Ρωτήσαμε την Mockingbird σχετικά με την «φεμινιστική της ατζέντα» και ειλικρινά απογοητευτήκαμε από τις απαντήσεις της…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Ρωτήσαμε την Mockingbird σχετικά με την «φεμινιστική της ατζέντα» και ειλικρινά απογοητευτήκαμε από τις απαντήσεις της…
Mockingbird4
 
Ένα comic που επικεντρώνεται τόσο πολύ στο να σου πουλήσει το ταμπελάκι του «φεμινισμού» που ξεχνάει να σου δώσει μια ιστορία της προκοπής μέσα από την οποία θα προκύπτει ένας αληθινός φεμινισμός. Δεν είμαι γυναίκα αλλά πραγματικά αμφιβάλω αν φράσεις του στυλ «all men should come with remotes» εκφράζουν τις αξίες του φεμινισμού. Τέτοιες γραφικές, επιφανειακές και δίχως έμπνευση στιγμές μου θυμίζουν περισσότερο σκηνές από το Sex and The City ή εκείνες τις βαρεμένες στο γκρουπ «Ναι είσαι μισογύνης» στο facebook. Για μένα το συγκεκριμένο πάνελ δεν έχει καμία διαφορά από το να βάλεις τον Captain America να την αράζει στην πολυθρόνα του σπιτιού του και να διατάζει την Sharon Carter να του φέρει τις παντόφλες του ,που θα έχουν κεντημένη την Αμερικάνικη σημαία επάνω τους ,και να την βάζει να του γυαλίσει την ασπίδα… 
Ναι δεν είναι λίγες οι φορές που μέσα από τα comics οι γυναικείοι χαρακτήρες έχουν αποδοθεί με έναν σεξιστικό και γεμάτο προσβλητικά στερεότυπα τρόπο και έχουν περιοριστεί σε δεύτερο ρόλο αφήνοντας τον προβολέα στραμμένο επάνω στους macho άντρες ήρωες. Όμως αυτή η απεικόνιση αν λάβουμε υπόψιν τις επιταγές των προηγούμενων εποχών αλλά και το γεγονός ότι ανέκαθεν τα comics ήταν μια ανδροκρατούμενη υπόθεση ήταν απόλυτα λογική και αναμενόμενη. Ευτυχώς εδώ και χρόνια αυτή η κατάσταση δείχνει να ανατρέπεται. Έχουμε πολύ πιο σοβαρούς και δυναμικούς γυναικείους χαρακτήρες που κλέβουν την παράσταση ενώ αυξάνονται και οι γυναίκες αναγνώστριες. Όμως πολύ αμφιβάλω αν θα πρέπει να ευχαριστούμε comics σαν το Mockingbird για αυτό.
q
Ο επιθετικός «φεμινισμός» που προσπαθεί να σου πλασάρει η συγγραφέας Chelsea Cain φαντάζει αδύναμος και επιτηδευμένος. Στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε κοινότυπες ατάκες που έχουν σκοπό να χλευάσουν και να μειώσουν τους άντρες και να πουλήσουν εξυπνάδα παρά να αναδείξουν την γυναικεία δύναμη και αξία μέσα από τις πράξεις της ηρωίδας.  Και αυτό είναι τραγικό σε εποχές που υπάρχουν πραγματικά ισχυρές γυναικείες προσωπικότητες τόσο στα comics όσο και στις ταινίες. Για παράδειγμα δεν θυμάμαι την Furiosa να χλευάζει σε καμία στιγμή τον Max στο πρόσφατο και εξαιρετικό Mad Max : Fury Road για το γεγονός ότι είναι «πατριάρχης» άντρας και εκείνη «τα καταφέρνει καλύτερα» και όμως ο χαρακτήρας της κλέβει την παράσταση στην ταινία χάρη στον δυναμισμό και την ικανότητα της. 
 
Στο Mockingbird η συγγραφέας είναι τόσο αφοσιωμένη στο να σου πλασάρει την ψευτο-φεμινιστική ατζέντα της που καταλήγει να ξεχνάει ότι ένα comic πρέπει αν όχι να είναι καλογραμμένο τουλάχιστον να είναι ψυχαγωγικό. Και σαν να μην έφτανε αυτό το Mockingbird έχει και ένα εντελώς σκατένιο artwork που δεν βοηθάει την κατάσταση. Τουλάχιστον αν η υπόθεση και το σχέδιο είχαν αποδοθεί καλύτερα και με μεγαλύτερη έμπνευση θα μπορούσα να μπω στην διαδικασία να πάρω κάπως στα σοβαρά αυτά που θέλει να σου πει η Chelsea Cain. 
Ο λόγος που το συγκεκριμένο comic έφαγε ακύρωση δεν είναι επειδή κάποιοι θίχτηκαν ή χλεύασαν το «κοινωνικό του μήνυμα» αλλά επειδή πολύ απλά είναι ένα βαρετό, αδιάφορο και εντελώς δήθεν comic. Νομίζεις ότι την Marvel την πείραξε η «φεμινιστική ατζέντα» του τίτλου ? Για τις εταιρείες το μόνο που μετράει είναι οι πωλήσεις και τα φράγκα που έρχονται μέσα από αυτές. Και προφανώς στην περίπτωση του Mockingbird οι πωλήσεις δεν ήταν ικανοποιητικές. Τώρα αν ανέβηκαν μετά αφού ξέσπασε ένας σχετικός ντόρος είναι άλλο θέμα. Και αλίμονο αν όλοι αυτοί που υπερασπίζονται το συγκεκριμένο comic όντως το απόλαυσαν για την καλλιτεχνική του αξία. Απλά ορισμένοι έσπευσαν να το παίξουν «πολιτικαλ κορεκτ» και άρχισαν να δηλώνουν ότι το comic αδικήθηκε λόγο του σπουδαίου κοινωνικού-φεμινιστικού μηνύματος που υποτίθεται ότι θέλει να σου δώσει. Το γεγονός ότι ένα έργο τέχνης έχει ένα υποτιθέμενο κοινωνικό μήνυμα δεν σημαίνει αυτόματα ότι αυτό το έργο τέχνης θα είναι και καλό ή εμπορικό. Και φυσικά η Marvel δεν έχασε την ευκαιρία και επωφελήθηκε από τον ντόρο κυκλοφορώντας μια tbp έκδοση με το περίφημο πλέον «Ask me about my feminist agenda» εξώφυλλο . 
a-lot-of-money
Το χειρότερο απ’όλα είναι ότι κάποιοι πήγαν να παρουσιάσουν το Mockingbird ως το πρώτο πραγματικά «φεμινιστικό» comic. Αυτά διαβάζει η Wonder Woman και γελάει… 
Προσωπικά περισσότερο φεμινισμό μου βγάζει ο χαρακτήρας της Tulip από το εξαιρετικό και λατρεμένο Preacher του Garth Ennis και ας μην μοστράρει ποτέ της ένα t-shirt με την στάμπα «Ask me about my feminist agenda» στο εξώφυλλο. Και το Preacher είναι ένα comic γραμμένο από έναν μαντράχαλο, μπεκρούλιακα Ιρλανδό άντρα και όχι από μια γυναίκα συγγραφέα που δηλώνει φεμινίστρια…
Tulip-4
 
Και ναι υπάρχουν στιγμές στο Preacher όπου η Tulip παρουσιάζεται ευάλωτη και δείχνει να έχει ανάγκη τον αγαπημένο της Jesse Custer όμως αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι είναι ένα ακόμη στερεότυπο της αδύναμης γυναικούλας που είναι εξαρτημένη από τον «πατριάρχη» γκόμενο της. Το να είσαι ερωτευμένη και να έχεις ανάγκη κάποιον σε καμία περίπτωση δεν είναι σημάδι αδυναμίας αλλά απλά αποδεικνύει ότι είσαι άνθρωπος και ότι έχεις την ικανότητα να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Δεν υπάρχει τίποτα πιο φυσικό και όμορφο από αυτό και σε καμία περίπτωση δεν καταργούνται έτσι οι αξίες και τα ιδανικά του φεμινισμού. Στο τέλος η Tulip παραμένει πάντα μια ανεξάρτητη, έξυπνη και δυναμική γυναίκα και αποτελεί έναν ισάξιο σύντροφο για έναν εξίσου δυναμικό άντρα που και εκείνος με την σειρά του την σέβεται και την έχει επίσης ανάγκη.
Τέλος και κλείνοντας για να μην παρεξηγηθώ θέλω να τονίσω ότι είμαι κάθετα υπέρ στο να προκύπτουν κοινωνικά μηνύματα (και) μέσα από τα comics όμως με την προϋπόθεση αυτά να βγαίνουν με φυσικότητα μέσα από τους χαρακτήρες και να εξυπηρετούν την ιστορία που θέλει να σου διηγηθεί ο συγγραφέας και όχι απλά να τοποθετούνται ως επιφανειακές ταμπέλες είτε για να πουλήσουν είτε για να μοστράρουν ορισμένοι δημιουργοί την «πολιτική ορθότητα» τους.
Δυστυχώς το συγκεκριμένο comic δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
Advertisements

One thought on “Ρωτήσαμε την Mockingbird σχετικά με την «φεμινιστική της ατζέντα» και ειλικρινά απογοητευτήκαμε από τις απαντήσεις της…

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: