LIFE : «Η ζωή βρίσκει τον τρόπο της».

by Αντρέι Κοτσεργκίν. 

«Life finds a Way» είχε δηλώσει κάποτε, πολύ εύστοχα, ο φλεγματικός Dr. Ian Malcolm στο λατρεμένο μας Jurassic Park. 

eLpoGELHst13a

Η ζωή πάντα καταφέρνει να βρει τον τρόπο και τον δρόμο της ώστε να παραμείνει ζωντανή αλλά και για να καταφέρει να εξελιχθεί. Μια διαδικασία που είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη όμως όχι πάντα ειρηνική ή όμορφη μιας και πολλές φορές γίνεται εις βάρος μιας άλλης πιο «αδύναμης» μορφής ζωής. Καμιά φορά ο «δρόμος» τον οποίο πρέπει να διαβεί η «ισχυρή» ζωή περνάει κατευθείαν μέσα από τα σωθικά σου και ο «τρόπος» με τον οποίο αυτή η ζωή αποφασίζει να πάρει αυτόν τον δρόμο δεν είναι καθόλου μα καθόλου ευχάριστος….

Το LIFE ,του σκηνοθέτη Daniel Espinosa, μας τοποθετεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Γη. Το πλήρωμα του σταθμού, το οποίο αποτελείται από έξι αστροναύτες διαφορετικών ειδικοτήτων και εθνικοτήτων, γίνονται μάρτυρες της μεγαλύτερης σύγχρονης ανακάλυψης που έχει κάνει ο άνθρωπος.

Σε μια ιδιαίτερα δύσκολη και ριψοκίνδυνη αποστολή το πλήρωμα του σταθμού κατορθώνει να συλλέξει μια, μη επανδρωμένη, διαστημική κάψουλα η οποία κουβαλάει μέσα της δείγματα από το έδαφος του πλανήτη Άρη. Μέσα σε αυτά τα δείγματα εντοπίζουν ένα μικρό κύτταρο. Αρχίζουν να πειραματίζονται μαζί του. Του αλλάζουν τις ατμοσφαιρικές συνθήκες, του χορηγούν γλυκόζη και κάτι υπέροχο και συγκλονιστικό συμβαίνει : Το κύτταρο αρχίζει να δείχνει σημάδια ζωής. Κινείται, αντιδράει, μεγαλώνει. Το κύτταρο εξελίσσεται σε κάτι πολύ ζωντανό, σε μια μορφή ζωής που μοιάζει με έναν μικρό, χαριτωμένο και διάφανο αστερία. Οι αστροναύτες ανακοινώνουν την συνταρακτική αποκάλυψη τους στην Γη. Ολόκληρος ο πλανήτης ενθουσιάζεται. Αφήνουν μέχρι και ένα παιδάκι του δημοτικού να «βαφτίσει» την νέα αυτή μορφή ζωής. Την ονομάζουν «Calvin».

Η απρόσμενη και θεαματική εξέλιξη του Calvin καταλήγει να δυναμώσει το ενδιαφέρον του πληρώματος προς εκείνο/εκείνον. Πειραματίζονται επάνω του, παίζουν μαζί του, μέχρι που, εξαιτίας ενός τεχνικού λάθους, ένα ατύχημα συμβαίνει και ο Calvin μπαίνει σε μια κατάσταση πλήρους αδράνειας. Και τότε οι, όχι και τόσο λαμπροί, επιστήμονες/αστροναύτες, στην προσπάθεια τους να τον επαναφέρουν, αποφασίζουν να τον τσιγκλίσουν με ένα ηλεκτρικό ραβδί…

Και τότε ο Calvin ξυπνάει, όμως δεν φαίνεται να είναι καθόλου χαρούμενος. 

Life_2017-14

To LIFE είναι μια ακόμη ιστορία επιβίωσης και ανταγωνισμού μεταξύ ανθρώπου και εξωγήινου «τέρατος». Μια ιστορία την οποία έχουμε δει υπερβολικά πολλές φορές μέσα σε όλα αυτά τα κινηματογραφικά χρόνια και όμως δεν δείχνουμε να την χορταίνουμε ποτέ.  Βλέποντας το πρώτο trailer της ταινίας του Espinosa δεν ήταν και λίγοι εκείνοι που την χαρακτήρισαν σαν μια μίξη του ALIEN του Ridley Scott με το GRAVITY του Alfonso Guaron. Και δεν είχαν και άδικο. Μόνο που αντί για την λέξη «μίξη» θα ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιήσουμε την λέξη αμάλγαμα μιας και το LIFE κατορθώνει κυρίως να συγκεντρώσει τα θετικά χαρακτηριστικά των δυο αυτών σπουδαίων, πρωτοποριακών και αγαπημένων ταινιών. Δυστυχώς λόγο αυτής της κατεύθυνσης που επιλέγει ο σκηνοθέτης το LIFE καταλήγει ένα φιλμ που ενώ πατάει γερά και εντυπωσιακά επάνω σε αυτές τις ταινίες και σου χαρίζει μια εξαιρετικά κλειστοφοβική και έντονη ατμόσφαιρα και μερικές πολύ δυνατές σκηνές , στο τέλος αδυνατεί να σου μεταφέρει κάποιο δικό του, μοναδικό, συναίσθημα. Με μοναδική ίσως εξαίρεση το πολύ δυνατό του φινάλε για το οποίο θα μιλήσουμε αργότερα.

Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να πιάσει ένα γερό κομμάτι από τον κλειστοφοβικό τρόμο του ALIEN ενώ και η απεικόνιση που κάνει στο διάστημα και τον διαστημικό σταθμό του είναι εξαιρετικά επιβλητική και φαντάζει άκρως ρεαλιστική. Η εναρκτήρια σεκάνς όπου το πλήρωμα προσπαθεί να περισυλλέξει την διαστημική κάψουλα που έχει βγει εκτός τροχιάς είναι τόσο εντυπωσιακή που θα την «ζήλευε» μέχρι και ο Alfonso Cuaron. Ταυτόχρονα η ταινία έχει και μια ατμόσφαιρα αμφιβολίας και παράνοιας που θυμίζει αρκετά εκείνη του λατρεμένου THE THING του John Carpenter ενώ και οι σκηνές με τα θανατικά θα σου φέρουν πολύ ελαφρά μια αίσθηση από το cult αγαπημένο THE BLOB του Chuck Russel. Σε όλη αυτή την διαστημική φρίκη τσοντάρει πολύ και το υπέροχο soundtrack του Jon Ekstrand που από την αρχή μέχρι το τέλος σε κρατάει στην τσίτα.

Αν είσαι φίλος του Sci-Fi και του Horror θα αισθανθείς μια αίσθηση οικειότητας παρακολουθώντας το φιλμ του Espinosa. Θα το γουστάρεις και θα το εκτιμήσεις επειδή θα σου θυμίσει με άρτιο τρόπο όλες αυτές τις ταινίες που σε τρόμαξαν, σε ενθουσίασαν και σε έκαναν να τις ερωτευτείς παράφορα. Όμως δύσκολα θα αγαπήσεις με τον ίδιο τρόπο και το LIFE επειδή πολύ απλά ενώ σου θυμίζει όλα αυτά τα στοιχεία που λάτρεψες σε εκείνες τις ταινίες δεν καταφέρνει να σου δώσει ένα στοιχείο πραγματικά δικό του που θα σε συγκλονίσει.

Το «τέρας» του LIFE στηρίζεται στην κλασσική ιστορία της γέννησης – εξέλιξης και επιβίωσης του ALIEN όμως δεν είναι ένα πλάσμα που θα σε τρομάξει τόσο ώστε να χαράξει με την επιβλητική του παρουσία την καρδιά και το μυαλό σου όπως κατόρθωσε να κάνει κάποτε, με τόσο μοναδικό τρόπο, το περίφημο Xenomorph του H.R. Giger. Το πλάσμα του LIFE δεν είναι τόσο ένα τρομαχτικό εξωγήινο «τέρας» αλλά περισσότερο είναι μια διαφορετική μορφή ζωής. Είναι ασυνήθιστο αλλά και εξαιρετικά οικείο. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός ,που αντίθετα με το φρικιαστικό Xenomorph, φαντάζει εξαιρετικά ρεαλιστικός. Δεν είναι το «τέρας» που θα σε τρομοκρατήσει και θα κλέψει τις εντυπώσεις είναι όμως σίγουρα ένα πλάσμα που θα σου κινήσει την περιέργεια αλλά και θα σε αγχώσει με τον τρόπο που κινείται, συμπεριφέρεται αλλά και με την μέθοδο που σκοτώνει τα θύματα του. Είναι επίσης ένα «τέρας» το οποίο πολύ δύσκολα θα μισήσεις μιας και ότι κάνει δεν το κάνει από κακία αλλά επειδή με αυτό τον τρόπο λειτουργεί, εξελίσσεται και επιβιώνει. Είναι ένα πλάσμα το οποίο δεν καταλαβαίνουμε.

Δυστυχώς σε μερικές σκηνές σου δημιουργείται η εντύπωση ότι ούτε οι ίδιοι οι συντελεστές της ταινίας δείχνουν να μην καταλαβαίνουν πως λειτουργεί το πλάσμα που οι ίδιοι δημιούργησαν…Σου δείχνουν ότι έχει μια τρομερή αντοχή και ευρηματικότητα όμως ποτέ δεν βάζουν ένα όριο σε αυτούς τους δυο παράγοντες. Βάζουν τους ανθρώπινους χαρακτήρες να το πολεμήσουν με φωτιά, να του κόψουν το οξυγόνο, να το ξαποστείλουν στο παγωμένο διάστημα όμως τίποτα από αυτά δεν έχει αποτέλεσμα. Και όμως σε αρκετά σημεία το σενάριο φάσκει και αντιφάσκει.  Ολοκληρώνοντας το φιλμ ποτέ μου δεν κατάλαβα αν και πόση ευφυΐα και δύναμη κρύβει ο «Calvin» μέσα του.

Επίσης εκείνο που δεν κατάλαβα ποτέ μου είναι γιατί να μπω στην διαδικασία να νοιαστώ για την φριχτή μοίρα που παραμονεύει τους χαρακτήρες της ταινίας…

life-movie-ryan-reynolds

 

Το LIFE περιλαμβάνει ένα εξαιρετικά αξιόλογο cast που αποτελείται από τους  Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson και Ryan Reynolds. Αυτοί είναι και οι μοναδικοί τρεις χαρακτήρες στους οποίους σεναριογράφος και σκηνοθέτης μπαίνουν στον «κόπο» να τους δώσουν μια ξεχωριστή ταυτότητα και ψυχοσύνθεση. Στα υπόλοιπα τρία μέλη του πληρώματος απλά φροντίζουν να τους προσδώσουν από ένα, δυο ξεχωριστά χαρακτηριστικά ώστε να μην νιώσει πλήρη αδιαφορία ο θεατής όταν βρεθούν σε καμιά επικίνδυνη κατάσταση. Και πάλι δεν νιώθεις τίποτα  για αυτούς τους χαρακτήρες…

Επίσης και οι τρεις πρώτοι βασικοί «ήρωες» δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Ο μοναδικός που ξεχωρίζει κάπως είναι ο Ryan Reynolds που ουσιαστικά για ακόμη μια φορά παίζει μια υπερβολική εκδοχή του εαυτού του. Ο χαρακτήρας του είναι ριψοκίνδυνος, αθυρόστομος, απερίσκεπτος αλλά και ταυτόχρονα εξαιρετικά γενναίος με αποτέλεσμα να φαντάζει άκρως ηρωικός. Η Rebecca Ferguson παίζει την ψυχρή φωνή της λογικής που υπάρχει πάντα σε τέτοιου είδους ταινίες ενώ ο χαρακτήρας του Jake Gyllenhaal σου δίνει την εντύπωση ότι κάπου δεν αξιοποιείται στον βαθμό που θα μπορούσε και που θα έπρεπε. Και είναι πραγματικά κρίμα μιας και ο τύπος τα τελευταία χρόνια είναι μακράν από τους πιο ενδιαφέροντες και εκφραστικούς ηθοποιούς της γενιάς του, ενώ και ο χαρακτήρας του που υποτίθεται ότι είναι ένας τύπος που έχει σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ παραμονής ενός ανθρώπου στο διάστημα, μιας και δείχνει να προτιμά την απόλυτη ησυχία του διαστήματος από τους «ενοχλητικούς» ανθρώπους της Γης, θα μπορούσε να δώσει πολλά πράγματα σε αυτή την ταινία.

life-2017-movie-trailer-images-1

 

Σε γενικές γραμμές το LIFE του Daniel Espinosa είναι μια ταινία που με την έναρξη της θα σου τραβήξει το ενδιαφέρον, θα σε κουράσει κάπως προς την μέση και στο φινάλε ή θα καταφέρει πραγματικά να σε ενθουσιάσει ή απλά θα σε εξοργίσει.

Το φινάλε του LIFE είναι το πιο έντονο κομμάτι ολόκληρης της ταινίας. Αν έχεις παρακολουθήσει στην ζωή σου 5,6 αντίστοιχες ταινίες πιθανότατα θα καταλάβεις προς τα που οδηγείται η φάση. Και όμως ακόμα και αν το προβλέψεις και πάρεις χαμπάρι τι πρόκειται να συμβεί θα πιάσεις τον εαυτό σου να αγωνιά για την εξέλιξη των γεγονότων. Θα παρακαλάς από μέσα σου να μην συμβεί αυτό που δείχνει ότι θα συμβεί… Μακάρι να είχε την ίδια μοναδικότητα και ένταση και η υπόλοιπη ταινία.

Πριν το φιλμ βγει στις αίθουσες κυκλοφόρησε μια φαινομενικά τρελή θεωρία ότι το LIFE είναι ουσιαστικά το «κρυφό» prequel της ταινίας VENOM που σχεδιάζει να βγάλει η Sony. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το LIFE είναι μια αυτόνομη ταινία και αυτό είναι καλό αλλά και «κακό». Είναι καλό επειδή η ταινία του Espinosa είναι ένα υπερβολικά αξιόλογο, καλοσκηνοθετημένο και ατμοσφαιρικό Sci-Fi φιλμ τρόμου που έχει να σου δώσει τα δικά του μοναδικά πράγματα και ας κουβαλάει ένα σωρό επιρροές από άλλες ταινίες. Από την άλλη είναι κρίμα επειδή αν όντως το LIFE ήταν ένα κρυφό prequel του VENOM τότε θα μιλάγαμε για ένα ανεπανάληπτο origin story το οποίο θα είχε μια απίστευτα ώριμη, εναλλακτική και ρεαλιστική προσέγγιση επάνω στο πως πρέπει να είναι οι comic ταινίες. Επίσης σίγουρα ένα τέτοιο ενδεχόμενο, μόλις μαθευόταν ότι ισχύει, θα ωφελούσε οικονομικά την ταινία μιας και ,μέχρι στιγμής, το LIFE εισπρακτικά δεν τα έχει πάει και τόσο καλά…

Και εδώ είναι που προκύπτει ένα αρκετά σοβαρό θέμα. Το LIFE μπορεί να μην είναι και η καλύτερη ταινία που έχουμε δει όμως πριν καμιά δεκαριά χρόνια πιθανότατα θα είχε μια αρκετά καλή παρουσία στο Box Office. Όσο περνάει ο καιρός ενισχύεται ολοένα και περισσότερο η πεποίθηση μου ότι αν μια ταινία δεν κουβαλάει επάνω της την «σφραγίδα-παράσημο» της MARVEL ή της DC, δεν είναι Remake/Reboot/Sequel/Prequel μιας παλιάς αγαπημένης ταινίας ή αν δεν ανήκει σε κάποιο εμπορικά πετυχημένο franchise τότε μια τεράστια μερίδα του κοινού απλά καταλήγει ή επιλέγει να αγνοεί την ύπαρξη της… Όταν βλέπεις ότι από αυτή την τραγική κατάσταση δεν την έχουν γλιτώσει ούτε καν οι σπουδαίοι και αναγνωρισμένοι σκηνοθέτες τύπου Σκορσέζε, του οποίου το επιβλητικό SILENCE πάτωσε εισπρακτικά, τότε ειλικρινά δεν γίνεται να μην αγχωθείς για το μέλλον του κινηματογράφου αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο τον αντιλαμβανόμαστε.

Το LIFE παρά τις αμέτρητες επιρροές του και τα αρκετά ψεγάδια του είναι μια ταινία που έχει κάτι να σου πει. Τώρα αν εσύ θα επιλέξεις να της αφιερώσεις λίγο χρόνο από την ζωή σου και να την ακούσεις ή αν θα αφήσεις τα λόγια της να χαθούν στην σιωπή του διαστήματος είναι κάτι που εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα. 

 

 

Το LIFE θα κυκλοφορήσει στις Ελληνικές αίθουσες στις 20 Απριλίου. 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: