Το HELLRAISER ‘Judgment’ δεν έχει και πολλά ‘αξιοθέατα’ να σου δείξει.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το ‘Judgment‘ το νέο κεφάλαιο του, μάλλον ξεχειλωμένου, σύμπαντος του HELLRAISER είναι ένα φιλμ με κακές ερμηνείες , μια ιστορία που παίζει με την έννοια της δομής ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ένα μικρό παιδάκι παίζει με ένα κουτί-πάζλ και που σου προσφέρει ελάχιστες τζούρες από τον , νέο, Pinhead

Και όμως παραδόξως το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι και τόσο επίπονο.

Screen-Shot-2016-11-23-at-2.44.30-PM

 

To νέο HELLRAISER ξεκινάει με έναν, μάλλον προβληματισμένο, Pinhead να κλαίγεται για την … ψηφιακή εποχή που διανύει η ανθρωπότητα. Σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι ζουν με ένα κινητό ενσωματωμένο στο χέρι τους πραγματικά φαντάζει αδιανόητο να βρεις κάποιον ρομαντικό και τολμηρό ηλίθιο που θα αναλάβει να παίξει με ένα περίεργο και μυστηριώδες παζλ ώστε να ξεκλειδώσει τα μυστικά της σάρκας.

Πάνε οι ηρωικοί ‘Θείοι Frank’ του παρελθόντος…

giphy

 

Όλα πλέον κινούνται μέσα από το ίντερνετ και ο πινεζοκέφαλος Άρχων του Πόνου σχεδιάζει να επεκταθεί προς αυτή την κατεύθυνση που του ανοίγει αμέτρητες προοπτικές.

‘Technology may have advanced, but sin remains unchanged. Pure. Greed. Lust. Lies. Betrayal.’ λέει ο Pinhead στον φρικιαστικό συνομιλητή του και αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που η ταινία θα ασχοληθεί με αυτή την θεματολογία μιας και στην συνέχεια το σενάριο εξελίσσεται σε γκρούπι του… SAW.

Το HELLRAISER ‘Judgment’ μπλέκεται από μόνο του στις αλυσίδες της Κολάσεως και ξεσκίζει αργά και βασανιστικά τις ίδιες του τις σάρκες και ιδέες. Και είναι πραγματικά κρίμα διότι υπάρχουν ψήγματα ‘καλού πόνου’ μέσα στην ταινία του Gary J. Tunnicliffe μόνο που αυτά καταλήγουν να βασανίζονται από το σενάριο που σαν ένας σαδιστής και αυτοκαταστροφικός Cenobite δεν επιθυμεί η πλοκή και οι χαρακτήρες της να μας δώσουν κάτι το αξιόλογο ή τουλάχιστον κάτι το ενδιαφέρον.

Το φιλμ ξεκινάει κάτι παραπάνω από μάχιμα μιας και στην πρώτη πράξη παρακολουθούμε έναν παιδεραστή και φονιά μικρών παιδιών να κάνει το μοιραίο λάθος και να αποδέχεται μια πρόσκληση στην οποία ο αποστολέας του υπόσχεται να του χαρίσει ‘την απόλυτη εμπειρία της ζωής του’. Πολύ σύντομα ο ανώμαλος καταλήγει δεμένος σε μια καρέκλα με κάτι σωληνάκια να εξέχουν από το κορμί του. Τα σωληνάκια αυτά καταλήγουν σε μια γραφομηχανή στην άλλη άκρη του δωματίου. Και τότε είναι που κάνει την εμφάνιση του ο ‘Ακροατής‘, ένας γραφιάς της Κολάσεως που υπόσχεται στον παιδεραστή μια ‘ανταμοιβή‘ στην περίπτωση που ο τελευταίος δεχτεί να ομολογήσει τις αμαρτίες του…

Η εναρκτήρια αυτή σεκάνς έχει ένα αρρωστημένο ενδιαφέρον, όχι τόσο λόγο του gore που για ακόμη μια φορά μετριάζεται αισθητά, αλλά κυρίως επειδή μας παρουσιάζεται μέσα από ένα σουρεαλιστικά ψυχανώμαλο πρίσμα που επιτέλους ύστερα από πολλά χρόνια αναδεικνύει την σαδιστική και σκοτεινή αισθητική του franchise ενώ επεκτείνει και την μυθολογία του. Σε αυτό συμβάλουν οι νέοι Cenobites που ως φυσιογνωμίες παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον αλλά και τα κάτι παραπάνω από τίμια πρακτικά εφέ (ειδικά αν αναλογιστείς και το εξαιρετικά χαμηλό μπάτζετ). Ενώ και ο νέος Pinhead λειτουργεί ιδανικά κυρίως επειδή παρουσιάζεται σε μετρημένες δόσεις και αφήνει τόπο στους υποχθόνιους συνεργάτες και ακολούθους του να εκδηλώσουν την παράνοια και την μακάβρια ανωμαλία τους.

Δυστυχώς όλα αυτά πάνε στο βρόντο στο δεύτερο μισό της ταινίας όπου το HELLRAISER αποφασίζει να κοπιάρει ένα άλλο franchise στα πρόθυρα του θανάτου και μεταμορφώνεται σε μια ιστορία τύπου SAW, με μπόλικες αποτυχημένες πινελιές SEVEN,  όπου τρεις μπάτσοι ψάχνουν να βρουν έναν serial killer ο οποίος δείχνει να πάσχει από μερικά πολύ κοινότυπα θεϊκά συμπλέγματα. Οι ερμηνείες, οι διάλογοι, το σενάριο και οι ‘ανατροπές’ είναι όλα τόσο πρόχειρα που απλά θα καταλήξεις να βλέπεις την ταινία καθαρά ψυχαναγκαστικά από ένα σημείο και ύστερα. Ίσως πάντως αυτός ο ψυχαναγκασμός να είναι και το μεγαλύτερο μαρτύριο στο οποίο θα σε υποβάλλει ο Pinhead και το crew του σε αυτό το φιλμ…

 

Hellraiser-Judgment

 

Και μιας και μιλάμε για Pinhead το ‘Judgment’ αποτελεί την ‘ώρα της κρίσης’ για αυτή την τόσο εμβληματική φυσιογνωμία του κινηματογράφου τρόμου καθώς μας δίνει ένα αρκετά ιδιαίτερο φινάλε όπου ο πινεζοκέφαλος καλείται να πληρώσει το τίμημα της αυταρέσκειας και της ανυπακοής του. Δεν θα κάνω spoiler αλλά αυτό το φινάλε θα διχάσει μάλλον αρκετά τους οπαδούς ενώ ταυτόχρονα ανοίγει νέες προοπτικές για το franchise. Όμως τι να τις κάνεις αυτές τις προοπτικές όταν το franchise εδώ και χρόνια ξεσκίζει από μόνο του τις σάρκες του και μάλιστα με εξαιρετικά αδιάφορους και ηλίθιους τρόπους ?

Πάντως αυτό που με χάλασε περισσότερο σε αυτό το νέο κεφάλαιο είναι το γεγονός ότι το HELLRAISER συνεχίζει να πιέζει την θεματολογία του προς μια τυπική ιστορία μεταξύ Κόλασης και Παράδεισου και ειλικρινά απλά νοσταλγώ τις παλιές εποχές που η ιστορία είχε να κάνει απλά με ένα μυστηριώδες κουτί-παζλ που αν το πείραζες άνοιγε τις πύλες για μια διάσταση που είχε τόσα ‘αξιοθέατα‘ να σου δείξει.

 

Βαθμολογία : 

8q11xcB

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: