The Last Of Us : Παρατηρώντας καμηλοπαρδάλεις σε έναν τσακισμένο κόσμο…

Προσοχή το άρθρο που ακολουθεί περιλαμβάνει SPOILERS για το video game ‘The Last Of Us’.

‘Swear to me. Swear to me that everything you said about the fireflies is true.’

Η τελική πίστα του The Last of Us σε αιφνιδιάζει και σε βάζει να κάνεις έναν τελευταίο περίπατο στην εξοχή παρέα με τους Joel και Ellie αυτή τη φορά χωρίς όμως να σου πετιούνται οργισμένοι ‘μολυσμένοι’ και αδίστακτοι κανίβαλοι – πλιατσικολόγοι μέσα από ερειπωμένα κτίρια και σκοτεινές γωνίες. Και όμως το φινάλε του παιχνιδιού είναι εκείνο που θα ρίξει το μεγαλύτερο βάρος στους ώμους σου όταν η Ellie βρίσκει το κουράγιο και ρωτάει επιτέλους τον σύντροφο και μέντορα της σχετικά με το τι συνέβη μερικές ώρες πριν στο νοσοκομείο, όπου υποτίθεται πως η αντιστασιακή ομάδα των ‘Fireflies‘ θα την χειρουργούσε ώστε να ‘οργώσει’ το DNA της το οποίο πιθανότατα έκρυβε μέσα του την μεγαλύτερη ελπίδα για την ανθρωπότητα του αύριο : Ένα αντίδοτο στον μύκητα Cordyceps. Τον ‘ιό’ που μετέτρεψε το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού σε μανιασμένα και μουχλιασμένα τέρατα και έριξε την ανθρωπότητα σε έναν νέο μεσαίωνα.

‘I Swear.’ της απαντά ο Joel και η φωνή του είναι ήρεμη και σίγουρη και ας ξέρουμε ότι λέει ένα στεγνό ψέμα. Βλέπεις ο Joel μόλις έμαθε ότι για να παραχθεί το πολύτιμο αντίδοτο θα έπρεπε πρώτα να θυσιαστεί η μικρή Ellie ,στο χειρουργικό τραπέζι, έκανε την επιλογή του. Και η επιλογή του ήταν εντελώς συμφεροντολογική. Ο Joel σκότωσε τους ‘Fireflies’ και πήρε την Ellie μαζί του πίσω στο ‘σπίτι‘ πιθανότατα καταδικάζοντας το μέλλον ολόκληρου του είδους μας προς χάριν της προσωπικής γαλήνης και ευτυχίας που του έλειπαν εδώ και τριάντα ολόκληρα χρόνια.

Και βλέποντας τους τίτλους τέλους να πέφτουν ύστερα από 15 ώρες ασταμάτητου gaming πιάνεις τον εαυτό σου να χύνει ένα δάκρυ και να δικαιολογείς μέσα σου τον γέρο μπάσταρδο Joel για την, ίσως και μοιραία, επιλογή του…

The Last Of Us 5th_HD

 

Το The Last of Us αφού μας συστήνει στον πρωταγωνιστή μας τον Joel και την κόρη του και μας ρίχνει κατευθείαν επάνω στο ‘ξέσπασμα‘ της επιδημίας ,που προκλήθηκε εξαιτίας ενός μυστηριώδους μύκητα που μετατρέπει τους ξενιστές του σε αποκρουστικά και ανθρωποφάγα τέρατα, στην συνέχεια μας ρίχνει ‘μαύρο’ και μας βάζει να ξυπνήσουμε τριάντα χρόνια μετά σε μια ερειπωμένη Αμερική που θυμίζει κάτι μεταξύ I Am a Legend και 28 Μέρες Μετά μέχρι και το ανυπέρβλητο Children Of Men του Alfonso Cuaron.

Ενδιάμεσα στα χρόνια που πέρασαν ο πολιτισμός κατέρρευσε και η χώρα χωρίστηκε σε πόλεις που ή θα βρίσκονταν υπό τον ζυγό της απολυταρχικής ‘Κυβέρνησης‘ και την επιβολή αυστηρής καραντίνας ή θα ήταν ένας σωρός από ερείπια, καλυμμένα με πυκνή βλάστηση και γεμάτα με επικίνδυνους μολυσμένους  και ακόμη πιο επικίνδυνους και αδίστακτους ανθρώπους.

Σε έναν τέτοιο κόσμο βλέπουμε τον Joel να προσπαθεί να επιβιώσει ‘δουλεύοντας’ ως λαθρέμπορος. Ένα πρωινό η συνεργάτης του Tess θα του ανακοινώσει την νέα τους ‘μπίζνα’. Οι δυο τους καλούνται να περάσουν από τα σύνορα, που φυλάγονται αυστηρά από τον εναπομείναντα στρατό, μια έφηβη κοπέλα ονόματι Ellie για λογαριασμό της ‘τρομοκρατικής’ οργάνωσης ‘Fireflies‘. Ο Joel εξαρχής δεν βλέπει την συγκεκριμένη δουλεία με καλό μάτι. Και όταν το τεράστιο ‘μυστικό’ που κουβαλάει στα σπλάχνα της η μικρή Ellie θα αποκαλυφθεί τότε ο δισταγμός του Joel απλά θα μεγαλώσει και άλλο…

The_Last_of_Us_Concept_Art_Crows_JS-01

 

Σε επίπεδο γραφικών και gameplay το The Last Of Us της Naughty Dog είναι απλά μέσα στα κορυφαία, πιο όμορφα, καλοδουλεμένα και εθιστικά video games που έχουν βγει ποτέ.

Τα γραφικά είναι εξαιρετικά ρεαλιστικά και χαρακτηρίζονται από υπέροχες λεπτομέρειες. Οι ερειπωμένες πόλεις φαντάζουν επιβλητικές και άκρως επικίνδυνες και ακριβώς το ίδιο επικίνδυνοι είναι και οι ‘κάτοικοι’ τους που μπορεί να είναι οι… μυκητιασμένοι – μολυσμένοι ή ακόμα χειρότερα τίποτα επιζήσαντες που δεν θα διστάσουν να σε κρεμάσουν επάνω σε τσιγκέλια, να σου κλέψουν όλα σου τα υπάρχοντα και να σε χρησιμοποιήσουν για τροφή…

Πανέμορφα είναι και όλα τα επίπεδα που στέλνουν τους πρωταγωνιστές μας να κόβουν βόλτες στην post apocalyptic φύση η οποία κρύβει επίσης μέσα της κινδύνους αλλά και μπόλικη ομορφιά. Περιπλανώμενος  μέσα σε αυτά τα επίπεδα σχεδόν μπορείς να νιώσεις το γρασίδι κάτω από τα πόδια σου και να μυρίσεις την πυκνή βλάστηση.

Στα ίδια υψηλά επίπεδα βρίσκεται και ο σχεδιασμός των χαρακτήρων. Ειδικά οι εκφράσεις στα πρόσωπα τους είναι που κάνουν την διαφορά. Μπορείς να διακρίνεις τις αλλαγές στις εκφράσεις τους. Κάθε συμβάν του παιχνιδιού ‘γράφει’ στα πρόσωπα τους. Κάθε νέο κεφάλαιο ασκεί επίδραση επάνω τους αλλά και επάνω σου και όσο η ιστορία προχωρά τόσο τους βλέπουμε να δένονται μεταξύ τους και άλλο τόσο κολλάμε και εμείς μαζί τους συναισθηματικά.

Όμως θα επανέλθουμε σε λιγάκι σε αυτό το ίσως και πιο σημαντικό κομμάτι του παιχνιδιού.

The-Last-of-Us_Ellie-Joel-final-scene-cap_Image-credit-Sony-Computer-Entertainment

 

Σε επίπεδο gameplay το παιχνίδι είναι σκέτη απόλαυση. Το The Last Of Us σου παρέχει μια μεγάλη γκάμα κινήσεων , όπλων και επιλογών. Μπορείς να προχωρήσεις το παιχνίδι βασισμένος στην ωμή βία ή το stealth. Μπορείς ακόμη και να τα συνδυάσεις ώστε να επιτύχεις την ιδανική αναλογία αποτελεσματικότητας και διασκέδασης. Τα όπλα και τα gadgets χαρακτηρίζονται από ποικιλία και προς το φινάλε του παιχνιδιού θα έχεις στο ‘σακίδιο’ inventory σου από απλά περίστροφα και καραμπίνες μέχρι φλογοβόλα, τόξα και αυτοσχέδιες βόμβες – νάρκες κατασκευασμένες από ψαλίδια και καρφιά.

Και μιας και μιλάμε για ‘σακίδια‘ και απολαυστικές λεπτομέρειες να πω ότι την πέμπτη ή έκτη φορά που έπαιζα ξανά αυτό το υπέροχο video game σε μια φάση έπεσα επάνω σε μια ενέδρα κανιβάλων/ληστών. Η πρώτη μου κίνηση ήταν να βρω καταφύγιο πίσω από έναν τοίχο, μέσα σε ένα ερειπωμένο μίνι-μάρκετ, και στην συνέχεια να αρχίσω να ‘καθαρίζω’ τον τόπο με μολότοφ. Όμως ξαφνικά διαπίστωσα με έκπληξη και τρόμο ότι ΔΕΝ μπορούσα να μπω στο inventory μου και πως δεν είχα κανένα από τα πολλά όπλα μου ,πέραν από το περίστροφο που κρατούσα εκείνη την στιγμή στο χέρι μου. Αρχικά νόμιζα ότι το game ‘γκλίτσαρε‘ και πάνω που ετοιμαζόμουν εκνευρισμένος να κάνω το ενοχλητικό ‘reload‘ ξαφνικά το μάτι μου πήρε πρέφα το πολύτιμο σακίδιο μου να κείτεται στο πάτωμα μερικά μέτρα μακριά μου. Κάποιος το είχε πυροβολήσει με αποτέλεσμα να φύγει από την πλάτη μου ! Μαζεύοντας το ξαναβρήκα όλα μου τα όπλα και επιτέλους μπόρεσα να δώσω στα Καθάρματα την μοίρα που τους άξιζε.

Και μιας και μιλάμε για μολότοφ και σκοτωμούς αξίζει να αναφέρω ότι το The Last Of Us χαρακτηρίζεται από μπόλικη, ρεαλιστική, ωμή και άκρως απολαυστική βία. Προχωρώντας το παιχνίδι θα πιάνεις τον εαυτό σου να σπάει κρανία με ρόπαλα που η άκρη τους είναι γεμάτη πρόκες, θα ‘κεράσεις’ μπόλικα κοκτέιλ μολότοφ τους ανατριχιαστικούς μολυσμένους, θα ξεκάνεις αθόρυβα κοσμάκη με το τόξο σου και δεν θα διστάσεις να αφήσεις μερικές βόμβες γεμάτες με ψαλίδια και καρφιά στο διάβα των αιμοδιψών εχθρών σου. Φυσικά υπάρχει πάντα και η επιλογή του να τους προσπεράσεις αθόρυβα και αναίμακτα κρυμμένος στις σκιές και πετώντας μπουκάλια για να τους αποσπάσεις την προσοχή αλλά ειλικρινά στο τέλος πιθανότατα θα καταλήξεις να τους πετάς τούβλα στο κεφάλι και να είσαι και υπερήφανος για αυτό !

Εξαιρετική είναι και η δουλειά που έχει γίνει στους ήχους, την μουσική και τις φωνές των χαρακτήρων. Μάλιστα στον Joel χαρίζει την φωνή του ο Troy Baker που στο παρελθόν έχει υποδυθεί τόσο τον Batman όσο και τον Joker στα Arkham video games αλλά και σε animated ταινίες και σειρές.

the-last-of-us-3679x2069-remastered-ps4-pro-joel-ellie-3785

 

Το The Last Of Us είναι ένα άρτιο και πλήρες video game. Όμως στο φινάλε εκείνο το στοιχείο που κάνει την διαφορά είναι οι χαρακτήρες του και το πραγματικά εξωπραγματικό συναισθηματικό δέσιμο που δημιουργείται μεταξύ εκείνων και του ίδιου του gamer.

Η υπόθεση του παιχνιδιού είναι μια μίξη πολλών στοιχείων που έχουμε ξανά παρακολουθήσει μέσα από λατρεμένες post apocalyptic ταινίες και video games όμως ταυτόχρονα η Naughty Dog εισήγαγε και νέα, ενδιαφέροντα και μοναδικά στοιχεία που εμπλουτίζουν την όλη εμπειρία. Όμως το μεγάλο ‘όπλο’ του The Last Of Us είναι η ικανότητα του να χτίζει τους χαρακτήρες του.

Από το άκρως σκατόψυχο και σοκαριστικό intro του παιχνιδιού (που θα σε αφήσει κυριολεκτικά με ανοιχτό το στόμα) όπου βλέπουμε τον Joel να χάνει άδικα και εν ψυχρώ την κόρη του κατά την έναρξη της επιδημίας μέχρι και ‘τριάντα χρόνια αργότερα’ που τον παρακολουθούμε να βάζει την προσωπική του κάθαρση και εγωισμό πάνω από το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη, το The Last Of Us αδιάκοπα ‘χτίζει’ τους χαρακτήρες του και τις μεταξύ τους σχέσεις. Κάθε πράξη, κάθε συνέπεια της, κάθε αναποδιά, κάθε καλή και κακή στιγμή ‘γράφει’ και μένει επάνω τους αλλά και επάνω σου. Ειδικά η ‘μετάβαση’ που κάνει η μικρή Ellie από την αθωότητα της εφηβείας στον κόσμο της μετά Αποκαλυπτικής και βίαιης ενηλικίωσης είναι ανεπανάληπτη και δεν γίνεται να σε αφήσει ανεπηρέαστο. Το ίδιο ισχύει και για τον Joel που είναι μακράν ένας από τους πιο τραγικούς αντιήρωες που θα συναντήσεις σε video game. Η δουλεία που έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα αγγίζει σχεδόν κινηματογραφικά ύψη και δεν είναι τυχαίο που τόσος κόσμος επιθυμεί διακαώς να δει το παιχνίδι να μεταφέρεται σε ταινία.

Στο The Last Of Us πέρα από τα τρομερά ‘ζόμπις’, τους κανιβάλους΄, τα επιβλητικά τοπία και τους βίαιους σκοτωμούς, οι στιγμές που πραγματικά μετράνε είναι εκείνες όπου παρακολουθούμε τους Joel και Ellie να δένονται μεταξύ τους. Να τσακώνονται για την πορεία τους, να ανταλλάσσουν high fives, να συζητάνε για μουσική και comics, να αναπολούν την ξεχασμένη γεύση του ζεστού καφέ, να λένε κρύα ανέκδοτα, να κυνηγούν ελάφια σε χιονισμένα βουνά, να χαϊδεύουν καμηλοπαρδάλεις μέσα σε ερειπωμένες πόλεις, να μιλάνε για όλα αυτά που θα κάνουν όταν φτάσουν στο ‘σπίτι’ τους και να χτίζουν μια σχέση πατέρα και κόρης.

Στο τέλος το The Last of Us είναι μια ιστορία για το πως δυο εντελώς διαφορετικοί και ‘τσακισμένοι’ άνθρωποι βρίσκουν ο ένας στον άλλον μέσα σε έναν εξίσου ‘τσακισμένο’ κόσμο και δίνουν ξανά νόημα στις ζωές τους.

Και ειλικρινά αυτό είναι ‘So Fuckin Cool !‘ που θα λέγε και η Ellie.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: