King Arthur : Legend of The Sword. Καλύτερα να δώσεις 7 ευρώ να πάρεις μια μπύρα στο μπαρ Excalibur και να ακούσεις Led Zeppelin.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Μόνο και μόνο βλέποντας το trailer της νέας ταινίας του σκηνοθέτη Guy Ritchie όπου ο Jax από τους Sons Of Anarchy τραβάει το Θρυλικό ξίφος Εξκάλιμπερ από τον βράχο υπό τους ήχους της μουσικής των Led Zeppelin κατανοείς αμέσως ότι θα παρακολουθήσεις μια ιδιαίτερα εναλλακτική, υπερβολική και «ροκ»  εκδοχή του Θρύλου του Βασιλιά Αρθούρου. Είναι όμως καλό αυτό ?

King-Arthur-Legend-of-the-Sword-Movie-Wallpaper-08-1920x790

Στο King Arthur : Legend Of The Sword βλέπουμε έναν νεαρό Αρθούρο να «διοικεί» τα σοκάκια του οικισμού Londinium παρέα με την συμμορία του. Έχοντας χάσει τους γονείς του από το χέρι του σφετεριστή μούλου  Vortigern και στερηθεί την Βασιλική του κληρονομιά ο Αρθούρος καταλήγει να μεγαλώνει στο τοπικό μπουρδέλο της πόλης του.  Όταν όμως το τυραννικό καθεστώς του αμείλικτου Βασιλιά αρχίζει και γίνεται ανυπόφορο ο Αρθούρος αναγκάζεται να τραβήξει το μυθικό ξίφος του Εξκάλιμπερ από τον βράχο και καλείται να εκπληρώσει το πεπρωμένο του.

Στην νέα του ταινία ο Guy Ritchie αντιμετωπίζει την Ιστορία του Βασιλιά Αρθούρου ως ένα τυπικό Superhero Origin. Βλέπουμε τον Αρθούρο να χάνει την οικογένεια του και τον δρόμο του και όταν αποκτά τις τρομερές νέες του υπερδυνάμεις μέσω του Εξκάλιμπερ αποφασίζει να τις χρησιμοποιήσει για το κοινό καλό. Φυσικά όπως οι περισσότεροι σούπερ-ήρωες αρχικά δείχνει να έχει αμφιβολίες για τις ικανότητες και την ιερή αποστολή του.  Ουσιαστικά ο Αρθούρος του Ritchie θυμίζει περισσότερο τον He-Man παρά τον μυθικό Βασιλιά μιας και χωρίς το σπαθί του και τις υπερφυσικές δυνάμεις που του παρέχει δεν φαντάζει ιδιαίτερα ηρωικός.

Μετά από μια απρόσμενα αξιόλογη ερμηνεία στο Lost City of Z o Charlie Hunnam επιστρέφει στο γνώριμο και αρκετά μέτριο ερμηνευτικό του ύφος. Έχει στιγμές που μας δείχνει την γοητεία του και σε κάνει να τον βλέπεις με συμπάθεια όμως αδυνατεί να βγάλει αυτό το ηρωικό και «βασιλικό» στοιχείο που θα σε κάνει να ενδιαφερθείς και να νοιαστείς για τον χαρακτήρα του. Ουσιαστικά σε κάνει να νομίζεις ότι βλέπεις ένα επεισόδιο του Sons Of Anarchy, χωρίς τις μηχανές και το γαμάτο στυλ του μηχανόβιου, όπου ο Jax τηλεμεταφέρθηκε στον μεσαίωνα και κάνει τα δικά του. Αν δεν είσαι κοπελίτσα «γκρούπι» του Jax ειλικρινά πολύ δύσκολα θα ταυτιστείς με την ερμηνεία του ενώ στα μείον είναι και το γεγονός ότι η χαρακτηριστική Cockney προφορά του μπλέκεται με την … Καλιφορνέζικη ομιλία του. Ειλικρινά έχω την εντύπωση ότι ο ρόλος του, όπως ήταν γραμμένος, θα ταίριαζε περισσότερο σε κάναν πιο action ηθοποιό τύπου Jason Statham. Πάντως  το συμπληρωματικό cast που αποτελείται από ηθοποιούς όπως οι Djimon Honsou, Eric Bana και Jude Law κάνει σαφώς πιο τίμια δουλεία. Ειδικά ο Jude Law φαντάζει άκρως αντιπαθής και σατανικός μέσα από την πανοπλία του και μας χαρίζει κάνα δυο απολαυστικές στιγμές και ας μην τον βοηθάνε το σενάριο και η σκηνοθεσία. Πάντως θα μπορούσε να δώσει το κάτι παραπάνω αν αντιμετώπιζε τον ρόλο του με λίγο περισσότερη υπερβολή και γραφικότητα. Θα μπορούσε να πάρει ως παράδειγμα την απολαυστικά ηλίθια ερμηνεία του Gerald Butler στο κακό και γραφικό αλλά ταυτόχρονα απολαυστικό Gods Of Egypt

King-Arthur-trailer

Βασικά ολόκληρη η ταινία του Ritchie θα μπορούσε να ωφεληθεί θετικά αν υιοθετούσε την αυτοσαρκαστική χαζομάρα που χαρακτήριζε τους χρυσαφένιους Αιγύπτιους Θεούς του Alex Proyas όμως δυστυχώς ο σκηνοθέτης δεν επιλέγει να διαβεί αυτό το μονοπάτι εξ ολοκλήρου. Κακά τα ψέματα ο Guy Ritchie ποτέ του δεν ήταν ιδιαίτερα καλός σκηνοθέτης. Ναι στο παρελθόν μας έχει χαρίσει το υπέρτατο και λατρεμένο Lock, Stock and Two Smoking Barrels και το απολαυστικότατο Snatch όμως η συνέχεια ποτέ δεν κυμάνθηκε στα ανάλογα επίπεδα. Ακόμη και όταν στις επόμενες ταινίες του προσπάθησε να κοπιάρει το στυλ και τους ρυθμούς των δυο αυτών ταινιών απέτυχε παταγωδώς. Οι περισσότερες ταινίες του θυμίζουν ξέφρενα video clip και ο Αρθούρος του δεν ξεφεύγει από αυτή την κατηγορία. Πριν καν καλά, καλά πέσουν οι τίτλοι αρχής της ταινίας έχουμε δει τον κεντρικό ήρωα να χάνει την μητέρα του (περισσότερες φορές και από όσες έχουμε δει τον Batman να χάνει τους γονείς του…), να καταλήγει να μεγαλώνει στα μπουρδέλα του Londinium και να σχηματίζει την συμμορία του. Όλα αυτά εξελίσσονται μέσα από φρενήρεις ρυθμούς ντυμένους με ροκ νότες όμως πολύ δύσκολα θα μπορέσεις να συγκρατήσεις κάτι από όλα αυτά που παρακολουθείς.

Πάντως υπάρχουν και μερικές στιγμές υπερβολικού και απολαυστικά ανόητου κινηματογραφικού μεγαλείου σε αυτό το φιλμ. Ο Ritchie μας δείχνει σκηνές με τεράστιους ελέφαντες-Kaiju να καταστρέφουν ολοσχερώς κάστρα και οχυρά, το Εξκάλιμπερ δίνει στον Αρθούρο δυνάμεις που του επιτρέπουν να δημιουργεί μέχρι και μικρούς τυφώνες, ενώ σε μια επικά ηλίθια στιγμή βλέπουμε σε slow motion τον πρωταγωνιστή να ουρλιάζει όμως αντί για κάποια κραυγή ακούμε τον βρυχηθμό ενός..λιονταριού ! Επίσης έχουμε και έναν χαρακτήρα που ονομάζεται Kung-Fu George. Ναι διάολε η ταινία έχει και σκηνές με πολεμικές τέχνες και ξυλίκι κουνγκ-φου μέσα και όμως πολύ γρήγορα καταλήγει να φαντάζει απλά βαρετή. Το χειρότερο κομμάτι πάντως είναι στο ενδιάμεσο των σκηνών αυτών όταν η ταινία αποφασίζει να πάρει τον εαυτό και τους χαρακτήρες της στα σοβαρά και εκεί απλά τα πράγματα γίνονται ανυπόφορα. Αυτές ακριβώς οι στιγμές είναι που στερούν από την ταινία την ευκαιρία να εισέλθει τουλάχιστον στην κατηγορία «So Bad, It’s Good».

ele

Το King Arthur : Legend Of The Sword του Guy Ritchie είναι ένα φιλμ που δεν έχει να προσφέρει τίποτα απολύτως ούτε στον «καλό» κινηματογράφο αλλά ούτε καν στον «κακό». Είναι μια ταινία καταδικασμένη να σφηνωθεί στον βράχο της κινηματογραφικής μετριότητας και προσωπικά δύσκολα θα βρω ποτέ την διάθεση και το κουράγιο να την τραβήξω από κει μέσα ώστε να την ξαναδώ. Πάντως όταν γύρισα σπίτι τράβηξα από την δισκοθήκη τα αγαπημένα μου άλμπουμ των Led Zeppelin και αυτό μάλλον πάει στα θετικά της ταινίας. Από την άλλη με αυτή την λογική καλύτερα να σκάσεις 7 ευρώ στο μπαρ Excalibur να πάρεις μια μπύρα και να ακούσεις Led Zeppelin.

noth

 

 

Αν σας άρεσε το παραπάνω άρθρο ρίχτε μας και ένα like στην επίσημη σελίδα του The Bat Country Press στο Facebook ώστε να διαβάσετε περισσότερα. 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: