UNBREAKABLE : Ο Άφθαρτος φόρος τιμής στα comics που αγαπήσαμε.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Παρακολουθώντας το φετινό υπερθέαμα του Doctor Strange δεν γίνεται να μην αναγνωρίσεις ότι οι εποχές που ζούμε είναι πραγματικά ‘μαγικές’ για τους λάτρεις των comics. Από τον Spider-Man του Sam Raimi το 2002 μέχρι την ιστορική πλέον πρώτη εμφάνιση του Robert Downey Jr ως Iron Man το 2008 και από κει στον Sorcerer Supreme να εκτοξεύει ξόρκια μέσα σε πόλεις  που αναποδογυρίζουν η διαδρομή είναι πραγματικά μαγική ! Βάλε μέσα σε όλα αυτά και την DC που έρχεται φορτσάτη και πλέον δεν είναι καθόλου υπερβολικό να λέμε ότι ζούμε ίσως στην καλύτερη εποχή για τους λάτρεις των comics. Σε κινηματογραφικό επίπεδο τουλάχιστον γιατί σχετικά με το έντυπο κομμάτι οι απόψεις διίστανται.Και όμως κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά τα μεγαλοπρεπή superhero υπερθεάματα υπάρχει και μια σημαντική μερίδα κόσμου που αν τους ρωτήσεις ‘ποία είναι η καλύτερη comic ταινία?’ θα σου πουν να ρίξεις μια ματιά στο αριστουργηματικό φιλμ του 2000, UNBREAKABLE . Και κάπου εδώ είναι που αυτός που σου κάνει την ερώτηση αρχίζει να σε κοιτάει λες και είσαι κάνας παλαβός κακός από comic… Βλέπεις το UNBREAKABLE είναι μια superhero ταινία που ΔΕΝ έχει μέσα κανέναν τυπικό Superhero και  ΔΕΝ φοράει τα ‘ταμπελάκια’ σήμα κατατεθέν της DC ή της Marvel. Διάολε το UNBREAKABLE ΔΕΝ είναι καν βασισμένο σε comic ! Και όμως σε μια εποχή όπου οι comic ταινίες κατακλύζουν την καθημερινότητα μας το φιλμ του M Night Shyamalan είναι ίσως το μοναδικό που μπορεί να υπερηφανεύεται ότι πρεσβεύει και αναδεικνύει όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπήσαμε ξεφυλλίζοντας ένα comic.

unbreakable-guide

Για να καταλάβεις την πραγματική αξία του ‘superhero story’ του Shyamalan πρέπει να ξεκινήσεις από την τελευταία σελίδα.  Το φινάλε του UNBREAKABLE δεν περιλαμβάνει κάποια τιτάνια CGI μάχη με ολόκληρες πόλεις να καταστρέφονται ή με τον ήρωα να πετάει με αυτοθυσία μέσα σε κάποια διαγαλαξιακή σκουληκότρυπα  για να σώσει τον πλανήτη. Η τελική ‘μάχη’ του UNBREAKABLE δεν σου χαρίζει ούτε καν μια ηρωική μπουνιά στο γυάλινο σαγόνι του Κακού.  Αντίθετα βλέπουμε τον Ήρωα να νικάει τον χειρότερο εχθρό του ρουφιανέυοντας τον στους μπάτσους… Και όμως η τελική αυτή αντιπαράθεση μεταξύ Hero και Villain είναι άνετα η πιο έντονη και συναισθηματική ‘μεγάλη μάχη’ που έχουμε παρακολουθήσει σε superhero ταινία. Πριν όμως αναλύσουμε πως το καταφέρνει αυτό ας θυμηθούμε λίγο το story !

Ο David Dunn (Bruce Willis) ένας απλός σεκιουριτάς που βλέπει ανήμπορος τον γάμο του να διαλύεται επιβιβάζεται στην αμαξοστοιχία  117 με προορισμό τη Philadelphia. Όταν το τραίνο ξαφνικά εκτροχιάζεται ο David ξυπνάει μέσα στο νοσοκομείο και μαθαίνει ότι είναι ο μοναδικός από τους συνολικά 131 επιβάτες που επιβίωσε και μάλιστα χωρίς να υποστεί την παραμικρή γρατζουνιά ! Μερικές μέρες μετά ο David παρευρίσκεται στο μνημόσυνο των αδικοχαμένων συνεπιβατών του και φεύγοντας θα ανακαλύψει ένα σημείωμα στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου του. ‘How many days of your life have you been sick?’ είναι η μοναδική φράση γραμμένη επάνω στο μυστηριώδες σημείωμα. Επιστρέφοντας στο σπίτι ο Dunn ανακαλύπτει προβληματισμένος ότι δεν μπορεί να θυμηθεί πότε ήταν η τελευταία φορά που αρρώστησε. Αποφασισμένος να βρει μια απάντηση ο Dunn αναζητά τον αποστολέα του σημειώματος και η έρευνα του θα τον οδηγήσει στην γκαλερί του Elijah Price (Samuel L.Jackson) ενός εκκεντρικού συλλέκτη comics ο οποίος πάσχει από μια σπάνια γεννετική ασθένεια και έχει μια άκρως παλαβή θεωρία σχετικά με το πως και το γιατί κατάφερε ο Dunn να βγει σώος και αβλαβής από το ατύχημα του…

a4591c308a55beec40887ed440babe27

Πως γίνεται μια ‘Superhero ταινία’ που δεν θυμίζει σχεδόν καθόλου μια τυπική Superhero ταινία να είναι ίσως η καλύτερη του είδους ? Πολύ απλά το UNBREAKABLE από την πρώτη του σκηνή μέχρι και την τελευταία είναι ο απόλυτος φόρος τιμής στην τέχνη των comics.Το μελαγχολικό και ρεαλιστικό μεν αλλά άκρως ηρωικό story του Shyamalan περιλαμβάνει όλα ακριβώς τα μεγαλοπρεπή στοιχεία που συναντάμε σε ένα κλασσικό comic. Ο Σκηνοθέτης μας δίνει τα origins των χαρακτήρων του, μας δείχνει την δημιουργία του Superhero του, μας χαρίζει έναν τυπικό κακό πίσω από τον οποίον όμως κρύβεται ο αληθινός Κακός της υπόθεσης ακριβώς όπως πρέπει να γίνεται σε ένα καλό comic story, παίζει πολύ έξυπνα με την μυθολογία των comics και μεταφέρει την ατμόσφαιρα τους μέσα από τις λεπτομέρειες. Οι λήψεις της κάμερας γίνονται από τέτοιες γωνίες ώστε τα πλάνα να θυμίζουν πάνελ από comis, οι χαρακτήρες του αν και άκρως ανθρώπινοι περιέχουν όλα τα στοιχεία που συναντάμε σε comic χαρακτήρες και ο καθένας έχει την ‘στολή’ του, ο Dunn, που εκφράζει την ανάγκη του να κάνει το καλό δουλεύοντας ως σεκιουριτάς, έχει το πράσινο αδιάβροχο του και ο Elijah τα γκρι – μωβ χρώματα στον ρουχισμό του και το γυάλινο μπαστούνι του. Μέχρι και οι ‘minor Κακοί’ έχουν τις στολές τους. Ο τύπος με το όπλο στο στάδιο φοράει την χακί παραλλαγή του ενώ και ο serial killer στην τελική πράξη της ταινίας ξεχωρίζει χάρη στην πορτοκαλί φόρμα εργασίας του. Ο Bruce Willis είναι ένας ‘Άφθαρτος’ ήρωας που νιώθει συνεχώς μέσα του την ανάγκη να κάνει το καλό αλλά ταυτόχρονα δεν είναι και κάνας Superman μιας και πρωταρχικός του στόχος είναι να χτίσει μια σωστή πατρική σχέση με το παιδί του και να αποφασίσει αν θέλει να σώσει ή να διαλύσει τον γάμο του. Ο David Dunn δεν είναι ούτε καν Clark Kent. Η πρώτη μας γνωριμία μαζί του είναι όταν τον βλέπουμε μέσα στο μοιραίο τραίνο να προσπαθεί να κρύψει την βέρα του για να την πέσει σε μια πιτσιρικά. Μπορείς να φανταστείς τον Superman να κάνει κάτι αντίστοιχο στην Lois ? Ναι ο David Dunn κρύβει μέσα του μια ξεχωριστή δύναμη και το ηρωικό στοιχείο αλλά στην τελική είναι ένας ακόμη άνθρωπος που καλείται να πάρει τι αποφάσεις του. Όμως το απόλυτο tribute του Shyamalan στην τέχνη των comics είναι ο Villain του.

Ο Elijah Price δεν είναι ένας τυπικός evil mastermind villain. Μέχρι το ανατρεπτικό φινάλε το μεγαλύτερο ‘έγκλημα’ που τον βλέπουμε να κάνει είναι να σπάει τα νεύρα ενός γκαντέμη υπάλληλου σε κομιξάδικο ! Αντίθετα όμως με τα πραγματικά εγκλήματα του τα οποία ανακαλύπτουμε στην πορεία  τα κίνητρα πίσω από αυτά δεν είναι ειδεχθή. Δεν απολαμβάνει να σκορπάει τον τρόμο, τον θάνατο και τον πόνο. Ίσα, ίσα κατανοεί απόλυτα το φρικτό βάρος των πράξεων του. Και όμως είναι ένα βάρος που πρόθυμα κουβαλάει επάνω στους γυάλινους ώμους του διότι έχει απόλυτη ανάγκη το άφθαρτο αποτέλεσμα που προέκυψε από τα εγκλήματα του. Ο Elijah δεν σχεδιάζει να κυριεύσει ή να καταστρέψει τον κόσμο, δεν επιθυμεί το χάος και την καταστροφή, δεν θέλει καν να εξοντώσει τον ήρωα αντίπαλο του κάτι που διαχρονικά αποτελεί βασικό στόχο κάθε σωστού Villain. O Elijah το μόνο που θέλει είναι να ξεφύγει επιτέλους από τον χάρτινο κόσμο των comics στον οποίο έβρισκε καταφύγιο ολόκληρη την ζωή του και να ζήσει επιτέλους με την ίδια άνεση στην ‘αληθινή ζωή’. Ο Mr. Glass το μόνο που επιθυμεί είναι να βρει την θέση του στον κόσμο και μέσα στο, ομολογουμένως διαταραγμένο του μυαλό, ο μόνος τρόπος για να το επιτύχει είναι να βρει την ακριβώς αντίθετη από αυτόν δύναμη. Ο Mr. Glass ξέρει ότι ο μοναδικός τρόπος για να γίνει ο άνθρωπος που θέλει πρέπει πρώτα να δημιουργήσει τον ‘ήρωα’ David Dunn. Και εδώ είναι το υπέροχο παράδοξο του UNBREAKABLE. Στην πρώτη κιόλας σκηνή της ταινίας του ο Shyamalan μας χαρίζει το origin του μεγάλου Κακού της ιστορίας ενώ ο Καλός μέχρι και την τελευταία πράξη της ταινίας αγνοεί παντελώς το πεπρωμένο του. Ο ηρωικός David Dunn υπάρχει μόνο και μόνο επειδή πριν πολλά χρόνια ο Elijah Price αποφάσισε να γίνει ο Mr. Glass και να δώσει νόημα στην εύθραυστη ύπαρξη του δημιουργώντας τον αντίπαλο του. Μια πράξη που στα μάτια του ήρωα φαντάζει ως το απόλυτο έγκλημα ενός παρανοϊκού αλλά μέσα στο μυαλό του Mr.Glass είναι απλά η εκπλήρωση του πεπρωμένου και των δυο τους. ‘Now that we know who you are, I know who I am. I’m not a mistake! It all makes sense! In a comic, you know how you can tell who the arch-villain’s going to be? He’s the exact opposite of the hero. And most times they’re friends, like you and me! I should’ve known way back when… You know why, David? Because of the kids. They called me Mr Glass’.

unbreakable-3

Οτιδήποτε σχεδόν κάνει ο Mr. Glass είναι μια ωδή στα comics. Από τον τραγικό τρόπο που γεννιέται στην πρώτη σκηνή έχοντας τα κόκαλα του κορμιού του σπασμένα και τον σκηνοθέτη να επιλέγει να μας τον συστήσει μέσα από την συμβολική αντανάκλαση ενός καθρέφτη,μέχρι την σκηνή όπου τα χώνει κανονικά σε έναν ανίδεο μπουνταλά που θέλει να αγοράσει ένα ανεκτίμητο comic strip για να το χαρίσει στον … τετράχρονο γιο του και τελικά ο Elijah έξαλλος τον πετάει έξω από την γκαλερί του μέχρι και το ανατρεπτικό φινάλε όπου κυριολεκτικά σου πέφτει το σαγόνι όταν συνειδητοποιείς το μεγάλο σχέδιο του Mr. Glass. O Samuel Jackson καταλαβαίνει απόλυτα ότι τα περισσότερα comics μπορεί να κουβαλάνε ως τίτλο το όνομα του Ήρωα όμως ο κάθε Ήρωας δεν θα είχε την παραμικρή αξία αν δεν είχε να αντιμετωπίσει τον μεγάλο του Κακό που πρεσβεύει τα ακριβώς αντίθετα από εκείνον. Ο Κακός είναι εκείνος που διαμορφώνει το status quo του Ήρωα. Το UNBREAKABLE είναι μέχρι και σήμερα η καλύτερη ερμηνεία του Samuel Jackson. Η ‘εύθραυστη’ του ερμηνεία είναι τόσο εξαιρετική σε όλα τα επίπεδα, (πολλές από τις φοβερές λεπτομέρειες της ταινίας όπως το γυάλινο μπαστούνι του Mr. Glass ήταν δικές του ιδέες) που για μένα άνετα συναγωνίζεται εκείνη του Joker από τον Heath Ledger που σήμερα, δικαίως, θεωρείται η καλύτερη κινηματογραφική απεικόνιση ενός comic book villain. Απλά ο Jackson δεν θα πάρει ποτέ ανάλογη αναγνώριση με εκείνη του Ledger επειδή ο χαρακτήρας του δεν ήταν κάνας αντίπαλος του Batman ή κάποιου αντίστοιχου ήρωα της DC ή της Marvel. Η μόνη ‘δόξα’ που πιθανότατα θα μοιραστεί με τον αδικοχαμένο συνάδελφο του ο Jackson είναι ότι η συγκεκριμένη του ερμηνεία θα μνημονεύεται ως η καλύτερη της καριέρας του. Τουλάχιστον από όλους εκείνους που είδαν το UNBREAKABLE και το αγάπησαν για αυτό που είναι. Ένας θλιμμένος, ρεαλιστικός αλλά και Άφθαρτος φόρος τιμής στα comics που αγαπήσαμε αλλά και στους ίδιους τους αναγνώστες τους. Ο Mr. Glass δεν είναι ένας σατανικός Villain. Είναι απλά μια ραγισμένη αντανάκλαση ενός παιδιού που φοβούμενο μην τον πονέσει η κοινωνία διαλύοντας το σε σε χίλια κομμάτια αποφάσισε να βρει καταφύγιο στις πιο ‘δίκαιες’ σελίδες των comics. Μέχρι τουλάχιστον το παιδί να γίνει άντρας και να βρει το θάρρος να βαδίσει και στην αληθινή ζωή.

comic-book-1

 

Advertisements

4 thoughts on “UNBREAKABLE : Ο Άφθαρτος φόρος τιμής στα comics που αγαπήσαμε.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: