MANDY : Ο …Γκαλάκτους και η ευθυγράμιση των πλανητών.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο διάλογος που ακολουθεί σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να κάνει τον θεατή που παρακολουθεί μια ταινία να ταυτιστεί με ένα κινηματογραφικό ζευγάρι και να πειστεί για τον έρωτα και την χημεία που υπάρχει μεταξύ τους…

Mandy : What’s your favorite planet ?

Red : Galactus !

MandyThat’s not a planet…

RedYes but Galactus eats planets

Όμως το MANDY των Panos Cosmatos και Nicolas Cage σε καμία περίπτωση δεν είναι μια φυσιολογική ταινία.

mandy-6

 

Όπως είχαμε γράψει και στο πρόσφατο review μας το τριπαρισμένο , θεοπάλαβο και βίαιο ‘Θηρίο’ που δημιούργησαν αυτοί οι τύποι δεν είναι για όλους τους θεατές. Διάολε σίγουρα πιστοποίησα το γεγονός αυτό όταν στην χθεσινή προβολή της ταινίας στα Village μέτρησα τουλάχιστον 15 κεφάλια να αποχωρούν από την αίθουσα πριν καν συμπληρωθεί η πρώτη ώρα του φιλμ. Εκφράσεις σύγχυσης , αηδίας και απορίας υπήρχαν ζωγραφισμένες σε καθένα από αυτά.

Εγώ πάντως με ευχαρίστηση άφησα αυτό το Θηρίο να με καταβροχθίσει για δεύτερη φορά αφού πρώτα με πότισε με ψυχεδελικές εικόνες και σκηνές άπλετης παράνοιας. Στο MANDY παρακολουθούμε έναν Nic Cage να απελευθερώνει την αστείρευτη και δημιουργική παράνοια του και να την στρέφει ενάντια σε παλαβές αιρέσεις και … Cenobites μηχανόβιους που σνιφάρουν ναρκωτικά και βλέπουν 80s πορνό. Κατεβάζει ένα μπουκάλι βότκα, καταναλώνει δαιμονικό LSD , σφυρηλατεί έναν μεταλλικό πέλεκυ και τον δίνει… τσιμπούκι σε έναν ψυχάκια αιρετικό που απαγγείλει ατάκες του Kurgan από το Highlander, μπλέκει σε μονομαχία με αλυσοπρίονα και οδηγείται μεθοδικά και ξέφρενα στην απόλυτη τρέλα.

Ο Cosmatos εδώ μας δίνει εικόνες και σκηνές παράλογες, ακατανόητες αλλά και αρτιστικές. Ο Νικόλας παραδίδει την καλύτερη ερμηνεία του εδώ και χρόνια. Όλα αυτά υπό τους ήχους των King Crimson αλλά και του μακαρίτη Jóhann Jóhannsson που παίρνει τα τελευταία σκληρά ναρκωτικά της σύντομης ζωής του και παραδίδει το σπουδαίο κύκνειο άσμα του σαν συνθέτης. Κανείς σε αυτή την ταινία δεν παίζει να ταν νηφάλιος. Όμως και κανείς δεν φαίνεται να μην έβγαλε μέσα από όλο αυτό το τριπάρισμα όλη του την δημιουργικότητα .

Και όμως οι πιο σπουδαίες στιγμές του MANDY δεν συναντώνται ούτε στα ψυχεδελικά ταξίδια στα οποία μας στέλνει , ούτε και στα υπέροχα κύματα αίματος και βίας με τα οποία μας λούζει ο σκηνοθέτης του. Αντίθετα η πραγματική ομορφιά αυτού του φιλμ βρίσκεται στις ήσυχες και ανθρώπινες στιγμές του.

Στο πρώτο μισό της ταινίας του ο Cosmatos βάζει τους πρωταγωνιστές του Nicolas Cage (του οποίου την περίφημη τρέλα πολύ σοφά την αιχμαλωτίζει προσωρινά σε ένα γερό κλουβί όπως μια τίγρη. ) και Andrea Louise Riseborough να περάσουν μερικές καθημερινές στιγμές γαλήνης μαζί. Τους βλέπουμε να παρακολουθούν σάπια B-Movies επιστημονικής φαντασίας στην τηλεόραση, να ανάβουν ρομαντικές φωτιές στην ύπαιθρο και να κοιμούνται υπό τους χαμηλούς φωτισμούς της, τους οποίους ο σκηνοθέτης αποτυπώνει με έναν μυσταγωγικό τρόπο μέσα από τον φακό της κάμερας του. Τους βλέπουμε να μοιράζονται το ίδιο μπλουζάκι και να συζητάνε για το ποίος είναι ο αγαπημένος πλανήτης του καθενός τους. Η Mandy διαλέγει τον Κρόνο και ο Nicolas Cage ως γνήσιος σπασίκλας διαλέγει τον… Galactus (!) έναν Villain των comics που , κυριολεκτικά, καταβροχθίζει πλανήτες !

FantasticFour048-20

Αυτές οι μικρές και όμορφες στιγμές είναι που χτίζουν υπέροχα και ιδανικά μια δυνατή σχέση ανάμεσα στους δυο αυτούς χαρακτήρες. Μεταξύ του Red και της Mandy θα νιώσεις μια οικειότητα και αγάπη που συναντώνται μονάχα όταν δυο άνθρωποι φτάνουν στο σημείο όπου πραγματικά ολοκληρώνουν ο ένας τον άλλον. Και όταν ένα ‘τρελό Κακό ‘εισβάλλει απρόσμενα μέσα σε αυτή την σχέση και με τις βίαιες και φριχτές πράξεις του σπάει αυτόν τον δεσμό πραγματικά δεν γίνεται ως θεατής να μην σοκαριστείς και πληγωθείς. Διάολε ακόμη και ο άνεμος ήταν εναντίον αυτής της αγάπης μιας και δεν επέτρεψε στον τραγικό Red να κρατήσει έστω και ένα κομμάτι από τις στάχτες της…

Όμως τι άξια έχει μια χούφτα στάχτη όταν φτάνουμε στο σημείο να μπορούμε να αφήνουμε πίσω μας έναν ολόκληρο ‘πλανήτη‘ σε εκείνους που αγαπάμε ? Βλέπεις η αλυσίδα που ενώνει τον δεσμό μεταξύ δυο ανθρώπων μπορεί να σπάσει λόγο της φριχτής και άδικης βίας όμως αυτό δεν σημαίνει ότι και θα πάψει να υπάρχει ο δεσμός αυτός.

m

 

Βλέποντας στο φινάλε τον Red του Nicolas Cage να οδηγεί προς το απόλυτο άγνωστο, αφού έχει σφάξει τους πάντες και τα πάντα και να έχει λουστεί με δαιμονικό αλλά και αιρετικό αίμα από την κορυφή μέχρι τα νύχια, και να γυρνάει το βλέμμα του στην θέση του συνοδηγού όπου και βλέπει το ‘φάντασμα‘ της Mandy (που δεν τον εγκαταλείπει ποτέ κατά την διάρκεια της ιστορίας) το ξέρεις ότι δεν υπάρχει επιστροφή στην πραγματικότητα για αυτόν τον τύπο. Όμως παράλληλα παρατηρώντας πίσω από το αυτοκίνητο του να διαγράφεται στο φόντο ο Κρόνος πραγματικά δεν γίνεται να μην θαυμάσεις αυτή την σπάνια και υπέροχη ευθυγράμμιση ‘πλανητών‘ που διαδραματίζεται εκείνη την στιγμή στην οθόνη. Δυο άνθρωποι που κάποτε μέσα από μια μοναδική στιγμή συνάντησαν ο ένας τον άλλον και ταίριαξαν απόλυτα μεταξύ τους.  Και αυτή την στιγμή δεν μπορεί να τους την στερήσει κανείς.

Έστω και αν ο ένας από αυτούς ποτέ του δεν διάλεξε έναν αγαπημένο πλανήτη… 

 

 

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: