ALIEN RESURRECTION : Η ‘Αναγέννηση’ της Ellen Ripley.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Το Alien 3 του David Fincher παρά τα αρκετά ψεγάδια του τουλάχιστον είχε τα αρχίδια να δώσει ένα οριστικό τέλος στην ιστορία της Ellen Ripley. Ένα φινάλε σκληρό και ωμό αλλά σίγουρα δυνατό που ταυτόχρονα ολοκλήρωνε την ιστορία της ‘τριλογίας’ του Alien. Όμως όπως ήταν αναμενόμενο σε μια βιομηχανία όπου κινηματογραφικά  franchises τύπου Alien αποφέρουν εκατομμύρια δολάρια στους παραγωγούς η ταλαιπωρημένη όμως λατρεμένη και εξαιρετικά επικερδής Ellen Ripley δεν θα μπορούσε να αναπαυτεί ειρηνικά. Και κάπως έτσι το 1997 βιώσαμε την αναπόφευκτη και κάπως αχρείαστη «Αναγέννηση» της.

alien_resurrection_1

Δεν θα πω ψέματα, το ALIEN : Resurrection του Jean-Pierre Jeunet είναι ένα φιλμ το οποίο το απολαμβάνω και το γουστάρω αρκετά και ας μην έχει σχεδόν κανένα από τα στοιχεία που καθιστούν τις προηγούμενες τρεις ταινίες τόσο μοναδικές, διαχρονικές και αγαπητές. Το Resurrection δεν έχει το σασπένς , τους συμβολισμούς και την ατμόσφαιρα τρόμου της ανεπανάληπτης και αθάνατης πρώτης ταινίας του Ridley Scott, δεν έχει το μπλοκμπαστερικό μεγαλείο και την ψυχή του ALIENS του James Cameron, δεν έχει ούτε καν την μηδενιστική αλλά άκρως δυναμική προσέγγιση του ALIEN 3. Και όμως υπάρχουν αρκετά ωραία πραγματάκια να δεις σε αυτή την ταινία που όμως είναι όλα τους εντελώς επιφανειακά και εξυπηρετούν μονάχα για να ικανοποιήσουν την «φτηνή» πλευρά της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας σου. Ουσιαστικά το ALIEN : Resurrection συνεχίζει την άτυπη παράδοση που θέλει τις ταινίες της σειράς να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους ως προς το ύφος και την προσέγγιση τους στην ιστορία του Xenomorph και της Ellen Ripley. Το πρώτο ALIEN ήταν το απόλυτο Sci-Fi φιλμ τρόμου, αγωνίας και μυστηρίου, το sequel του Cameron ήταν ένα «πολεμικό φιλμ» γεμάτο δράση αλλά και συναίσθημα και το τρίτο ήταν μια ωδή στον θάνατο και η ολοκλήρωση ενός κύκλου. Το ALIEN : Resurrection πάλι είναι το ελαφρόμυαλο και εντελώς επιφανειακό φιλμ δράσης που δεν έχει όμως τίποτα το ουσιαστικό να προσφέρει στο σύμπαν του Alien και στον χαρακτήρα της Ripley.

«Διακόσια χρόνια μετά τον θάνατο της Ellen Ripley στρατιωτικοί επιστήμονες φέρνουν στην ζωή τον κλώνο της και μαζί επιστρέφει και το «παιδί» της, η Alien Queen. Οι επιστήμονες αρχίζουν τα πειράματα και σύντομα όλα πάνε κατά διαόλου…». Το σενάριο του ALIEN : Resurrection δεν είναι και το πιο πρωτότυπο και καλογραμμένο της σειράς. Ουσιαστικά αποτελεί μια πρόφαση ώστε να ξαναδείς την Ripley να τα βάζει πάλι με το πλάσμα του H.R. Giger αλλά και για να απολαύσεις μερικές αρκετά εντυπωσιακές όμως και εξαιρετικά ανούσιες σκηνές διαστημικής δράσης και Gore. Η αλήθεια είναι ότι ο σεναριογράφος Joss Whedon προσπάθησε να χώσει και κάνα δυο συμβολισμούς και «βαθύτερα νοήματα» στην ιστορία του, όπως για παράδειγμα την νέα δυαδική φύση της Ripley η οποία επιστρέφει ως υβρίδιο μεταξύ ανθρώπου και Xenomorph και βρίσκεται να αμφιταλαντεύεται μεταξύ αυτών των δυο εντελώς διαφορετικών πλευρών της ,όμως κακά τα ψέματα αυτές οι στιγμές ελάχιστη έως καμία επίδραση έχουν επάνω σου. Εξίσου αποτυχημένη ήταν και η προσπάθεια σκηνοθέτη και σεναριογράφου να μας παρουσιάσουν μια νέα εκδοχή του πλάσματος με σαφώς πιο ανθρώπινα χαρακτηριστικά γνωστό ως «Newborn». Μάλιστα η αρχική εκδοχή του πλάσματος το απεικόνιζε με ανδρικά αλλά και γυναικεία γεννητικά όργανα όμως το στούντιο αποφάσισε να τα σβήσει ψηφιακά από την τελική εκδοχή της ταινίας, για ευνόητους λόγους. Στο τέλος το μοναδικό πράγμα που θυμάσαι από το ALIEN : Resurrection είναι μερικές action σκηνές όπως η υποβρύχια παγίδα που στήνουν τα ύπουλα Xenomorphs στα θύματα τους αλλά και κάτι απολαυστικά ηλίθιες σκηνές όπως εκείνη όπου ο στρατηγός Perez,με τα περίεργα φρύδια, που επιβλέπει το πρόγραμμα, παίρνει έναν «κύβο ουίσκι»  τον  οποίο μέσω ενός λέιζερ τον λιώνει σε κανονικό ουίσκι και η «περίφημη» σκηνή όπου η Ripley μετατρέπει μια προπόνηση μπάσκετ σε αγώνα πάλης ! Πάντως να αναφέρουμε ότι η φήμη που θέλει την Sigourney Weaver να ευστοχεί με την πρώτη στην ανάποδη βολή της είναι μύθος. Χρειάστηκαν αρκετές προσπάθειες και τελικά τα κατάφερε με την τελευταία προκαλώντας την γνήσια αντίδραση του συμπρωταγωνιστή της Ron Perlman. Πάντως η πρωταγωνίστρια χαρακτήρισε την συγκεκριμένη βολή ως ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχουν συμβεί στην ζωή της μετά τον γάμο της και την γέννηση της κόρης της !

 

Από την άλλη κάτι πιο «σοβαρές» σκηνές όπως όταν η Ripley ανακαλύπτει τι απέγιναν οι προηγούμενοι εφτά κλώνοι  φαντάζουν εντελώς εκτός τόπου και χρόνου εξαιτίας του κακογραμμένου σεναρίου και του macho ύφους της ταινίας. Ενώ επίσης ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί ο επίσημος κυβερνητικός στρατός προτιμά να απαγάγει αθώους διαστημικούς περαστικούς και να βάζει τα Facehuggers να τους «γκαστρώνουν» ώστε να πολλαπλασιάσουν το απόθεμα τους από αιμοβόρα Xenomorphs. Άντε να δεχτώ το γεγονός ότι η διαδικασία της κλωνοποίησης είναι εξαιρετικά χρονοβόρα και πολυέξοδη και ότι δεν έχει σίγουρα αποτελέσματα όμως δεν θα ήταν σαφώς πιο εύκολο απλά να χρησιμοποιήσουν τίποτα κατάδικους για τα πειράματα τους ?

Φυσικά ένα πεζό και επιφανειακό σενάριο χρειάζεται και τους ανάλογους πρωταγωνιστές. Το cast του Resurrection δεν μπορούμε να πούμε ότι ξεχωρίζει για τις ποιοτικές του ερμηνείες και σώζεται μόνο και μόνο επειδή αποτελείται από ηθοποιούς – χαρακτηριστικές μορφές όπως οι Ron Perlman, Michael Wincott, Raymond Cruz που στηρίζονται παραδοσιακά όχι τόσο στις υποκριτικές τους δυνατότητες αλλά στις εξαιρετικά ιδιαίτερες φυσιογνωμίες τους. Αν και κατά καιρούς και οι τρεις τους μας έχουν χαρίσει δυνατές και απολαυστικές ερμηνείες , στο φιλμ του Jean-Pierre Jeunet δεν μπορούμε να πούμε ότι ισχύει κάτι τέτοιο και ουσιαστικά το μόνο που μας προσφέρουν είναι μερικές τίμιες σκηνές δράσης και γέλιου. Διάολε η καλύτερη «ανάλυση» χαρακτήρα που βλέπουμε να κάνουν σεναριογράφος και σκηνοθέτης σε κάποιον από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες παίζει να ναι η σκηνή όπου ο στρατηγός Perez γυαλίζει τις αρβύλες του με ένα σφουγγαράκι ενώ βρισκόμαστε υποτίθεται στο έτος 2379 όπου σίγουρα είχαν ανακαλυφτεί πολύ πιο ξεκούραστοι τρόποι για να γυαλίσει κάποιος τις αρβύλες του . Το γεγονός ότι επιμένει να τις γυαλίζει με το χέρι και μάλιστα το κάνει και με τεράστια προσήλωση και πάθος μας δείχνει ότι ο σκληροτράχηλος αυτός στρατηγός είναι ένας εντελώς «Old School» τύπος και πως δεν αστειεύεται ! Δυστυχώς αυτή παίζει να ναι και η καλύτερη προσπάθεια του σκηνοθέτη να σου συστήσει κάποιον από τους χαρακτήρες του…

Πάντως υπάρχουν και τρεις χαρακτήρες που ξεχωρίζουν ο καθένας τους για διαφορετικούς λόγους. Ο Brad Dourif είναι εξαιρετικός στον ρόλο του γλοιώδη επιστήμονα που λυγίζει και υποκλίνεται μπροστά στην αμείλικτη φύση του εξωγήινου πλάσματος και η ερμηνεία του ίσως να ναι και η καλύτερη ολόκληρης της ταινίας. Από την άλλη έχουμε την εντελώς απαράδεκτη ερμηνεία της Winona Ryder στον ρόλο της «συνθετικής» Call. Είναι ξεκάθαρο ότι το στούντιο την προόριζε για αντικαταστάτρια της Sigourney Weaver και ήθελε να την πλασάρει ως την νέα ηρωίδα του franchise ,κίνηση όμως που δεν πέτυχε για δυο απλούς λόγους. Ο πρώτος είχε να κάνει με το γεγονός ότι ο χαρακτήρας ενός καλόκαρδου και ευαίσθητου συνθετικού-ρομπότ που θέλει να κάνει το σωστό και να σώσει τους ανθρώπους που αρχικά το δημιούργησαν και στην συνέχεια προσπάθησαν να το «αποσύρουν» ειλικρινά δεν πείθει κανέναν. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει καθαρά με το γεγονός ότι με την Winona Ryder δεν ταυτίστηκε ποτέ κανείς… Ειλικρινά η ερμηνεία της είναι εντελώς «ρομποτική» όμως με την εντελώς λάθος έννοια. Αντίθετα με τους προηγούμενους ρομποτικούς χαρακτήρες του franchise τον μούλο Ash του Ian Hom και τον συμπαθέστατο Bishop του Lance Henriksen, η Call περνάει εντελώς απαρατήρητη. Μάλιστα την καλύτερη σκιαγράφηση του χαρακτήρα της την κάνει η ίδια η Ripley σε μια σκηνή της ταινίας όπου ρωτάει την Call «You’re programmed to be an asshole? You’re the new asshole model they’re putting out?»… Και φυσικά έχουμε την νέα «Βελτιωμένη και Αναγεννημένη» Ellen Ripley που όμως ελάχιστα θυμίζει την ευαίσθητη, ανθρώπινη και μαχητική ηρωίδα που αγαπήσαμε στις προηγούμενες ταινίες. Η νέα Ripley είναι ουσιαστικά ένας «κλώνος» της γυναικείας εκδοχής του…Arnold Schwarzenegger χωρίς όμως να σου βγάζει τον χαβαλέ του λατρεμένου action star. Η νέα Ripley είναι απλά μια εντελώς κενή, άψυχη ηρωίδα δράσης που όμως ελάχιστα ηρωική φαντάζει και που σε καμία περίπτωση δεν γίνεται να ταυτιστείς μαζί της. Παρά τα λεγόμενα της περί «ενός νέου συναρπαστικού κεφαλαίου στην ιστορία του χαρακτήρα» είναι ξεκάθαρο ότι η Sigourney Weaver έκανε απλά μια αρπαχτή αξίας 11 εκατομμυρίων δολαρίων. Μιλάμε για ένα ποσό που ουσιαστικά ισοδυναμεί με ολόκληρο το μπάτζετ του πρώτου ALIEN ! Πάντως προς τιμήν της αργότερα το παραδέχτηκε και η ίδια ότι δέχτηκε τον ρόλο επειδή της πρόσφεραν ένα κάρο λεφτά.

AlienResurrection(2).jpg

Η αλήθεια είναι ότι το ALIEN : Resurrection είχε τις προοπτικές ώστε να μας παρουσιάσει κάτι καλύτερο από αυτό που είδαμε. Ο σκηνοθέτης  Jean-Pierre Jeunet έχει αποδείξει ότι ξέρει καλά πως να γυρίζει αλλά και να γράφει ταινίες όμορφες, δυναμικές, με φαντασία, που έχουν πάθος και ψυχή μέσα τους μιας και δυο χρόνια πριν το Resurrection είχε κάνει το υπέροχο sci-fi δράμα, φαντασίας, The City of Lost Children ενώ και μερικά χρόνια αργότερα έγραψε και σκηνοθέτησε το πανέμορφο και καθολικά αναγνωρισμένο Amelie. Πιθανότατα ο Jeunet πλήρωσε την βιασύνη του στούντιο να κάνει μια ταινία ξεπέτα που είχε ως αποκλειστικό στόχο να τους αποφέρει φράγκα. Από την άλλη ίσως και η ψυχή του σκηνοθέτη να απουσίαζε αυτή τη φορά μιας και ο ίδιος ο Jeunet είχε δηλώσει ότι ένα ακόμη sequel του Alien δεν τον ενθουσίαζε ως εγχείρημα και πρόκληση. Επίσης δεν είναι καθόλου τυχαίο που μετά από αυτή την ταινία ο σκηνοθέτης αποκήρυξε το Hollywood και επέστρεψε στην Γαλλία. Ίσως να μην του ταίριαζε και στο σκηνοθετικό του ύφος μια ταινία τύπου ALIEN. Προσωπικά εγώ θα προτιμούσα να είχε σκηνοθετήσει το φιλμ ο David Cronenberg που είχε ακουστεί ως υποψήφιος για να αναλάβει την σκηνοθεσία της ταινίας όμως μάλλον το στούντιο φοβήθηκε να επενδύσει στην χαρακτηριστική Body-Horror αισθητική του. Πάντως ίσως αν είχε προτιμηθεί το αρχικό σενάριο του Joss Whedon, που ήθελε την ταινία να τελειώνει με μια μεγάλη μάχη μεταξύ ανθρώπων και Xenomorphs επάνω στην Γη ,το Resurrection μπορεί να μας άφηνε με κάπως καλύτερες εντυπώσεις. Σίγουρα θα ήταν πολύ προτιμότερο από το εντελώς αδιάφορο φινάλε της ταινίας που μας δείχνει την «Ellen Ripley» να επιστρέφει σε μια Γη όπου πλέον ουσιαστικά δεν έχει τίποτα το δικό της. Οι Hicks και Newt είναι νεκροί εδώ και πάνω από διακόσια χρόνια και η μοναδική συντροφιά που έχει απομείνει στην Ripley είναι ένα «ρομπότ-Μαλάκας» και ο Ron Perlman. Σίγουρα όχι οι δυο καλύτεροι λόγοι για να βρεις νόημα στην ζωή σου…

Κάθε φορά που πετυχαίνω και ξαναβλέπω το ALIEN : Resurrection του Jean-Pierre Jeunet στην τηλεόραση ή αποφασίζω να ξεθάψω το DVD από την συλλογή μου φροντίζω να «ξεγελάσω» πρώτα τον εαυτό μου παριστάνοντας ότι ετοιμάζομαι να παρακολουθήσω όχι ένα sequel του Alien αλλά ένα spin-off φιλμ που απλά μου δείχνει μια διαφορετική ιστορία του σύμπαντος του Alien. Και να πω την αμαρτία μου θα προτιμούσα αυτή η εκδοχή να μην περιλάμβανε τον χαρακτήρα της Ellen Rippley και να επικεντρωνόταν απλά στο πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Betty όπου ένας τσαντισμένος Ron Perlman βρίζει τα Xenomorphs και τα ξεκληρίζει με ένα Shotgun/φλασκί. Και ναι μπορεί αυτή να είναι μια εξαιρετικά επιφανειακή εικόνα όμως σίγουρα είναι προτιμότερη από ένα «sequel» που δεν πρόσφερε τίποτα το ουσιαστικό στο franchise του Alien και στην ιστορία της Ripley.

 

 

Αν σας άρεσε το παραπάνω άρθρο ρίχτε μας και ένα like στην επίσημη σελίδα του The Bat Country Press στο Facebook ώστε να διαβάσετε περισσότερα. 

Advertisements

One thought on “ALIEN RESURRECTION : Η ‘Αναγέννηση’ της Ellen Ripley.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: