THE PUNISHER MAX ‘Kitchen Irish’ : Πίνοντας Guinness στην Κόλαση του Hell’s Kitchen…

Στο 'Kitchen Irish' ο Garth Ennis μας αιφνιδιάζει και στέλνει τον 'Τιμωρό'  Frank Castle για μια ...Guinness και ένα Cheesburger σε μια παμπ κάπου στην διαβόητη και ιστορική συνοικία Hell's Kitchen του Μανχάταν... 

RESIDENT EVIL #2 : Ο τρόμος που κάποτε εμφανίστηκε από το ταβάνι και που δεν λέει να ξεχαστεί…

Την θυμάμαι σαν χθες εκείνη την παρανοϊκή μέρα. Είμαι παρέα με έναν φίλο μου και έχουμε την φαεινή ιδέα να κλείσουμε όλα τα παντζούρια, πόρτες και παράθυρα ώστε να φτιάξουμε 'ατμόσφαιρα'. Αυτό αποδείχτηκε ύψιστο λάθος.

BIRD BOX : Μια Sandra Bullock επάνω σε memes…

Το να βλέπω τον Malcovich να κυκλοφορεί πέρα δώθε φορώντας την ζακέτα του ψηλομύτη μεγαλοαστoύ και συνεχώς να υπενθυμίζει σε όλους ακριβώς το πόσο ηλίθιοι είναι , ενώ παράλληλα κατεβάζει στα κρυφά μικρά μπουκαλάκια βότκα, για μένα είναι ότι καλύτερο έχει να προσφέρει το BIRD BOX.

THE PUNISHER MAX ‘ In The Beginning’: Το ξεκίνημα μιας νέας ωμής και ρεαλιστικής εποχής για τον Τιμωρό.

Βάζοντας τον Punisher να 'διαμελίζει' ολοκληρωτικά το κεφάλι του Micro ο Ennis κατόρθωσε όχι μονάχα να μας αφήσει μαλάκες αλλά παράλληλα μας έδωσε να καταλάβουμε απόλυτα το σκληρό και άκρως πεσιμιστικό ύφος που θα χαρακτήριζε από δω και πέρα τον τίτλο του. 

CONAN THE BARBARIAN : Λύνοντας το αίνιγμα του ατσαλιού.

Στο Conan The Barbarian ο John Milius κατανοεί απόλυτα ότι δεν μπορείς να παρουσιάσεις ως ένα αγνό και αξιοθαύμαστο σύμβολο ηρωισμού έναν Βάρβαρο που όταν ήταν παιδί είδε τον πατέρα του να κατασπαράζεται ζωντανός από λυσσασμένα σκυλιά και την μητέρα του να χάνει το κεφάλι της από τα χέρια ενός σαλεμένου μάγου.

To GLASS του M.N.Shyamalan δεν είναι καθόλου ‘Άφθαρτο’…

Στο GLASS o M.N.Shyamalan δεν ξέρει ούτε ο ίδιος τι είδους ιστορία θέλει να μας δώσει : Ένα 'Main Event' ή ένα 'Origin Story' ? 

Σαράντα χρόνια ανίερης ζωής για τον Νοσφεράτου των Herzog και Kinski…

Ο Νοσφεράτου του Herzog είναι ένα θεοσκότεινο έπος γύρω από τον θάνατο αλλά και την αφοσίωση. Και τέτοια έπη μονάχα ο Werner Herzog ξέρει πως να τα αποδώσει αποτελεσματικά. 

GREEN BOOK : Βρίσκοντας την ισότητα κάπου στην μέση της διαδρομής.

Στο GREEN BOOK ο σκηνοθέτης Peter Farrelly μας θυμίζει ακριβώς το πόσο καλός είναι στο να αποτυπώνει κινηματογραφικά Road Trips έστω και αν αυτή τη φορά οι ήρωες του προτιμούν να γκαζώσουν μια κάντιλακ παρά έναν ... σκύλο βανάκι !

BLUE RUIN : Τα μπλουζ μιας εκδίκησης.

Καθόλου άσχημα για έναν σκηνοθέτη που το ντεμπούτο του με τίτλο Murder Party χαρακτηρίστηκε ως 'Το Breakfast Club με αλυσοπρίονα και σκληρά ναρκωτικά' . 

HEAVEN’S GATE : Οι μεγαλοπρεπείς ‘Πύλες’ του Michael Cimino που δεν άντεξαν το βάρος της μεγαλομανίας του δημιουργού τους.

Το Heaven's Gate του Michael Cimino μπορεί να έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα και πιο καταστροφικά 'flops' του κινηματογράφου όμως να που οι 'Πύλες' του παραμένουν μέχρι και σήμερα όρθιες, παρά το τεράστιο πλήγμα που υπέστησαν, να μας θυμίζουν μια σπουδαία αλήθεια για την έβδομη τέχνη .

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: