DOOMSDAY : Απόδραση από την Νέα…Σκωτία.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το DOOMSDAY (2008) παίρνει τον Snake Plissken του αλλάζει φύλο , τον φορτώνει επάνω σε μια  2007 Bentley Continental GT και τον στέλνει μέσα από Mad Max λεωφόρους σε μια αποστολή αυτοκτονίας μέσα μια δυστοπική τρελαμένη Σκωτία που 28 χρόνια μετά είναι γεμάτη κανίβαλους πάνκηδες και … μεσαιωνικούς Ιππότες  και που έχει ως πρότυπο της το Κολαστήριο της Νέας Υόρκης που μας παρουσίασε το 1981 ο «Άρχοντας του Τρόμου» John Carpenter. Με λίγα λόγια η ταινία «Όλεθρος» του σκηνοθέτη Neil Marshall παίρνει όλα τα αγαπημένα μας post apocalyptic φιλμ και τα ξεπατικώνει ξεδιάντροπα. Και που να με πάρει αυτό ΔΕΝ είναι καθόλου άσχημο ! Όμως πριν αράξουμε να βλέπουμε τον κόσμο να καίγεται ας ξεκινήσουμε να βάλουμε την φωτιά ρίχνοντας μια ματιά στο, κάπως ολέθριο, σενάριο της ταινίας.

Doomsday Movie Poster

Το έτος 2008 ένας εξαιρετικά φονικός ιός με την πιασάρικη ονομασία «The Reaper Virus» ξεσπάει στην Σκωτία και ξεκληρίζει τον πληθυσμό της. Η Κυβέρνηση της Μεγάλης Βρετανίας φοβούμενη την μαζική εξάπλωση του ιού αποφασίζει να χτίσει ένα τεράστιο τοίχος γύρω από την Σκωτία για να κρατήσει τους μολυσμένους σε καραντίνα. Όποιος προσπαθεί να αποδράσει εκτελείται επί τόπου. 28 ολόκληρα χρόνια μετά η Κυβέρνηση ανακαλύπτει έντρομη ότι ο ιός κατάφερε να περάσει τα σύνορα και απειλεί τον υπόλοιπο πληθυσμό με αφανισμό και αποφασίζει να στείλει στην Σκωτία μια ομάδα από επίλεκτους στρατιώτες με αποστολή τον εντοπισμό ενός αντίδοτου. Την αρχηγία της ομάδας θα αναλάβει η σκληροτράχηλη Ταγματάρχης Sinclair (Rhona Mitra) η οποία θα φροντίσει να τους οδηγήσει στην κατεστραμμένη Γλασκώβη με σκοπό να εντοπίσουν επιζώντες που θα τους βοηθήσουν να δημιουργήσουν μια θεραπεία για τον ιό. Εκείνο όμως που δεν ξέρει η Κυβέρνηση είναι ότι Sinclair όταν ήταν μικρή έχασε την μητέρα της στα επεισόδια που δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια της λειτουργίας του Τοίχους. Ενώ και η ίδια η Ταγματάρχης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να φανταστεί ότι οι επιζώντες είναι πολύ περισσότεροι από όσους περίμεναν και ότι ύστερα από 28 χρόνια εγκλεισμού στην Wasteland οι διαθέσεις τους μόνο φιλικές δεν είναι…

Το σενάριο του DOOMSDAY είναι ένα χαώδες και ολέθριο κολάζ από κλασσικά και αγαπημένα post apocalyptic φιλμ και ο σκηνοθέτης δεν στο κρύβει ποτέ αυτό. Ίσα, ίσα φροντίζει να το αναδείξει όσο περισσότερο γίνεται. Mad Max, Escape From New York (αλλά και Escape From L.A.), 28 Days Later μέχρι και πινελιές από The Warriors θα εντοπίσεις μέσα στην ταινία του. Ο Marshall λατρεύει τους George Miller και John Carpenter και τους αποδίδει τον καλύτερο φόρο τιμής που θα μπορούσε να τους κάνει δημιουργώντας μια εντελώς βίαιη και παλαβή ταινία που περιλαμβάνει φονικές επιδημίες, διεφθαρμένες απολυταρχικές κυβερνήσεις, μια λιγομίλητη Badass ηρωίδα με δερμάτινη στολή και φουτουριστικά gadgets, κανιβάλους σκωτσέζους  πάνκηδες, αυτοκίνητα σε φάση Mad Max, rock μουσική και φυσικά μπόλικο αίμα. Όλο αυτό όπως είναι αναμενόμενο οδηγεί σε μια τεράστια Αποκαλυπτική υπερβολή που όμως μέσα από την αναρχία και την χαζομάρα της καταλήγει άκρως ψυχαγωγική. Το DOOMSDAY είναι το απόλυτο tribute νοσταλγίας σε ένα σινεμά με το οποίο μεγαλώσαμε και το λατρέψαμε. Όμως το αποκορύφωμα της ταινίας είναι όταν κάπου προς την μέση, όπου εκεί που νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα, ξαφνικά ο σκηνοθέτης θυμάται ότι μια από της αγαπημένες του ταινίες είναι και το … EXCALIBUR του John Boorman και αποφασίζει να προσθέσει και μερικούς μεσαιωνικούς Ιππότες στην ιστορία του…

large-screenshot3

Το να βλέπεις κομάντος του 2035 να ρίχνουν χειροβομβίδες σε τύπους που καβαλάνε άλογα, φοράνε αρχαϊκές πανοπλίες και κραδαίνουν σπαθιά και τόξα ενώ υπακούν στις εντολές του Λόρδου τους (και πρώην επιστήμονα) τον οποίον υποδύεται ο «κουρδισμένος» Malcolm McDowell ειλικρινά είναι ίσως ότι πιο ηλίθια επικό έχω παρακολουθήσει στην οθόνη μου. Ο Marshall έχοντας ζήσει για μεγάλο μέρος της ζωής του κοντά στο Τοίχος του Αδριανού ανέκαθεν είχε μέσα στο μυαλό του το όραμα μιας τέτοιας μεγάλης Μάχης μεταξύ δυο εντελώς διαφορετικών εποχών και σε καμία περίπτωση ΔΕΝ κώλωσε να την αποτυπώσει στην ταινία του. Και όμως παρά το γελοίο της υπόθεσης το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου άσχημο. Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στην ωμή και old school σκηνοθεσία του Marshall ο οποίος πολύ αντρίκια επέλεξε να μην πατήσει στα ασφαλή ψηφιακά μονοπάτια των green screens και των ειδικών εφέ και γύρισε τις σκηνές δράσης με τεχνικές των 70s & 8os. «Παρ’ όλο που θα προσθέταμε ψηφιακά εφέ στο “Doomsday”, δε θέλω ποτέ να βασίζομαι σε αυτά. Θέλω να φαίνονται όλα ωμά. Εάν κάποιος πρόκειται να χτυπηθεί με τσεκούρι, δεν πρόκειται να στρέψω αλλού την κάμερα. Εάν υπάρχει κάποια πτώση, κάποιος θα τραυματιστεί και δε θα σηκωθεί απλά συνεχίζοντας να περπατά. Θέλω η ταινία να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική και κτηνώδης. Νομίζω πως τα πρακτικά εφέ αντέχουν στο χρόνο ενώ τα ψηφιακά εφέ ανανεώνονται συνεχώς και μπορεί μελλοντικά να φανούν ξεπερασμένα.» είχε δηλώσει ο ίδιος και το τελικό αποτέλεσμα τον δικαιώνει μιας και το DOOMSDAY σου παρέχει μερικές κορυφαίες σκηνές δράσης, τσεκουρομονομαχιών, ξέφρενων καταδιώξεων με αυτοκίνητα, εμπρησμών, ξιφομαχιών/αποκεφαλισμών και γενικά όλα όσα θέλεις από μια τέτοια ταινία. Ταυτόχρονα παίζει πολύ όμορφα με τα σκηνικά, την μουσική και τους ηθοποιούς του με αποτέλεσμα να σου χαρίζει μερικές πολύ δυνατές σκηνές δυστοπικής παράνοιας.

 

Φυσικά όταν αποφασίζεις εν έτη 2008 να γυρίσεις μια τόσο ιδιαίτερη ταινία που θα στηρίζεται σε τρελά και επικίνδυνα stunts θες και το ανάλογο σκληροτράχηλο cast. Και το DOOMSDAY παρά το γεγονός ότι είναι ουσιαστικά ένα B-Movie αξίας 17 εκατομμυρίων λιρών πραγματικά καταφέρνει να σε ξαφνιάσει τόσο με την ποιότητα αλλά όσο και με τις επιλογές των ηθοποιών του. Η πρωταγωνίστρια (και τεράστια διαχρονική αδυναμία μου) Rhona Mitra αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι είναι από τις καλύτερες σύγχρονες Action ηρωίδες και πραγματικά απορώ πως τύπισσες σαν την Kate Beckinsale κατάφεραν να περάσουν στο mainstream κοινό ως ζόρικες action τύπισσες μόνο και μόνο επειδή στρίμωξαν την κωλάρα τους σε ένα στενό δερμάτινο παντελόνι και «πάλεψαν» με μια πράσινη οθόνη ενώ η Rhona που πραγματικά το έχει και σε εμφάνιση/μυική δύναμη αλλά και σε τσαμπουκά έχει καταλήξει να παίζει σχεδόν αποκλειστικά σε B-Movies… Σύμφωνα με την ηθοποιό ο χαρακτήρας της είναι ένα αμάλγαμα των Linda Hammilton και Sigourney Weaver από τα TERMINATOR και ALIEN αντίστοιχα όμως κατά τραγική ειρωνεία ο χαρακτήρας της περισσότερο θυμίζει μια θηλυκή εκδοχή του Snake Plissken του Kurt Russel από το Escape From New York. Μάλιστα και το φινάλε της ταινίας είναι ουσιαστικά μια παραλλαγή του φινάλε του Escape From L.A. όπου ο Snake αποφασίζει να ρίξει την κυβέρνηση και να «βυθίσει την ανθρωπότητα στο σκοτάδι» αφήνοντας το Χάος και την Αναρχία να διαμορφώσουν το μέλλον μας. Η Rhona είναι άκρως δυναμική και ζόρικη. Τσαμπουκαλεμένη αλλά και συναισθηματική όπου ακριβώς χρειάζεται.

2008-doomsday-001

Όμως μάχιμο είναι και το υπόλοιπο cast που αποτελείται από δυο κορυφαίους ηθοποιούς όπως είναι οι Malcolm McDowell και Bob Hoskins οι οποίοι καταφέρνουν αποκλειστικά και μόνο με το φυσικό χάρισμα τους να είναι απολαυστικοί χωρίς να στηρίζονται στο ρηχό σενάριο αλλά και χωρίς να χρειαστεί να κάνουν κάποια αξιομνημόνευτη ερμηνεία. Η παρουσία τους και μόνο αρκεί. Ο McDowell πάντως δήλωσε ότι βάσισε τον χαρακτήρα του στον Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ αλλά και στον παρανοϊκό Συνταγματάρχη Kurtz του Marlon Brando από το Αποκάλυψη Τώρα. Πάντως οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ των δυο ρόλων θα ήταν απλά γελοία όχι μόνο λόγο της διαφοράς της ποιότητας και της αξίας των δυο ταινιών αλλά και επειδή κακά τα ψέματα ο McDowell αν και χαρισματικός και αγαπημένος ηθοποιός σε καμία περίπτωση δεν φτάνει το ταλέντο του Brando. Όμως την πιο ευχάριστη «παραφωνία» στο cast αποτελεί ο Craig Conway στον ρόλο του θεοπάλαβου Sol που είναι ο ηγέτης μιας ομάδας από επιζώντες που έχουν καταφύγει στον κανιβαλισμό και που σφάζουν και καταναλώνουν τα θύματα τους μέσα σε παγανιστικές τελετές με Punk αισθητική και υπό τους ήχους Rock μουσικής ! Και όλα αυτά έχοντας στο πλευρό του μια αισθησιακή αλλά και επικίνδυνη Lee Anne Liendeberg που με την σύντομη αλλά άκρως άγρια και πρωτόγονη παρουσία της μαγνητίζει τα βλέμματα. Ο Sol δεν είναι ο Κακός που θα μπει στο post apocalyptic Πάνθεον ανάμεσα στον Λόρδο Humungus και τον Δούκα της Νέας Υόρκης όμως χάρη στην τρέλα και την γραφικότητα του καταλήγει άκρως απολαυστικός !

doomsday_06

Σαν φιλμ το DOOMSDAY δικαιώνει απόλυτα το όνομα του μιας και η ταινία σε πολλές στιγμές φαντάζει ως ένα τεράστιο ΧΑΟΣ. Ένα χάος που μπορεί να ξενίσει και να απωθήσει τους περισσότερους θεατές που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με τον post apocalyptic κινηματογράφο. Όμως αν ανήκεις σε εκείνους τους παλαβούς που μεγάλωσαν με Mad Max, Escape From New York και εκτιμάς και αγαπάς ταινίες όπως τα The Warriors και Waterworld τότε η χαοτική Wasteland του DOOMSDAY είναι ένα καταραμένο μέρος στο οποίο θα περιπλανηθείς και θα γουστάρεις τρελά. Τουλάχιστον μέχρι ο George Miller να βγάλει το επόμενο Mad Max

Original Cinema Quad Poster - Movie Film Posters

 

Advertisements

One thought on “DOOMSDAY : Απόδραση από την Νέα…Σκωτία.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: