RESIDENT EVIL : Το «τελευταίο κεφάλαιο» παίζει παιχνίδια με το μυαλό σου…

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το άρθρο που ακολουθεί περιλαμβάνει SPOILERS. 

Το RESIDENT EVIL : The Final Chapter είναι το Τέλος της ανθρωπότητας που ξέρουμε. Είναι επίσης το Τέλος του καλού γούστου και της κριτικής σκέψης. Μονάχα έτσι μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι αυτή η «ταινία» μάζεψε γύρω στα 300 εκατομμύρια εισπράξεις στο Box Office και χαρακτηρίστηκε από ορισμένους ως το «ιδανικό φινάλε» του franchise. Και το γεγονός ότι οι ταινίες RE τεχνικά είναι το πιο επιτυχημένο και το μοναδικό ίσως  «video game franchise» που τα κατάφερε στην κινηματογραφική ζωή καθιστά την κατάσταση ακόμα πιο τραγική. Όμως πριν μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή ή μάλλον πιο σωστά από το «τέλος» και ας μιλήσουμε για την χειρότερη και με διαφορά RE ταινία που τα ματάκια μας είχαν την ατυχία να παρακολουθήσουν.

Η Alice ξυπνάει μέσα στα ερείπια του, όχι πια και τόσο επιβλητικού, Λευκού Οίκου ύστερα από την μεγάλη Μάχη που ΔΕΝ είδαμε ποτέ στο φινάλε της προηγούμενης ταινίας…

Μην περιμένεις να σου πει το «The Final Chapter» τι συνέβη κατά την διάρκεια της τελευταίας μάχης για την σωτηρία της ανθρωπότητας μιας και ο σκηνοθέτης  Paul W. S. Anderson ποτέ του δεν μπαίνει στον κόπο να στο εξηγήσει αλλά από τα … σημάδια μπορείς να συμπεράνεις ότι κάτι πήγε πάρα πολύ στραβά. Η Alice ξυπνάει μετά από άγνωστο χρονικό διάστημα και φαίνεται να μην έχει τις Kick Ass δυνάμεις της παρόλο που είδαμε ξεκάθαρα τον Albert Wesker να την ξανά επαναφέρει σε «Bullet Time mode» στο RE : Retribution

Όπως και να χει η Alice παραμένει σκληρό καρύδι και αφού σκοτώνει μια τεράστια, φονική, ιπτάμενη μαλακία που την καταδιώκει με μια mini πυρηνικής έκρηξη, αρχίζει να ψάχνει για επιζώντες. Τότε εμφανίζεται μπροστά της η Red Queen (το σπαστικό A.I. κοριτσάκι/ολόγραμμα από τις προηγούμενες ταινίες) και την ενημερώνει ότι η Umbrella, η σατανική πολυεθνική εταιρεία που κρύβεται πίσω από την ζόμπι Αποκάλυψη, έχει δημιουργήσει ένα αντίδοτο του T-Virus το οποίο μεταδίδεται με τον αέρα και έχει την δύναμη να εξαφανίσει ολοκληρωτικά την μόλυνση. Για να βρει το αντίδοτο η Alice πρέπει να επιστρέψει στο μέρος όπου ξεκίνησαν όλα, την Racoon City και να μπει  στο εργαστήριο γνωστό ως  και «The Hive» να νικήσει τον Μπάσταρδο τον Wesker (με τον οποίο προφανώς πλέον δεν είναι σύμμαχοι γιατί μάλλον κάτι πήγε πολύ στραβά στην μεγάλη μάχη αλλά μιας και δεν την είδαμε ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε και προς τι ξανά η αντιπαλότητα μεταξύ των δυο χαρακτήρων…) αλλά και τον μούλο τον Σερ Τζόρα Μόρμοντ ο οποίος επιστρέφει ΞΑΝΑ γιατί προφανώς η Alice δεν τον σκότωσε αρκετά καλά στις προηγούμενες ταινίες. Όμως ο Σερ Τζόρα δεν δείχνει καμιά διάθεση να συνεργαστεί και να μοιραστεί το αντίδοτο μιας και όπως ανακαλύπτουμε ο τύπος είναι ένας τρελαμένος χριστιανός ο οποίος μαζί με το υπόλοιπο διοικητικό συμβούλιο της Umbrella θεωρούν ότι η «Αμαρτία» του ανθρώπινου είδους πρέπει να εξαλειφθεί ολοκληρωτικά από την Γη του Θεού και στο τέλος να μείνουν μονάχα οι «εκλεκτοί». Ναι η σατανική επιστημονική εταιρεία είναι τελικά μια θρησκευτική αίρεση φανατικών ψυχασθενών. Φυσικά ο Σερ Τζόρα δεν το παίζει μονάχα βαρύ πεπόνι αλλά είναι στα αλήθεια ζόρικος μιας και κατέχει κάτι «Action Man» δυνάμεις που τον βοηθάνε να υπολογίζει σενάρια και καταστάσεις σε super γρήγορο χρόνο και με τρομερή αποτελεσματικότητα, ενώ έχει στην διάθεση του αμέτρητα ζόμπι και lasers αλλά και έναν ψυχωτικό θεοσεβούμενο  κλώνο ! Όμως το μεγαλύτερο «όπλο» που έχει στην κατοχή του ο Σερ Τζόρα είναι ένα τεράστιο μυστικό που αφορά την ηρωίδα μας…

Όλα αυτά η Alice πρέπει να τα υπερνικήσει μέσα σε μόλις 48 ώρες επειδή σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Red Queen ακριβώς τόσος είναι ο χρόνος ζωής που έχει απομείνει για τους, κάτι χιλιάδες, (λέει ακριβέστατο αριθμό και ειλικρινά ζητώ συγγνώμη που δεν τον θυμάμαι.) εναπομείναντες ανθρώπους πριν μολυνθούν και εκείνοι ή απλά τους φάνε τα ζόμπια και οι τεράστιες ιπτάμενες μαλακιές. Επειδή προφανώς όταν είσαι μια super εξελιγμένη A.I./μικρό κοριτσάκι/ολόγραμμα τότε μπορείς να κάνεις τέτοιους φαινομενικά ακατόρθωτους υπολογισμούς.

Σε αυτήν την δύσκολη αποστολή ζωής ή θανάτου η Alice ΔΕΝ θα έχει στο πλευρό της κανέναν από τους αγαπημένους  πεζούς χαρακτήρες που γνωρίσαμε στις προηγούμενες ταινίες. Με μοναδική εξαίρεση την Claire Redfield που εμφανίζεται και εξαφανίζεται σε ολόκληρη την διάρκεια της ταινίας.

RE2

Σε επίπεδο ερμηνειών δεν μπορούμε να είμαστε αυστηροί μιας και το RE ποτέ του δεν στηρίζονταν στον παράγοντα της καλής ηθοποιίας. Η Mila Jovovich είναι η κλασσική τσαμπουκαλεμένη αλλά ταυτόχρονα και ευαίσθητη Alice που γνωρίζουμε από τις προηγούμενες ταινίες. Με εξαίρεση την Ali Larter ως Claire Redfield κανένας από τους προηγούμενους «ηρωικούς» χαρακτήρες δεν επιστρέφει και ο  σκηνοθέτης ποτέ του δεν μας λέει τι απέγιναν οι Chris Redfield, Ada Wong, Jill Valentine, Leon S. Kennedy και τους αντικαθιστά με  ακόμα ποίο πεζούς και αδιάφορους χαρακτήρες που καμία σχέση δεν έχουν με το video  game και που οι ηθοποιοί που τους ενσαρκώνουν κάνουν τον «Prison Break» Wentworth Miller «Chris Redfield» να φαντάζει ως… Daniel Day Lewis μπροστά τους…

Ο Shawn Roberts με το αυτάρεσκο υφάκι του, το πατικωμένο ξανθό μαλλί και τα γυαλιά ηλίου του έχει την κατάλληλη φάτσα για Albert Wesker όμως ποτέ δεν θα μάθουμε αν είχε και τις ικανότητες να μας δώσει έναν πραγματικά ανταγωνιστικό Villain μιας και το σενάριο, πιστό στο πνεύμα των προηγούμενων ταινιών, δεν τον αξιοποιεί σχεδόν καθόλου. Ο Wesker εμφανίζεται με το ζόρι για δέκα λεπτά και παριστάνει το τσιράκι του Σερ Τζόρα ενώ η ταινία δεν διστάζει να τον σκοτώσει συνθλίβοντας το χέρι του με μια μεταλλική πόρτα. Ναι ο Albert Wesker ο απόλυτος Μπάσταρδος και Μούλος Κακός στην ιστορία των RE Video Games πεθαίνει από μια γαμημένη πόρτα...

Και φυσικά υπάρχει ο Σερ Τζόρα Μόρμοντ που ειλικρινά αλίμονο και αν ήθελε έστω και ο πιο ανώμαλος φανατικός οπαδός του franchise να ξαναδεί τον συγκεκριμένο Villain. Ο Iain Glen παίζει ακριβώς τον ίδιο τύπο που έχουμε ξαναδεί ένα κάρο φορές στις προηγούμενες ταινίες και δεν προσθέτει τίποτα το καινούργιο στον ρόλο. Μάλλον ο Anderson πόνταρε στην δημοτικότητα του Game Of Thrones αγνοώντας προφανώς το γεγονός ότι ,εκτός της αγαπημένης σειράς, η πλειοψηφία των ηθοποιών της παίζει σε σκατένιες ταινίες κάνοντας σκατένιες ερμηνείες. Ας ρώταγε απλά τον τυπά που σκέφτηκε ότι η Καλίσι θα μπορούσε να παίξει την Sarah Connor στο TERMINATOR : GENISYS

Το μεγάλο αγκάθι του The Final Chapter δεν είναι οι ερμηνείες, μιας και κανένας λογικός άνθρωπος που έχει δει τα προηγούμενα φιλμ δεν πρόσμενε ότι θα είναι καλές, αλλά η εντελώς απαράδεκτη και ασύνδετη σκηνοθεσία του Paul W. S. Anderson.

Πάρε το κινητό σου, βάλε την κάμερα σε λειτουργία και τράβα πλάνα επί 106 ολόκληρα λεπτά ενώ κουνάς το χέρι με το οποίο  κρατάς την κάμερα/κινητό πάνω, κάτω, αριστερά και δεξιά. Επανέλαβε την διαδικασία με άλλα 19 κινητά. Στην συνέχεια πάρε τα πλάνα και από τα 20 κινητά που συνολικά χρησιμοποίησες και μόνταρε τις σκηνές μεταξύ τους. Φίλτραρε τις σκηνές ώστε να πάρουν μια «σκοτεινή» απόχρωση και έχεις μια μικρή ιδέα του πως γυρίστηκε αυτή η ταινία. Τα πλάνα είναι τόσο ξέφρενα, γρήγορα και ασύνδετα μεταξύ τους και γίνονται από ένα σωρό διαφορετικές γωνίες λήψεων, ταυτόχρονα, που οι περισσότερες σκηνές δράσης καταλήγουν τόσο χαοτικές ώστε δεν καταλαβαίνεις καν τι γίνεται. Η κάμερα δεν λέει να σταματήσει να τρέμει και τα jump cuts είναι ικανά να σε τρελάνουν. Ο Anderson ξέρει ότι το σενάριο του είναι ΣΚΑΤΑ και ως συνήθως εστιάζει στην ξέφρενη δράση όμως αυτή τη φορά δεν καταφέρνει να κάνει σωστά ούτε αυτό….

Οι σκηνές δράσης είναι από τις πιο ηλίθιες που έχουμε δει σε ταινία. Οι μισές δεν φαίνονται καν μέσα στα σκοτάδια, το CGI φαντάζει πιο απαράδεκτα ψεύτικο και από εκείνο της πρώτης ταινίας του 2002, ενώ και η περιβόητη σκηνή όπου οι επιζώντες λούζουν τα ζόμπι με κηροζίνη και τα καίνε είναι ο ορισμός της ηλιθιότητας. Πως γίνεται η κηροζίνη να φλέγεται ΜΟΝΑΧΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΑΖΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΧΥΝΟΥΝ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΖΟΜΠΙ ? ΠΩΣ ? Επίσης ο Anderson αποφάσισε να αναβιώσει την σκηνή με τα laser από την πρώτη ταινία αλλά τα σκάτωσε και εκεί. Η Alice αποφεύγει τα πρώτα θανατηφόρα κύματα όμως το περίφημο πλέον δίχτυ/λέιζερ ΔΕΝ εμφανίζεται ποτέ….

 

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο εδώ. Προφανώς το δίχτυ-λέιζερ είναι ρατσιστής…

Εντελώς αδιάφορα και αναίμακτα είναι και τα ζόμπι ενώ πέρα από την εξίσου αδιάφορη ιπτάμενη μαλακία που εμφανίζεται στην αρχή και το φινάλε της ταινίας ποτέ μας δεν βλέπουμε κάνα νέο και ενδιαφέρον τέρας.

RE3

Διάολε μέχρι και η μουσική είναι σκατά αυτή τη φορά. Τουλάχιστον στις προηγούμενες ταινίες ακούγαμε και κάνα γαμάτο κομμάτι από Marilyn Manson.

Όμως το χειρότερο «έγκλημα» του «τελευταίου κεφαλαίου» του κινηματογραφικού RE είναι ότι γράφει εντελώς στα αρχίδια του το παρελθόν του. Το σενάριο σου σβήνει στιγμές, σκηνικά και χαρακτήρες από τις προηγούμενες ταινίες, σε αφήνει με plot holes και cliffhangers τα οποία δεν μάθαμε ποτέ μας πως εξελίχθηκαν και μάλιστα δεν κωλώνει να σου αλλάξει εντελώς κάποια δεδομένα με το έτσι θέλω.Αυτή η ταινία σε θεωρεί ένα εντελώς ηλίθιο ζόμπι/τηλεθεατή , σε χλευάζει και παίζει με το μυαλό, την μνήμη, την λογική και την υπομονή σου και έχει την απαίτηση να ξεχάσεις ή να διαγράψεις από την μνήμη σου όλα όσα παρακολούθησες στις προηγούμενες ταινίες !

Ολόκληρο το κινηματογραφικό franchise του RE είναι ο ορισμός της κακής συγγραφής σεναρίων και η καλύτερη απόδειξη του πόσο ξεπέτα ήταν. Σίγουρα όλα αυτά τα χρόνια με πόνεσε που η κινηματογραφική εκδοχή επέλεξε να στηριχθεί ελάχιστα έως και καθόλου στην κληρονομιά των Video Games όμως περισσότερο με πείραξε που ο Anderson ποτέ του δεν μπόρεσε, διάολε δεν μπήκε καν στον κόπο, να αναδείξει την δική του εκδοχή μιας και προτίμησε να την σβήνει και να την ξαναγράφει όπως και όποτε τον συμφέρει.

Το φινάλε του RESIDENT EVIL : The Final Chapter είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ανισότητα και της προχειροδουλειάς. Η Alice σπάει το φιαλίδιο με την θεραπεία η οποία μεταφέρεται μέσω του αέρα και αυτομάτως σκοτώνει τα χιλιάδες ζόμπι που έρχονται προς το μέρος της με απειλητικές διαθέσεις. Στην συνέχεια η ηρωίδα καβαλάει μια μηχανή προς το άγνωστο, με μια ακόμη ιπτάμενη μαλακία να την καταδιώκει, και μας δηλώνει ότι θα χρειαστούν μερικά χρονάκια ακόμα ώστε η θεραπεία να φτάσει σε κάθε γωνία του πλανήτη καταργώντας ουσιαστικά την προηγούμενη σκηνή με τα ζόμπι που πεθαίνουν στιγμιαία και αφήνοντας μας με ένα cliffhanger που μας προϊδεάζει για το ενδεχόμενο να δούμε σε μερικά χρόνια ένα ακόμη «τελευταίο κεφάλαιο». Τουλάχιστον αν μη τι άλλο ο σκηνοθέτης καταφέρνει να μας θυμίσει σε αυτή την τελευταία σκηνή ολόκληρη την … ουσία και το ύφος του μακροχρόνιου και επιτυχημένου franchise του που στηρίχτηκε στη κακή συγγραφή και στα φτηνά κόλπα. Ένα franchise που ύστερα από έξι ολόκληρες ταινίες το μοναδικό αξιόλογο πράγμα που έχει να μας παρουσιάσει είναι την πρώτη, ευχάριστα μέτρια, ταινία του 2002.

reposter

Τώρα που το σκέφτομαι το χειρότερο πράγμα που συμβαίνει με το τελευταίο RE δεν είναι τόσο το γεγονός ότι είναι μια ΣΚΑΤΕΝΙΑ ταινία αλλά όσο το γεγονός ότι πήρε σχετικά αξιόλογες κριτικές και κατάφερε να βγάλει σχεδόν 300 μύρια εισπράξεις. Και όλα αυτά σε μια εποχή όπου εξαιρετικές και αληθινές ταινίες όπως το SILENCE του Σκορσέζε αδυνατούν να βγάλουν ακόμα και τα λεφτά τους…

Το RE μέσα από την ηλιθιότητα και την προχειρότητα του καταφέρνει να αποτελεί έναν εξαιρετικά θλιβερό αλλά και άκρως παραστατικό καθρέφτη που αντανακλά την σύγχρονη κινηματογραφική νοοτροπία μας. Και αυτό είναι απλά θλιβερό ακόμη και για κάποιον όπως εγώ που ποτέ μου δεν έκρυψα την αγάπη μου για «Μέτριες και Κακές» ταινίες.

 

Βαθμολογία : Ψόφος στο Σάπιο αυτό franchise. 

r

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: