PRISON BREAK : Παλιό μου γνώριμο κελί…

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Δεν ήμουν ποτέ οπαδός του PRISON BREAK. Ναι γούσταρα και πορώθηκα με την πρώτη σεζόν αλλά εκείνη την εποχή πρέπει να ήμουν γύρω στα 15 οπότε μια σειρά που αφηγείται την προσπάθεια ενός ευρηματικού τύπου να σώσει τον αδελφό του από την θανατική ποινή και να τον βοηθήσει να αποδράσει από την στενή, κάνοντας τα σχέδια της φυλακής όπου κρατούνταν τατουάζ/χάρτη επάνω στο κορμί του, ήταν λογικό να με συναρπάσει. Γαμάτα tattoos, φυλακές, macho χαρακτήρες, μυστικές διεφθαρμένες υπηρεσίες και φυσικά η τεράστια μορφάρα που ακούει στο όνομα Theodore «TBag» Bagwell. Το 2005 το έπος του Michael Scofield φάνταζε ως η απόλυτη τηλεοπτική σειρά. Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη…

pr

Την δεύτερη σεζόν την είδα με ενδιαφέρον, την τρίτη την παρακολούθησα εντελώς ψυχαναγκαστικά και την τέταρτη δεν την ολοκλήρωσα ποτέ μου. Κακά τα ψέματα η σειρά ότι είχε να σου πει και να σου δώσει το έκανε στην πρώτη σεζόν με την τελική απόδραση των δυο αδελφών και των αρκετά επικίνδυνων άσπονδων φίλων τους. Ο πρώτος κύκλος του PRISON BREAK απέδιδε ιδανικά μια φοβερή κεντρική ιδέα, σου έδινε χαρακτήρες που είχαν επίδραση επάνω σου και θα μπορούσε στο τελευταίο επεισόδιο να σου δώσει ένα ιδανικό  φινάλε. Όμως η τεράστια επιτυχία της σειράς οδήγησε σε άλλες τρεις σεζόν τις οποίες χαρακτήριζε μια απίστευτη σεναριακή μετριότητα και ασυνέπεια. Οι τρύπες στο σενάριο θα μπορούσαν να βυθίσουν μέχρι και τον Τιτανικό. Χαρακτήρες πέθαιναν και ανασταίνονταν χωρίς καμία εξήγηση της προκοπής ενώ και το … κατασκοπικό ύφος που προσπάθησαν να εισάγουν οι σεναριογράφοι ήταν απλά αδιάφορο και εντελώς κακογραμμένο. Και φυσικά υπήρχε το περίεργο φινάλε της σειράς όπου ο Scofield πεθαίνει… Από ένα σημείο και μετά το μοναδικό πράγμα που σε κρατούσε γαντζωμένο σε αυτή τη σειρά ήταν το γεγονός ότι έδινες δεκάρα για τους χαρακτήρες της.

Το PRISON BREAK μπορεί να επιστρέφει μετά από αρκετά χρόνια όμως το πνεύμα της σειράς παραμένει πιστό στις ρίζες του. Και αυτό έχει τα θετικά του αλλά και τα αρνητικά του. Στην πέμπτη σεζόν του PRISON BREAK βλέπουμε τον Lincoln να έχει ξανακυλήσει στον καθημερινό βούρκο της εγκληματικότητας αποδεικνύοντας ότι μάλλον χωρίς την καθοδήγηση του αδελφού του δεν μπορεί να τα καταφέρει και τόσο καλά στην ζωή. Η Sara, αντίθετα με τον αδελφό του πρώην άντρα της, έχει προχωρήσει στην ζωή της. Είναι παντρεμένη με έναν φυσιολογικό, βαρετό αλλά πάνω απ’όλα ασφαλή τύπο και ζει σε ένα ειδυλλιακό σπίτι στα προάστια όπου μεγαλώνει το παιδί που απέκτησε με τον Scofield. Όμως η ρουτίνα τόσο του Lincoln, όσο και της Sara θα διαταραχθεί όταν ένας παλιός τους γνώριμος κάνει την επανεμφάνιση του…

tb

Ο Theodore «T-Bag» Bagwell επιστρέφει. Κάποιος με υψηλές διασυνδέσεις φροντίζει ώστε ο δολοπλόκος/μούλος/παιδόφιλος/ρατσιστής/redneck /εγκληματίας/φονιάς να αποφυλακιστεί. Αυτός ο μυστηριώδης κάποιος αναθέτει στον T-Bag να εντοπίσει τον Lincoln και να του δώσει μια φωτογραφία που ίσως να σημαίνει ότι ο αδελφός του είναι ζωντανός και βρίσκεται αιχμάλωτος σε μια φυλακή κάπου στην … Υεμένη ! Ο Lincoln ξαποστέλνει τον T-Bag όμως ο δεύτερος έχει προλάβει να στάξει το δηλητήριο του και να γεμίσει το μυαλό του Lincoln με αμφιβολίες. Και κάπως έτσι ο Lincoln αποφασίζει να επισκεφτεί τον τάφο του αδελφού του για να δει από πρώτο χέρι αν ο Michael Scofield βρίσκεται θαμμένος εκεί μέσα. Και εκεί είναι που ξεκινάει ένα ντόμινο μυστηρίου και ανατροπών.

Το πρώτο επεισόδιο του PRISON BREAK θυμίζει μια από τα παλιά αλλά ταυτόχρονα εισάγει και κάνα δυο καινούργια και αρκετά ενδιαφέροντα πραγματάκια. Χαρακτήρες που τους νομίζαμε νεκρούς κάνουν την επανεμφάνιση τους, νέα τατουάζ και φυλακές και νέοι μυστηριώδεις εχθροί-πράκτορες μπαίνουν στο παιχνίδι. Αγαπημένοι, γνωστοί χαρακτήρες κάνουν την επιστροφή τους μιας και ,πέρα από όλους αυτούς που προαναφέραμε, επιστρέφουν οι C-Note ο οποίος έχει ασπαστεί το…Ισλάμ (μια αρκετά περίεργη εξέλιξη για έναν μαυραγορίτη – πρώην λοχία του Αμερικάνικου στρατού, ο οποίος μάλιστα είχε κάνει την θητεία του στο Κουβέιτ…) και αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια να βρεθεί ο Scofield ,αλλά και ο Fernando Sucre ο οποίος παραμένει ο κλασσικός αδιόρθωτος Sucre που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε στις προηγούμενες σεζόν. Όμως την έκπληξη του πρώτου επεισοδίου αποτελεί ο T-Bag που φαίνεται αρκετά «ψύχραιμος» και νομοταγής για τα κυβικά του ενώ αποκτάει και ένα… ρομποτικό πρόσθετο χέρι που αποτελεί ουσιαστικά χορηγία του νέου μυστηριώδους εργοδότη του που δείχνει να επιθυμεί όσο τίποτα άλλο να βρεθεί ο Michael Scofield. Ναι το νέο PRISON BREAK έχει και sci-fi στοιχεία !

tp

Σε γενικές γραμμές το πρώτο επεισόδιο δεν με εντυπωσίασε αλλά ούτε και με χάλασε. Οι ερμηνείες είναι στα κλασσικά, γνώριμα επίπεδα της σειράς. Ο Dominic Purcell αν και υπερβολικά μέτριος ηθοποιός παίρνει το επεισόδιο επάνω στους ώμους του θυμίζοντας μας πόσο του ταιριάζει ο ρόλος του Lincoln Burrows. Θερμοκέφαλος και δυνατός, όχι αρκετά έξυπνος όμως ταυτόχρονα και αρκετά πανούργος μιας και έχει το σκεπτικό της πιάτσας. Ο Burrows παίζει περισσότερο με το παρουσιαστικό, τις κινήσεις και το βλέμμα του που αναπληρώνουν την έλλειψη υποκριτικού ταλέντου. Ο Robert Knepper επιστρέφοντας στον πιο χαρακτηριστικό ρόλο της καριέρας του προσθέτει την απαραίτητη ίντριγκα ως T-Bag ενώ ο «Scofield» Wentworth Miller , αν και εμφανίζεται λίγο προς το τέλος, φαίνεται κλασσικά να έχει κάποιο μεγάλο περίπλοκο σχέδιο. Το υπόλοιπο cast είναι και εκείνοι όπως ακριβώς τους θυμόμασταν από το παλιό PRISON BREAK ενώ οι λιγοστές νέες φάτσες δεν καταφέρνουν να σου κεντρίσουν το ενδιαφέρον.

Τελειώνοντας το πρώτο επεισόδιο της πέμπτης σεζόν του PRISON BREAK ένιωσα σαν σεσημασμένος εγκληματίας ο οποίος πηγαινοέρχεται ολόκληρη την ζωή του μέσα στην φυλακή και κάθε φορά που επιστρέφει στην στενή προσπαθεί να εξασφαλίσει το ίδιο κελί. Δεν είναι ενθουσιασμένος που επιστρέφει πίσω από τα κάγκελα όμως νιώθει άνετα εκεί μέσα, νιώθει σαν στο σπίτι του. Ακριβώς αυτή την οικειότητα μου έβγαλε και το νέο PRISON BREAK και η αλήθεια είναι ότι αυτό μου αρκεί και με το παραπάνω ώστε να συνεχίσω την σειρά για να μάθω τι σχεδιάζουν οι αγαπημένοι αυτοί χαρακτήρες. Το μόνο που ελπίζω αυτή τη φορά η φάση να έχει και ένα ενδιαφέρον και να μην καταλήξω ξανά να βλέπω την σειρά λόγο καθαρού ψυχαναγκασμού.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: