Ο χαμένος ‘Παράδεισος’ του ALIEN : COVENANT.

 

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Αν είσαι από εκείνους τους λίγους που τους άρεσε το PROMETHEUS ή που τουλάχιστον εκτίμησες την νέα στροφή που επιχείρησε να κάνει στο σύμπαν του ALIEN, εισάγοντας μερικά τεράστια ερωτήματα σχετικά όχι μόνο με την προέλευση του φοβερού Xenomorph αλλά και της ίδιας της ανθρωπότητας, και στο φινάλε ανυπομονούσες να μάθεις πως θα εξελιχθεί το ταξίδι – υπαρξιακή αναζήτηση της αρχαιολόγου και πιστής χριστιανής  Elizabeth Shaw και του «συνθετικού» συντρόφου της, του ακέφαλου David, τότε θα απογοητευτείς οικτρά από την προσέγγιση του σκηνοθέτη Ridley Scott στο ALIEN : Covenant.

Αν πάλι η μοναδική απαίτηση που έχεις πλέον από το συγκεκριμένο franchise είναι να παρακολουθείς επί 122 λεπτά τα αμείλικτα Xenomorphs να πετσοκόβουν ανθρώπους και να τους «γκαστρώνουν» με φρικιαστικά έμβρυα που γεννιούνται μέσα από το αίμα και τον θάνατο τότε ίσως το Covenant να είναι ένα σκάφος στο οποίο θα επιβιβαστείς πρόθυμα και θα απολαύσεις ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής του. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

run

Στο έτος 2104 το αποικιακό πλοίο Covenant το οποίο αποτελείται από δυο χιλιάδες αποικιστές παθαίνει μια απρόσμενη βλάβη και το πλήρωμα αναγκάζεται να ξυπνήσει από τον διαστημικό του ύπνο ώστε να δουν τι θα κάνουν. Όταν λαμβάνουν ένα ηχητικό μήνυμα το οποίο προέρχεται από έναν μυστηριώδη κοντινό πλανήτη ο αρχηγός της αποστολής, Christopher Oram (Billy Crudup), αποφασίζει ότι ο αχαρτογράφητος αυτός «Παράδεισος», που ως εκ θαύματος βρέθηκε στον δρόμο τους ακριβώς την στιγμή που χρειαζόταν, πιθανότατα αποτελεί έναν πολύ πιο ιδανικό και ειδυλλιακό προορισμό για τους αποικιστές και αποφασίζει να στείλει μια ομάδα ώστε να εξερευνήσει τον πλανήτη και να δει αν προσφέρεται για αποίκηση. Η κίνηση αυτή προκαλεί την αντίδραση της Daniels (Katherine Waterston) η οποία είναι ειδικός σε θέματα γαιοπλασίας και θεωρεί την συγκεκριμένη ενέργεια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη. Ο Oram την αγνοεί. Όταν η ομάδα προσγειώνεται ανακαλύπτει έντρομη ότι ο ειδυλλιακός τους πλανήτης μονάχα  «Παράδεισο» δεν θυμίζει. Ταυτόχρονα στην επιφάνεια του συναντάνε τον David (Michael Fassbender), έναν αινιγματικό «συνθετικό» που φαίνεται να είναι ο μοναδικός επιζών της καταδικασμένης αποστολής της Elizabeth Shaw (Noomi Rapace).

Το ALIEN : Covenant είναι η στιγμή που ο Ridley Scott λυγίζει ως δημιουργός μπροστά στις απαιτήσεις των οπαδών που ήθελαν να δουν περισσότερο το στοιχείο του «ALIEN» στο PROMETHEUS. Και για να καταφέρει να ικανοποιήσει τους πεινασμένους για αίμα οπαδούς του πρέπει πρώτα να καταστρέψει όλα όσα δημιούργησε στο προηγούμενο φιλμ του.

Ο Scott ως ένας άλλος Προμηθέας φέρνει την «φωτιά» στους Μηχανικούς που δημιούργησε και μας σύστησε όμως αυτή την «φωτιά» δεν τους την δίνει ως ένα ανεκτίμητο δώρο γνώσης αλλά κυριολεκτικά τους βομβαρδίζει με αυτή. Στο ALIEN : Covenant ο σκηνοθέτης επιστρέφει στα Xenomorphs και τις Horror ρίζες του και αφήνει τα υπαρξιακά ερωτήματα περί Δημιουργίας και της σχέσης του Δημιουργού με το έργο του στην άκρη.

Το νέο κεφάλαιο του ALIEN είναι ένα «Space-Slasher» φιλμ που όμως  ,παρά τις υπερδόσεις Gore που σου προσφέρει απλόχερα, αδυνατεί να πιάσει την ατμόσφαιρα φρίκης και αγωνίας της λατρεμένης και διαχρονικής ταινίας του 1979. Το θέμα είναι ότι κάπου προς το φινάλε ο σκηνοθέτης ξαφνικά «θυμάται» ότι έχει και ένα σύμπαν να χτίσει. Αυτή η απότομη στροφή που κάνει ο σκηνοθέτης έχει αποτέλεσμα τα περισσότερα ερωτήματα που μας έθεσε με τον Προμηθέα του πριν μερικά χρόνια να παραμείνουν αναπάντητα και να προστεθούν και μερικά νέα σε αυτά, που έχουν κυρίως να κάνουν με την προέλευση και την εξέλιξη του Xenomorph, όμως σε καμία περίπτωση δεν έχουν την ίδια φιλοσοφική βαρύτητα. Ταυτόχρονα ο Scott σου δίνει και μερικές απαντήσεις για το τρομερό πλάσμα που όμως δύσκολα θα μείνεις ικανοποιημένος από αυτές.

Το ALIEN : Covenant συμβολίζει έναν σκηνοθέτη που υποκύπτει στις απαιτήσεις του κοινού του. Και ναι μπορεί να είναι αξιοθαύμαστο που ο Ridley Scott νοιάζεται και παίρνει τόσο σοβαρά την γνώμη του κοινού του όμως από την άλλη αν όλοι οι σκηνοθέτες αρχίσουν να καθορίζουν και να προσαρμόζουν την δημιουργικότητα τους με βάση τα γούστα και τα «βίτσια» των θεατών τι τρομερές επιπτώσεις θα έχει αυτό στην αξία και την αυθεντικότητα του καλλιτεχνικού τους έργου ? Το ALIEN : Covenant είναι μια ταινία που βλέπεται ευχάριστα και με ενδιαφέρον και σε επίπεδο εφέ-εικόνας είναι εξαιρετική όμως με κάνει να φαντάζομαι ένα μέλλον όπου εσύ ως θεατής-καταναλωτής θα πληρώνεις έναν δημιουργό και θα του λες να κάνει μια ταινία που θα περιλαμβάνει μέσα της όλα αυτά που εσύ γουστάρεις να δεις. Και μπορεί αυτό σαν σκέψη να ακούγεται συναρπαστικό όμως πολύ αμφιβάλω αν στην πράξη μπορεί να προσφέρει κάτι αξιόλογο στην τέχνη του κινηματογράφου. Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν έχουμε όλοι μας το ταλέντο και τις ικανότητες ενός καλού σεναριογράφου ή σκηνοθέτη.

Neomorphs

Σε επίπεδο ερμηνειών το cast μας δίνει μερικές αρκετά τίμιες ερμηνείες, αρκετές αδιάφορες και μια απλά εξαιρετική.

Η πρωταγωνίστρια Katherine Waterston, αντίθετα με την προκάτοχο της Noomi Rapace, σου βγάζει δυναμισμό και συμπάθεια χωρίς όμως να πιάσει τα ακλόνητα επίπεδα της λατρεμένης Ellen Ripley της Sigourney Weaver. Απρόσμενα καλός και ηρωικός είναι και ο Danny McBride στον ρόλο του Tennessee, του πιλότου του Covenant και τον οποίο είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε σε ξέφρενες stoner-Κωμωδίες τύπου This Is The End. Σχετικά αδιάφορος περνάει ο Billy Crudup ο οποίος ποτέ δεν είχε να μου πει κάτι σαν ηθοποιός και που συνήθως είναι εντελώς ανέκφραστος. Ειλικρινά δεν είναι τυχαίο που ο πιο σήμα κατατεθέν ρόλος του είναι εκείνου του, αποκομμένου από την ανθρώπινη πραγματικότητα, Dr. Manhattan στο Watchmen του Zack Snyder. Όμως εδώ δεν παίζει έναν απόκοσμο, κυνικό και ξεβράκωτο μπλε «Θεό» αλλά έναν πραγματικό πιστό στην «Ιερή» αποστολή του τύπο που όμως ποτέ δεν σου βγάζει αυτό το συναίσθημα αφοσίωσης που θα περίμενες ότι πρέπει να έχει. Ενώ και οι αποφάσεις που παίρνει είναι ελάχιστα «ηγετικές» και μάλιστα πολλές από αυτές χαρακτηρίζονται, ας το πω όσο πιο ευγενικά μπορώ, από μια έντονη αφέλεια. Προσωπικά δεν θα τον έβαζα ούτε για συνοδό σχολικής πενθήμερης εκδρομής, πόσο μάλλον για υπεύθυνο σοβαρής επιστημονικής αποστολής.  Αρκετά αδιάφορο είναι και το υπόλοιπο πλήρωμα που ουσιαστικά χρησιμεύει μονάχα για να βρει φριχτό θάνατο στα σαγόνια των Xenomorphs και των άλλων, αρκετά τρομαχτικών, πλασμάτων του σκηνοθέτη και για να ικανοποιήσουν την δίψα του κοινού για αίμα. Ενώ αρκετές πράξεις τους είναι εντελώς αψυχολόγητες και συναγωνίζονται σε βλακεία εκείνη των «επιστημόνων» του Προμηθέα. Δεν είναι και λίγες οι φορές που βλέποντας κάποια εντελώς παράλογη ενέργεια ορισμένων μελών του πληρώματος θα θέλεις να ουρλιάξεις στην οθόνη «Τι κάνεις ρε Μαλάκα/Μαλακισμένη, πας καλά ρε ?!»….

Και τέλος έχουμε και τον Michael Fassbender που για δεύτερη συνεχόμενη φορά είναι μακράν το καλύτερο κομμάτι της ταινίας του Scott και αυτή τη φορά τον απολαμβάνουμε σε διπλή δόση !

dav

Όπως είχα γράψει και στο αφιέρωμα μου στο PROMETHEUS, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να παρακολουθήσω μια ταινία όπου επί δυο ολόκληρες ώρες βλέπουμε τον χαρακτήρα του David να τριγυρνάει μόνος του στο σκάφος, να διαβάζει τις σκέψεις και τα όνειρα των κοιμισμένων συντρόφων του, να κάνει ποδήλατο ενώ παράλληλα παίζει μπάσκετ, να μαθαίνει ξεχασμένες διαλέκτους και να κοπιάρει τις ατάκες και το κούρεμα του Peter O’Toole στον Λόρενς της Αραβίας. Ο «συνθετικός» χαρακτήρας του Fassbender ήταν πολύ πιο αληθινός και συναισθηματικός από όλους τους ανθρώπινους χαρακτήρες του PROMETEHUS και στο Covenant δεν αλλάζει αυτό. Όμως αυτή τη φορά ο εξαιρετικά χαρισματικός ηθοποιός παίζει ταυτόχρονα και ένα δεύτερο ρομπότ.

Ο «συνθετικός» Walter που είναι ο υπεύθυνος για την ομαλή λειτουργία του σκάφους Covenant και του θνητού πληρώματος του, μπορεί εξωτερικά να είναι πανομοιότυπος με τον «αδελφό» του όμως μέσα τους είναι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο Walter είναι ένα «καλύτερο» τελικό προϊόν. Πιο υπάκουος, περισσότερο συνεργάσιμος, πιο «ρομποτικός» και σαφώς λιγότερο επικίνδυνος από τον «αδελφό» του. Από την άλλη έχεις τον David που συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία που χάραξε στο PROMETHEUS.  Ο David στο PROMETHEUS ήταν ένα περίεργο παιδάκι που απλά ήθελε να ικανοποιήσει την περιέργεια του χωρίς να λογαριάζει το κόστος της ανθρώπινης ζωής μιας και δεν έδειχνε να καταλαβαίνει ή να υπολογίζει την αξία της. Στο Covenant αυτό το «παιδάκι» έχει μεταμορφωθεί σε έναν τρελό επιστήμονα που απαγγέλλει αποσπάσματα από τον Οζυμανδία του ρομαντικού ποιητή Percy Bysshe Shelley και το παίζει Θεός : «Look on my works, ye Mighty, and despair». Ακριβώς όπως ο «πατέρας» του Weyland που τον κατασκεύασε μόνο και μόνο επειδή μπορούσε να το κάνει, έτσι και ο David επιθυμεί να δημιουργήσει και ο ίδιος ζωή για να δει πως και σε τι θα εξελιχθούν τα «παιδιά» του. Ο David του Fassbender είναι το Τέρας του Φρανκενστάιν που εξελίσσεται στον ίδιο, τον άνθρωπο, Βίκτορ Φρανκενστάιν. Και η εξέλιξη αυτή είναι άκρως τρομαχτική.

Τελικά είναι το Covenant μια καλή προσθήκη στην μυθολογία του ALIEN ?

Ειλικρινά δεν μπορώ να δώσω μια οριστική απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Είμαι από εκείνους που έχουν παρακολουθήσει όλες τις ταινίες και που τις έχω αγαπήσει όλες για τα προτερήματα αλλά και για τα ελαττώματα τους. Αυτό που με συνάρπαζε πάντα στο σύμπαν του ALIEN είναι πως κάθε ταινία ενώ στόχευε σε έναν συγκεκριμένο προορισμό ταυτόχρονα αποφάσιζε να χαράξει την δική της μοναδική διαδρομή ώστε να φτάσει μέχρι εκεί. Κάποιες από αυτές της διαδρομές ήταν μαγευτικές (βλέπε ALIEN και ALIENS) , κάποιες είχαν έντονα σκαμπανεβάσματα (βλέπε ALIEN 3), κάποιες ήταν αρκετά γραφικές και απογοητευτικές όμως είχαν την πλάκα τους (βλέπε ALIEN : Resurrection), κάποιες σε γέμισαν απορίες (βλέπε PROMETHEUS) και τώρα φτάνουμε στην νέα «διαδρομή» που προσπαθεί να χαράξει ο «καπετάνιος» Ridley Scott με το Covenant. Και η αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά αισθάνομαι ότι μια ταινία ALIEN δεν έχει να μου προσφέρει κάτι το μοναδικό, κάτι το ξεχωριστό, κάτι που θα είναι αποκλειστικά δικό της.

Το ALIEN : Covenant μου θύμισε μια αιματηρή και βίαια συρραφή όλων των συστατικών που έκαναν τις προηγούμενες ταινίες να ξεχωρίζουν. Αυτή η ταινία με έκανε να αισθανθώ για πρώτη φορά ότι το ALIEN πλέον λειτουργεί με το ίδιο σκεπτικό που λειτουργούν τα τεράστια εμπορικά franchises τύπου TRANSFORMERS, RESIDENT EVIL, TERMINATOR  και πάει λέγοντας. Αυτή τη φορά όντως «δεν υπάρχει τίποτα στην έρημο«… Το τι επιπτώσεις θα έχει αυτό θα το δούμε στην πορεία.

al

Πάντως αν είσαι από εκείνους που αγαπάνε το σύμπαν του ALIEN με τα καλά και τα στραβά του θα περάσεις μια χαρά παρακολουθώντας το ALIEN : Covenant και ας μείνεις κάπως παραπονεμένος στο τέλος. Αν πάλι είσαι από εκείνος τους φανατικούς «πιστούς» που συγκρίνουν κάθε νέα ταινία με το αριστούργημα του 1979 τότε ειλικρινά απορώ γιατί μπήκες στον κόπο να με διαβάσεις και εξακολουθείς να επιμένεις να βλέπεις τις νέες ταινίες αφού το ξέρεις  και  ο ίδιος ότι δεν πρόκειται να σε ικανοποιήσουν. Κάποιες αξίες παραμένουν αξεπέραστες και καλό θα ήταν, πρώτα για εμάς, να το δεχτούμε αυτό ώστε να μπορέσουμε να απολαύσουμε την συνέχεια. Και ναι ο Ridley Scott μας το κάνει ξεκάθαρο ότι έχει σκοπό να γράψει κάνα δυο ακόμη κεφάλαια στην ιστορία του ALIEN. 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: