Make it look Sexy : Το Boogie Nights είναι το απόλυτο ξεβρακωμα του Hollywood .

by Αντρέι Κοτσεργκιν

Πωωω ρε φίλε ο Mark Wahlberg τον έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ !

Αγαπητέ αναγνώστη δεν ντρέπομαι να το ομολογήσω ότι αυτή ακριβώς ήταν η γνήσια , αγνή και αν όχι 100% τότε σίγουρα 97% straight αντίδραση μου όταν πιτσιρικάς είδα στο φινάλε του Boogie Nights τον πορνοστάρ ~ Θρύλο Dirk Diggler να πετάει το πελώριο εργαλείο του, επειδή ακριβώς περί αυτού πρόκειται , έξω από το παντελόνι του και να μονολογεί ενώ θαυμάζει την αντανάκλαση του στον καθρέφτη :

I am a star. I’m a star, I’m a star, I’m a star. I am a big, bright, shining star. That’s right.

Μετά από χρόνια ανακάλυψα ότι στην πραγματικότητα αυτό το θηριώδες ματζαφλαρι ήταν απλά ένα προσθετικό ομοίωμα . Σήμερα αυτό το πράγμα βρίσκεται παρατημένο κάπου στο σπίτι του Wahlberg , ο οποίος το κράτησε και καλά ως … ‘σουβενίρ ‘ , και κυριολεκτικά σαπίζει μιας και όπως ανέφερε ο πρωταγωνιστής το πλαστικό υλικό από το οποίο φτιάχτηκε αυτός ο πελώριος παργαλατσος έχει αρχίσει να φθείρεται αισθητά .

Από την μια αυτή η αποκάλυψη με στεναχώρησε βαθύτατα επειδή η σκέψη ότι ο Mark Wahlberg τον πέταξε έξω μπροστά στην κάμερα προς χάριν της τέχνης με έκανε να τον εκτιμώ λιγάκι παραπάνω σαν ηθοποιό και χαρακτήρα . Και να που τελικά όλα ήταν μια σινε ~ οφθαλμαπάτη … Όμως από την άλλη πλέον η εικόνα ενός κολοσσιαίου πουτσου που βρίσκεται παρατημένος κάπου μέσα σε μια βιτρίνα  και σαπίζει αργά και βασανιστικά αποτελεί την απόλυτη αλληγορία για τον βίο την πολιτεία αλλά και την απότομη πτώση του Dirk Diggler.

Εύγε Paul Thomas Anderson , εύγε !

boogie_nights_4_758_426_81_s_c1

Το Boogie Nights μας τοποθετεί στα τέλη των 70s και μας δείχνει την ξαφνική άνοδο και την απότομη πτώση του νεαρού και εξαιρετικά προικισμένου Eddie Adams στον χώρο της βιομηχανίας του πορνό.

Ο Eddie δεν είναι και το πιο έξυπνο παιδι της πιάτσας μιας και δεν κατάφερε να τελειώσει ούτε το Λύκειο με αποτέλεσμα να φυτοζωεί στο πατρικό του κάπου στην Καλιφόρνια και να εργάζεται ως σερβιτόρος σε ένα νυχτερινό club . Εκεί είναι που θα τραβήξει για πρώτη φορά την προσοχή του Jack Horner .

O Jack , καθαρά από επαγγελματική περιέργεια και εμπειρία , παρατηρεί το τεράστιο εργαλείο που έχει ο νεαρός ανάμεσα στα πόδια του. Βλέπεις ο Jack Horner είναι ένας από τους πιο πετυχημένους  και αρτιστικους σκηνοθέτες στον χώρο της ψυχαγωγίας των ενηλίκων και στο πρόσωπο του Eddie βλέπει το επόμενο μεγάλο αστέρι του πορνό. Ο Jack προτείνει στον Eddie να περάσει από οντισιόν . Εκείνος αν και αρχικά διστακτικός δέχεται μιας και είναι πεπεισμένος ότι το πορνό είναι η ευκαιρία του να ζήσει το Αμερικανικό όνειρο . Και τα καταφέρνει όμως έχοντας πλέον υιοθετήσει το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Dirk Diggler .

Ο Dirk με φρενήρεις ρυθμούς κατορθώνει να εξελιχθεί στο απόλυτο είδωλο των απανταχού τσοντοβιων. Ολόκληρες κινηματογραφικές αίθουσες γεμίζουν για χατίρι του και ταυτόχρονα γεμίζουν  οι τσέπες του με ζεστό χρήμα και τα ράφια του με βραβεία  . Όμως όσο ανεβαίνουν η φήμη και το κασέ του Dirk Diggler άλλο τόσο εκτοξεύεται ο εγωισμός του. Ενώ μαζί με την δόξα και τα πλούτη εμφανίζονται και ορισμένες κακές συνήθειες στην ζωή του πορνοστάρ .

Σύντομα το Αμερικανικό όνειρο του Dirk Diggler θα αρχίσει να γκρεμίζεται από παντού και το κάποτε μεγάλο αστέρι του πορνό θα ψάχνει μια άκρη για να κρατηθεί από ότι του απέμεινε …

BoogieNights(1).jpg

 

Το Goodfellas συναντά το Pulp Fiction

Αυτός ήταν ένας από τους διθυράμβους που απέδωσαν οι κριτικοί της εποχής όταν το φιλμ του Paul Thomas Anderson βγήκε στις αίθουσες το 1997.

Υπερβολή ?

Διάολε καθόλου !

Στο Boogie Nights έχουμε έναν άπειρο σκηνοθέτη που γυρνάει την μόλις δεύτερη ταινία του και ψάχνει να βρει το δικό του προσωπικό στυλ . Εδώ βλέπουμε  πολλά από τα στοιχεία που αργότερα θα καταστήσουν τον Anderson ως έναν από τους σπουδαιότερους σύγχρονες σκηνοθέτες . Όμως ταυτόχρονα διακρίνουμε και έντονες επιρροές από τον τεράστιο Scorsese. Οι φρενήρεις ρυθμοί ,οι χύμα διάλογοι , ο συνδυασμός φωτογραφίας και μουσικής, οι χαρακτήρες που μοιάζουν με υπερβολικές και ρομαντικές καρικατούρες όμως παράλληλα εκπέμπουν και μια έντονη αίσθηση ρεαλισμού , η βία που είναι στιλατη αλλά και ωμή ταυτόχρονα όλα στο Boogie Nights φαίνεται να έχουν μερικές πινελιές από το ύφος του Scorsese . Διάολε θα μπορούσες άνετα να φανταστείς τον Mark Wahlberg να μπαίνει σε mood Ray Liotta και να προλογίζει την ταινία του σε φάση : As far back as I can remember I always wanted to be a Pornstar .

Μέχρι και η παρουσίαση και η εξέλιξη του Dirk Diggler ως χαρακτήρα θυμίζει εκείνη του τραγικού μαφιόζου Henry Hill από το Goodfellas . O Hill ήθελε να γίνει μεγάλος και τρανός γκάνγκστερ επειδή τον τρέλαινε η ιδέα και μόνο του ενδεχόμενου να καταλήξει ένας ακόμη ‘ ηλίθιος ‘ που θα δουλεύει σαν σκυλί 10 ώρες την ημέρα , για το υπόλοιπο της ζωής του , και να βγάζει ψίχουλα. Ο Hill ήθελε να βγάλει γρήγορο και εύκολο χρήμα και να κερδίσει τον σεβασμό γύρω του . Και τα κατάφερε με το να κρατάει απλά ένα περίστροφο . Ο Diggler δεν διαφέρει και πολύ μιας και εκείνος αποφασίζει να κατακτήσει το Αμερικανικό όνειρο μόνο που το δικό του περίστροφο βρίσκεται ανάμεσα στα πόδια του . Και οι δυο αυτοί τύποι κατορθώνουν να αναρριχηθούν στην κορυφή , έκαστος στο είδος του. Τους βλέπουμε να βγάζουν ένα σκασμό λεφτά και να τα ξοδεύουν αλόγιστα σε ότι μαλακισμενη υπερβολή μπορείς να φανταστείς . Όμως μαζί με την δόξα και το χρήμα εκτοξεύεται κατακόρυφα και ο εγωισμός τους . Αρχίζουν να πιστεύουν ότι είναι οι ξεχωριστές , μοναδικές νιφάδες χιονιού και ξεχνούν ή αγνοούν τους ανθρώπους που τους οδήγησαν μέχρι εκεί . Ο Henry αποφασίζει να παρακάμψει την ιεραρχία της Ιταλικής Μαφίας και ξεκινάει να πουλάει μόνος του ναρκωτικά ενώ ο Dirk αρχίζει να συμπεριφέρεται στον Jack Horner λες και είναι κάνας σκηνοθετακος της πλάκας επί πληρωμή . Τόσο ο Henry όσο και ο Dirk καταλήγουν να εθιστουν στην κοκαΐνη και να περιπλανιουνται ως ασωτοι υιοί . Ο Hill γλιτώνει την φυλακή μιας και ρουφιανευει όλους του τους συνεργάτες ,πηγαίνοντας κόντρα σε όλα όσα πίστευε και πρέσβευε τόσα χρόνια , όμως και πάλι βρίσκεται φυλακισμένος στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων καταδικασμένος να τρώει νουντλς με κέτσαπ , που κάποιος τα βάφτισε σπαγγέτι μαριναρα, και να ζει σαν τον μέσο κακομοίρη που κάποτε χλευάζε . Ο Diggler πάλι συνεχίζει  να εξασκεί την τέχνη του όμως αυτή τη φορά σε σκοτεινά παρκινγκ και μπροστά στο βλέμμα αχορταγων αλλά και επικριτικων αντρών και όλα αυτά για λίγα δολάρια .

Όμως αντίθετα με τον Hill ο Dirk Diggler έχει έναν παράγοντα εξιλέωσης ; Την οικογένεια .

gal-bn-cast-jpg

Για τον Anderson η βιομηχανία του πορνό μπορεί να κινείται σε ξέφρενους ρυθμούς που αποτελούν χορηγία της κοκαΐνης όμως αντίθετα με την Μαφία πρεσβεύει  μια φαμίλια που ξέρει πως να συγχωρεί τα ατίθασα παιδιά της . Ναι ο Jack Horner έδιωξε τον Dirk Diggler όταν ο δεύτερος καβάλησε το καλάμι και άρχισε να συμπεριφέρεται ως ο απόλυτος Μαλακας όμως στα δύσκολα τον συγχώρεσε και τον δέχτηκε στην αγκαλιά του . Βέβαια αυτή η κίνηση δεν ήταν εντελώς αλτρουιστικη. Ο εγωιστής Jack διακρίνει στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή του την λάμψη του παρελθόντος . Ο Horner μπορεί να γυρνάει ταινίες πορνό όμως αρνείται να ξεπουληθεί στην φτηνή λύση των VHS φιλμς που αρχίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους στην αγορά . Ο Jack βλέπει τον εαυτό του ως σοβαρό σκηνοθέτη που θέλει μέσα από το πορνό να προσφέρει κάτι στην τέχνη . Θέλει να γεμίζει τις αίθουσες του σινεμά και να αναγκάζει το τσοντοβιο κοινό του να παρακολουθεί τις ταινίες του ολόκληρες . Η εικόνα  ενός τύπου που αγοράζει μια βιντεοκασέτα και την προχωράει μερικά λεπτά μπροστά ώστε να κάνει την δουλειά του και στην συνέχεια να την ξαναβαζει  πίσω στο κουτί , χωρίς καν να δει την υπόλοιπη ταινία , είναι μια σκέψη που θλίβει και τρελαίνει τον Jack Horner . Κρατώντας τον Dirk δίπλα του ο Jack νιώθει ότι κρατάει ένα πολύτιμο κομμάτι του ένδοξου παρελθόντος . Όμως είναι και οι δυο τους καταδικασμένοι να κάνουν μια επιλογή : Να ξεπουλήθουν και να προσαρμοστούν στις σύγχρονες τάσεις και δεδομένα ή να ξεχαστούν ολοκληρωτικά από το κοινό και την βιομηχανία .

Ο Mark Wahlberg πραγματικά είναι καταιγιστικος εδώ ως Dirk Diggler . Βγάζει χάρισμα , υπερένταση , αυθάδεια, λάμψη και τραγικότητα . Δίνει την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του και ας την απαρνείται σήμερα επειδή όπως υποστηρίζει ‘ βρήκε τον Θεό ‘.

Όμως την παράσταση κλέβουν οι Burt Reynolds και Julianne Moore στον ρόλο του ‘ μπαμπά ‘ και της ‘ μαμάς ‘ . O Jack Horner είναι εκείνος που δίνει στον Dirk την ευκαιρία να αξιοποιήσει το ταλέντο του και να λάμψει όμως είναι η Amber Waves της Julianne Moore εκείνη που αναλαμβάνει να τον μυήσει στα μυστικά της βιομηχανίας του πορνό. Η Amber είναι μια μεσήλικη πορνοστάρ που μάχεται να κερδίσει την κηδεμονία του παιδιού της . Αποτυγχάνει συνεχώς τόσο λόγο του στιγματισμενου επαγγέλματος της όσο και εξαιτίας του εθισμού της στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά . Για να καλύψει το κενό μέσα της αναλαμβάνει να γίνει η ‘ μητέρα ‘ του νεαρού συμπρωταγωνιστή της . Του μαθαίνει αρχικά πως να γαμαει σωστά μπροστά στον φακό και στην συνέχεια πως να ζει την μεγάλη ζωή . Είναι πάντα εκεί για να τον ακούσει , να τον συμβουλέψει και να τον παρηγορήσει . Είναι επίσης εκείνη που τον συστήνει στην κοκαΐνη ξεκινώντας έτσι την παρακμή του .Ναι η Amber είναι μια στοργική μητέρα όμως όχι και τόσο υπεύθυνη …

Όμως η Amber παρά τα ελαττώματα της είναι εκεί ώστε να καλύψει τα συναισθηματικά κενά των συμπρωταγωνιστων της και μαζί και τα δικά της . Η βιομηχανία του πορνό μπορεί να αποτελεί ταμπού  για τους περισσότερους όμως για εκείνη είναι απλά η οικογένεια της που την αποδέχεται και την εκτιμά για τα ταλέντα της και δεν την κρίνει όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος . Η σχέση αυτή παρουσιάζεται υπέροχα από τον σκηνοθέτη μέσα από την οντισιόν του Dirk Diggler. Βλέπουμε τον επιδοξο  αλλά και άπειρο πορνοστάρ να έχει καβαλήσει , μάλλον άκομψα , την Amber και εκείνη να τον καθοδηγεί με υπομονή , κατανόηση και στοργή .  ‘Come on my tits, if you can, okay? Just pull it out and do it on my stomach and my tits, if you can.’ την ακούμε να του λέει όταν εκείνος την ρωτάει που πρέπει να τελειώσει και μια σκηνή που κανονικά θα έπρεπε να φαντάζει εξαιρετικά γελοία και αμήχανη εδώ καταλήγει να εκπέμπει ρομαντισμό ,αγάπη και οικειότητα . Τρια στοιχεία που σχεδόν ποτέ δεν τα συναντάς σε μια ταινία πορνό .

Η Julian Moore είναι σπουδαία εδώ όμως και το υπόλοιπο cast είναι καταιγιστικό . Έχουμε έναν ξεκαρδιστικό John C. Reilly να φαντάζει βγαλμένος κατευθείαν απο κάποια γελοία Vintage ταινία πορνό . Έχουμε τον Alfred Molina να μας δίνει τον πιο τιγκαρισμενο στην κόκα ψυχακια  που έχουμε δει εδώ και χρόνια .Έχουμε την νωχελικη  φάτσα του William Macy να τινάζεται στον αέρα μέσω της πιο ωμής και ξέφρενης αλλά και αστειας κινηματογραφικής αυτοκτονίας που έχουμε δει ποτε . Έχουμε τον War Machine του McU να ντύνεται καουμποης  αλλά και φαραώ . Έχουμε την Heather Graham να μας κολαζει ως RollerGirl . Και τέλος έχουμε τον Phillip Sheymour Hoffman μέσα από μια άκρως εκκεντρική ερμηνεία να μας θυμίζει πόσο σπουδαίος ηθοποιός ήταν .

50c5e8e8bbacf1bcd32edf529375dcc6

Το cast του Boogie Nights είναι εξαιρετικά λαμπερό και ταλαντούχο και ο Paul T. Anderson το κατευθύνει με την ίδια μαεστρία που επιδεικνύει στα πλάνα του . Όμως για μένα στο φινάλε όλα καταλήγουν στον Jack Horner του Burt Reynolds μέσα από τον οποίο πηγάζει το αληθινό νόημα της ταινίας . Κάτι που είναι άκρως ειρωνικό μιας και τότε ο ηθοποιός πίστευε ακράδαντα ότι το φιλμ ήταν ένα σκουπίδι που θα αποτελειώνε την καριέρα του . O macho Burt θεωρούσε ότι η θεματολογία της ταινίας πήγαινε κόντρα στο ύφος του και ότι θα αποτελούσε ύψιστη προσβολή για τους οπαδούς του . Μάλιστα απέλυσε τον τότε ατζέντη του επειδή τον έπεισε να παίξει εκεί . Τελικά κατέληξε να κερδίσει χρυσή σφαίρα και να προταθεί για Όσκαρ !

Στο Boogie Nights ο P.T. Anderson συνθέτει ένα ξέφρενο αλλά και δραματικό πορτραίτο γύρω από την βιομηχανία του πορνό. Και ο σκηνοθέτης αποδεικνύεται εξαιρετικός ζωγράφος . Ο Anderson πρέπει να υπήρξε φανατικός τσοντοβιος μιας και δείχνει να κατανοεί απόλυτα την βιομηχανία τόσο με τα καλά όσο και με τα στραβά της . Ειδικά οι διάλογοι του στις σκηνές ‘ πορνό ‘ είναι βγαλμένοι κατευθείαν μέσα από αληθινή vintage τσόντα!

Παράλληλα ο σκηνοθέτης εξυμνεί αλλά και σατιρίζει το Αμερικανικό όνειρο και μας συστήνει σε μια δυσλειτουργική οικογένεια αποτελούμενη από ψυχικά ασταθής ανθρώπους που θέλουν να ανήκουν κάπου όπου θα τους αποδέχονται για αυτό ακριβώς που είναι .

Όμως στο τέλος το Boogie Nights μέσα από μια ‘ ταινία πορνό ‘ καταλήγει να καυτηριάζει τον mainstream κινηματογράφο, το σύγχρονο Hollywood και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η βιομηχανία πλέον .

fbdbcef0dcc23b42f8ea96c5351a4d35

Ο Jack Horner είναι ο τελευταίος των Μοικανων . Ενώ έχει μια ολόκληρη βιομηχανία να του λέει ξεκάθαρα ότι το μόνο που απαιτεί πλέον από εκείνον ως σκηνοθέτη είναι να γυρνάει  φτηνή και επιφανειακή ψυχαγωγία ώστε να την πουλήσουν στο ευρύ κοινό εκείνος πεισματικά επιμένει ότι θέλει να δημιουργεί αληθινές ταινίες . Ταινίες που έχουν να προσφέρουν κάτι στην τέχνη .

Ο Jack δεν ζει όμως σε μια κατάσταση απόλυτης άγνοιας . Ξέρεις ότι το κοινό θέλει κυρίως να δει στητους και ακούραστους πουτσους και πελώρια και αισθησιακά βυζια. Και ακριβώς αυτά τους δίνει . Μόνο που αντίθετα με την πλειοψηφία των σύγχρονων σκηνοθετών εκείνος επιμένει , σχεδόν έμμονικα  οτι όλοι αυτοί οι πουτσοι  και τα βυζια  πρέπει να συνοδεύονται και από μια ιστορία της προκοπής . Ειδάλλως τίποτε από όλα αυτά που βλέπουμε δεν έχει κάποια αξία ή ένα νόημα .

True film fans won’t watch that shit. It doesn’t look good, and more importantly, it doesn’t make sex look sexy.‘ τον ακούμε να λέει σχολιάζοντας την τάση της φτηνής ψυχαγωγίας που κάνει απειλητικά την εμφάνιση της μέσω του VHS και που σήμερα την συναντάμε μέσω του ίντερνετ . Όμως οι αληθινοί οπαδοί του φιλμ αποδείχτηκε ότι δεν ήταν και τόσοι πολλοί . Το αποτέλεσμα είναι ο Jack Horner να καταλήξει πεισματικά να μάχεται μόνος του για την τέχνη του . Και είναι πολύ εύκολο να φανταστείς στην θέση του κάποιον άλλον πεισματάρη  σκηνοθέτη όπως ο David Cronenberg , o Terry Gilliam ακόμη και ο μεγάλος και τρανός Scorsese που στις μέρες μας ζορίζεται να βρει χρηματοδότες επειδή οι ταινίες του δεν έχουν σούπερ ήρωες , γρήγορα αυτοκίνητα και πελώρια τέρατα .

Το Boogie Nights του Paul Thomas Anderson μας δείχνει ότι δεν υπάρχει κανένας αόρατος τοίχος που να χωρίζει το Hollywood από την βιομηχανία του πορνό. Στο μόνο που πραγματικά διαφέρουν είναι στα μεγέθη των πουλιών και των μπάτζετ τους και πουθενά αλλού .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: