Pitch Black : Η μοναδική λάμψη που προέκυψε μέσα από μια ‘αντιγραφή’ του ALIEN.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Το Pitch Black του σκηνοθέτη και σεναριογράφου David Twohy είναι μια ιστορία διαστημικού τρόμου και επιβίωσης που μοιάζει κατευθείαν βγαλμένη από το σύμπαν του ALIEN. Η ομοιότητα αυτή μόνο τυχαία δεν είναι μιας και η ταινία έχει τις ρίζες της στο σενάριο που είχε γράψει ο Twohy, πίσω στα 90s, για το ALIEN 3 το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Και όμως παρά αυτή την σύνδεση και το γεγονός ότι η ταινία εξιστορεί την ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων που προσγειώνονται απότομα σε έναν μυστηριώδη και άγριο πλανήτη όπου και καλούνται να επιβιώσουν από τα τρομερά και αμείλικτα τέρατα – κατοίκους του αλλά και από τους ίδιους τους εαυτούς τους, το Pitch Black κατόρθωσε να βγάλει μια δική του «λάμψη» μέσα από το απέραντο σκοτάδι του Sci-Fi Horror κινηματογράφου. Και η λάμψη αυτή μπορεί να μην απέκτησε ποτέ της την φωτεινότητα εκείνης του ALIEN όμως μέχρι και σήμερα παραμένει μοναδική,  απολαυστική και εξαιρετικά ψυχαγωγική.

MSDPIBL EC001

Μια ομάδα «διαστημικών ναυαγών», που αποτελείται μεταξύ άλλων από έναν μορφινομανή κυνηγό κεφαλών, μια πιλότο που πνίγεται υπό το βάρος των ενοχών της, ενός φουτουριστικού μουσουλμάνου και των ανήλικων ακόλουθων του και ενός τσαμπουκαλεμένου πιτσιρικά που κρύβει ένα μεγάλο μυστικό, καλείται να επιβιώσει σε έναν μονίμως ηλιόλουστο, καυτό και ερημικό πλανήτη. Ανάμεσα τους βρίσκεται και ένας άκρως επικίνδυνος εγκληματίας – φυγάς – κατάδικος ονόματι Riddick τον οποίο οι υπόλοιποι θεωρούν μια τεράστια απειλή. Όταν όμως ξαφνικά το σκοτάδι αρχίσει να πέφτει θα διαπιστώσουν με τρόμο αίμα και πόνο  ότι τελικά υπάρχει ζωή κρυμμένη στα έγκατα αυτού του πλανήτη. Όμως αυτή η «ζωή» δεν είναι καθόλου, μα καθόλου ωραία. «All you people are so scared of me. Most days I’d take that as a compliment. But it ain’t me you gotta worry about now». Τα λόγια του Riddick περιγράφουν λακωνικά και ιδανικά την τραγικότητα και τον κίνδυνο της κατάστασης που αντιμετωπίζουν…

Τα περισσότερα αντίστοιχα B-Movies θα βολεύονταν μια χαρά με τις περγαμηνές της «πετυχημένης ALIEN αντιγραφής» όμως το Pitch Black πολύ έξυπνα και στιλάτα κατόρθωσε να χαράξει την δική του πορεία μέσα στον διαστημικό τρόμο. Αντίθετα με το μεγαλειώδες, διαχρονικό και αξεπέραστο ALIEN που επικέντρωνε το ενδιαφέρον σου στο τρομερό και απειλητικό αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά αισθησιακό Xenomorph πλάσμα που γέννησε το ταλαντούχο και διεστραμμένο μυαλό του H.R.Giger, το Pitch Black πολύ έξυπνα αφήνει τα πλάσματα του στο σκοτάδι και ρίχνει περισσότερο φως στους ανθρώπινους χαρακτήρες του. Τα διαστημικά τέρατα-αρπακτικά της ταινίας του Twohy αν και φαντάζουν απειλητικά σε καμία περίπτωση δεν ασκούν επάνω σου την ίδια επίδραση με τα Xenomorphs του ALIEN. Και για να ρεφάρουν για αυτήν την «αδυναμία» τους σκηνοθέτης και σεναριογράφοι ρίχνουν το βάρος στους ώμους των χαρακτήρων αλλά και στην ατμόσφαιρα της ταινίας τους.

Το Pitch Black είχε σχετικά ένα άγνωστο όμως ταυτόχρονα και υπερβολικά τίμιο cast για την εποχή του. Μέχρι και ο «Fast and Furious» Vin Diesel εκείνη την εποχή σε καμία περίπτωση δεν ήταν ο «Superstar» που είναι σήμερα. Ο συνάδελφος του Keith David που υποδύεται τον Abu ‘Imam’ al-Walid, έναν μουσουλμάνο Ιεροκήρυκα που προσπαθεί να φτάσει μέχρι την «Νέα Μέκκα» για να ασκήσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα, ήταν σαφώς πιο αναγνωρίσιμος ηθοποιός εκείνη την εποχή μιας και στο παρελθόν είχε παίξει ρόλους σε λατρεμένες ταινίες όπως τα The Thing και They Live του «Άρχοντα του Τρόμου» John Carpenter αλλά και στο Platoon του Oliver Stone. Το υπόλοιπο cast αποτελούνταν από «Β’διαλογής» ηθοποιούς και μάλιστα για ορισμένους από αυτούς, όπως στην περίπτωση της Radha Mitchell, το φιλμ αυτό έδωσε μια γερή ώθηση στην καριέρα τους. Και όμως όλο αυτό το σύνολο έδεσε ιδανικά και μας έδωσε μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που έχουμε δει σε χαμηλού μπάτζετ sci-fi/Horror ταινία. Και αυτό οφείλεται και σε τεράστιο βαθμό στην γεμάτη σασπένς σκηνοθεσία και στο καλογραμμένο σενάριο που μπορεί να στερείται πρωτοτυπίας όμως ξέρει ακριβώς που πρέπει να εστιάσει και που όχι.

pitchblack02

Αναμφίβολα το Pitch Black πατάει επάνω στα μονοπάτια τρόμου και επιβίωσης του ALIEN όμως αντίθετα με τις ταινίες των Ridley Scott και James Cameron εδώ δεν έχουμε ούτε απλούς, καλοσυνάτους τύπους που προσπαθούν να επιβιώσουν από τα φονικά σαγόνια ενός απόκοσμου τέρατος ούτε ένα τσούρμο από πολεμόκαυλους Space Marines έτοιμους για δράση και φονικό. Το Pitch Black μας δίνει μια ομάδα αρκετά ιδιαίτερων, προβληματικών και εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους ανθρώπων που καλούνται να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές και τους εγωισμούς τους άμα θέλουν να επιβιώσουν από μια εξαιρετικά φριχτή μοίρα. Έχουμε τον Johns (Cole Hauser) έναν «σερίφη» που το παίζει ηγέτης όμως στην πραγματικότητα είναι ένα πρεζόνι που δεν θα διστάσει να χειραγωγήσει τους υπόλοιπους για να εκπληρώσει την αποστολή του να παραδώσει τον φονιά Riddick στις αρχές και να πάρει την αμοιβή του. Ταυτόχρονα όταν το σκάφος τους προσγειώνεται απότομα στον πλανήτη και ο ετοιμοθάνατος πιλότος υποφέρει από τα τραύματα του ο Johns δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να σουφρώσει την ελάχιστη μορφίνη που τους έχει απομείνει ώστε να μην την «σπαταλήσουν» στον πιλότο και την «σουτάρει» στο μάτι του. Επίσης δεν νιώθει τον παραμικρό δισταγμό να θυσιάσει ένα παιδάκι για να σώσει το τομάρι του από τα τέρατα που τους καταδιώκουν και να προτείνει στον εχθρό του ανακωχή και ελευθερία στην περίπτωση που τον βοηθήσει να επιβιώσουν από την δύσκολη αυτή κατάσταση. Φυσικά δεν έχει καμία πρόθεση να τηρήσει αυτή την συμφωνία στο τέλος. Ένας απίστευτος Μπάσταρδος που όμως φαντάζει βγαλμένος από την αληθινή ζωή. Ο Cole Hauser μας δίνει έναν από τους πιο απολαυστικά αντιπαθητικούς και εκνευριστικούς «Κακούς» που έχουμε δει σε ταινία του είδους. Έχουμε τον «πιστό» Abu του Keith David που θεωρεί όλα τα τραγικά που τους συμβαίνουν ως μια «δοκιμασία» από τον Θεό του και που κάθε φορά που προσεύχεται σε εκείνον όχι μονάχα δεν βρίσκει σωτηρία αλλά πεθαίνει και ένας από τους τρεις ανήλικους μαθητές του με μαρτυρικό θάνατο. Έχουμε τον Jack έναν σπαστικό πιτσιρικά που κάνει τον Badass Riddick είδωλο του και προσπαθεί να τον μιμηθεί όμως στην πραγματικότητα όλο αυτό γίνεται στα πλαίσια της προσπάθειας του να κρύψει όσο καλύτερα γίνεται το μεγάλο «μυστικό» του. Έχουμε την συγκυβερνήτη Carolyn (Radha Mitchell) με την οποία κάνουμε μια αρκετά «στραβή» πρώτη γνωριμία από τα πρώτα κιόλας λεπτά της ταινίας όπου την βλέπουμε έτοιμη κυριολεκτικά να τραβήξει τον μοχλό και να καταδικάσει τους συντρόφους της σε βέβαιο θάνατο ώστε να σώσει το τομάρι της. Τελικά δεν το κάνει όχι όμως επειδή άλλαξε γνώμη αλλά γιατί την εμπόδισε τελευταία στιγμή ο ανώτερος της. Όμως όταν ο δεύτερος πεθαίνει η Carolyn καλείται να ζήσει υπό το βάρος των ενοχών της ανάμεσα στους ίδιους ανθρώπους τους οποίους πριν μόλις λίγες στιγμές ήταν αποφασισμένη να ξεφορτωθεί σαν άχρηστο βάρος. Και αυτοί οι άνθρωποι την θεωρούν σωτήρα τους και την ευγνωμονούν για αυτό…

ran

Και ναι η Ripley στο πρώτο ALIEN ήθελε να παραμείνει ο Kane σε καραντίνα έξω από το διαστημόπλοιο μέχρι να ξεκολλήσουν το αποκρουστικό Facehugger από το πρόσωπο του όμως αυτή ήταν μια κίνηση που στηριζόταν στην κοινή λογική και είχε σκοπό να προστατεύσει ολόκληρο το πλήρωμα του Nostromo και όχι μονάχα την ίδια όπως στην περίπτωση της Carolyn που απλά ήθελε να επιβιώσει με κάθε κόστος. Ο χαρακτήρας της Carolyn μέσα από την εξαιρετική ερμηνεία της Radha Mitchell είναι και ο πιο συναισθηματικός της ταινίας. Είναι ουσιαστικά η κεντρική ηρωίδα του Pitch Black, όμως αντίθετα με την εμβληματική Ripley της Sigourney Weaver, φαντάζει ελάχιστα ηρωική και πολύ δύσκολα θα την συμπαθήσεις. Τουλάχιστον στην αρχή. Η επίπονη προσπάθεια της Carolyn να εξιλεωθεί για τις, απόλυτα φυσικές σκέψεις αυτοσυντήρησης που έκανε, και για την παραλίγο μοιραία πράξη της είναι το αλατοπίπερο αυτής της ταινίας. Πραγματικά βλέπεις τις τύψεις, τον πόνο αλλά και την αποφασιστικότητα για κάθαρση στο πρόσωπο της. Και όταν φτάνει το τραγικό τέλος δεν γίνεται να μην έχεις συγχωρέσει μέσα σου την Carolyn γιατί κατανοείς απόλυτα ότι ενώ είχε μια άκρως ανθρώπινη αντίδραση μέσα σε μια στιγμή αδιανόητης κρίσης στο τέλος κατόρθωσε να βρει μέσα της μια εξαιρετικά αξιοθαύμαστη δύναμη ώστε να διορθώσει το λάθος της. Στο φινάλε η Carolyn είναι ο μοναδικός πραγματικά ηρωικός χαρακτήρας του Pitch Black και ας παρουσιάζεται στην αρχή ως ο πιο δειλός και μισητός του.

Όμως στο τέλος η περσόνα που θα σου μείνει για πάντα στο μυαλό από τούτη την ταινία δεν είναι άλλη από τον Riddick του Vin Diesel. 

ridd

Ο Riddick μας παρουσιάζεται ως ο απόλυτος Badass φονιάς. Ένας παραφουσκωμένος τόσο σε μπράτσα, όσο και σε υφάκι, εγκληματίας που εκτοξεύει απολαυστικά θανατηφόρες ατάκες απαξίωσης αλλά και απειλές σε εκείνους που τον κυνηγάνε. Και οι απειλές αυτές μόνο κούφιες δεν είναι. Ο τύπος είναι ένας φονιάς εξίσου αποτελεσματικός με τα τρομερά αρπακτικά που παραμονεύουν στο σκοτάδι. Όμως δεν είναι εξίσου αμείλικτος με αυτά και ας θέλει να δείχνει έτσι. Από την στιγμή της απόδρασης του και ύστερα μας γίνεται ξεκάθαρο ότι ο Riddick μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεκάνει τους διώκτες του με άνεση και χωρίς καν να τον πάρουν χαμπάρι. Και όμως ποτέ του δεν τους βλάπτει. Προτιμά να κρυφτεί και να τους παρατηρεί να βυθίζονται και να πνίγονται μέσα στην απελπισία τους. Και ναι όλο αυτό μπορεί να μοιάζει με το αρρωστημένο «παιχνίδι» ενός ανώμαλου φονιά όμως στην πραγματικότητα ο Riddick κρύβει μέσα του πολύ περισσότερη «ψυχή» από όσο μας επιτρέπει να δούμε. Έχοντας μεγαλώσει και ζήσει ως απόκληρος, ένα κυνηγημένο ζώο, η μοναδική λύση που είχε ήταν να επιστρατεύσει τον τσαμπουκά, την βιαιότητα και τον κυνισμό ως όπλα του. Και όμως όσο η ιστορία προχωράει βλέπουμε μικρές στιγμές που μας μαρτυράνε ότι πίσω από τα ,λαμπερά,χειρουργικά τροποποιημένα μάτια του φονιά υπάρχει ένας αληθινός άνθρωπος με συναισθήματα. Και ναι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να πάσχει από μερικά άκρως σοβαρά προβλήματα αντίληψης και συμπεριφοράς καθώς, πιστεύει στον Θεό αλλά ταυτόχρονα τον απεχθάνεται και τον χλευάζει, και όταν βλέπει τα αμέτρητα εξωγήινα αρπακτικά να βγαίνουν για πρώτη φορά στην επιφάνεια, πεινασμένα, έτοιμα να τους κατασπαράξουν, εκεί που οι υπόλοιποι βλέπουν τον τρόμο και τον θάνατο, εκείνος βλέπει την «ομορφιά». Και όμως αυτά υποδηλώνουν υπαρξισμό και ότι ο Riddick στην πραγματικότητα είναι ένας αρκετά ευαίσθητος τύπος. Απλά ο καθένας μας εκδηλώνει τα συναισθήματα του με διαφορετικό τρόπο. Και φτάνοντας στο φινάλε αυτή η «ευαισθησία» επιτέλους μας φανερώνεται στην ολότητα της. Έχοντας ζήσει, ίσως για πρώτη φορά στην ζωή του, μέσα σε ένα μικρό κοινωνικό σύνολο ο Riddick επιτέλους αρχίζει να αισθάνεται και να συμπεριφέρεται σαν άνθρωπος. Αρχίζει να νοιάζεται για τους συντρόφους του, τους τύπους που στην αρχή τον κυνηγούσαν επειδή βασισμένοι καθαρά στο ένστικτο τους και την εικόνα που είχαν για εκείνον τον θεώρησαν «εχθρό» τους χωρίς καν να τον γνωρίζουν. Και στο τέλος μάλιστα ο μοναχικός και μηδενιστής Riddick προσπαθεί να τους σώσει. Φυσικά όχι όλους, μονάχα εκείνους για τους οποίους πραγματικά νοιάζεται και όταν αποτυγχάνει γίνεται χίλια κομμάτια : «Not for me»

Και αυτό είναι ίσως και το πιο χαρακτηριστικό ανθρώπινο στοιχείο που υπάρχει μέσα σε όλους μας.

Φυσικά ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στην πολύ ατμοσφαιρική και δυναμική σκηνοθεσία του David Twohy που «παίζει» με το φως και το σκοτάδι και σε έχει μονίμως σε μια κατάσταση συναγερμού και εγρήγορσης. Ενώ και οι σκηνές δράσης και σφαγής χαρακτηρίζονται από ένταση και δυναμισμό και έχουν επίδραση επάνω σου.

Pitch_Black_poster

Το Pitch Black κυκλοφόρησε τον Φλεβάρη του 2000 και μπορεί να μην άγγιξε ποτέ του το μεγαλείο του ALIEN όμως σίγουρα κατόρθωσε να αφήσει το δικό του στίγμα στον χώρο του Sci-Fi κινηματογράφου τρόμου ενώ γνώρισε και μια σχετική εμπορική επιτυχία και κατάφερε να αποκτήσει το δικό του φανατικό Cult κοινό. Ο χαρακτήρας του Riddick μπορεί τεχνικά να είναι το ακριβώς αντίθετο της καθολικά αγαπημένης Ellen Ripley όμως μπόρεσε και μας κέρδισε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Επίσης ήταν ο ρόλος που έδωσε στον Vin Diesel το πάτημα να πρωταγωνιστήσει έναν χρόνο μετά στο πρώτο The Fast and the Furious και όλοι ξέρουμε πως εξελίχθηκε αυτό. Και όμως έχω την αίσθηση ότι στο Pitch Black ο Diesel έφτασε στην ακμή του ερμηνευτικά. Ο Riddick του Pitch Black είναι μακράν ο πιο ενδιαφέρων, ίσως και ο μόνος ενδιαφέρων, Vin Diesel που έχω δει σε ταινία.

Φυσικά η μάλλον απρόσμενη επιτυχία του Pitch Black οδήγησε στο αναπόφευκτο sequel. Το The Chronicles of Riddick του 2004 προσπάθησε να μετατρέψει τον εξαιρετικά πολύπλοκο και ενδιαφέρον χαρακτήρα του Riddick σε ένα ακόμη κλισαρισμένο χαρακτήρα τύπου «ο άσωτος Εκλεκτός που ξαναβρίσκει τις ρίζες του και σώζει τον γαλαξία μέσα από τον τσαμπουκά και την δύναμη του» και στο τέλος το μόνο που μας άφησε είναι μερικές θεαματικές σκηνές διαστημικής δράσης που όμως μηδέν ουσία περιείχαν μέσα τους. Η ταινία αυτή ήταν μια ακόμη ξεδιάντροπη προσπάθεια ενός στούντιο να μετατρέψει έναν πετυχημένο και αγαπημένο χαρακτήρα σε ένα κερδοφόρο αλλά και εντελώς επιφανειακό franchise. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν τους βγήκε. Έχοντας ένα τεράστιο για την εποχή μπάτζετ το Chronicles με το ζόρι κάλυψε τα έξοδα του και το τελικό αποτέλεσμα θύμιζε κάτι σαν μια πιο σκοτεινή και τιγκαρισμένη στην τεστοστερόνη και τα αναβολικά εκδοχή του Star Wars… Στο ενδιάμεσο βγήκε και ένα αρκετά αδιάφορο animated φιλμ που δεν είχε να προσφέρει και πολλά πράγματα στον μύθο του χαρακτήρα.

Το στούντιο τελικά μάλλον κατάλαβε ότι το να πλασάρει έναν χαρακτήρα όπως ο Riddick ως «ήρωα» δεν ήταν και η πιο έξυπνη επιλογή και έτσι το 2013 κυκλοφόρησε το , σαφώς χαμηλότερου μπάτζετ, RIDDICK που ήταν ουσιαστικά μια επιστροφή στις Sci-Fi ρίζες τρόμου και επιβίωσης της πρώτης ταινίας. Το τελικό αποτέλεσμα, χωρίς να είναι καθόλου άσχημο μιας και έχει αρκετές γαμάτες στιγμές, δεν γίνεται να μην σου δώσει την εντύπωση ότι απλά πατάει ξεδιάντροπα επάνω στην ατμόσφαιρα, την αισθητική και τον μύθο του Pitch Black.

Τα τελευταία χρόνια τόσο ο Twohy όσο και ο Vin Diesel έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να κάνουν μια ακόμη ταινία γύρω από τον Riddick. Εγώ πάλι θεωρώ ότι ίσως και οι δυο τους έπρεπε να αφήσουν τον Riddick πίσω στο 2000 να αποχαιρετάει τους Jack και Abu ,που ετοιμάζονται να πάνε να βρουν την «Νέα Μέκκα» τους, και να τους προτρέπει  να απαντήσουν σε όποιον τους ρωτήσει τι απέγινε ο Riddick :  «Tell them Riddick’s dead. He died somewhere back on that planet».

 

Αν σας άρεσε το παραπάνω άρθρο ρίχτε μας και ένα like στην επίσημη σελίδα του The Bat Country Press στο Facebook ώστε να διαβάσετε περισσότερα. 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: