BLADE RUNNER : Μερικές στιγμές απλά δεν χάνονται σαν δάκρυα στην βροχή.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Βρίσκεσαι στην έρημο και περπατάς στην άμμο όταν ξαφνικά κοιτάς κάτω και βλέπεις μια χελώνα να προχωρεί προς το μέρος σου. Απλώνεις το χέρι και την γυρνάς ανάποδα. Η χελώνα κείτεται ανάποδα με την κοιλιά στραμμένη στον καυτό ήλιο, κουνάει τα πόδια της, προσπαθεί να γυρίσει αλλά δεν μπορεί. Δεν μπορεί χωρίς την βοήθεια σου. Αλλά δεν την βοηθάς… Γιατί ?

Αγαπητέ αναγνώστη πρόσεξε η αντίδραση και η απάντηση σου (αν έχεις μια) στην ερώτηση μου θα κρίνει αν θα συνεχίζεις να διαβάζεις τούτο το άρθρο ως άνθρωπος ή θα αποκαλύψει το γεγονός ότι είσαι μια Ρεπλίκα δηλαδή ένα συνθετικό ομοίωμα ανθρώπου κατασκευασμένο από την  Tyrell Corporation. Βασικά ας μην λέμε μαλακιές. Απλά θα καθορίσει το πόσο καλά ξέρεις και αγαπάς το BLADE RUNNER , την πιο mind fuck ,δυστοπική, sci fi ταινία όλων τον εποχών.

the_blade_runner_by_danielmurrayart-d83h2hf

Στο μουντό Λος Άντζελες του 2020 ο πρώην μπάτσος Rick Deckard αναλαμβάνει μια τελευταία αποστολή. Να εντοπίσει τέσσερα συνθετικά ανδροειδή, κοινώς γνωστά ως ‘Ρεπλίκες’ και να τα ‘αποσύρει’ από την ζωή.

Μια αποστολή που δεν του είναι άγνωστη μιας και στο παρελθόν υπηρετούσε στην ειδική μονάδα ‘Blade Runner‘ που ειδικευόταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Οι Ρέπλικες είναι προϊόντα των Πολυεθνικών, που ελέγχουν πλέον τον γαλαξία, και χρησιμοποιούνται σε δουλείες που θεωρούνται επικίνδυνες ή ανθυγιεινές για τον άνθρωπο. Η νομοθεσία όμως απαγορεύει  την παρουσία των ‘συνθετικών’ στην Γη και κάπου εδώ αναλαμβάνει ο Deckard να καθαρίσει. Τι δουλεία όμως έχουν τα τέσσερα ανδροειδή στην Γη και γιατί να ρισκάρουν το ίδιο τους το κεφάλι ?

Ο Deckard  αποφασίζει να κάνει πρώτα μια επίσκεψη στην εταιρεία Tyrell που ειδικεύεται στην κατασκευή ‘συνθετικών’ για να πάρει μερικές ερωτήσεις. Η συνάντηση του όμως με την femme fatale – υπάλληλο Rachael απλά θα περιπλέξει την υπόθεση…

dystopia_by_jonasdero-d6xrvil

Όσο παράδοξο και αν ακούγεται το 1982 που κυκλοφόρησε το BLADE RUNNER (βασισμένο στην ιδιαίτερη νουβέλα Do Androids Dream of Electric Sheep του  Philip K. Dick η ταινία θεωρήθηκε ως μια ‘μετριότητα’ από την πλειοψηφία των κριτικών και στο Box Office έφαγε την αστρική σκόνη του σαφώς πιο ‘εύπεπτου’ εξωγήινου E.T. του Στίβεν Σπίλμπεργκ .Ενώ όλοι επαίνεσαν τα εφέ η ταινία έφαγε γερό κράξιμο επειδή το σενάριο ήταν περίεργο και γενικά το πήγαινε ‘αργά’. Ζόρικα επίσης ήταν και τα γυρίσματα μιας και οι παραγωγοί έχωναν την μύτη τους παντού με αποτέλεσμα το σενάριο να ξαναγραφτεί αρκετές φορές και τα γυρίσματα να γίνουν υπό αντίξοες συνθήκες ενώ και η σχέση του σκηνοθέτη Ridley Scott με τον πρωταγωνιστή Harrison Ford δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. Φήμες λένε ότι ο Ford είχε αποφασίσει κυριολεκτικά να … ‘αποσύρει’ τον Scott αλλά το καστ τον εμπόδισε τελευταία στιγμή…

Σήμερα, 35χρόνια μετά, απλά βρίσκεις το φιλμ του Scott μέσα σε κάθε σωστή λίστα με τις ‘καλύτερες’ sci fi ταινίες όλων τον εποχών. Και συνήθως στο νούμερο 1. Ναι πάνω από το STAR WARS, το ALIEN και ακόμη και την σπουδαία Οδύσσεια του Διαστήματος του Κιούμπρικ.

Ο Χρόνος είναι γιατρός και ο καλύτερος κριτής λένε και στην περίπτωση του BLADE RUNNER αποδείχτηκε και ικανός και δίκαιος. Αφού ‘γιάτρεψε’ τα μυαλά των κριτικών (με την βοήθεια τουDirectors cut’ dvd που κυκλοφόρησε το 1991 και απεικόνιζε καλύτερα το όραμα του σκηνοθέτη για την ταινία) που αναγνώρισαν το σφάλμα τους και πλέον θεωρείται μια από τις καλύτερες και πιο επιδραστικές ταινίες όλων των εποχών.

blade-runner-cityscape

Τι είναι αυτό που κάνει το BLADE RUNNER τόσο ξεχωριστό ?

Η Ατμόσφαιρα φυσικά. Εμποτισμένη με το νοσταλγικό άρωμα του φιλμ νουάρ κάθε σκηνή αποπνέει δύναμη και έχει το δικό της νόημα. Το μέλλον του Ridley Scott ΔΕΝ είναι φανταχτερό και περιπετειώδες. Είναι ζοφερό και αποπνικτικό. Αποτελείται από βρώμικες, αχανείς πόλεις και μοναχικούς ανθρώπους που χάνονται μέσα σε φουτουριστικές Βαβυλώνες. Αποξένωση, ματαιοδοξία, υπέρ καταναλωτισμός. Οι άνθρωποι του μέλλοντος μέσα τους είναι πιο κούφιοι και από τα ρομπότ που οι ίδιοι δημιούργησαν. Τουλάχιστον τα ‘ρομπότ’ δείχνουν την ανάγκη να αναζητήσουν την ‘ανθρωπιά’ τους.

 «More human than human» is our motto.

Το BLADE RUNNER δεν σου δίνει καμία χαρούμενη σκέψη ή ελπίδα. Και γιαυτό παραμένει επίκαιρο ύστερα από τόσα χρόνια. Φυσικά η ταινία μας χαρίζει και κάποιες ,αγαπημένες και κλασσικές πλέον, κινηματογραφικές στιγμές που θα τις κουβαλάμε για πάντα μαζί μας. Από τις άκρως ανώμαλες και ενοχλητικές (είτε είσαι άνθρωπος είτε είσαι Ρεπλίκα) ερωτήσεις του τεστ ‘Voight-Kampff’ και τον αξέχαστο μονόλογο – αυτοσχεδιασμό του  Rutger Hauer μέχρι το ερώτημα που μας μένει στο τέλος σχετικά με το αν ο ήρωας είναι τελικά ‘άνθρωπος’ ή όχι.

‘That Voight-Kampf test of yours. Have you ever tried to take that test yourself?’

Πάντως αξίζει να γίνει ιδιαίτερη μνεία στον εξαιρετικό Hauer που στην κλασσική πλέον και γεμάτη από απίστευτη ένταση και παράνοια σκηνή της καταδίωξης του Deckard από το τσαντισμένο και υπαρξιακά προβληματισμένο ανδροειδές, Roy Batty ,που τόσο αριστουργηματικά υποδύθηκε (ο ίδιος ο  Philip K. Dick τον χαρακτήρισε ως «the perfect Batty-cold, Aryan, flawless» ), επέμενε η σκηνή να μην καταλήξει σε μια μονομαχία … κουνγκ φου όπως προέβλεπε αρχικά το σενάριο αλλά ο χαρακτήρας του να καταδιώκει τον επιθεωρητή κάτι που προσδίδει απίστευτη αγωνία στην σκηνή μιας και ο ήρωας φαντάζει εντελώς ανίσχυρος και ανυπεράσπιστος μπροστά στον εξαιρετικά τσαντισμένο και τρελαμένο, συνθετικό αντίπαλο του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που σε αυτή την ‘τελική αναμέτρηση’ ο κατατρομαγμένος Deckard δεν βρίσκει το κουράγιο να πει έστω και μια κουβέντα στον πικραμένο αλλά σε καμία περίπτωση αμείλικτο διώκτη του.

‘Quite an experience to live in fear, isn’t it? That’s what it is to be a slave.’

Επίσης και η σκηνή όπου ο Hauer πιάνει στα χέρια του το λευκό περιστέρι ήταν δική του έμπνευση.

Φυσικά το BLADE RUNNER είναι και οι Harrison Ford και Ridley Scott στα καλύτερα τους. Ο πρώτος πηγαίνει κόντρα στο ρέμα και μας δίνει έναν αντι-ήρωα εξαιρετικά βλοσυρό, με αμφιλεγόμενα κίνητρα και παρελθόν, σχεδόν αντιπαθή, και τραγικό ενώ ο δεύτερος κατάφερε να αποτυπώσει το σύμπαν της νουβέλας με τόσο μοναδικό τρόπο που μέχρι και ο ίδιος της ο συγγραφέας έμεινε άφωνος όταν του έδειξαν τα πρώτα είκοσι λεπτά της ταινίας. Κατά τραγική ειρωνεία ο σκηνοθέτης δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να διαβάσει το βιβλίο ! Δυστηχως ο  Philip K. Dick δεν πρόλαβε να δει το φιλμ ολοκληρωμένο μίας και πέθανε το 1982.

Εξαιρετική δουλεία έχει γίνει στα σκηνικά και τα ειδικά εφέ που μέχρι και σήμερα όχι μόνο εξακολουθούν να αιχμαλωτίζουν και να ταξιδεύουν το μάτι αλλά βάζουν τα γυαλιά σε πολλές σύγχρονες παραγωγές. 35 ολόκληρα χρόνια μετά οι φουτουριστικές πυραμίδες του σκηνοθέτη στέκονται το ίδιο επιβλητικές και τα ιπτάμενα ‘Spinner‘ αυτοκίνητα εξακολουθούν να αποτελούν το υγρό όνειρο κάθε αγοριού.

tumblr_lr2ntkiby21r2hzh6o1_500

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που το φιλμ του Scott αποτέλεσε τεράστια επιρροή για σκηνοθέτες όπως ο Christopher Nolan  και ο Guillermo del Toro.

Φυσικά δεν γίνεται να ξεχάσουμε και τον απολαυστικά αντιπαθή και μυστηριώδη επιθεωρητή Gaff του Edward James Olmos, τις πανέμορφες αλλά εξαιρετικά απειλητικές ‘ρέπλικες’ Daryl Hannah και Joanna Cassidy, τον ‘δόκτορα Eldon Tyrell’ του Joe Turkel που δίνει ζωή αλλά και θάνατο στα συνθετικά ‘παιδιά’ του και τα παρατηρεί από τον πύργο του σαν ένας απόμακρος, εγωιστής και υπερόπτης Θεός ,μέχρι που κάνει το λάθος να αγκαλιάσει ένα από τα πικρόχολα ‘παιδιά’ του, και φυσικά την Sean Young που μας δίνει μια σαγηνευτική  femme fatale στον ρόλο της Rachael.

Πρόσθεσε σε αυτά και μια εξαιρετικά πλούσια και βαριά θεματολογία που περιλαμβάνει στοιχεία βιβλικά αλλά και αρχαίας ελληνικής τραγωδίας ποτισμένα με μια φιλμ νουάρ αισθητική και μπόλικους συμβολισμούς και φιλοσοφικά ερωτήματα σχετικά με την θρησκεία, την ανθρωπινή ύπαρξη , τις ηθικές επιπτώσεις της γενετικής μηχανικής αλλά και τις επιπτώσεις που έχει η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη τόσο στο περιβάλλον όσο και στον ίδιο τον άνθρωπο και διαπιστώνεις ότι πέρα από ένα σπουδαίο και διαχρονικό φιλμ έχεις και μια εξαιρετική μελέτη της ανθρωπινής φύσης και του πολιτισμού μας αλλά και μια τρομερή υπενθύμιση του πόσο εύκολο είναι να χάσουμε την ανθρωπιά μας στην πορεία της εξέλιξης μας. Βλέποντας το BLADE RUNNER θα αναθεωρήσεις όλα αυτά που σε καθιστούν άνθρωπο ακριβώς όπως συμβαίνει και με τον πρωταγωνιστή της ταινίας.

 ‘I don’t know why he saved my life. Maybe in those last moments he loved life more than he ever had before. Not just his life – anybody’s life; my life. All he’d wanted were the same answers the rest of us want. Where did I come from? Where am I going? How long have I got? All I could do was sit there and watch him die.’

Και όλα αυτά με την συνοδεία του εξαιρετικού synth soundtrack του δικού μας ‘Vangelis’ Παπαθανασίου που με το σκοτεινό και μελωδικό του ύφος συμβάλλει τα μέγιστα στο να αναδείξει την ατμόσφαιρα του φιλμ και να καταλήξει αναπόσπαστο κομμάτι του.

tumblr_lmu8q4mdpE1qk4w17o1_500

Πρόσφατα βγήκε η είδηση ότι το sequel του BLADE RUNNER βρίσκεται στα σκαριά. Ο  Harrison Ford αναμένεται να επιστρέψει αυτήν την φορά παρέα με τον  Ryan Gosling αλλά χωρίς τον Ridley Scott στην καρέκλα του Σκηνοθέτη. Την σκυτάλη παίρνει ο εξαιρετικά ταλαντούχος και ανερχόμενος  Denis Villeneuve που μας χάρισε πρόσφατα το εξαιρετικό Arrival. Η ταινία ,που τιτλοφορείται BLADE RUNNER 2049  θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Οκτώβρη αλλά από τώρα έχει αρχίσει η ‘μουρμούρα’ από τους οπαδούς σχετικά με το αν υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος για μια συνέχεια της ιστορίας. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που δηλώνουν απλά ενθουσιασμένοι. Λογικό είναι μιας και υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει να ‘επιστρέφουν’ στο παρελθόν όταν νιώθουν την ανάγκη, υπάρχουν όμως και εκείνοι που χαίρονται και συγκινούνται όταν το παρελθόν ταξιδεύει και τους βρίσκει απρόσμενα στο μέλλον.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα Ανδροειδή θα συνεχίσουν να ονειρεύονται ηλεκτρικά πρόβατα και ότι το αυθεντικό BLADE RUNNER, αντίθετα με εμάς, δεν θα χαθεί στον χρόνο, σαν δάκρυα στην βροχή…

«I’ve seen things you people wouldn’t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched c-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die.»

-Roy Batty 

 

Αν σας άρεσε το παραπάνω άρθρο ρίχτε μας και ένα like στην επίσημη σελίδα του The Bat Country Press στο Facebook ώστε να διαβάσετε περισσότερα. 

Advertisements

16 thoughts on “BLADE RUNNER : Μερικές στιγμές απλά δεν χάνονται σαν δάκρυα στην βροχή.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: