FORTRESS : Στο Μέλλον το Έγκλημα Δεν αποδίδει.

Το άρθρο που ακολουθεί περιλαμβάνει SPOILERS σχετικά με το φιλμ FORTRESS του 1992. 

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Ο Μαχάτμα Γκάντι κάποτε είχε πει : ‘Μπορείς να με αλυσοδέσεις, μπορείς να με βασανίσεις, μπορείς ακόμα και να καταστρέψεις αυτό το σώμα στο οποίο κατοικώ αλλά ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να φυλακίσεις το μυαλό μου’. Όντως μεγάλη κουβέντα αυτή και απόλυτα σωστή. Εκτός αν ζεις στο πλέον καθόλου μακρινό και άκρως δυστοπικό έτος 2017. Μια εποχή ζοφερή όπου οι πολυεθνικές κάνουν κουμάντο και οι νόμοι είναι άκρως τυραννικοί και αυστηροί. Στο μέλλον το μότο είναι ‘Το Έγκλημα ΔΕΝ αποδίδει’ και όποιος τολμήσει να αψηφήσει τον Νόμο καταλήγει στο ‘Φρούριο’ μια υπέρ σύγχρονη φυλακή όπου εκτός από το σώμα σου ‘αλυσοδένει’ τα όνειρα και τις σκέψεις σου…

7496_4

O John Brennick (Christopher Lambert) ,πρώην αξιωματικός, προσπαθεί να το σκάσει λαθραία από την Αμερική με προορισμό τον Καναδά. Αιτία για την φυγή του αποτελεί η εγκυμοσύνη της συντρόφου του Karen (Loryn Locklin). Βλέπεις στην απολυταρχική Αμερική του (τότε) μέλλοντος απαγορεύεται βάση Νόμου στα ζευγάρια να αποκτήσουν δεύτερο παιδί. Ο John και η Karen επιλέγουν να αποκρύψουν την εγκυμοσύνη και να κρατήσουν το παιδί, μιας και ο πρωτότοκος τους γιος πέθανε επάνω στην γεννά και δεν αντέχουν να χάσουν και δεύτερο παιδί, κάτι που τους καθιστά αυτομάτως παράνομους. Το ζευγάρι κατορθώνει να φτάσει μέχρι τα σύνορα όμως λίγο πριν τα περάσουν ένας τελωνειακός τους παίρνει χαμπάρι. Ο John στην προσπάθεια του να κερδίσει λίγο χρόνο ώστε να καταφέρει η γυναίκα του να το σκάσει αφήνει τις αρχές να τον συλλάβουν. Στον δρόμο για την φυλακή ο John περνάει όλη την διαδρομή χαμογελαστός γνωρίζοντας ότι η γυναίκα του κατάφερε να περάσει τα σύνορα. Η τουλάχιστον έτσι νόμιζε…

fortress2

Φτάνοντας στην φυλακή που αποτελεί ιδιοκτησία της εταιρείας Men-Tel και βρίσκεται στην μέση της ερήμου ,κάτω από το έδαφος, και είναι ευρύτερα γνωστή ως ‘Το Φρούριο’ ο Brennick δεν θα αργήσει να διαπιστώσει ότι στην ψειρού η ζωή του θα γίνει σκέτη Κόλαση. Αρχικά  του εμφυτεύσουν, με έναν άκρως επίπονο τρόπο, μια συσκευή στο στομάχι του η οποία χρησιμεύει ως μέσον καταστολής των κρατούμενων που αν αρνηθούν να συμμορφωθούν με τους κανονισμούς του ιδρύματος αρχικά η συσκευή θα τους προκαλέσει φριχτούς πόνους στο στομάχι και στην συνέχεια θα τους τινάξει τα σωθικά σε διάφορες κατευθύνσεις… Στην συνέχεια οδηγείται στο κελί του όπου εκτός του ότι είναι αναγκασμένος να στριμωχτεί παρέα με άλλους τέσσερις τρελαμένους μαντράχαλους, πρέπει να έχει και συνέχεια το νου του μην ξεχαστεί και τον κάψουν οι λέιζερ μπάρες του κελιού του. Το κερασάκι όμως στην τούρτα είναι το υπέρ σύγχρονο κομπιούτερ ZED-10 του οποίου αποστολή είναι να παρακολουθεί τους κρατούμενους στην καθημερινή τους ρουτίνα αλλά και στον ύπνο τους μιας και χάρη σε μια super sci-fi τεχνολογία το ρομπότ – υπολογιστής έχει την δυνατότητα να παρακολουθεί και να καταγράφει το υποσυνείδητο και τα όνειρα των κρατουμένων (που στην πλειοψηφία τους προφανώς έχουν να κάνουν με σεξουαλικές φαντασιώσεις.). ‘Don’t dream’ είναι η πρώτη και η τελευταία συμβουλή που θα λάβει ο Brennick από έναν κρατούμενο σχετικά με την νέα του ζωή. Βλέπεις στο ‘Φρούριο’ ακόμη και τα όνειρα σου αποτελούν ιδιοκτησία της εταιρείας Men-Tel και ο διευθυντής της φυλακής Poe (Kurtwood Smith) δεν θα διστάσει να σου τα στερήσει και να σε τιμωρήσει παραδειγματικά για αυτά. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο John Brennick μαθαίνει έντρομος ότι τελικά η έγκυος γυναίκα του συνελήφθη και κρατείται στην ίδια φυλακή με αυτόν. Η μόνη λύση που απομένει στον ήρωα είναι η απόδραση. Μπορεί όμως κάποιος να αποδράσει από το ‘Φρούριο’ ?

fortress (1)

‘Welcome to the Future’. Ευτυχώς το δεύτερο μότο της αφίσας του Fortress δεν επιβεβαιώθηκε μιας και φτάσαμε αισίως στο έτος 2016 και εκτός αν κάτι αλλάξει ριζικά μάλλον γλιτώνουμε προς το παρών από το ζοφερό μέλλον της ταινίας. Από την άλλη όμως το πρώτο μότο ‘In the Year 2017 one corporation is building a fortress for the ultimate takeover… Your mind’ ίσως και να μην απέχει τόσο πολύ από την πραγματικότητα. Και να μπορεί προς το παρών να μην έχουμε πάνω από το κεφάλι μας μια Men-Tel να μας στέλνει συστημένους σε κάποια φουτουριστική ‘στενή’ και να ελέγχει το σώμα και τις σκέψεις μας αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι στις μέρες μας οι εταιρείες ολοένα και περισσότερο κατορθώνουν να ‘ελέγχουν’ το μυαλό μας έστω και αν τους το επιτρέπουμε εμείς οι ίδιοι. Απλά η φυλακή αυτή δεν λέγεται ‘Φρούριο’ αλλά υπερκαταναλωτισμός. Αλλά ας μην ξεφεύγουμε σε τέτοια κοινωνικά – υπαρξιακά ζητήματα. Άλλωστε αυτός δεν ήταν σε καμία περίπτωση και ο σκοπός της ταινίας.

Βλέπεις το Fortress είναι μια ταινία που παρά τα φαινόμενα δεν παίρνει και πολύ στα σοβαρά τον εαυτό της και αυτό είναι καλό. Το υποτυπώδες σενάριο λειτουργεί πιο πολύ ως μέσον για να στείλει τον ήρωα στην φυλακή και να ξεκινήσει την δράση. Τα πρώτα έξι λεπτά της ταινίας όπου ο John συλλαμβάνεται επειδή η γυναίκα του δεν μπορεί να φτιάξει το … ζιβάγκο της είναι η πιο τρανή απόδειξη της προχειρότητας του σεναρίου. Η ταινία δεν μας εξηγεί ποτέ γιατί απαγορεύεται στα ζευγάρια να κάνουν και δεύτερο παιδί και γιατί αφού το πρώτο παιδί του John και της Karen πέθανε στην γέννα δεν γίνεται να κρατήσουν το δεύτερο, ενώ και οι χαρακτήρες της φυλακής είναι τα κλασσικά στερεότυπα που έβλεπες (και συνεχίζεις να βλέπεις) σε κάθε ταινία με φυλακές. Ο έγχρωμος βαρυποινίτης που προσπαθεί να μείνει μακριά από τους μπελάδες, ο ‘ψάρακας’ που αποτελεί τον πρώτο υποψήφιο για να βιαστεί στις τουαλέτες (στην προκείμενη περίπτωση στο εργοτάξιο), ο χοντρός καράφλας ντάης – σοδομίστης και φυσικά ένας χάκερ που ήταν must για κάθε sci-fi ταινία της εποχής. Βάλε μέσα σε όλα αυτά και αρκετές σεναριακές υπερβολές όπου ο πρωταγωνιστής κλοτσάει εις διπλούν τους όρχεις ενός αντιπάλου και τον κάνει κυριολεκτικά να φτύσει αίμα, ένα κομπιούτερ που έχει σοβαρά θέματα εγωισμού και που υποκύπτει σε εκβιασμούς αλλά αρνείται πεισματικά να διαπραγματευτεί με τρομοκράτες, ένα Replica (βλέπε Blade Runner!) με υπαρξιακά ζητήματα  και έχεις μπροστά σου μια από τις πιο τίμιες και απολαυστικές sci-fi ταινίες όλων των εποχών ! Ναι το Fortress πάσχει σημαντικά σε θέματα ρεαλισμού αλλά αυτή είναι και η μαγεία του. Η ταινία είναι μια sci-fi εξτραβαγκάντσα  που εξυπηρετεί ιδανικά το κεντρικό της θέμα : Την θεαματική απόδραση.

Το cast είναι επιπέδου ενός πολύ καλού B-movie με τον Christopher Lambert όπως είναι φυσικό να κλέβει την παράσταση. Ένας τίμιος και εξαιρετικά αγαπητός (ειδικά στην Ελλάδα) ηθοποιός που κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα, να σε μαγνητίζει με την φωνή και το βλέμμα του. Άλλωστε με αυτά τα δυο έχτισε και την καριέρα του που είναι να απορείς πως δεν κατάφερε ποτέ του να αποκτήσει το status του μεγάλου action hero. Ναι μπορεί να μην ξέρει τις πολεμικές τέχνες του Steven Seagal ή του συμπατριώτη του Jean Claude Van Damme αλλά σίγουρα έχει περισσότερο υποκριτικό ταλέντο και από τους δυο μαζί. Πάντως για την ιστορία η πρώτη επιλογή για τον ρόλο δεν ήταν άλλος από τον Arnold Schwarzenegger ο οποίος θαύμαζε την δουλεία που είχε κάνει ο Gordon στο Re-Animator και ήθελε διακαώς να συνεργαστεί μαζί του. Τελικά ο Arnold τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη με αποτέλεσμα να προτιμηθεί ο «Highlander» και το μπάτζετ της ταινίας να μειωθεί μιας και ήταν λιγότερο εμπορικός από τον «Εξολοθρευτή». Αρκετά πειστικός και ο Kurtwood Smith στον ρόλο του σαδιστή δεσμοφύλακα Poe. Το μεγάλο ατού της ταινίας είναι η δράση της που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στον ρεαλισμό και την  sci-fi υπερβολή (με περισσότερη έμφαση στο δεύτερο σκέλος) και που είναι εμφανώς εμπνευσμένη από τα Alien και Blade Runner του Ridley Scott χωρίς όμως να καταφεύγει στην αντιγραφή ιδεών αλλά ίσα, ίσα ο Σκηνοθέτης Stuart Gordon (που μας έχει χαρίσει στο παρελθόν και το εξαιρετικό Re-Animator) τις εξελίσσει και τις φέρνει στα μέτρα της ταινίας του, χαρίζοντας μας επικές σκηνές με στομάχια που ανατινάζονται και με αποκρουστικούς  cyborg – φρουρούς που μοιάζουν λες και προήλθαν από μια ανίερη συνήπαρξη μεταξύ του SKYNET με τον…H.P.Lovecraft. Γενικά ολόκληρη η σεκάνς της απόδρασης είναι σκέτη πώρωση ενώ η ταινία καταφέρνει να σε κρατήσει στην τσίτα μέχρι και το φινάλε. Τέλος παρά τα εμφανή σεναριακά κενά, (όπως για παράδειγμα οι κρατούμενοι-φυτά που το μυαλό τους έχει σβηστεί ολοκληρωτικά και δεν μπορούνε καν να φάνε από μόνοι τους αλλά από την άλλη μπορούν και χειρίζονται βαριά μηχανήματα στα κάτεργα…),  το concept μιας φυλακής που εκτός από το κορμί αιχμαλωτίζει και το μυαλό σου είναι πολύ έξυπνα και ενδιαφέρον στημένο.

6823

Η ειρωνεία με το Fortress είναι ότι ξαναβλέποντας το, ένα χρόνο πριν το έτος που υποτίθεται ότι διαδραματίζεται, η ταινία φαντάζει εντελώς ανεπίκαιρη και ελάχιστα ρεαλιστική. Και όμως αν είσαι λάτρης των sci-fi ταινιών και  είχες την τύχη να την παρακολουθήσεις πίσω στα δοξασμένα  90s τότε ελάχιστη σημασία έχουν για σένα τέτοιες λεπτομέρειες. Το Fortress καταφέρνει να χτίσει ένα φρούριο μέσα στην καρδιά σου και που δεν πρόκειται να  γκρεμιστεί ποτέ όσα χρόνια και αν περάσουν.

Το 2000 κυκλοφόρησε και το sequel Fortress 2 : Re-Entry με τον Lambert να επιστρέφει στον ρόλο και ουσιαστικά να έχουμε ακριβώς την ίδια ταινία αυτή τη φορά όμως με την φυλακή να βρίσκεται στο διάστημα. Χμ τώρα που το σκέφτομαι ένα τρίτο Fortress που θα εκτυλίσσεται σε μια άλλη διάσταση δεν θα με χάλαγε καθόλου !

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: