COLLATERAL : Κάνοντας τσάρκα με τον Χάρο στη πόλη των Αγγέλων .

by Αντρέι Κοτσεργκιν

‘I am a cool guy, with a job I contracted to do.’

Στο COLLATERAL ο σκηνοθέτης Michael Mann τοποθετεί τον πιο ευγενικό ταρίφα του κόσμου και έναν από τους πιο αποτελεσματικούς ,αδίστακτους αλλά και cool φονιάδες που έχουμε δει στην μεγάλη οθόνη μέσα σε ένα ταξί .

Όμως αυτή τη φορά ο σκηνοθέτης δεν αρκείται απλά στο να σου δώσει να δεις μια ακόμη ταινία . Αντίθετα ελίσσεται με μαεστρία μεταξύ της ψηφιακής κάμερας και του παραδοσιακού 35mm φιλμ και κατορθώνει να σε βάλει ακριβώς μέσα στο ίδιο ταξί με τους πρωταγωνιστές του !

Το COLLATERAL είναι ένα φιλμ που σε μπάζει κατευθείαν μέσα στην δράση ενώ παράλληλα σε ξεναγεί στο πιο σαγηνευτικό αλλά και επικίνδυνο Λος Άντζελες που έχεις δει στην οθόνη σου…

11

Ο Max δεν είναι ο τυπικός σου ταξιτζής .

Είναι μετρημένος , ευγενικός και δεν θα σου βάλει να ακούσεις Dirty fm ενώ σου αναλύει με το ζόρι τα αποτελέσματα του Πάμε Στοίχημα . Προτιμά να αντιμετωπίζει τους εκάστοτε πελάτες του με μια ιδιαίτερη διακριτικότητα που τον κάνει να θυμίζει περισσότερο ψυχολόγο . Ο Max είναι ο ορισμός του επαγγελματία . Ξέρει τους δρόμους , ξέρει πως να κάνει τους πελάτες του να αισθανθούν άνετα και δεν θα τους χρεώσει διπλή ταρίφα χωρίς λόγο . Επίσης ο Max δεν θέλει να κάνει αυτή τη δουλειά για πάντα .

Κάθε επάγγελμα που σε βάζει να αντιμετωπίζεις εκατοντάδες κόσμο κάθε μέρα αναπόφευκτα ασκεί μια αρνητική επίδραση στην ψυχολογία σου . Ακόμη και αν στους δέκα πελάτες μονάχα οι δυο είναι αγενείς και σπασαρχιδες και πάλι αυτό δεν γίνεται να σε αφήσει ανεπηρέαστο . Και ναι ο Max μπορεί να είναι ένας καλός και ψύχραιμος τύπος όμως μέχρι και αυτός χρειάζεται μια διέξοδο ώστε να ξεφεύγει από την ρουτίνα του . Και αυτή την διέξοδο ουσιαστικά την χτίζει δίπλα από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου του μέσα από μια φωτογραφία που απεικονίζει τα όνειρα και τα σχέδια διαφυγής του .

Όμως η αξιοθαύμαστη υπομονή του ταξιτζή θα δοκιμαστεί έντονα όταν μια νύχτα θα μπει στο ταξί του ο Vincent .

O Vincent με τα γκριζαρισμενα μαλλιά του και το εξίσου γκρι , πανάκριβο , κουστούμι του είναι το αρχέτυπο του cool. Ο άντρας αυτός έχει λεφτά και τρόπους . Και αυτός ο τύπος  προσφέρει στον Max 600 δολάρια για πέντε στάσεις και άλλα 100 έξτρα αν κατορθώσει να τον γυρίσει πίσω στο αεροδρόμια έγκαιρα ώστε να προλάβει την πτήση του και να επιστρέψει στην άγνωστη Κόλαση από την οποία μας ήρθε . Ο Max δέχεται όμως δεν θα χρειαστεί μονάχα παρά να κάνει την πρώτη στάση ώστε να διαπιστώσει έντρομος ότι ο πελάτης του είναι ένας πληρωμένος και αδίστακτος δολοφόνος .

Κάθε στάση ισοδυναμεί με ένα κεφάλι , μπορεί και περισσότερα . Ο Max δεν θέλει το βάρος πέντε ψυχών στην συνείδηση του όμως η φυγή δεν αποτελεί λύση . Δεν μπορεί να το σκάσει από τον Vincent φοβούμενος μην θεωρηθεί συνεργός του . Επίσης δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον Vincent επειδή ο τύπος είναι μια κινούμενη μηχανή του Θανάτου

1

Στο παρελθόν όταν ο James Cameron δημιουργούσε τον περίφημο Εξολοθρευτη του η πρώτη του σκέψη ήταν να υποδυθεί την μηχανή ~ δολοφόνο όχι το θηρίο ο Arnold αλλά ένας πιο νορμάλ καθημερινός τύπος. Κάποιος που δεν θα μύριζε θάνατο από τα εκατό μέτρα όμως στην πραγματικότητα θα ήταν ένας αμείλικτος και αποτελεσματικός φονιάς που δεν θα σταματούσε μπροστά σε κανένα εμπόδιο .

Ε αυτός ακριβώς ο φονιάς είναι ο Vincent του Tom Cruise .

Μην μπορώντας να ξεφύγει ο ταξιτζής ξεκινάει να αμφισβητεί και να κριτικάρει τον πελάτη του και τις αισχρές του πράξεις . Όμως τα λόγια του βρίσκουν σε έναν αόρατο και παγωμένο τοίχο . Ο Vincent απαντάει στις προκλήσεις του ταξιτζή όμως το κάνει με μια ψυχραιμία  που τον κάνει να φαντάζει ως κάτι το απόκοσμο. Ενώ ο ταξιτζής ωρύεται για τα θύματα του Vincent ο μηδενιστής φονιάς του απαντά με μια ιστορία σχετικά με έναν τύπο που πέθανε στο μετρό του Λος Άντζελες , μέσα σε ένα βαγόνι , και επί έξι ολόκληρες ώρες κανείς δεν το είχε πάρει χαμπάρι . Μια ιστορία απόλυτης απάθειας ειπωμενη από έναν τύπο που η απάθεια καθορίζει την ουσία του .

Βλέποντας τον Εξολοθρευτή του Cameron τουλάχιστον το ήξερες ότι πίσω από τον τεχνητό ανθρώπινο ιστό κρύβεται ένας μεταλλικός φονιάς . ‘It can’t be bargained with. It can’t be reasoned with. It doesn’t feel pity, or remorse, or fear. And it absolutely will not stop… ever, until you are dead!’ είχε πει τότε ο Kyle Reese στη Sarah Connor περιγράφοντας της την απειλή που την καταδίωκε. Ακριβώς τα ίδια λόγια μπορούν να εφαρμοστούν και στον Vincent του Tom Cruise μόνο που η σκέψη ότι πίσω από το δικό του πετσί δεν κρύβεται μια άψυχη μηχανή αλλά ένας αληθινός άνθρωπος τον καθιστά αυτομάτως πολύ πιο τρομαχτικό .

Βάζοντας τον μέσα στο ταξι του ο Max είναι σαν να παίρνει τσάρκα τον ίδιο τον Άγγελο του Θανάτου και να τον ξεναγεί στην πόλη των Αγγέλων .

00

Μιλώντας για πόλεις ο Mann μετατρέπει το L.A. στον τρίτο πρωταγωνιστή της ιστορίας του . Δεν χρησιμοποιεί την πόλη μονάχα ως σκηνικό ή μια αρένα για τους δυο αντιπάλους . Της δίνει ζωή και την κάνει να εκπέμπει απειλή αλλά και ρομαντισμό επιστρατεύοντας, την Viper FilmStream HD κάμερα του , μια νέο νουάρ αισθητική αλλά και ένα φοβερό soundtrack .

Κάποτε ο Christian Bale είχε δηλώσει ότι για να ενσαρκώσει πειστικά τον ψυχοπαθή ~ ναρκισσιστη Patrick Bateman στο American Psycho πήρε ως πρότυπο τον Tom Cruise …

Ο Bale εντυπωσιάστηκε από το πρόσωπο του Tom ο οποίος ενώ εξέφραζε μια έντονη φιλικότητα ταυτόχρονα τα μάτια του φάνταζαν εντελώς κενά και δεν μπορούσες να δεις τίποτα το ανθρώπινο πίσω τους. Ακριβώς αυτόν τον Tom Cruise βλέπουμε εδώ ως θεατές και ακριβώς τον ίδιο Tom Cruise είχε στο μυαλό του και ο Michael Mann όταν του δίνε τον ρόλο. Και ας χρειάστηκε πρώτα να αποχωρήσει ο Russel Crowe λόγο υποχρεώσεων . Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του Jamie Foxx που ενώ δεν ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο του ταξιτζή , μιας και είχαν παίξει τα ονόματα του πρώην ταρίφα Robert De Niro αλλά και του … Adam Sadler , εδώ δίνει την κορυφαία του ίσως ερμηνεία μετά το Ray.

Ο Fox μας δίνει έναν Αφροαμερικανο ταξιτζή που αποφεύγει εντελώς τα κινηματογραφικά στερεότυπα που διαχρονικά συνοδεύουν τόσο την φυλή του όσο και το επάγγελμα που υποτίθεται ότι ασκεί και από ένα υποψήφιο θύμα εξελίσσεται σε έναν καθημερινό ήρωα με τον οποίο θα ταυτιστείς απόλυτα . Θα εύχεσαι από μέσα σου τούτος ο ταρίφας να ξεφύγει από τον θνητό Χάρο που εισέβαλε ξαφνικά μια νύχτα στην ζωή του και κάθεται σε όλη τη διαδρομή ακριβώς από πίσω του . Ποτέ σου όμως δεν θα έχεις αυταπάτες  ότι θα νικήσει τον διώκτη του επειδή πολύ απλά μια τέτοια εκδοχή φαντάζει πρακτικά αδύνατη . Εδώ τα εύσημα πάνε στον Tom Cruise που φαντάζει ασταμάτητος .

Αν και για να είμαστε δίκαιοι έβαλε και ο σκηνοθέτης το χεράκι του με αυτή την σκηνή.

 

Οι σκηνές δράσης εδώ είναι μεθοδικές, γεμάτες ένστικτο και αδρεναλίνη . Το COLLATERAL είναι η τελευταία ταινία όπου ο σκηνοθέτης προσεγγίζει την δράση του με αυτό τον τρόπο μιας και στην πορεία ακολούθησε ένα πιο …. ιμπρεσιονιστικό ύφος .

Το φιλμ αυτό είναι καταιγιστικό και αμείλικτο ακόμη και στις στιγμές που ο σκηνοθέτης του πατάει ‘φρένο’ δίνοντας έτσι την δυνατότητα στον ταρίφα του να πάρει μερικές πολύτιμες ανάσες…

 

0

Τι είναι όμως τελικά  το COLLATERAL ?

Το COLLATERAL είναι ένα πτώμα που πέφτει στην οροφή ενός ταξί .

Είναι ένας απεγνωσμένος ταρίφας που ρωτάει τον φονιά αν μόλις σκότωσε έναν τύπο πετώντας τον από το παράθυρο και εκείνος του απαντάει ψύχραιμα ‘ όχι οι σφαίρες τον σκότωσαν και στην συνέχεια έπεσε από το παράθυρο ‘ . Είναι μια μακροσκελής συζήτηση ανάμεσα σε έναν δολοφόνο και έναν τύπο που φοβάται για την ζωή του , έναν άνθρωπο που φοβάται μην χάσει το πολυπόθητο όνειρο που έχει καρφιτσωμενο δίπλα στον καθρέφτη του αυτοκινήτου του . Είναι ένας φονιάς που μπαίνει σε ένα τζαζ club απολαμβάνει το πρόγραμμα και στην συνέχεια πιάνει κουβέντα με τον τρομπετιστα . Εκείνος του διηγείται μια ιστορία για τότε που τζαμαρε είκοσι ολόκληρα λεπτά στο πλευρό του σπουδαίου Miles Davis. Ο φονιάς πραγματικά ενθουσιάζεται από την ιστορία . Στην συνέχεια σκοτώνει τον μουσικό όπως και να χει επειδή έχει μια δουλειά να ολοκληρώσει …

Εδώ βρισκόμαστε συνεπιβάτες με έναν φονιά / φιλόσοφο που αν και μας παρουσιάζεται σαν ένας απόλυτος μηδενιστής, ως προς την αντιμετώπιση του απέναντι στην απάθεια που διακρίνει την κοινωνία μας,  στην πραγματικότητα κηρύττει συνεχώς την δική του φιλοσοφία θανάτου και στο φινάλε ίσως και να το απολαμβάνει, ίσως και όχι… Ο άντρας αυτός φαντάζει από την μια εντελώς κενός όμως από την άλλη ίσως και να κρύβει μέσα του συναισθήματα γνήσιου σαδισμού και μοχθηρίας. Ως θεατές ποτέ μας δεν θα τον καταλάβουμε απόλυτα όμως στο τέλος απλά θα ελπίζουμε να μην ξεβράσει η μοίρα μια νύχτα έναν τέτοιο Μπάσταρδο μπροστά μας…

Το COLLATERAL είναι ένας καθημερινός τύπος που στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τον θάνατο καταλήγει να γίνει ήρωας . Όμως στο τέλος όπως και να χει ο θάνατος είναι αναπόφευκτος για όλους μας . Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βρίσκεις την δύναμη και την θέλησή ώστε να βγάλεις την νύχτα και να δεις το επόμενο πρωινό . Ένα πρωινό που θα φαντάζει το πιο σπουδαίο και όμορφο της υπόλοιπης ζωής σου .

Αυτή η ταινία είναι ο Michael Mann που από απλό θεατή σε μετατρέπει σε συνοδηγό του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 σκέψεις σχετικά με το “COLLATERAL : Κάνοντας τσάρκα με τον Χάρο στη πόλη των Αγγέλων .

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: