Bone Tomahawk : Αφήνοντας τα οστά σου κάπου στην Άγρια Δύση…

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Την έχω ξανά αναφέρει την συγκεκριμένη ιστορία όμως αγαπητέ μου αναγνώστη επέτρεψε μου να την επαναλάβω μιας και ειλικρινά είναι ο ένας και μοναδικός ‘σωστός’ τρόπος ώστε να προλογίσω το ‘γουέστερν Τρόμου’ Bone Tomahawk του σκηνοθέτη S. Craig Zahler.

maxresdefault

 

Την πρώτη φορά που είδα αυτή την εργάρα ήταν στο σπίτι του κολλητού μου απάνω σε έναν κατακόκκινο ‘μπουρδελιάρικο’ καναπέ με την συνοδεία καλής μπύρας. Εκείνη την μέρα ο πατέρας του φίλου μου, ένας απίστευτα πράος και cool τύπος, έκανε το λάθος να την αράξει μαζί μας να δει την ταινία…

Το Bone Tomahawk αφηγείται την ιστορία τεσσάρων γενναίων αντρών της Άγριας Δύσης που προσπαθούν να σώσουν την γυναίκα του ενός και δυο συμπολίτες τους από τα χέρια κάτι Τρωγλοδυτών – Κανιβάλων.

Μέχρι και το φινάλε της δεύτερης πράξης όλα πήγαιναν ρολόι. Εγώ και ο κολλητός μου από την μια μεριά του καναπέ απολαμβάναμε τους σχεδόν ‘Ταραντινικούς‘ διαλόγους της ταινίας, οι οποίοι αποδίδονταν μέσα από στιβαρούς χαρακτήρες ,ενώ παράλληλα θαυμάζαμε και ζηλεύαμε το επιβλητικό μούσι του πρωταγωνιστή της ταινίας, του τεράστιου Kurt Russell. Στην άλλη μεριά του καναπέ ο πατέρας είχε απλώσει τα πόδια στο τραπέζι και κοιμόταν. Αυτή είναι μια πρακτική που γενικά την εφαρμόζει στις περισσότερες ταινίες που ‘βλέπει’ με λαμπρή εξαίρεση πάντα τις ταινίες αγαπημένων ηρώων δράσης όπως οι Steven Seagal και Liam Neeson μιας και κατά κάποιον μαγικό τρόπο οι τύποι αυτοί δεν τον αφήνουν να κουνήσει ούτε βλέφαρο ! Τέλος πάντων για να μην ξεφεύγω εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι όλα πήγαιναν βάση σχεδίου.

Μέχρι που ο Zahler αποφάσισε να μας δώσει μια πιο ‘ολοκληρωμένη’ εικόνα των συνηθειών των Τρωγλοδύτων του… 

tumblr_o0jx5loJ7L1tgzy4ko2_540

 

O πατέρας του φίλου μου είχε την εξαιρετικά άτυχη έμπνευση να ξυπνήσει επάνω στην σκηνή όπου οι Τρωγλοδύτες αφού αφαιρέσουν από έναν γκαντέμη τύπο το σκάλπ του στην συνέχεια τον κόβουν σύριζα στα δυο… Και ακριβώς επάνω σε αυτή την σκηνή ο πατέρας του φίλου μου σηκώθηκε απότομα από τον καναπέ και αφού ψέλλισε ,εντελώς ξεψυχισμένα, ‘πάω στην κουζίνα για τσιγάρο’ εξαφανίστηκε και δεν τον είδαμε για το υπόλοιπο της βραδιάς !

Και ακριβώς έτσι λειτουργεί το Bone Tomahawk των Zahler και Russell επάνω στον θεατή : Η θα πας για ‘τσιγάρο‘ και δεν θα επιστρέψεις ποτέ ξανά σε αυτή την ταινία, ελπίζοντας ότι θα κατορθώσεις κάπως να αποβάλεις από την μνήμη σου όλα όσα είδες ή απλά θα γίνει μια από εκείνες τις ταινίες που κάθε λίγο και λιγάκι τους ρίχνεις μια επανάληψη όταν βρίσκεσαι σε μια ‘αιματηρή‘ διάθεση.

Το Bone Tomahawk είναι ένα ασυνήθιστο μείγμα. Το να συνδυάσεις το είδος του γουέστερν με εκείνο του Horror δεν είναι κάτι που το έχουμε συνηθίσει. Και ναι σίγουρα έχει ξαναγίνει. Κάποιες φορές με επιτηδευμένα γελοίο τρόπο όπως στο αγαπημένο και ξέφρενο Tremors. Ενώ άλλες φορές με έναν εξαιρετικά αρτιστικό και τρομερό τρόπο όπως στο αιματοβαμμένο και λατρεμένο Near Dark της Kathryn  Bigelow.  Όμως ο Zahler επέλεξε μια πιο παραδοσιακή – ‘old school’ προσέγγιση και μας έδωσε μια ταινία που θα μπορούσε να αποτελεί το μπάσταρδο παιδί που προέκυψε όταν ο John Wayne ,της εποχής των The Searchers ,κουτούπωσε μια Κανίβαλη από το περίφημο Cannibal Holocaust. Διάολε ίσως να πήρε και λίγο μάτι και το Predator μιας και ο άγριος – ζωώδης τρόπος με τον οποίον συμπεριφέρονται οι Τρωγλοδύτες, φορώντας τα οστά των θηραμάτων τους επάνω τους και που επικοινωνούν μεταξύ τους ουρλιάζοντας μέσα από κάτι ‘οστά‘ που έχουν στα λαρύγγια τους, θυμίζει κάπως τις κραυγές του ‘Κυνηγού‘ μέσα στην αφιλόξενη και πυκνή ζούγκλα του Val Verde

Μέσα από τους Τρωγλοδύτες του ο Zahler κατορθώνει να μας συστήσει σε μια αξέχαστη και εξαιρετικά επικίνδυνη κινηματογραφική απειλή ενώ ταυτόχρονα αποφεύγει να θίξει μερικές ευαίσθητες χορδές που θα στρέφονταν εναντίον του στην περίπτωση που οι ‘Villains‘ του ήταν ένα τσούρμο ανθρωποφάγων Ινδιάνων. Κακά τα ψέματα πλέον ζούμε σε εποχές που χαρακτηρίζονται από έντονη ευαισθησία επάνω στο ζήτημα της απεικόνισης ορισμένων φυλών και κοινωνικών ομάδων και αυτό δεν έχει αφήσει ανεπηρέαστο ούτε τον κινηματογράφο. Στις μέρες μας οι Ινδιάνοι, που παραδοσιακά αποτελούσαν τον εχθρό του macho και ηρωικού Καουμπόι, μπορούν να βρίσκονται μέσα σε ένα γουέστερν φιλμ μονάχα αν ο σκηνοθέτης επιθυμεί να δώσει στους θεατές του ένα ‘μάθημα‘ Αμερικάνικης κοινωνικής αδικίας…

Ο Zahler πολύ έξυπνα ξεπέρασε αυτόν τον σκόπελο παρουσιάζοντας τους κακούς του ως ένα τσούρμο από αλμπίνους – κανιβάλους οι οποίοι ζουν μέσα στις σπηλιές και περιβάλλονται από ένα έντονο μυστήριο. Οι Τρωγλοδύτες του παρουσιάζουν ναι μεν την πολεμική μανία και τα αρχαία έθιμα των Ινδιάνων όμως από την άλλη φαντάζουν και ως απόκοσμοι ‘μεταλλαγμένοι‘ φονιάδες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φαντάζουν υπέρμετρα επικίνδυνοι, τρομαχτικοί και φονικοί. Στα μάτια των έντρομων αλλά και εξαιρετικά γενναίων καουμπόηδων οι Τρωγλοδύτες καταλήγουν να μοιάζουν σχεδόν με μια ‘υπερφυσική‘ απειλή.

Μπορεί η τρίτη πράξη να είναι ένα αστείρευτο λουτρό αίματος όμως ο σκηνοθέτης πολύ σοφά επέλεξε να μετριάσει κατά πολύ την δράση και το φονικό στο μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας του. Ο Zahler προτίμησε να επενδύσει τον περισσότερο χρόνο του στην παρουσίαση και το χτίσιμο των χαρακτήρων και των διαλόγων του με αποτέλεσμα όλα αυτά τα φριχτά και ανείπωτα πράγματα που τους συμβαίνουν στο φινάλε να έχουν άμεσο αντίκτυπο στον θεατή.

bone-tomahawk-xlarge

 

Φυσικά για να λειτουργήσει ιδανικά όλο αυτό χρειάζεσαι και τους κατάλληλους ηθοποιούς και το Bone Tomahawk έχει την ευλογία να έχει στην διάθεση του ένα cast εξαιρετικά ταλαντούχων ηθοποιών που κατορθώνουν να δέσουν ιδανικά μεταξύ τους. Το καλύτερο παράδειγμα περί αυτού είναι ότι το βαρύ όνομα της ομάδας, ο εξαιρετικά αγαπητός Kurt Russell, ποτέ του δεν μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας. Ο κάθε ηθοποιός προσφέρει και από ένα μοναδικό και γερό ‘λιθαράκι’ ώστε να χτιστεί γερά το οικοδόμημα του Bone Tomahawk.

O Russell μας δίνει έναν ακόμη σερίφη – ήρωα που καλείται να σώσει τους ανθρώπους που στηρίζονται επάνω του. Όμως είναι ο ‘βοηθός’ του ο Richards Jenkins εκείνος που τον επισκιάζει και κλέβει λιγάκι παραπάνω την παράσταση με έναν ρόλο που είναι κωμικός αλλά και εξαιρετικά δραματικός ταυτόχρονα. Στο πλευρό τους έχουν και τον ‘LostMatthew Fox να υποδύεται έναν καουμπόη που πουλάει τόσο νταηλίκι και που εξυμνεί τόσο πολύ τις ικανότητες του στο τράβηγμα του πιστολιού και στο φονικό που πραγματικά μέσα σου πιστεύεις ακράδαντα ότι ο τύπος απλά πουλάει μούρη και παραμύθι. Ποτέ μου δεν είχα σε μεγάλη εκτίμηση τον Fox όμως εδώ είναι απολαυστικός. Και τέλος έχουμε έναν τραγικό αλλά και συνάμα ηρωικό Patrick Wilson ο οποίος δηλώνει αποφασισμένος να περιπλανηθεί στις αφιλόξενες και αχανείς ερημιές της Άγριας Δύσης ώστε να βρει την γυναίκα του και να την σώσει από τα Καθάρματα τους Τρωγλοδύτες. Και ας έχει κυριολεκτικά ένα τσακισμένο πόδι…

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην αρχή της ταινίας κάνουν ένα cameo ο David Arqutte και η μορφάρα ο Sid Haig οι οποίοι υποδύονται δυο Λαμόγια που η μοναδική χρησιμότητα τους είναι να μας δείξουν από νωρίς τις αιματηρές και αμείλικτες διαθέσεις των Τρωγλοδυτών του Zahler.

 

bone_tomahawk_1024x1024

 

Όμως αυτό που κάνει το Bone Tomahawk να λειτουργεί ιδανικά ως ένα γουέστερν – Horror κράμα είναι η σκηνοθεσία του Zahler. O Zahler εφαρμόζει αργούς ρυθμούς που συμβάλλουν στην ανάπτυξη των χαρακτήρων , των τοπίων και της ιστορίας του μόνο και μόνο ώστε στο φινάλε να ανεβάσει αισθητά ταχύτητες και να μας δώσει ένα ανελέητο και ωμό ρεσιτάλ φονικού, φρίκης και τρόμου. Ο σκηνοθέτης εναλλάσσεται με μοναδικό τρόπο ανάμεσα σε δυο αγαπημένα και κλασσικά κινηματογραφικά είδη και αφήνει τους πρωταγωνιστές του να μπουν για τα καλά στο πετσί των ρόλων τους. Τουλάχιστον μέχρι να εμφανιστεί από το πουθενά κάνας αιμοδιψής Τρωγλοδύτης και να τους… απαλλάξει από αυτό το πετσί…

Εξαιρετική είναι και η φωτογραφία της ταινίας αλλά και οι διάλογοι που θα σε κάνουν να δεθείς με τους χαρακτήρες και να αγωνιάς για την μοίρα τους. Τα εξωτερικά σκηνικά και τοπία φαντάζουν άγρια και επιβλητικά ενώ όταν η δράση μεταφέρεται στις σκοτεινές και δαιδαλώδεις σπηλιές των Τρωγλοδυτών το κοντέρ κλειστοφοβίας βαράει κόκκινο. Πάντως αν είσαι από εκείνους που δεν αντέχουν τις ταινίες που ‘το πάνε αργά’ και τραβάς ζόρι με το πολύ μπλα, μπλα τότε το Bone Tomahawk είναι ένα φιλμ που μάλλον δεν θα το αφήσεις να μπήξει το τόμαχοκ του στο κόκαλο σου και να το στρίψει με μανία.  Όσον αφορά το κομμάτι της βίας απλά να πούμε ότι ο Zahler κάνει υπερήφανους τους Tarantino και Cronenberg. Πραγματικά θα νιώσεις τον ‘πόνο’ στο άκουσμα και την θέα κάθε σπασμένου οστού και κάθε ακρωτηριασμένου μέλους από τα σώματα των άτυχων ηρώων μας.

Το Bone Tomahawk είναι ένα εγχείρημα πρωτότυπο και τολμηρό που στα χέρια κάποιου άλλου σκηνοθέτη θα είχε την γεύση ενός ‘θαυματουργού’ ελιξήριου που θα σου πούλαγε κάποιος κομπογιαννίτης ‘γιατρός-επιστήμονας’ στην Άγρια Δύση. Αντίθετα στα χέρια του Zahler φαντάζει με ένα εξαιρετικά δυνατό ουίσκι μέσα στο οποίο κάποιος έσταξε αρκετές σταγόνες αίμα.

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: