STARGATE : 22 Χρόνια μετά η Πύλη συνεχίζει να μας χαρίζει ένα ανεπανάληπτο ταξίδι.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

-It’s not ‘Door to Heaven’, it’s… ‘STARGATE’.

Με αυτά τα λόγια ο Dr. Daniel Jackson μας προετοίμασε το 1994 για το διαστρικό ταξίδι της ζωής μας. Και αν συνήθως τα κινηματογραφικά ταξίδια που μας προσφέρει απλόχερα ο Σκηνοθέτης Roland Emmerich είναι τίγκα στην υπερβολή, την δράση και την καταστροφή, στο STARGATE ορθά επέλεξε μια πιο ‘προσγειωμένη’ προσέγγιση με την οποία  κατάφερε το ταξίδι μας μέσα από τα άστρα να φαντάζει άκρως περιπετειώδες και απολαυστικό και ας είχε τα ψεγάδια του. Πριν όμως περάσουμε για ακόμη μια φορά την Πύλη ας ρίξουμε μια ματιά στο story της ταινίας.

daniel-stargate-movie

Ο Αιγυπτιολόγος και γλωσσολόγος Dr. Daniel Jackson (James Spader) γίνεται αντικείμενο χλευασμού όταν μοιράζεται τις άκρως αμφιλεγόμενες απόψεις του σχετικά με τον πολιτισμό των αρχαίων Αιγυπτίων σε μια διάλεξη του. Έχοντας στιγματιστεί ως persona non grata στους επιστημονικούς κύκλους ο Jackson καταλήγει ένα βήμα πριν να μείνει στον δρόμο. Όταν όμως θα εμφανιστεί μπροστά του η Catherine Langford (Viveca Lindfors) φέρνοντας του μια πρόταση για συνεργασία με την κυβέρνηση των Η.Π.Α. η ζωή του Jackson θα αλλάξει για πάντα.

Η Catherine του εξομολογείται ότι το 1928 ο πατέρας της και καθηγητής αρχαιολογίας σε μια ανασκαφή που είχε κάνει στην πυραμίδα της Γκίζας ανακάλυψε ένα μυστηριώδες , τεράστιο μεταλλικό ‘δαχτυλίδι’ το οποίο οι σύγχρονοι ειδικοί πιστεύουν ότι πρόκειται για μια αστρική πύλη, δηλαδή μια συσκευή που μπορεί να σε μεταφέρει από τη μία άκρη του σύμπαντος στην άλλη σε χρόνο μηδέν. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να την ανοίξουν. Ο Jackson ενθουσιασμένος από τις προοπτικές του εγχειρήματος θα αναλάβει να λύσει τον γρίφο της Πύλης και θα καταφέρει να την ενεργοποιήσει ! Τι βρίσκεται όμως στην άλλη άκρη ? Ο γλωσσολόγος είναι έτοιμος να περάσει στην άλλη πλευρά και να μάθει την αλήθεια από πρώτο χέρι. Όμως η κυβέρνηση των Η.Π.Α. δεν είναι και τόσο διατεθειμένη να το ρισκάρει και αναγκάζει τον Daniel να δεχτεί η επιχείρηση να γίνει υπό τις διαταγές του αυστηρού συνταγματάρχη  Jack O’Neil (Kurt Russell) που αναλαμβάνει να συνοδεύσει τον Daniel στην άλλη πλευρά του γαλαξία και μαζί με μια ομάδα επίλεκτων στρατιωτών να εξασφαλίσουν την ασφάλεια του επιστήμονα και την επιτυχία της αποστολής του.

Οι δυο άντρες αν και αρκετά διαφορετικές προσωπικότητες μεταξύ τους δείχνουν να τρέφουν σεβασμό ο ένας προς τον άλλον, όλα όμως θα αλλάξουν όταν περάσουν την Πύλη και βρεθούν σε έναν φαινομενικά ερημικό πλανήτη. Εκεί ο συνταγματάρχης O’Neil εξοργισμένος θα ανακαλύψει πως ο Jackson τους απέκρυψε την πληροφορία ότι  δεν έχει την παραμικρή ιδέα πως θα ξανά ανοίξει την πύλη όταν περάσουν στην άλλη πλευρά με αποτέλεσμα να ξεμείνουν εκεί ενώ και ο γλωσσολόγος θα ανακαλύψει έντρομος ότι ο συνταγματάρχης κουβαλάει μαζί του μια πυρηνική βόμβα για την περίπτωση που οι κάτοικοι του νέου κόσμου δεν είναι και τόσο φιλικοί….Η μεταξύ τους κόντρα θα ξεχαστεί για λίγο όταν κάνουν την πρώτη τους επαφή με τους κατοίκους του νέου αυτού κόσμου οι οποίοι τους υποδέχονται σαν Θεούς. Αυτό που όμως δεν γνωρίζουν οι O’Neil και Jackson είναι ότι ο πραγματικός ‘Θεός’ του μυστηριώδους αυτού κόσμου, ο πανίσχυρος και τυραννικός  Ra (Jaye Davidson), δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος με την απρόσκλητη είσοδο τους στο Βασίλειο του…

tumblr_n3xr1xbbov1tvr431o3_500

Το STARGATE άνοιξε τις πύλες του στις 28 Οκτωβρίου του 1994 και συνοδεύτηκε από μέτριες έως και κάκιστες κριτικές. Ο διαβόητος κριτικός ταινιών Roger Ebert δεν δίστασε να συγκρίνει το φιλμ με τις ταινίες του ‘Χειρότερου Σκηνοθέτη του Κόσμου’ Ed Wood ενώ έβαλε την ταινία και στην λίστα με  τις πιο μισητές του ταινίες όπου και παρέμεινε σε περίοπτη θέση μέχρι και τον θάνατο του. Η ταινία κατηγορήθηκε κυρίως για την χρήση πολλών κλισέ αλλά το βασικό πρόβλημα που είχαν οι περισσότεροι από τους κριτικούς είναι ότι η ταινία θα έπρεπε να ήταν είτε πιο ‘σκεπτόμενη’ και  ‘αρτιστική’ κάτι που ειλικρινά είναι απλά παράλογο να περιμένουμε από ταινία του Roland Emmerich είτε να ήταν ένα πιο φαντεζί blockbuster με περισσότερη δράση και εκρήξεις κάτι που θα περιμέναμε άνετα από ταινία του Roland Emmerich ευτυχώς όμως στην περίπτωση του STARGATE ο Σκηνοθέτης παραδόξως επέλεξε έναν πιο ενδιάμεσο δρόμο.

Αντίθετα με τους κριτικούς το κοινό που επέλεξε να διαβεί την Πύλη του STARGATE δεν απογοητεύτηκε καθόλου.  Και πως γίνεται άλλωστε να μην γουστάρεις μια ταινία που σου προσφέρει διαστρικά ταξίδια, καινούργιους κόσμους, φουτουριστικά sci-fi όπλα και πανοπλίες αρχαίου αιγυπτιακού στυλ και μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδοχή σχετικά με τις ρίζες της αιγυπτιακής μυθολογίας ?

Και όλα αυτά μέσα από δυνατά εφέ που ακόμη και σήμερα στέκονται αξιόλογα. Πολύ καλό ήταν και το cast της ταινίας με τον James Spader να ξεχωρίζει μιας και χτίζει έναν ανθρώπινο και άκρως συμπαθή χαρακτήρα που παραγκωνίζει κάπως το μεγάλο όνομα του cast, τον συνήθως πολλά βαρύ Kurt Russel που όμως και εκείνος με την σειρά του πολύ έξυπνα περιορίζει κάπως την macho νοοτροπία του και εξυπηρετεί τέλεια την εικόνα του σοβαρού και πειθαρχημένου συνταγματάρχη και μάλιστα σε κάνα δυο σκηνές καταφέρνει να του προσδώσει και ένα περιορισμένο τραγικό στοιχείο. Μικρή παραφωνία αποτελεί ίσως ο μεγάλος Κακός Ρα μιας και ο Jaye Davidson δεν φαντάζει ιδιαίτερα απειλητικός αλλά καταφέρνει να σου μεταφέρει και την ‘θεϊκή’ υπόσταση του Ρα με την απόκοσμη και …. ασέξουαλ ερμηνεία του.

Πάντως την μεγάλη έκπληξη της ταινίας αποτελεί ο ίδιος της ο Σκηνοθέτης. Ο Emmerich πιθανότατα με πολύ προσωπικό κόπο και προσπάθεια μετριάζει την δράση και προσπαθεί να σου αποδώσει μια επική εικόνα του κόσμου και της μυθολογίας που θέλει να χτίσει γύρω από το STARGATE. Ο Σκηνοθέτης κάνει ότι καλύτερο μπορεί για να χτίσει το δικό του σύμπαν πατώντας στην θεωρία του Ολλανδού συγγραφέα Έριχ Φον Ντένικεν, που υποστηρίζει ότι ο πολιτισμός των αρχαίων Αιγυπτίων, και όχι μόνο, προέρχεται από εξωγήινους. Ο Emmerich χτίζει τον κόσμο του επάνω σε αυτή την θεωρία και η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετά κλισέ και σεναριακά κενά αλλά αν αναλογιστούμε για μια στιγμή ότι ο Emmerich ΔΕΝ είναι Steven Spielberg ή Ridley Scott στο τέλος οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι έκανε την καλύτερη δουλειά που μπορούσε να κάνει. Μεγάλο ρόλο στο ότι δεν βλέπουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα του σύμπαντος του STARGATE πιθανότατα έπαιξε το γεγονός ότι ο Σκηνοθέτης οραματίζονταν την δημιουργία μιας ολόκληρης τριλογίας  την οποία τελικά δεν είδαμε ποτέ. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον !

d3846fdb5eed735d5d34f9adce26f09d

Μετά την κυκλοφορία του πρόσφατου και αρκετά απογοητευτικού sequel του INDEPENDENCE DAY ο Emmerich μάλλον πήρε φόρα και δήλωσε ότι είναι έτοιμος να διαβεί ξανά την πύλη του STARGATE ύστερα από 22 ολόκληρα χρόνια. Ο Σκηνοθέτης δήλωσε πρόσφατα ότι επιθυμεί να rebootάρει το STARGATE και αυτή τη φορά να μας χαρίσει μια ολοκληρωμένη τριλογία. Και μπορεί τα τελευταία χρόνια το trend με τα reboots, remakes γνωστών ταινιών να μας πνίγει δημιουργικά και αισθητικά η αλήθεια είναι ότι εγώ προσωπικά μια ακόμη βόλτα στον κόσμο του STARGATE θα την έκανα με μεγάλη ευχαρίστηση. Κάτι η αγάπη μου για το αυθεντικό φιλμ και κάτι η αίσθηση του ανολοκλήρωτου που σου αφήνει στο φινάλε αποτελούν δυο καλούς λόγους για να λαχταρά ένας θαυμαστής της ταινίας μια συνέχεια.

Ποίος δεν θέλει να μάθει άλλωστε από τι τρομερούς και επιβλητικούς κόσμους και πολιτισμούς μας χωρίζουν τα άστρα ?  Και ναι σίγουρα υπήρχαν και οι spin off σειρές που προσπάθησαν να επεκτείνουν τον μύθο και στην πλειοψηφία τους ήταν αρκετά αξιόλογες αλλά κακά τα ψέματα αλλιώς είναι να μπαίνεις στην Πύλη μέσα από την μεγάλη οθόνη. Το θέμα είναι να πιάσει ο Emmerich τον ίδιο παλμό που είχε όταν έγραφε και σκηνοθετούσε το πρώτο φιλμ και να μην υποκύψει για ακόμη μια φορά στις … δημιουργικές του εξάρσεις χαρίζοντας μας κάνα STARGATE : Resurgence  !

stargate

To STARGATE παρά τα λαθάκια, τις ελλείψεις του και το αρκετά άδικο θάψιμο που έφαγε από τους ‘ειδικούς’ είναι μια ταινία που κέρδισε το ένθερμο κοινό της και κατάφερε να σταθεί στον χρόνο και τις αμμοθύελλες του Hollywood. Και μπορεί σήμερα να μην στέκεται αψεγάδιαστο, μυστηριώδες και επιβλητικό σαν τις ανεπανάληπτες Πυραμίδες της Αιγύπτου αλλά βρίσκεται κάπου εκεί στην άκρη υπερήφανο και αγαπημένο  διατηρώντας πάντα μια θέση στην καρδιά μας και αποτελώντας μια ‘ατραξιόν’ που ανά μερικά χρόνια την θυμόμαστε από το πουθενά και  την ξανά επισκεπτόμαστε με την ίδια χαρά. Κάτι σαν την Σφίγγα με την σπασμένη της μύτη !

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: