Event Horizon :Ταξιδεύοντας με το Σκάφος του Τρόμου.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το καλοκαίρι του 1997, λίγους μόλις μήνες πριν ο James Cameron μας στείλει σε ένα περιπετειώδες και δραματικό θαλάσσιο ταξίδι με τον πληθωρικό Τιτανικό του, ένας άλλος σκηνοθέτης, πολύ μικρότερου βεληνεκούς, αποφάσισε να μας στείλει σε ένα ταξίδι μυστηρίου, τρόμου, φρίκης και παράνοιας μέσα στην σιωπή του αχανούς διαστήματος. Το σκάφος του Τρόμου που θα μας πήγαινε στον μακάβριο προορισμό που μας επιφύλασσε ο καπετάνιος-σκηνοθέτης του, Paul WS Anderson, ονομάζονταν Event Horizon… 

Το έτος 2047 το πειραματικό διαστημόπλοιο Event Horizon, που για 7 ολόκληρα χρόνια θεωρούνταν εξαφανισμένο, επανεμφανίζεται μυστηριωδώς και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Το διασωστικό σκάφος Lewis and Clark θα αναλάβει να ταξιδέψει μέχρι τον Ποσειδώνα, όπου βρίσκεται σε τροχιά το Event Horizon, και να διασώσει ότι μπορεί από το χαμένο σκάφος και το πλήρωμα του αλλά και να ανακαλύψει τι του/τους συνέβη. Φτάνοντας στον προορισμό της η ομάδα διάσωσης θα αντικρίσει ένα έρημο σκάφος που όμως βρίσκεται σε λειτουργική κατάσταση και θα αποφασίσει να επιβιβαστεί σε αυτό. Από εκείνη την στιγμή και ύστερα οι διασώστες θα αρχίσουν να διαπιστώνουν με τρόμο ότι επί τόσα χρόνια που ήταν εξαφανισμένο το Event Horizon ταξίδεψε σε μέρη που κανένας λογικός ανθρώπινος νους δεν θα τολμούσε να φανταστεί…

maxresdefault

Το Event Horizon πριν καν καλά, καλά απογειωθεί αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα παραγωγής. Η Paramount ,που είχε αναλάβει την διανομή, έδωσε μονάχα 6 εβδομάδες προθεσμία στον σκηνοθέτη ώστε να μοντάρει την ταινία του ενώ δεν είχαν καν ολοκληρωθεί τα γυρίσματα της. Πραγματικά ελάχιστος χρόνος για μια sci-fi ταινία που περιλάμβανε αρκετές σκηνές που είχαν έναν υψηλό βαθμό δυσκολίας στο τεχνικό κομμάτι. Παρόλα αυτά ο σκηνοθέτης δέχτηκε την πρόκληση και μάλιστα για αυτό τον λόγο απέρριψε προτάσεις για να σκηνοθετήσει ταινίες όπως τα Alien: Resurrection, το πρώτο X-Men  αλλά και το αλησμόνητα Κακό Mortal Kombat :  Annihilation.

Παρά το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα ο Anderson, δουλεύοντας 7 ημέρες την εβδομάδα μέρα-νύχτα, κατόρθωσε να προλάβει την προθεσμία παραδίδοντας ένα φιλμ διάρκειας 130 λεπτών. Όμως η πρώτη δοκιμαστική προβολή της ταινίας ήταν ένας εφιάλτης. H Paramount έκρινε ότι οι σκηνές υπερβολικού gore που περιελάμβαναν βασανιστήρια με συρματοπλέγματα, κρεμάμενα πτώματα, παλουκώματα και ένα σωρό άλλες φρικιαστικά γραφικές σκηνές, που θα μας έδιναν μια γερή γεύση από την σκοτεινή πλευρά του γαλαξία, παραήταν βίαιες και προκλητικές και αποφάσισε να τις πετσοκόψει. Μάλιστα σύμφωνα με κάτι φήμες στις δοκιμαστικές προβολές  είχαμε και μερικές λιποθυμίες. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια ταινία διάρκειας 90 λεπτών που σε μερικά σημεία της πλέον φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο μοντέρ της την αντιμετώπισε με την ίδια … ευαισθησία με την οποία αντιμετώπιζε ο Dr. Weir τα μέλη του πληρώματος του Lewis and Clark

Το τελικό μοντάζ έχει ένα αρκετά διχαστικό αποτέλεσμα. Από την μια μας στέρησε μερικές ,άκρως έντονες και αιματηρές, στιγμές διαστημικής φρίκης και μας άφησε με την απορία τι στο διάολο συνέβαινε στην άγνωστη διάσταση όπου περιπλανήθηκε το Σκάφος του Τρόμου, όμως από την άλλη η απουσία αυτών των σκηνών ενδυναμώνει και την ατμόσφαιρα μυστηρίου της ταινίας. Βλέπεις καμιά φορά τα πιο τρομαχτικά πράγματα είναι εκείνα που δεν μπορείς να τα δεις…

barbed-wire

 

Δυστυχώς πλέον φαντάζει απίθανο να δούμε μια ολοκληρωμένη εκδοχή του μακάβριου οράματος του σκηνοθέτη μιας και το κομμένο υλικό έχει χαθεί ή καταστραφεί. Μάλιστα, σύμφωνα με τον θρύλο, μερικές από τις κομμένες σκηνές βρέθηκαν μέσα σε ένα… αλατωρυχείο στην Τρανσυλβανία (?!?)… όμως το φιλμ είχε φθαρεί σε σημείο όπου πλέον δεν μπορούσε να αποκατασταθεί.

 

eh

Το Event Horizon με το που κυκλοφόρησε κέρδισε από τους, καθόλου ενθουσιώδεις, κριτικούς τον ειρωνικό τίτλο «Η Λάμψη στο Διάστημα» ενώ χάθηκε και κάπου στην άβυσσο του Box Office. Ένας χαρακτηρισμός που είχε μια λογική μιας και το ύφος της ταινίας ήταν φανερά επηρεασμένο από την αριστουργηματική ταινία του Κιούμπρικ αλλά και από ταινίες όπως το ALIEN. Μάλιστα ο σκηνοθέτης αποδίδει και φόρο τιμής στον Κιούμπρικ ξεπατικώνοντας μια περίφημη σκηνή από την Λάμψη του. Όμως η αληθινή επιρροή που κρυβόταν πίσω από την ταινία του Anderson δεν ήταν άλλη από το HELLRAISER του Clive Barker. Πέρα από τις S&M σκηνές θανατικών και βασανιστηρίων, η ιδέα ενός αθέατου και σαδιστικού κόσμου που χαρακτηρίζεται ως «Κόλαση» αλλά και οι παράφρονες χαρακτήρες που βγάζουν τα μάτια τους και κανιβαλίζουν ο ένας τον άλλον ενώ προσεύχονται στα Λατινικά , «Liberate Tutame» , είναι σκηνικά κατευθείαν βγαλμένα από κάποιο ανίερο έργο του Βρετανού καλλιτέχνη.

Τεράστιο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο σχεδιασμός του ίδιου του σκάφους. Ο Anderson του προσδίδει ένα γοτθικό, σχεδόν μεσαιωνικό  στυλ, που θυμίζει περισσότερο ιπτάμενο φρούριο ή κάστρο παρά ένα φουτουριστικό διαστημόπλοιο. Και ναι σίγουρα το γεγονός ότι στολίζει το σκάφος του με στενούς διαδρόμους που θυμίζουν θέρετρα και με τεράστια καρφιά να εξέχουν από τους τοίχους καταργεί και το παραμικρό στοιχείο λογικής και πρακτικότητας όμως από την άλλη δίνει στο Event Horizon μια πραγματικά επιβλητική και απόκοσμη αισθητική που το κάνει να φαντάζει ως ένα πραγματικό «Σκάφος του Τρόμου».

Επίσης ο Anderson, προς τιμήν του, αγνόησε το προσχέδιο του σεναρίου που ήθελε τα μακάβρια γεγονότα που συμβαίνουν στο σκάφος να οφείλονται σε εξωγήινη παρουσία και επέλεξε να υιοθετήσει την προσέγγιση με τις τεχνητές μαύρες τρύπες που επιτρέπουν στο σκάφος να κάμψει τον χώρο κάτι που έχει μια επιστημονική βάση και που προσδίδει έναν ρεαλισμό και μια πρωτοτυπία στο σενάριο του. Τώρα αν όντως υπάρχει μια «Κόλαση» σε κάποια άλλη διάσταση αυτό μέχρι στιγμής, ευτυχώς, δεν είμαστε σε θέση να το επιβεβαιώσουμε ακόμα. Από την άλλη υπάρχουν και αρκετά «λαθάκια» όπως το γεγονός ότι ακούμε τις μηχανές των διαστημοπλοίων ενώ ταξιδεύουν στο διάστημα κάτι που πρακτικά είναι αδύνατον αλλά εντάξει δεν αξίζει να δώσεις σημασία σε αυτά και μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μιλάμε για τον τύπο που σκηνοθετεί τις ταινίες Resident Evil και όχι για τον Nolan. Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Anderson ξεπέρασε κατά πολύ τις ικανότητες του ως σκηνοθέτης και δημιουργός στο Event Horizon που αποτελεί την καλύτερη του ταινία και μάλιστα με τεράστια διαφορά από τις υπόλοιπες.

Σε επίπεδο ερμηνειών γίνεται υπερβολικά τίμια και αξιόλογη δουλεία από ολόκληρο το cast όμως δυο είναι μονάχα οι ερμηνείες που κάνουν την διαφορά. Οι Laurence Fishburne και Sam Neill κλέβουν, με χαρακτηριστική άνεση, την παράσταση από το υπόλοιπο πλήρωμα, ο καθένας με τον τρόπο του. Ο Fishburne μας δίνει έναν τραγικό ήρωα στο πρόσωπο του Καπετάνιου Miller ο οποίος, κυνηγημένος από τους δαίμονες του παρελθόντος του, καλείται να κάνει τα πάντα για να σώσει το πλήρωμα του. Όμως δεν είναι ο μοναδικός που έχει ένοχα μυστικά. Ο Dr. Weir του Sam Neill έχει και εκείνος μερικούς σκελετούς κρυμμένους στην ντουλάπα του όμως αντίθετα με τον Miller όχι μόνο αδυνατεί να νικήσεις τις αμαρτίες του παρελθόντος αλλά υποκύπτει σε αυτές με αποτέλεσμα να κινηθεί σε πολύ πιο επικίνδυνα και  σκοτεινά μονοπάτια. Για τον Weir το μόνο που υπάρχει είναι το καταραμένο σκάφος του. Αυτή η έντονη διαφορά που χαρακτηρίζει την ψυχοσύνθεση και τις πράξεις των δυο χαρακτήρων τους καθιστά ιδανικούς ανταγωνιστές. Επίσης η ικανότητα του Sam Neill να κάνει μια άρτια ερμηνευτική μετάβαση από την λογική στην τρέλα πραγματικά καθιστά τον χαρακτήρα του ένα από τα πιο απολαυστικά κομμάτια της ταινίας και όταν τον ακούς να ξεστομίζει φράσεις όπως  «Where we’re going, we don’t need eyes to see» δεν γίνεται να μην διαπεράσει μια ανατριχίλα το κορμί σου…

event_horizon_1997_720p_blu_ray_dts_x264_don_01_1

Υπάρχουν ένα σωρό ψεγάδια να βρεις μέσα στο Event Horizon, αν αυτά είναι εκείνα που πραγματικά θες να βρεις. Όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση απλά σου προτείνω να «βγάλεις τα μάτια σου με τα ίδια σου τα χέρια» (που λέει ο λόγος πάντα…) και να αφήσεις την ατμόσφαιρα του σκάφους του Paul WS Anderson να σε κυριεύσει και να σε οδηγήσει στην σκοτεινή, άγνωστη πλευρά ενός σύμπαντος του οποίου την φρίκη αδυνατούμε και δεν τολμάμε να διανοηθούμε. Υπάρχουν μερικά λαμπρά ψήγματα σασπένς και τρόμου σε αυτό το φιλμ που ουσιαστικά είναι ένα ατμοσφαιρικό και φοβερό B-Movie που κατάφερε, κατά ανεξήγητα σατανικό τρόπο, να εξασφαλίσει το μπάτζετ μιας μεγάλης και φιλόδοξης sci-fi παραγωγής. Και ναι αυτό το μπάτζετ δεν αξιοποιήθηκε στον καλύτερο βαθμό τεχνικά, όμως στην περίπτωση του Event Horizon δεν είναι το σκληρό μεταλλικό περίβλημα του σκάφους που έχει σημασία αλλά αυτή η καθηλωτικά τρομαχτική ατμόσφαιρα που πλανάται στο εσωτερικό του. Αυτή η αίσθηση που σου δίνει ότι αν συνεχίσεις να κινείσαι ολοένα και περισσότερο πιο βαθιά μέσα σε μια άγνωστη περιοχή στο τέλος θα βρεθείς μέσα σε μια χαοτική άβυσσο.

Στην ίδια ακριβώς άβυσσο βρέθηκε κατά τραγική ειρωνεία και η ίδια η ταινία. Έχοντας αποτύχει εμπορικά αλλά και σε επίπεδο κριτικών και αποδοχής το 1997, σήμερα πλέον το Event Horizon έχει αποκτήσει ένα μεγάλο και φανατικό κοινό και θεωρείται μια από τις πιο κλασσικές και αγαπημένες cult ταινίες τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Είναι λες και η ταινία τόσα χρόνια βρισκόταν εξαφανισμένη σε μια απόκοσμη διάσταση όπου ότι σατανικό και σάπιο κατοικεί εκεί πέρα κατόρθωσε να διορθώσει τα όποια προβλήματα της και μας την επέστρεψε πιο τρομαχτική από ποτέ…

evh

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: