28 χρόνια μετά ο ‘Ψαλιδοχέρης’ των Burton και Depp εξακολουθεί να εκπέμπει μια παγωμένη ομορφιά.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

‘I know it is a little early for Christmas, Edward, but I have a present for you.’

Ο ‘Δημιουργός‘ του Edward, τον οποίο υποδύεται ένας ως συνήθως επιβλητικός Vincent Price, ετοιμάζεται να δώσει στο συνθετικό ‘παιδί‘ του το δώρο Χριστουγέννων που εκείνο πάντα ήθελε : Ένα ζευγάρι χέρια

Βλέπεις ο Edward είναι μια τεχνητή μορφή ζωής στην οποία ο εφευρέτης – πατέρας της προσέδωσε ορισμένα άκρως ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Διάολε μέχρι και μια καρδία κατόρθωσε να του δώσει η οποία φαντάζει πιο ανθρώπινη και από ανθρώπινη.

MV5BODFhMmE3Y2MtMWM3Ny00YzFkLTk3ZmQtNGEwYTk2ZjY4ZjcwXkEyXkFqcGdeQXVyNjUxMjc1OTM@._V1_SX1777_CR0,0,1777,966_AL_

 

Το μόνο ‘δώρο‘ που δεν πρόλαβε να δώσει αυτός ο εκκεντρικός δημιουργός στο παιδί του είναι ένα ζευγάρι χέρια με αποτέλεσμα ο Edward να ξεμείνει με δυο … ψαλίδια σε αυτόν τον τομέα…

Και μπορεί ο χρόνος αναπόφευκτα να ‘νίκησε‘ τον πατέρα του Edward όμως εκείνος λόγο της τεχνητής του φύσης κατάφερε να τον αψηφήσει. Ο μοναχικός αυτός ‘Ψαλιδοχέρης‘ κλείστηκε για χρόνια ολόκληρα στην έπαυλη – εργαστήριο – σπίτι του και έμαθε πως να μετατρέψει σε ‘χάρισμα‘ τα απειλητικά ψαλίδια του.

Τα χρόνια πέρασαν και ο ‘Ψαλιδοχέρης’ έμεινε φυλακισμένος στην δημιουργική μοναξιά του για πολύ καιρό. Να όμως που μια μέρα θα διαβεί το κατώφλι του η Peg. Η γυναίκα αυτή εργάζεται ως πωλήτρια καλλυντικών και ακριβώς αυτή της η ιδιότητα την βοηθάει ώστε να μην τρομάξει μπροστά στο αλλόκοτο παρουσιαστικό του Edward , ο οποίος πέρα από τα χέρια – λεπίδες φοράει και μια δερμάτινη… s&m στολή ενώ ουλές κοσμούν το κατάχλωμο πρόσωπο του…

Η Peg δεν είναι μια ακόμη ανασφαλής γυναίκα των Αμερικάνικων προαστίων. Δουλεία της είναι να βρίσκει την ομορφιά μέσα από τα ‘ψεγάδια‘ των πελατών της και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζει και τον Edward , τον οποίο αντιλαμβάνεται ως ένα εύθραυστο και φοβισμένο αγόρι. Η Peg αφού επιβεβαιώσει την καλοκάγαθη φύση του Edward τον προσκαλεί να μείνει σπίτι της, μαζί την οικογένεια της : Τον άντρα της Bill, τον γιο τους Kevin και την έφηβη κόρη τους Kim. Με εξαίρεση την τελευταία , η οποία δείχνει να φοβάται τον αλλόκοτο φιλοξενούμενο τους, η υπόλοιπη οικογένεια δεν αργεί να ‘πάρει στην αγκαλιά της’ τον Edward.

Όπως ήταν αναμενόμενο η απρόσμενη εμφάνιση ενός ‘Ψαλιδοχέρη’ σε μια μικρή επαρχιακή πόλη ήταν αρκετή ώστε να τραβήξει όλα τα βλέμματα επάνω της. Όλοι οι κάτοικοι φαίνεται να αποδέχονται τον μυστηριώδη ξένο με εξαίρεση μια … εκκεντρική θρησκόληπτη θείτσα αλλά και τον λεχρίτη γκόμενο της Kim, Jim. Ιδιαίτερα ενθουσιασμένες από την παρουσία του Edward φαίνονται να είναι οι μεσήλικες γυναίκες της κοινότητας οι οποίες πέρα από το να εκμεταλλεύονται τα ταλέντα του στο ‘ψαλίδιασμα’ (ο τύπος είναι εξπέρ στα κουρέματα ενώ είναι και ένας πραγματικός καλλιτέχνης της κηπουρικής !) αρχίζουν και τον αντιμετωπίζουν ως το απόλυτο σεξουαλικό φετίχ μιας και η παρουσία του προσδίδει μια νότα σουρεαλισμού στις βαρετές και μίζερες ρουτίνες τους…

Ο Edward μοιάζει από το πουθενά να ζει το Αμερικάνικο Όνειρο στα καλύτερα του. Και όπως γίνεται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις το όνειρο αυτό δεν θα αργήσει να μετατραπεί σε εφιάλτη.

Μια γειτόνισσα της Peg θα διαδώσει την ‘βρώμα‘ ότι ο Edward προσπάθησε να την αποπλανήσει και από κει όλα θα αρχίσουν να πηγαίνουν κατά διαόλου για τον Ψαλιδοχέρη μας. Η ίδια πόλη που μόλις πριν λίγες στιγμές άνοιγε την αγκαλιά της στον Edward λόγο της διαφορετικότητας του τώρα κινείται με μένος εναντίον του επικαλούμενη ακριβώς την ίδια αυτή διαφορετικότητα.

Παραδόξως το μοναδικό άτομο που θα σταθεί στο πλευρό του είναι εκείνο που εξαρχής τον φοβόταν. Όμως όπως δείχνουν τα πράγματα και η Kim , παρά την πανέμορφη και απόλυτα φυσιολογική εξωτερική της εμφάνιση, είναι και εκείνη το ίδιο μοναχική και ‘διαφορετική‘ με τον Edward. Και ας μην το ξέρει ακόμη η ίδια…

Μπορούν όμως δυο ‘απόκληροι’ να τα βάλουν κόντρα σε μια ολόκληρη κοινωνία ? 

MPW-27830

 

Στο Edward Scissorhands ο σκηνοθέτης Tim Burton παίρνει την κλασσική ιστορία της Πεντάμορφης και του Τέρατος και την αποδίδει με έναν μοναδικό και σπουδαίο τρόπο , μονάχα όπως εκείνος ξέρει και μπορεί.

Το φιλμ αυτό αιχμαλωτίζει υπέροχα τόσο τις ευαισθησίες όσο και την περίφημη εκκεντρικότητα του δημιουργού του χωρίς όμως κανένα από τα δυο αυτά στοιχεία να ‘πνίγει‘΄το ένα το άλλο. Εδώ ο Burton επιτυγχάνει μια ιδανική ισορροπία και μας παρουσιάζει μια ιστορία γύρω από έναν απόκληρο και γύρω από την αποδοχή εκείνων που είναι διαφορετικοί από μας. Παράλληλα μας θυμίζει πόσο ύπουλα λειτουργεί καμιά φορά η νοοτροπία του όχλου…

Το Edward Scissorhands μπορεί στις μέρες μας να μνημονεύεται ως μια υπέρτατη ιστορία αγάπης όμως εδώ ο Tim Burton πάει κόντρα σε όλα τα κλισέ τέτοιων ιστοριών. Η οικειότητα μεταξύ Edward και Kim δεν κρατά παρά λίγες , πολύτιμες, στιγμές και αντίθετα με τα περισσότερα Love Stories εδώ το φινάλε έχει μια εξαιρετικά γλυκόπικρη γεύση. Ο όχλος που αναφέραμε πιο πριν αναγκάζει αυτό το ζευγάρι να χωρίσει πριν καν προλάβουν να γίνουν εραστές. Ο Burton εδώ αποδίδει πολύ πετυχημένα και καυστικά το πως οι μικρές και κλειστόμυαλες κοινωνίες αντιμετωπίζουν με καχυποψία και κατινιά οτιδήποτε το διαφορετικό. Παρά το αρχικό τους ‘χαμόγελο‘ ποτέ τους δεν αντιμετωπίζουν πραγματικά τον Edward ως άνθρωπο. Τον αντιλαμβάνονται περισσότερο ως ένα εναλλακτικό ‘παιχνίδι‘ ή ‘κατοικίδιο‘ και όταν βαρεθούν να παίζουν μαζί του αρχίζουν να διαστρεβλώνουν τις πράξεις του και να αντιλαμβάνονται την φυσική του καλοσύνη ως κακία…

Η παρέμβαση αυτού του όχλου δίνει έναν σκληρό και απότομο χωρισμό στους Edward και Kim όμως δεν είναι αρκετά δυνατή ώστε να σκοτώσει και τον έρωτα τους. Ναι σε ολόκληρη την ταινία η μοναδική σκηνή οικειότητας μεταξύ τους περιορίζεται σε μια αγκαλιά και σε ένα φιλί όμως διάολε αυτή ακριβώς η στιγμή φαντάζει πολύ πιο ισχυρή και από έναν γάμο που θα κρατούσε μια ζωή.

original

Εδώ ο Burton ποτέ του δεν δίνει στο ‘Τέρας‘ του την πολυπόθητη μεταμόρφωση σε έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο και μάλιστα το αναγκάζει να επιστρέψει στην μοναξιά της έπαυλης του στο φινάλε. Και όμως ο ρομαντισμός αυτής της ταινίας ακόμη και σε αυτές τις πιο σκοτεινές στιγμές αρνείται πεισματικά να πεθάνει.

Εντελώς συμβολικά όταν η Kim λέει ψέματα στους συμπολίτες της ότι ο Edward πέθανε εκείνοι δείχνουν να μετανιώνουν για την επιθετική τους συμπεριφορά και τις απεχθείς τους πράξεις απέναντι του. Να που τελικά χρειάζεται μια τραγωδία ώστε να προκύψει η ενσυναίσθηση.

Αλλά συνήθως έτσι δεν γίνεται μέσα στην κοινωνία μας ? 

af15f9c3471e4b78efbdb1650f4b55a0

 

Ερμηνευτικά στο Edward Scissorhands ο Johnny Depp μας θυμίζει πόσο ‘εναλλακτικός‘΄και τολμηρός ηθοποιός ήταν κάποτε στα 90s. Εδώ το χλωμό και σχεδόν ‘πλαστικό‘ προσωπείο του αρχικά θα σε κάνει να πειστείς απόλυτα για την ‘συνθετική‘ του φύση όταν όμως θα αρχίζεις να διακρίνεις σε αυτό αμυδρές εκφράσεις χαράς ή και θλίψης πραγματικά δεν θα μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος μπροστά στην τραγικότητα του χαρακτήρα του. O Depp βάσισε την ερμηνεία του εδώ στις αντιδράσεις ενός… σκύλου ενώ η εξαιρετική χημεία που παρουσιάζει με την συμπρωταγωνίστρια του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στο γεγονός ότι εκείνη την εποχή ήταν ζευγάρι.

Εξαίρετο είναι και το υπόλοιπο cast με τους Winona Ryder και Vincent Price να ξεχωρίζουν κάπως παραπάνω. Μάλιστα το φιλμ αυτό ήταν από τα τελευταία του σπουδαίου Price και έμελλε να αποτελέσει έναν υπέροχο αποχαιρετισμό του Tim Burton σε έναν από τους αγαπημένους του ηθοποιούς . Αξίζει να σημειωθεί ότι στην σκηνή του θανάτου του ‘Δημιουργού’ ο Price λιποθύμησε στην πραγματικότητα και φυσικά ο Burton κράτησε αυτή την λήψη.

Σε επίπεδο εικόνας ο Burton εδώ μεγαλουργεί ακόμη και μέσα από τις ‘ατέλειες‘ του. Τα προάστια του φαντάζουν παραμυθένια, κάλπικα και εφιαλτικά ταυτόχρονα ενώ πολύ ιδιαίτερη είναι και η βιομηχανική απεικόνιση του ‘ρετρό‘ εργαστηρίου που έρχεται σε μια υπέροχη αντίθεση με την goth και μπαρόκ έπαυλη όπου στεγάζεται. Ο ‘Ψαλιδοχέρης‘ του πάλι φαντάζει σαν τον Freddy Krueger αν ο τυπάς ξεκίναγε να ακούει The Cure και αυτό είναι αλλόκοτο , τρομαχτικό και πανέμορφο ταυτόχρονα ! Σε αυτό το φιλμ ο Burton παίρνει την ιστορία του τέρατος του Φρανκενστάιν και της χώνει πινελιές από Γερμανικό εξπρεσιονισμό μέχρι και Gothic αρχέτυπα !

Φυσικά δεν γίνεται να μην μνημονεύσουμε και την ανυπέρβλητη μουσική του Danny Elfman. 

 

Έχουν περάσει 28 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο ‘Ψαλιδοχέρης‘ των Burton και Depp βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες. Και ακόμη ύστερα από τόσο καιρό η μοναδικότητα και η διαχρονικότητα αυτής της ταινίας παραμένουν αναλλοίωτα. Ακριβώς όπως και ο έρωτας μεταξύ Edward και Kim…

Το Edward Scissorhands ξεκινάει με μια εισαγωγή στην οποία βλέπουμε μια γερασμένη πλέον Kim να αφηγείται στα εγγόνια της μια ιστορία σχετικά με το ‘πως έφτασε το χιόνι στην μικρή τους πόλη’. Το φινάλε της ταινίας μας δίνει την απάντηση σε αυτή την ιστορία : Είναι ο μοναχικός Edward εκείνος που κάνει το χιόνι να πέφτει στην μικρή πόλη που βρίσκεται μόλις λίγο πιο κάτω από τον λόφο της έπαυλης του. Αυτό το κατορθώνει φτιάχνοντας πανέμορφα γλυπτά από πάγο τα οποία λειτουργούν ως τα μνημεία των εμπειριών που συνέλεξε κατά την σύντομη παρουσία του στον κόσμο μας. 

Και αντίθετα με τους ανθρώπους της μικρής πόλης, που αδυνατούσαν να αποδεχθούν την διαφορετικότητα του ‘Ψαλίδοχέρη’ και προσπάθησαν να τον λιντσάρουν εξαιτίας της , εκείνος δείχνει να έχει απόλυτη κατανόηση απέναντι τους. Τους αποδέχεται με τα ψεγάδια τους και θαυμάζει την ανθρωπιά τους και τους ανταμείβει για αυτά κάθε χρόνο με ένα ‘δώρο’ πανέμορφο και μοναδικό.  

Στο τέλος όσο καλοί ή κακοί , όσο διαφορετικοί ή συνηθισμένοι και αν είμαστε , σε όλους μας αξίζει έστω και ένα μικρό δώρο ‘ομορφιάς’. 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: