album, όπως έμεινε στην ιστορία, δεν έχει καμία σχέση με το thrash metal και τα τραγούδια δεν είναι γρήγορα και ναι υπάρχει μέσα και πάλι μια μπαλάντα που αυτή τη φορά είναι όντως κανονική μπαλάντα και μάλιστα μια από τις καλύτερες που έχουν γραφτεί στην ιστορία. Θεέ μου τι Ντροπή σκέφτηκαν εκατοντάδες οπαδοί και αποκήρυξαν οριστικά την μπάντα. Και τι έγινε ? Οι METALLICA κερδίσανε εκατομμύρια νέους οπαδούς, βγάλανε τα λεφτά της ζωής τους και δημιούργησαν ένα από τα σπουδαιότερα album όχι πια αποκλειστικά του Heavy Metal αλλά της μουσικής γενικότερα. ‘Nothing else matters’.

5.LOAD & RELOAD και το … extreme makeover!    

m06_zpspsl8luhq

Καλά αφού οι METALLICA φάγανε μπινελίκια από μερικούς για το Black Album δεν χρειάζεται να σκεφτείς πολύ σχετικά για τον χαμό που προκάλεσαν τα LOAD & RELOAD. ‘ALTERNALLICA’ τους αποκάλεσαν κάποιο έξυπνοι και δεν το λέω ειρωνικά το ‘έξυπνοι’ μιας και το LOAD παίζει να ναι το καλύτερο ‘alternative’ album των 90s. Το τι τραγουδάρες έχει μέσα : Wasting my Hate, Until it Sleeps, Bleeding Me και ναι έχει και το country style Mama Said που όχι μόνο δεν είναι φλωριά αλλά μας δείχνει μια καλά κρυμμένη ευαίσθητη πλευρά του James Heitfield που δίνει κυριολεκτικά κατάθεση ψυχής και μας χαρίζει μια από τις καλύτερες φωνητικές του ερμηνείες. Όσο για το RELOAD που πολλοί τω θεωρούν ως δίσκο – κάδο ανακύκλωσης για τα τραγούδια που περίσσεψαν από το LOAD και που οι METALLICA ήταν υπερβολικά άπληστοι για να τα πετάξουν, απλά ας τους πούμε ότι μονάχα με το UNFORGIVEN II  άλλες μπάντες θα μπορούσαν να χτίσουν ολόκληρη την καριέρα τους. Επίσης το να συνεργαστείς με την  Marianne Faithfull δεν είναι καθόλου ντροπή ειδικά όταν προκύπτει αποτέλεσμα σαν το The Memory Remains. Συν ότι υπήρχε και το κρυμμένο διαμαντάκι Low Man’s Lyric. Αυτό όμως που συγκέντρωσε τα περισσότερα κακεντρεχή σχόλια ήταν το… extreme makeover που πέρασε η μπάντα εκείνη την περίοδο. Στο artwork του LOAD, που επίσης ‘προκάλεσε’ επειδή τόλμησαν να αλλάξουν το κλασσικό τους λογότυπο και να βάλουν για εξώφυλλο έναν περίεργο πίνακα με τίτλο ‘Blood and Semen III’ (btw ο πίνακας ήταν όντως φτιαγμένος από αίμα και σπέρμα…), βλέπουμε τους METALLICA να έχουν κουρέψει τις μαλλούρες και να έχουν το θράσος να φοράνε σακάκια και … χαβανέζικα πουκάμισα αντί για δερμάτινα και σκισμένα jeans. Τς τς μα τι Μπάσταρδοι!….

4.  Lars Ulrich vs NAPSTER

LarsSpotify

Κάπου μέσα στο έτος 2000 οι METALLICA εκεί που την αράζουν και πίνουν τις μπύρες τούς, ξαφνικά ακούνε στο ραδιόφωνο να παίζει το τραγούδι τούς με τίτλο ‘I Disappear’ και μένουν με το στόμα ανοιχτό. Ο λόγος ? Το τραγούδι ήταν προγραμματισμένο να να κυκλοφορήσει δύο μήνες μετά ως soundtrack του Mission Impossible 2… Με μια γρήγορη έρευνα η μπάντα ανακαλύπτει ότι ο ‘ένοχος’ για την διαρροή του κομματιού ήταν το διαδικτυακό πρόγραμμα NAPSTER που επέτρεπε στους χρήστες του να μοιράζονται μεταξύ τους, μέσω του internet, αρχεία ήχου mp3. Σαν να μην έφτανε αυτό οι METALLICA  με τρόμο διαπιστώνουν ότι εκτός από το I Disappear ήταν διαθέσιμη και ολόκληρη η δισκογραφία τους! Το συγκρότημα κινείται γρήγορα και αποφασιστικά και καταθέτει μήνυση ενάντια στο NAPSTER διεκδικώντας μίνιμουμ αποζημίωση 10 εκατομμύρια $. Κίνηση απολύτως λογική και δικαιολογήμενη  μιας και κάθε καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να προστατεύσει το έργο του και τα πνευματικά του δικαιώματα. Έλα όμως που οι METALLICA έδειξαν ‘υπερβάλλοντα ζήλο’  και μέσω μιας ιδιωτικής φίρμας συγκέντρωσαν όλα τα ονόματα των χρηστών του NAPSTER που τόλμησαν να κατεβάσουν παράνομα τα τραγούδια τους σε μία λίστα που περιελάμβανε πάνω από 300.000 ονόματα και στη συνέχεια απαίτησε από τους προγραμματιστές να τους διαγράψουν διαπαντώς. Σαν να μην έφτανε αυτό ο Lars Ulrich ‘απείλησε’ να δημοσιοποιήσει την λίστα μέσα στο δικαστήριο ‘πουλώντας’ έτσι ουσιαστικά τους ίδιους του τους οπαδούς και προκαλώντας την οργή τους. Σκηνές τρέλας επικράτησαν όταν οι fan των METALLICA έβγαιναν τσαντισμένοι δημόσια και έσπαγαν ή ακόμα και έκαιγαν τους δίσκους της κάποτε αγαπημένης τους μπάντας. Συνήθως τα album που προτιμούσαν να ‘θυσιάσουν’ για να δείξουν την αγανάκτηση τους ήταν το LOAD και το RELOAD.  Οι METALLICA κατηγορήθηκαν από τεράστια μερίδα του κοινού τούς ότι ήταν απλά τέσσερις άπληστοι γιάπηδες που το μόνο που τους ένοιαζε είναι να μην χάσει κάνα εκατομμύριο η ‘μπίζνα’ τους. Και ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία του συγκροτήματος οι fans να είχαν δίκαιο. Ο Lars Ulrich από ένας απλά αντιπαθής ντράμερ κατέληξε να γίνει ο πιο μισητός τύπος στην ιστορία του Heavy Metal κάτι που αναγνωρίζει μέχρι και ο ίδιος ακόμη και σήμερα. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι όπως αποδείχτηκε με το πέρασμα των ετών οι METALLICA τελικά είχαν απόλυτο δίκιο. Το free downloading εξαπλώθηκε σαν πανούκλα με αποτέλεσμα στις μέρες μας η πλειοψηφία των μουσικών να μην μπορεί να βγάλει κέρδος από τις πωλήσεις των album τους και οι πιο πολλοί να ζούνε με τα λεφτά από τις περιοδείες. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση ΔΕΝ δικαιολογεί την άκομψη συμπεριφορά του Lars…

3. ST. ANGER (Around our necks…)

tumblr_mvvmgh0f291sm0jo0o1_400

Το ST.ANGER αντικειμενικά είναι ο πιο αδύναμος δίσκος των METALLICA. Από όποια μεριά και να εξετάσεις το album, μουσικά – στίχοι – παραγωγή, θα βρεις χτυπητές αδυναμίες. ‘Το ST. ANGER ακούγεται σαν μια μπάντα που τζαμάρει για πρώτη φορά στο γκαράζ της μόνο που η μπάντα τυγχάνει να είναι οι METALLICA’ Είχε δηλώσει ο τότε παραγωγός τους Bob Rock. Και δεν είναι τυχαίο ότι για το επόμενο τους album οι METALLICA άλλαξαν παραγωγό. Η διαδικασία της διετούς ηχογράφησης ήταν ένα κακό αστείο. Οι METALLICA αποφάσισαν να αλλάξουν την τακτική που ακολουθούσαν μια ζωή ως προς την δημιουργία τραγουδιών και να υιοθετήσουν μια πιο ομαδική και δημοκρατική μέθοδο. Ο James ‘παραχώρησε’ το μονοπώλιο που είχε στην γραφή των στίχων με τραγικά αποτελέσματα.   Οι περισσότεροι στίχοι είναι φτωχικοί και αστείοι. ‘My lifestyle determines my deathstyle’ … σοβαρά τώρα Kirk ?! Τα τραγούδια αν και έχουν προοπτικές είναι τεράστια σε διάρκεια και καταλήγουν να κουράζουν. Το μπάσο παίζει διακριτικά  ο Bob Rock επειδή η ‘μπάντα’ δεν έκρινε σκόπιμο να προσλάβει πρώτα νέο μπασίστα (ο Newsted τότε είχε αποχωρήσει – εκδιωχθεί) και στη συνέχεια να ηχογραφήσει το δίσκο…. Ο James Hetfield κάνει μπαμ ότι εκείνη την εποχή έπασχε από ολική έλλειψη έμπνευσης αλλά κυρίως διάθεσης. Ο Kirk Hammet ξαφνικά αποφάσισε ότι τα solos είναι ντεμοντέ και ο Lars αντικατέστησε τα ντραμς με τα κατσαρολικά του νοικοκυριού του… Και όμως θυμάμαι πόσο είχα πωρωθεί, την εποχή εκείνη, με το album. Θυμάμαι ότι επειδή δεν είχα discman είχα γράψει ένα – ένα τα τραγούδια σε κασέτα και τα έλιωνα όλη μέρα, κάθε μέρα στο walkman μου. Και ακόμα και σήμερα πάνω σε καμιά κρίση νοσταλγίας ξεθάβω το album και το βάζω να παίζει τέρμα.  Και ο λόγος ? Αν και το ST.ANGER είναι ο πιο αδύναμος δίσκος των METALLICA είναι και η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι ακόμα και στις μέτριες στιγμές τους οι τυπάδες ξέρουν πολύ καλά πως να σε πωρώσουν. Και ναι  ‘My lifestyle determines my deathstyle’ ρε φιλέ!

 

2. Ο ‘Άπληστος’ Lars Ulrich

Lars-Ulrich

Ακόμα και πριν τη φάση με το NAPSTER ο  Lars Ulrich δεν ήταν ιδιαίτερα συμπαθής σε μεγάλη μερίδα των οπαδών. Πολλοί αμφισβητούσαν τις ικανότητες του ως ντράμερ και τον κατηγορούσαν ότι ήταν ένας εγωίσταρος, φιλοχρήματος λιμοκοντόρος. Επίσης δηλώσεις που έχει κάνει στο παρελθόν όπως το ‘οι Oasis είναι το soundtrack της ζωής μου τα τελευταία 20 χρόνια’ και ότι η αγαπημένη του μπάντα είναι οι ‘heavy metal’ Arctic Monkeys των έβαλαν σε αρκετές shitlist των πιο old school οπαδών. Αυτό όμως που πραγματικά στιγμάτισε για τα καλά την εικόνα του είναι η άκρως εμετική συμπεριφορά του όπως μας παρουσιάζεται μέσα από το ντοκιμαντέρ Some Kind of Monster  (2004) . Ο Lars θυμίζει πιο πολύ κακομαθημένη – ψωνισμένη ντίβα κάποιας αμερικάνικης σαπουνόπερας παρά Heavy Metal μουσικό ενώ δίνει και την εντύπωση ότι είναι ο βασικός υπαίτιος για το κάκιστο κλίμα που επικρατούσε εκείνη την εποχή μέσα στις τάξεις της μπάντας. Η αλήθεια είναι ότι ο εγωισμός και η φιλοδοξία του Lars ξεπερνάνε πολλές φορές την λεπτή κόκκινη γραμμή της ανεκτικότητας από την άλλη όμως ας μην ξεχνάμε ότι αυτά τα δυο του ‘ελαττώματα’ ίσως να είναι και ο βασικός λόγος που οι METALLICA έφτασαν στην κορυφή. Είναι ο άνθρωπος που πάντα στα δύσκολα έβγαινε μπροστά και μαχόταν για τα συμφέροντα της μπάντας. Μπορείς να φανταστείς τον ‘αγοραφοβικό’ James Hetfield να αναλαμβάνει τον ρόλο του εκπροσώπου της μπάντας ? ΟΧΙ σε καμία περίπτωση. Και ας είναι πολυλατρεμένος και καθολικά αποδεκτός από όλους τους fans. O Lars είναι ο άνθρωπος για τις δύσκολες στιγμές. Και ας ακούει Arctic Monkeys. Που στο κάτω κάτω μια χαρά μπάντα είναι και ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να ακούει ότι γουστάρει. Επίσης μπορεί το Some Kind of Monster να είναι ο καθρέφτης του αντιπαθητικού προφίλ του Δανού ντράμερ από την άλλη όμως μας δίνει ίσως και την καλύτερη ερμηνεία σχετικά με την μεγαλομανία και την φιλοδοξία του που οφείλεται σε τεράστιο μέρος στην σχέση που έχει με τον πατέρα του Torben μια πατριαρχική φιγούρα άκρως αυστηρή και με τεράστιες προσδοκίες από τον γιο του. Προσδοκίες που ο Lars πασχίζει μια ζωή να ικανοποιήσει. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο νούμερο 1…

 

1.SOME KIND OF MONSTER (The Monster Lives ?)

somekindofmonster

Το ST.ANGER χρειάστηκε σχεδόν 2 χρόνια για να ολοκληρωθεί και απέτυχε να εκπληρώσει τις προσδοκίες των οπαδών της μπάντας. Τους λόγους  που το album βγήκε όπως βγήκε τους παρακολουθήσαμε με τον πιο κατατοπιστικό τρόπο μέσα από το ντοκιμαντέρ Some Kind of Monster που κυκλοφόρησε λίγους μήνες αργότερα. Ένα ντοκιμαντέρ που ενώ είχε σκοπό να μας δείξει πώς ηχογραφήθηκε ο δίσκος τελικά κατέληξε να αποτελεί ένα θλιβερό οπτικό ντοκουμέντο σχετικά με μια ‘μπάντα’ που οδηγούνταν στην διάλυση με μαθηματικούς ρυθμούς.  Το ντοκιμαντέρ ξεκινάει με την όχι και τόσο ‘οικειοθελή’ αποχώρηση του Jason Newsted από την μπάντα, ύστερα από 14 χρόνια, και συνεχίζει με τα τρία εναπομείναντα μέλη, παρέα με τον παραγωγό Bob Rock, να προσπαθούν να γιατρέψουν τον πληγωμένο τους εγωισμό μέσω μιας ομαδικής… ψυχανάλυσης… Το πρόβλημα είναι ότι ο Lars βλέπει την όλη ιστορία ως ευκαιρία να το παίξει ντίβα, ο Bob Rock εκφράζει ασυνείδητα την επιθυμία του να γίνει ο νέος μπασίστας του συγκροτήματος, ο Kirk είναι στην κοσμάρα του, ενώ η πιο τραγική μορφή είναι ο εσωστρεφής  James που φαίνεται ξεκάθαρα πως όλη η φάση του group therapy απλά του κάθεται στο λαιμό και δεν βλέπει την ώρα να σηκωθεί να φύγει. ‘Πως αισθάνεσαι ? Είσαι ενθουσιασμένος με τις πρόβες για το νέο album?’ ρωτά ο Lars τον James και δεν παίρνει καμία απάντηση. Την επόμενη μέρα ο James εξαφανίζεται στην Ρωσία όπου επί 2 εβδομάδες την βγάζει πίνοντας βότκα και πυροβολώντας αρκούδες για πλάκα. Με το που γυρνάει Αμερική κλείνεται στην αποτοξίνωση…. Μετά από αρκετούς μήνες ο James επιστρέφει αλλά η κατάσταση όχι μόνο δεν δείχνει να βελτιώνεται αλλά χειροτερεύει  κιόλας. ‘Αισθάνομαι Ένοχος που δεν έχω έμπνευση όλη την ώρα. Ειδικά όταν όλοι οι υπόλοιποι έχουν’… Τουλάχιστον ο Hetfield ήταν ειλικρινής. Η μπάντα έπασχε από έλλειψη πάθους και δημιουργικής έμπνευσης. Τα προβλήματα μαζεύονταν το ένα πίσω από το άλλο. Μέχρι και το όνομα του συγκροτήματος ήταν λάθος γραμμένο πάνω στα μικρόφωνα. ‘METTLICA’!…. Ακόμα και η ψυχανάλυση στράβωσε όταν ο ψυχολόγος Phil Towle κάπου παρεξήγησε τον ρόλο του και προσκολλήθηκε στο συγκρότημα σαν ‘βδέλλα’ μέρα – νύχτα. Τελικά πήραν την απόφαση να τον απολύσουν. Το πόσο στραβό ήταν το κλίμα φαίνεται με τον καλύτερο τρόπο από μια σκηνή που δείχνει τον Kirk Hammet να κάνει ιππασία στο ράντσο του και να λέει ‘σε αυτό το μέρος έρχομαι για να ξεφύγω από την πίεση που περιτριγυρίζει τους METALLICA’. Ένας κιθαρίστας που αγχώνεται να παίζει με την ίδια του την μπάντα, ένας τραγουδιστής που δεν μπορεί να γράψει στίχους και ένας ντράμερ – ηγέτης που τσακώνεται όλη την ώρα με τον τραγουδιστή και προτιμά να ασχολείται περισσότερο με το πως να πουλήσει τους πίνακες της συλλογής του παρά με την μουσική του. Και όμως παρά τα ατελείωτα προβλήματα συνεργασίας και δημιουργικότητας οι METALLICA κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον δίσκο. Και εδώ ακριβώς έρχεται η Μεγάλη Απογοήτευση. Είσαι οπαδός της μεγαλύτερης μπάντας του πλανήτη και βλέπεις τους ήρωες σου ξεδιάντροπα να ‘δημιουργούν’ ένα album μόνο και μόνο γιατί είχαν λογαριασμούς να πληρώσουν, πισίνες να καθαρίσουν και πανάκριβα rockabily αυτοκίνητα – αντίκες να συντηρήσουν. Βλέπεις μια μπάντα που οφείλει τεράστιο μέρος της Κληρονομιάς της στην νοοτροπία ‘Fuck you’ και ‘Do it yourself’ με την οποία ξεκίνησε στα 80s να έχει μετατραπεί σε έναν οικονομικό, εταιρικό κολοσσό που φοβάται μην χάσει καμιά μονάδα στο χρηματιστήριο. Μέχρι και η σκηνή με το casting του Robert Trujillo ως νέου μπασίστα είναι εκνευριστική διότι καταλαβαίνεις αμέσως ότι η επιλογή του έγινε καθαρά με το κριτήριο ότι είναι ένας τύπος που δεν θα είχε την απαίτηση να συμμετέχει ενεργά στην δημιουργική και επιχειρηματική κατεύθυνση της μπάντας. Όταν η πιο αγνή στιγμή ολόκληρου του ντοκιμαντέρ είναι η συγκινητική εξομολόγηση του αντιπαθούρα Dave Mustaine ότι θα έκανε τα πάντα για να γυρίσει τον χρόνο πίσω ώστε να μην κάνει τα ίδια λάθη και να διατηρούσε την θέση του στους METALLICA καταλαβαίνεις την τραγικότητα της κατάστασης. Και όμως παρά όλα τα προβλήματα οι METALLICA κατάφεραν να παραμείνουν ενωμένοι και να μας αποδείξουν με το Death Magnetic ότι μπορούν να συνεχίσουν. Η μήπως ήταν απλά μια παράταση ? Η καλύτερη ευκαιρία για να το διαπιστώσουμε θα είναι μέσω του νέου τους album που αναμένεται να κυκλοφορήσει κάπου μέσα στο έτος. Η ίσως και στις αρχές του 2017. Με τις ημερομηνίες κυκλοφορίας των METALLICA δύσκολα βγάζεις άκρη. Σας το είπαμε από την αρχή στο νούμερο 10! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο νέος δίσκος, ο δέκατος τους, θα μείνει στην ιστορία. Σε μια εποχή όπου η πειρατεία έχει κατακλύσει την βιομηχανία το κοινό πλέον δύσκολα συγχωρεί. Μένει να δούμε αν το album υπ αριθμόν 10 θα αναστήσει το Τέρας η αν απλά θα σημάνει το τέλος του ύστερα από 35 χρόνια κυριαρχίας.

Advertisements

One thought on “10 Περιπτώσεις όπου οι METALLICA προσπάθησαν να αυτοκτονήσουν καλλιτεχνικά και ΔΕΝ τα κατάφεραν.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: