Heath Ledger : Η Παρανοϊκή τελειότητα μιας αθάνατης ερμηνείας.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το θυμάμαι σαν χθες. Δεν χρειάστηκαν να περάσουν ούτε δέκα λεπτά για να καταλάβω ότι το The Dark Knight του Christopher Nolan όχι μόνο θα γινόταν η αγαπημένη μου «comic» ταινία αλλά και το φιλμ που θα με έκανε να αλλάξω για πάντα την αντίληψη μου σχετικά με το πως πρέπει να είναι οι comic ταινίες. Και η αιτία για όλη αυτή την «κατάρρευση» της μέχρι τότε κοσμοθεωρίας μου δεν ήταν άλλη από την εικόνα του Joker του Heath Ledger να βγάζει την παιδική μάσκα του κλόουν-ληστή και να μου συστήνει τον καλύτερο, πιο τρομαχτικό και χαοτικά γοητευτικό χαρακτήρα που έχω δει σε «comic» και όχι μόνο ταινία. Καθόλου άσχημα για έναν τύπο που όταν πριν μερικά χρονάκια ο Nolan του είχε προτείνει να παίξει τον Batman εκείνος είχε αρνηθεί και όταν το όνομα του ανακοινώθηκε για νέος Joker τον έκραζε η μισή υφήλιος. Αλλά όπως είχε πει και ο ίδιος :  «I believe whatever doesn’t kill you, simply makes you…stranger.»

dark-knight-joker-bank-robbery

Το διαταραγμένο βλέμμα, οι αμήχανα κωμικές κινήσεις του σώματος του, η απρόβλεπτη συμπεριφορά, η εκκεντρική εξωτερική εμφάνιση και οι ατάκες που σου προκαλούν ανατριχίλα είναι μόλις μερικά από τα στοιχεία που καθιστούν τον Joker του Heath τόσο ανατριχιαστικά απειλητικό και ρεαλιστικό αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά εθιστικό. Ο Ledger κατόρθωσε να σου δώσει έναν Villain ο οποίος ακόμα και όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους της ταινίας δεν πρόκειται να φύγει από το μυαλό σου. Διάολε ούτε καν ο ίδιος δεν μπόρεσε να τον ξεχάσει. Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Βλέπεις ο Heath Ledger για να μπορέσει να αποδώσει τον χαρακτήρα όπως τον φανταζόταν αποφάσισε να βαδίσει σε μερικά πολύ σκοτεινά μονοπάτια μέσα στο ίδιο του το μυαλό.

Ο Ledger για να προετοιμαστεί για τον ρόλο του αποφάσισε να απομονωθεί σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου για έναν ολόκληρο μήνα, κοιμόταν μονάχα δυο ώρες την ημέρα και ξεκίνησε να πειραματίζεται με κινήσεις, ντυσίματα και φωνές ώστε να χτίσει την περσόνα ενός Joker πολύ διαφορετικού, πολύ πιο τρομαχτικού και πολύ πιο αληθινού από εκείνου που είχαμε δει μέσα από τα comics, τις animated σειρές και τις ταινίες μέσα στα προηγούμενα χρόνια. Ο Heath οραματιζόταν τον Joker ως έναν «Ψυχοπαθή, κατά συρροήν φονιά, σχιζοφρενή κλόουν ο οποίος δεν έχει το παραμικρό ίχνος για ενσυναίσθηση». Και αυτό κατάφερε να μας το παρουσιάσει στον απόλυτο βαθμό.

Ο Heath Ledger δημιούργησε έναν Joker εντελώς δικό του. Και το λαμπρό αυτό αποτέλεσμα προέκυψε μέσα από σκληρή και εξαντλητική για τον ίδιο δουλεία. Μόνο και μόνο για να βρει τον σωστό τόνο φωνής για τον χαρακτήρα του χρειάστηκε μερικές εβδομάδες. Και Θεέ μου τι ανατριχιαστική φωνή ήταν αυτή… Απλά θυμήσου την σκηνή όπου ο Joker έχει απαγάγει έναν, εξαιρετικά άτυχο και ανόητο, μιμητή του Batman και τον χρησιμοποιεί για να περάσει το μήνυμα του στην πόλη του Gotham και στον ίδιο τον Σκοτεινό Ιππότη…

 

Αυτή τρομαχτική εναλλαγή στην φωνή του όταν ουρλιάζει «Look at me» ακούγεται λες και έρχεται από έναν εντελώς διαφορετικό και άκρως μακάβριο κόσμο. Σίγουρα σε κάνει να νιώθεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να φοβάσαι «καθάρματα» σαν τον Joker.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η βασική επιρροή για την «φωνή» του Joker ήταν ο Tom Waits. Επίσης δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο Nolan άφησε τον Ledger να σκηνοθετήσει μόνος του την συγκεκριμένη σκηνή.

Όμως μια φωνή πρέπει να συνοδεύεται και με την ανάλογη εμφάνιση…

jj

 

Ο ηθοποιός πολύ σοφά επέλεξε να μην στηρίξει τον χαρακτήρα του στις προγενέστερες κινηματογραφικές, τηλεοπτικές και χάρτινες απεικονίσεις του Joker. Αντίθετα στράφηκε σε πιο «αληθινούς» χαρακτήρες όπως ο περίφημος Alex DeLarge από το Κουρδιστό Πορτοκάλι του Stanley Kubrick τον οποίον ενσάρκωσε με την δική του μαεστρική παράνοια ο Malcolm McDowell το 1971.

O Heath άντλησε έμπνευση όχι μονάχα από ανθρώπους αλλά και από ζώα όπως οι ύαινες αλλά και από έργα τέχνης σαν τους «σχιζοφρενικούς» πίνακες του ζωγράφου Francis Bacon. Τα μοναδικά comics που μελέτησε ήταν το αριστουργηματικό Killing Joke των Alan Moore και Brian Bolland  και το σχιζοφρενικά ψυχεδελικό και σκοτεινό Arkham Asylum: A Serious House on Serious Earth των Grant Morrisson και  Dave McKean το οποίο μάλιστα δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει.

Όμως το αληθινό μεγαλείο της δουλείας του ηθοποιού διακρίνεται στις λεπτομέρειες του χαρακτήρα του…

η

Οι Nolan και Ledger οραματίζονταν τον Joker τους ως κάτι που θα φαντάζει επικίνδυνο και αλλόκοτο αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά αληθινό και ο δεύτερος έκανε τα πάντα για να μας δώσει αυτή την εικόνα.

Επέλεξε οι ουλές που σχηματίζουν το περίφημο «χαμόγελο» του χαρακτήρα να μην είναι το αποτέλεσμα μιας παραμόρφωσης εξαιτίας ενός «χημικού ατυχήματος» όπως στο comic. Αντίθετα στόλισε το πρόσωπο του με το «Χαμόγελο της Γλασκώβης» που είναι το αποτέλεσμα μιας σκληρής και μακάβριας … πρακτικής χαρακώματος του προσώπου που έχει τις ρίζες της στις συμμορίες χούλιγκαν της Σκωτίας του 1920.

Ταυτόχρονα ο Ledger σχεδίασε και έβαζε μόνος του το makeup του χαρακτήρα μιας και θεωρούσε ότι έτσι θα έκανε στην πραγματικότητα και ο Joker. Και το τελικό αποτέλεσμα ήταν τόσο χαοτικά επιβλητικό που μέχρι και ο έμπειρος συνάδελφος του Michael Caine τα έχασε σε τέτοιον βαθμό όταν τον είδε για πρώτη φορά ντυμένο ως Joker που κατέληξε να ξεχάσει τα λόγια του στην παρακάτω σκηνή όπου ο εγκληματίας σκάει μύτη ακάλεστος στην δεξίωση του Bruce Wayne προς τιμήν του Harvey Dent.

 

Ολόκληρη η σκηνή είναι ένα one-man show του Heath Ledger. Από τον τρόπο που κινείται και μιλάει μέχρι και τον τρόπο με τον οποίο ΔΕΝ πίνει το ποτήρι με την σαμπάνια που αρπάζει από τα χέρια της έντρομης κοπέλας. Ακριβώς όπως και ο Batman o Joker δεν πίνει αλκοόλ. Οι δυο τους αν και είναι το ένα άκρο με το άλλο, «μια ασταμάτητη δύναμη που συναντά ένα αμετακίνητο εμπόδιο» όπως θα λέγε και ο ίδιος ο κλόουν ταυτόχρονα φαντάζουν εξαιρετικά όμοιοι μεταξύ τους. Ο Batman του Christian Bale είναι το «φως» που έρχεται μέσα από το σκοτάδι του Gotham όμως ο Joker του Heath Ledger αρνήθηκε να περιοριστεί στον ρόλο του «σκοταδιού». Επέλεξε να είναι πολύ περισσότερα από έναν ακόμη απλό Κακό που ξεπήδησε από τις σελίδες ενός comic. Ο Heath Ledger έδωσε στην πόλη του Gotham έναν «καλύτερης κλάσης εγκληματία».

O Joker του Heath Ledger ήταν κάτι αληθινό, τρομαχτικό και μοναδικό. Κάτι που όταν θα δεις για πρώτη φορά το Dark Knight του Christopher Nolan θα εισβάλει χαμογελαστό μέσα στο μυαλό σου, θα βρει την θέση του σε μια σκοτεινή γωνιά και δεν θα φύγει ποτέ από εκεί. Δεν ξέρεις αν είναι τρελός, εγκληματίας, τρομοκράτης ή αναρχικός. Δεν ξέρεις τίποτα για το παρελθόν του ή πως απέκτησε τις ουλές του. Δεν μπορείς να καταλάβεις αν έχει μια μέθοδο σε αυτά που κάνει ή αν απλά είναι «ένας σκύλος που κυνηγάει αυτοκίνητα». Και όμως κατορθώνει να είναι τόσο επιβλητικός που άμα σε πιάσει και σε ρωτήσει πρώτα «Why So Serious ?» και στην συνέχεια, αφού σε παραμυθιάσει σχετικά με το πως απέκτησε τις ουλές του, σου χώσει ένα περίστροφο στα χέρια και σου πει  » «Introduce a little anarchy. Upset the established order, and everything becomes chaos.» δύσκολα θα του αντισταθείς. Ούτε καν ο βλοσυρός και πολλά βαρύς Batman δεν μπόρεσε να τον λυγίσει.

Δεν θα μπω στην διαδικασία να συγκρίνω την ερμηνεία του Ledger με εκείνη του Jack Nicholson στο BATMAN του Tim Burton μιας και θεωρώ ότι δεν χωράνε συγκρίσεις. Ο Jack μας χάρισε έναν κωμικό, ξέφρενο και απολαυστικό comic κακό σε μια ταινία που είχε ένα ανάλογο ύφος. Ο Heath πάλι κατόρθωσε να επαναπροσδιορίσει τον χαρακτήρα, να τον κάνει κάτι μοναδικά δικό του και να τον φέρει στην αληθινή ζωή. Και το κατάφερε χωρίς να εφαρμόσει ένα υποτιθέμενο «method acting» όπως έκανε ο Jared Leto με τραγελαφικά αποτελέσματα στην πρόσφατη επανεμφάνιση του Joker στο (απαράδεκτο) Suicide Squad. Όχι, για να κατορθώσει ο Heath Ledger να γίνει ο Joker επέλεξε να «χαθεί» μέσα στην τέχνη του. Και ειλικρινά πως γίνεται να το ξεπεράσει κανείς αυτό ?

Πολλοί απέδωσαν τον ξαφνικό, απρόσμενο και πρόωρο θάνατο του αγαπημένου ηθοποιού στην εμμονή που φαίνεται να απέκτησε με τον χαρακτήρα του Joker. Μάλιστα όταν ανακαλύφτηκε ένα εξαιρετικά ανατριχιαστικό «Ημερολόγιο» το οποίο διατηρούσε ο Ledger για να μπαίνει στο πνεύμα του χαρακτήρα η πεποίθηση αυτή φάνηκε να έχει κάποια  γερή βάση. Όμως ειλικρινά δεν έχει καμία σημασία. Κάθε άνθρωπος έχει τους δαίμονες του και αυτοί οι δαίμονες δεν είναι απαραίτητα όλοι τους «χαμογελαστοί». Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι φεύγοντας ο Heath Ledger πρόλαβε και έκανε την επιθυμία του πραγματικότητα : «When I die, my money is not gonna come with me. My movies will live on for people to judge what I was as a person.”

Και έτσι ακριβώς έγινε. 

dk

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: