Το μεγαλείο του Watchmen μέσα σε ένα μόλις πάνελ #1.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το εξαιρετικό και αθάνατο Watchmen του Alan Moore είναι ίσως το μοναδικό comic που ΔΕΝ θα κάτσει να αμφισβητήσει κανείς την αξία του και την επίδραση που είχε στον χώρο της ένατης Τέχνης. Πέρα από την απίστευτη ιστορία και τους διαχρονικούς ήρωες που σκαρφίστηκε,  Ο Moore με όπλο το υπέροχο σχέδιο του Dave Gibbons δεν δίσταζε να ‘παίξει’ με θέματα και συμβολισμούς που μέχρι τότε κανείς δεν είχε διανοηθεί ή τολμήσει να χώσει σε ένα comic. Πολλοί από αυτούς τους συμβολισμούς διακρίνονται ξεκάθαρα ενώ άλλοι βρίσκονται καλά κρυμμένοι κάπου μέσα στις λεπτομέρειες. Έχοντας στην κατοχή μου το comic για πάνω από 10 χρόνια πίστευα ότι είχα εντοπίσει τους περισσότερους από τους «κρυμμένους θησαυρούς» που μας άφησαν θαμμένους  οι Moore και Gibbons μέσα στις σελίδες του έργου τους. Και όμως να που μου ξέφυγε ένας από αυτούς τους «θησαυρούς» και μάλιστα είναι και από τους πιο ολοφάνερους και πολύτιμους !

Το πιο γνωστό σύμβολο του Watchmen είναι προφανώς η ματωμένη Smiley Face κονκάρδα του Edward Blake γνωστού και ως The Comedian. Η κονκάρδα αποτέλεσε το σύμβολο του μασκοφόρου «Ήρωα» που ξεκίνησε να την φοράει στα 70s και ταυτίστηκε τόσο μαζί της που κατέληξε να την έχει μέχρι και καρφιτσωμένη στην ρόμπα του ! Όταν ο Ozymandias εισέβαλε στο διαμέρισμα του Blake και τον δολοφόνησε πετώντας τον έξω από το παράθυρο η κονκάρδα τον ακολούθησε στην πτώση του και κατέληξε στο πεζοδρόμιο λίγο πιο πέρα από την σωρό του ιδιοκτήτη της και «διακοσμημένη» με το αίμα του… Τελικά την περιμάζεψε ο Rorschach ενώ ερευνούσε την δολοφονία του πρώην συνεργάτη του. Στην συνέχεια της ιστορίας η κονκάρδα εμφανίζεται αρκετές φορές και καταλήγει να γίνει το σύμβολο όχι μόνο του The Comedian αλλά ολόκληρου του comic ! Κάποιες φορές κάνει την εμφάνιση της με έναν πολύ ξεκάθαρο τρόπο…

watchmen-1-p11-p4

ενώ άλλες θα πρέπει να «ζοριστείς» για να την εντοπίσεις κάπου μέσα στο φόντο και τις λεπτομέρειες…

badge-vietnam-1

spark-hydrant

Έχοντας διαβάσει το comic τουλάχιστον καμιά τριανταριά φορές θεωρούσα ως δεδομένο ότι είχα εντοπίσει όλους αυτούς τους μικρούς οπτικούς «θησαυρούς». Τελικά μάλλον λογάριαζα χωρίς τα καθάρματα τους Moore & Gibbons… Οι τύποι προφανώς όταν δημιουργούσαν αυτό το υπέροχα μεγαλοπρεπές και σύνθετο comic είχαν αποκλειστικό σκοπό να σου παίξουν ένα μεγάλο αστείο και να ΜΗΝ σου επιτρέψουν να θεωρήσεις ποτέ σου ως δεδομένο τίποτε από όλα αυτά που διαβάζεις και βλέπεις μέσα στις σελίδες του Watchmen. Και ειλικρινά τα κατάφεραν τόσο ιδανικά που προχθές ενώ την άραξα να διαβάσω για ακόμη μια φορά το Watchmen, επειδή έτσι μου την βάρεσε στο άκυρο, και ενώ είχα φτάσει στο τεύχος #12 στο σημείο όπου διαδραματίζεται μια από τις κορυφαίες, πιο έντονες, συγκινητικές και εντελώς WTF στιγμές και αναφέρομαι φυσικά στον θάνατο του Rorschach , ξαφνικά τα μάτια εστίασαν και πάγωσαν σε ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο του πάνελ. Και όχι αυτή τη φορά δεν ήταν η τεράστια κηλίδα αίματος που αποτύπωνε την κατάληξη του Rorschach και του κώδικα τιμής του αλλά ούτε και ο Dr. Manhattan που απομακρύνεται από την σκηνή του εγκλήματος σαν ένας Θεός που μόλις έκανε αυτό που έπρεπε να γίνει… Όχι αυτή τη φορά την προσοχή μου τράβηξε η μακάβρια κόκκινη ομίχλη που απέμεινε από την έκρηξη του  Rorschach  και που για πρώτη φορά, ύστερα από τριάντα και βάλε αναγνώσεις, αποφάσισα να την ακολουθήσω με το βλέμμα μου ώστε να δω που την πάει ο παγωμένος άνεμος της Ανταρκτικής. Και η αποκάλυψη με άφησε με το στόμα ανοιχτό !

tunnel

Το τεράστιο ματωμένο Smiley Face που σχηματίζεται στην είσοδο του κίτρινου τούνελ είναι τόσο ξεκάθαρο που πραγματικά ήμουν έτοιμος να αρχίσω να βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο επειδή δεν το είχα πάρει πρέφα τόσα χρόνια ! Και ναι πιθανότατα θα γελάς αυτή τη στιγμή μαζί μου εσύ που με διαβάζεις επειδή το ήξερες εδώ και χρόνια, ίσως και να το αντιλήφθηκες με την πρώτη, όμως ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει. Η «ανακάλυψη» μου αυτή απλά μου θύμισε πόσο μεγαλοπρεπές, σπουδαίο και ιδιοφυΐες είναι αυτό το ρημάδι το comic. Και όχι δεν είναι σπουδαίο επειδή οι Moore και Gibbons καταφέρνουν να σου κρύψουν αιματοβαμμένες χαμογελαστές φατσούλες μέσα στις σελίδες τους και εσύ χαίρεσαι όταν τις ανακαλύπτεις… όχι το Watchmen είναι σπουδαίο επειδή δημιουργήθηκε από δυο ανθρώπους που αφοσιώθηκαν ολοκληρωτικά στην τέχνη τους. Έγιναν ένα με εκείνη. Και το εξωπραγματικό επίπεδο της λεπτομέρειας με την οποία ντύνουν το έργο τους οι δυο αυτοί καλλιτέχνες είναι η καλύτερη απόδειξη του οράματος και της αφοσίωσης τους. Και για αυτόν ακριβώς το λόγο το Watchmen δεν θα ξεπεραστεί ποτέ. Επειδή είναι ένα έργο τέχνης που άνοιξε νέους απέραντους και μεγαλοπρεπείς ορίζοντες για το πως γράφεται και σχεδιάζεται ένα comic που όμως δυστυχώς η πλειοψηφία των μετέπειτα συγγραφέων αντί να εμπνευστεί από αυτό αποφάσισε να «πατήσει» με ασφάλεια επάνω σε αυτό…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: