CYBORG : Ο ‘Μεσσίας’ JCVD διασώζει το φτωχό Μπάσταρδο των SPIDER-MAN και HE-MAN.

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Το 1987 η Cannon Films βρισκόταν βουτηγμένη μέσα σε βαθιά σκατά.

Η εταιρεία παραγωγής που είχε γίνει διάσημη στα 70s και τις αρχές των 80s επειδή μας πρόσφερε με το κιλό macho ταινίες των Charles Bronson και Chuck Norris αλλά και ένα σωρό άλλες που έφεραν στον τίτλο τους την λέξη ‘Νίντζα‘ έκρινε ότι επιτέλους είχε έρθει ο καιρός να παίξει στα ίσα τα βαριά χαρτιά του Hollywood και η αλήθεια είναι ότι ένα ακόμη sequel του DEATH WISH δεν αρκούσε ώστε να συμβεί αυτό.

Και κάπως έτσι η Cannon πήρε την απόφαση να επενδύσει σε πιο ακριβές παραγωγές όπως ήταν το αλησμόνητο, για όλους τους λάθος λόγους,  Over The Top του Sylvester Stallone αλλά και το sci-fi / Horror φιλμ LIFEFORCE στο οποίο ο σκηνοθέτης του The Texas Chain Saw Massacre Tobe Hooper έκανε team-up με τον σεναριογράφο του ALIEN Dan O’Bannon. Όμως η εμπορική αποτυχία των φιλόδοξων πονημάτων της εταιρείας σε καμία περίπτωση δεν πτόησε τα αφεντικά της τα οποία στην συνέχεια φρόντισαν να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα για ταινίες λατρεμένων ηρώων όπως ήταν οι Superman , Spider-Man αλλά και ο He-Man !

H τακτική που εφάρμοζε το στούντιο απέναντι σε τέτοιες λαμπερές παραγωγές ήταν εξαιρετικά απλή αλλά και αποτελεσματική : Βρίσκουμε έναν μεγάλο ηθοποιό – αστέρα τον συνδέουμε με τον ρόλο και στην συνέχεια φτιάχνουμε το πόστερ μιας ταινίας που δεν έχει καν ένα υποτυπώδες σενάριο ή σκηνοθέτη. Κάπως έτσι η εταιρεία εξασφάλισε τα χρήματα που χρειαζόταν ώστε να ξεκινήσει να γυρνάει τους δυο ‘Κολοσσούς‘ με τίτλο  Superman IV: The Quest For Peace και Masters Of The Universe.

Σήμερα πλέον όλοι μας ξέρουμε πως ακριβώς εξελίχθηκε αυτό το λαμπρό σχέδιο… 

tumblr_mn17kazQY11qedb29o1_500

Και οι δυο ταινίες απέτυχαν να βγάλουν τα λεφτά τους πίσω στο Box Office ενώ η αποδοχή τόσο από τους κριτικούς όσο και το κοινό δεν ήταν διόλου θερμή. Η αποτυχία των δυο ταινιών οφείλεται σε έναν πολύ απλό παράγοντα : Οι ταινίες αυτές δεν ήταν καθόλου καλές. 

Είναι ξεκάθαρο ότι την Cannon την ενδιέφεραν μονάχα τα κέρδη και όχι η ποιότητα και αυτό είχε άμεσο αντίκτυπο σε αυτές τις ταινίες. Μάλιστα το κάζο που υπέστησαν άλλες ‘μεγάλες’ παραγωγές της , όπως ήταν τα Lifeforce και Over The Top, ανάγκασε την εταιρεία να πετσοκόψει απότομα το μπάτζετ που υποτίθεται πως θα είχε στην διάθεση του o σκηνοθέτης Gary Goddard ώστε να γυρίσει την He-Man ταινία του.

Το αποτέλεσμα ήταν ο Goddard να ρίξει τα μούτρα του και εκεί που αρχικά οραματίζονταν ένα Grande φινάλε γεμάτο φανταχτερά εφέ και μεγάλες στιγμές να μας δώσει τελικά τούτο δω…

 

Όμως το έπος του Masters Of The Universe και το πως γυρίστηκε αυτή η ταινία αξίζει ένα ολόκληρο άρθρο για την πάρτη του και δεσμευόμαστε στο άμεσο μέλλον να του το δώσουμε.

Το θέμα εδώ είναι ότι η Cannon εκείνη την περίοδο ήταν τόσο απόλυτα πεπεισμένη για την επιτυχία του φιλμ που κατευθείαν ανακοίνωσε και το… sequel του στο φεστιβάλ των Καννών του 87. Το γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής Dolph Lundgren δεν είχε την παραμικρή διάθεση να επιστρέψει στον ρόλο του He-Man δεν τους πτόησε μιας και στην θέση του προσέλαβαν έναν τύπο ονόματι Laird Hamilton που εκείνο τον καιρό εργάζονταν ως μοντέλο αλλά και … σέρφερ ! Ο σοφός Dolph πάλι προτίμησε να γυρίσει το υπερ-Cult Action έπος με τίτλο Red Scorpion.

To ‘Masters Of The Universe #2’ βρήκε τον σκηνοθέτη του στο πρόσωπο του Albert Pyun ενός τυπά που μέχρι τότε αρέσκονταν στο να δημιουργεί Sci-fi και Fantasy B-Movies αμφιβόλου ποιότητας και αισθητικής. Παράλληλα η υπέρμετρα φιλόδοξη Cannon ανέθεσε σε αυτόν τον άνθρωπο να γυρίσει και μια ταινία SPIDER-MAN

Και σε αυτή την περίπτωση το σχέδιο της Cannon ήταν απλό : O Pyun θα ξεκίναγε να γυρνάει το sequel του Masters ώστε να δώσει χρόνο στον πρωταγωνιστή του SPIDER-MAN να ‘χτίσει’ το σώμα του για τον ρόλο και στην συνέχεια θα γύριζε και τις δυο ταινίες ταυτόχρονα ! Προφανώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Σύμφωνα με τον ίδιο τον σκηνοθέτη το εγχείρημα του SPIDER-MAN ναυάγησε λόγο των σημαντικών δημιουργικών διαφορών που είχε με τον παραγωγό του. Ο τελευταίος μην έχοντας την παραμικρή επαφή με τα comics της MARVEL οραματίζονταν τον ήρωα ως … ‘μια γιγάντια μεταλλαγμένη αράχνη που θα είχε οχτώ τριχωτά χέρια’ !

Τα σχέδια της Cannon βούλιαξαν οριστικά όταν το πρώτο Masters Of The Universe απέτυχε να τινάξει στον αέρα το Box Office ενώ και η εταιρεία Mattel μόλις αντίκρισε τα storyboards για το sequel απέσυρε αμέσως την άδεια για τα δικαιώματα της χρήσης του He-Man.

H Cannon βρέθηκε να έχει ‘σπρώξει’ δυο εκατομμύρια δολάρια για δυο ταινίες που δεν θα ολοκληρώνονταν ποτέ τους. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο B-Movie έπος ονόματι CYBORG

Cyborg still 1_{d86e53d4-5031-e811-a981-0edcbcd33718}_lg

 

Η πεισματάρα Cannon διατήρησε τον Albert Pyun στις τάξεις της και του ανέθεσε μια πολύ συγκεκριμένη αποστολή : Να πάρει όλα τα σκηνικά και τις στολές που είχε αγοράσει η Cannon με τα δυο μύρια της και να φτιάξει με αυτά μια ταινία που θα ρέφαρε τουλάχιστον την χασούρα της. 

Ο Pyun βρέθηκε κατευθείαν πίσω στο στοιχείο του και συνέθεσε στο μυαλό του ένα Post Apocalyptic σύμπαν στο οποίο η πλειοψηφία της ανθρωπότητας είχε αφανιστεί από έναν θανατηφόρο ιό και η μοναδική ελπίδα για θεραπεία βρίσκονταν μέσα στο μυαλό μιας γυναίκας Cyborg. Το πόσο βιαστικά και πρόχειρα έγραψε ο Pyun το σενάριο του αντανακλάται υπέροχα μέσα από τα ονόματα των χαρακτήρων του. Ο κεντρικός ήρωας είναι ο  Gibson Rickenbacker ενώ ο Villain της υπόθεσης ονομάζεται … Fender Tremolo

Ω ναι, ο θεούλης ‘βάφτισε’ τους ήρωες του με ονόματα κιθάρων και ενισχυτών ! 

Πέραν όμως ενός σκηνοθέτη και σεναρίου η Cannon είχε επιτακτική ανάγκη και από έναν πρωταγωνιστή που με την παρουσία του θα λειτουργούσε ως ο ‘Μεσσίας‘ αυτού του εξαιρετικά ταραχώδους εγχειρήματος.

Και αυτός ο ‘Μεσσίας’ έμελλε να είναι ο Jean Claude Van Damme… 

maxresdefault

 

To CYBORG χρονικά κυκλοφόρησε ανάμεσα σε δυο μεγάλες και κλασσικές 8os επιτυχίες του JCVD : Τα BLOOD SPORT και KICKBOXER. Οι ταινίες αυτές , που επίσης αποτελούν παραγωγές τις Cannon, σημείωσαν αξιοσημείωτη εμπορική επιτυχία ενώ έφεραν τον πρωταγωνιστή τους στο κινηματογραφικό προσκήνιο. Και όμως ανάμεσα σε αυτούς τους δυο κολοσσούς δράσης και ξύλου το CYBORG φαίνεται να υστερεί σε όλους τους τομείς.

Ο Albert Pyun οραματίζονταν το CYBORG ως μια σκοτεινή και αιματηρή ‘ροκ όπερα’ όπου οι διάλογοι θα βρίσκονταν σε μίνιμουμ επίπεδα ενώ επιθυμούσε το φιλμ να είναι ασπρόμαυρο. Προφανώς η Cannon δεν συμμερίζονταν αυτό το όραμα και τον πίεσε να γυρίσει μια σαφώς πιο τυπική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας την οποία θα μπορούσε να κατανοήσει το κοινό. Το πόσο ‘υποστηρικτή’ ήταν η Cannon απέναντι στον σκηνοθέτη φαίνεται από το γεγονός ότι του έδωσε μόλις 500 χιλιάδες δολάρια μπάτζετ και 23 μέρες για να γυρίσει την ταινία του…

Το CYBORG αποτελεί τον ορισμό του ταλαίπωρου B-Movie και πραγματικά αποτελεί ένα μικρό θαύμα το πως αυτή η ταινία όχι μόνο βγήκε στις αίθουσες αλλά και κατέληξε να βγάλει γύρω στα 10 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις στο Box Office !

Διάολε πραγματικά αρχίζω και το πιστεύω ότι ο JCVD είναι και στην πραγματικότητα ένας ‘Μεσσίας’ που με τα Dropkicks και τα Splits του ήρθε να μας σώσει όλους… 

cyborg_poster_01

 

Ακριβώς όπως και ο γιος του Θεού ο JCVD πραγματικά υπέφερε ώστε να ολοκληρώσει το έργο του. O πρωταγωνιστής έπρεπε να κάθεται άπραγος για τέσσερις ολόκληρες ώρες κάθε μέρα ώστε οι υπεύθυνοι του make-up να ‘ζωγραφίσουν’ τις ουλές του ήρωα ενώ στην περιβόητη πλέον σκηνή της σταύρωσης του κατέληξε να περάσει 7 ολόκληρες ώρες επάνω σε έναν ξύλινο σταυρό κάτω από τον καυτό ήλιο της Βόρειας Καρολίνας.

Πάντως ο ‘Μεσσίας’ JCVD μπορεί να μαρτύρησε όμως παράλληλα και αμάρτησε καθώς άθελα του τύφλωσε μόνιμα τον συνάδελφο του  Jackson ‘Rock’ Pinckney σε μια σκηνή ξιφομαχίας που είχαν μεταξύ τους. Ο Pinckney προφανώς του το κράτησε μανιάτικο καθώς στην συνέχεια τον έσυρε στα δικαστήρια όπου και δικαιώθηκε κερδίζοντας 400 χιλιάδες και κάτι δολάρια ως αποζημίωση. Ναι ο τυπάς αυτός πήρε ένα ποσό που αγγίζει σχεδόν το μπάτζετ της ίδιας της ταινίας και μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ως τον μοναδικό κερδισμένο της όλης υπόθεσης !

Σκηνοθετικά ο Pyun δήλωσε ότι άντλησε έμπνευση από το THE TERMINATOR του James Cameron και πως οραματίζονταν το φιλμ του σαν ένα ‘φουτουριστικό γουέστερν’. Μάλιστα ο Villain της υπόθεσης, που τον υποδύεται ένας υπέρμετρα γραφικός Vincent Klyn, σύμφωνα με τον ίδιο τον σκηνοθέτη ήταν εμπνευσμένος από τον χαρακτήρα του Henry Fonda στο υπέρτατο Once Upon A Time In The West του τιτάνα Sergio Leone. Προφανώς κάθε σύγκριση ανάμεσα σε αυτές τις ταινίες είναι εντελώς μάταιη.

Σε επιπέδου σκηνοθεσίας, σεναρίου και ερμηνειών το CYBORG είναι απλά άθλιο. Το σενάριο είναι γραμμένο στο πόδι και αρκετές σκηνές δεν βγάζουν καν νόημα ενώ το ίδιο ισχύει και για τις χορογραφίες μάχης και τις σκηνές δράσης. Ο JCVD εδώ κινείται σε εντελώς ρηχά νερά μιας και τότε ήταν ακόμη άγουρος ερμηνευτικά και δεν γνώριζε πως να καλύψει τις εμφανείς υποκριτικές του αδυναμίες. To ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους ηθοποιούς που φαίνεται να παραδίδουν τις ατάκες τους με τέτοιον τρόπο που υποδηλώνει ότι ξεκάθαρα θα προτιμούσαν να βρίσκονταν κάπου αλλού…

Το editing του φιλμ είναι απλά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ενώ η πλειοψηφία των διαλόγων πάει ως εξής :

Pirate: Aaaarrrggghh! Hmfstoradoggaaaa! Fucker!!! Ahhhhhh!

Van Damme: Ugh! Ooooohgagaga! Come on!!!

Ο μοναδικός νορμάλ διάλογος φτάνει στα αυτιά μας σε μια σκηνή όπου ο JCVD την αράζει σε μια παραλία μαζί με μια ημίγυμνη γκόμενα…

JCVD : I didn’t make this world.

Γκόμενα : Yeah, you only live in it.

Ναι από πλευράς θεματολογίας ή βαθιάς φιλοσοφίας δεν βγάζει κανένα νόημα όμως τουλάχιστον καταλαβαίνεις τι λένε !

Το CYBORG είναι μια τόσο πρόχειρα γυρισμένη ταινία που σε μια φάση ενώ βλέπεις την πρωταγωνίστρια να πέφτει από κάτω της διακρίνεται ξεκάθαρα ένα στρώμα ασφαλείας…

Παρόλα αυτά αδυνατώ ως θεατής να ‘σταυρώσω‘ αυτή την ταινία κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ζορίστηκε να κάνει η πλειοψηφία των κριτικών της εποχής με αποκορύφωμα τον Roger Ebert που χαρακτήρισε το φιλμ ως ένα μπαστάρδεμα των Escape From New York και The Road Warrior που όμως σε ‘κλέβει‘ από πλευράς μπάτζετ.

Και ναι αντικειμενικά ο Ebert είχε απόλυτο δίκαιο όμως αντίθετα με εκείνον αυτό το ‘φτηνό μπαστάρδεμα’ το απολαμβάνω ακόμη και σήμερα. Το CYBORG στα μάτια μου εξιλεώνεται για ορισμένους πολύ συγκεκριμένους λόγους :

A. Είναι ένα αρκετά βίαιο φιλμ που αποτελεί τον ορισμό του B-Movie.

B. JCVD. 

και Γ. Έχει έναν υπέρμετρα γραφικό Villain που είναι τόσο γραφικός που τελικά καταλήγει να φαντάζει άκρως απολαυστικός. Ενώ και τα κίνητρα του είναι απόλυτα ξεκάθαρα από την αρχή : 

First there was the collapse of civilization: anarchy, genocide, starvation. Then when it seemed things couldn’t get any worse, we got the plague. The Living Death, quickly closing its fist over the entire planet. Then we heard the rumors: that the last scientists were working on a cure that would end the plague and restore the world. Restore it? Why? I like the death! I like the misery! I like this world.’

Διάολε ο απόλυτος αυτός Μπάσταρδος και σαδιστής – μαζόχας το μόνο που θέλει να κάνει είναι να ζει σε έναν ολικά κατεστραμμένο κόσμο όπου οι έννοιες κοινωνία και πολιτισμός είναι εντελώς ανύπαρκτες. Ειλικρινά δεν μπορώ να τον κατηγορήσω για αυτό ενώ παράλληλα δίνω κάθε δικαίωμα στον JCVD να τον σπάσει στο ξύλο μέχρι θανάτου.

Α επίσης είπαμε ότι τον λένε ‘Fender Tremolo’ ? !

cyborg-1989_feature

 

Σε επίπεδο βαριάς θεματολογίας , πολιτικής σκοπιμότητας και φιλοσοφίας το CYBORG αντανακλά ιδανικά όλες τις ταινίες της Cannon που μπορεί να συμβολίζουν τα πάντα αλλά και το απόλυτο τίποτα.

Ο ιός που εξαφανίζει την ανθρωπότητα μπορεί να συμβολίζει το AIDS που θα αφανίσει όλους τους φιλελέδες από της Η.Π.Α. που δεν μπορούν να ανεχτούν πλέον τις αμαρτίες τους. Μονάχα ημίγυμνοι και macho άντρες μπορούν να αποκαταστήσουν την τάξη βρίσκοντας κουράγιο και σκοπό στις διδαχές του Ρόναλντ Ρήγκαν ! Μάλιστα σε μια από τις εναρκτήριες σκηνές της ταινίας όλοι αυτοί οι ανώμαλοι ‘Πειρατές‘ – Villains εισβάλλουν σε ένα σπίτι όπου βασανίζουν και σκοτώνουν μια οικογένεια. Ο Pyun παίρνει εδώ τον χρόνο του εστιάζοντας τον φακό της κάμερα του επάνω σε μια γαμήλια τούρτα που έχει πάρει φωτιά και σιγά, σιγά λιώνει. Το μήνυμα εδώ είναι ξεκάθαρο : Όλοι αυτοί οι φιλελευθέροι , οι μηχανόβιοι, οι χίπιδες , οι ομοφυλόφιλοι και οι Αναρχικοί απειλούν άμεσα την ευημερία της παραδοσιακής και τίμιας Αμερικάνικης οικογένειας. Πραγματικά μπορώ άνετα να φανταστώ τον Paul Kersey του Charles Bronson να γνέφει χαμογελαστός κάπου στο βάθος !

Κάπου εδώ αγαπητοί μου αναγνώστες δώστε μου την ευκαιρία να κάνω μια μικρή και πολύτιμη παύση ώστε να ουρλιάξω ‘ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !’ μιας και το CYBORG είναι η πρώτη ταινία στα πλαίσια αυτού του μακροσκελούς αφιερώματος μας στις χρυσές εποχές του JCVD όπου μπόρεσα να διακρίνω τα σημάδια ενός , όχι και τόσο καλά κρυμμένου, Action 80s ομοερωτισμού !

Στην πλειοψηφία των ταινιών του ο γύπας JCVD αρνούνταν πεισματικά να ξεπέσει στα επίπεδα των Arold, Sly, Kurt Russel και να μας δώσει κάποιες ‘ευαίσθητες και πιπεράτες’ πτυχές του εαυτού του. Που να πάρει η οργή ο JCVD είναι τόσο καλός στο να προστατεύει και να αναδεικνύει  την straight αρρενωπότητα του όσο και οι Steven Seagal και Charles Bronson όμως εδώ, ίσως επειδή βρισκόταν ακόμη στις αρχές της καριέρας του, ‘λυγίζει‘ σε αρκετές περιπτώσεις.

Εδώ ο JCVD για να σώσει τον κόσμο μας καλείται να κυκλοφορεί ημίγυμνος και αλειμμένος με λάδια σε όλη την διάρκεια της ιστορίας και να πλακώνεται στο ξύλο με τυπάδες που αυτοαποκαλούνται ‘Πειρατές‘ και που φορούν αλουμινένια μπλουζάκια και στενά δερμάτινα παντελόνια. Διάολε οι ‘Πειρατές‘ μοιάζουν σαν μια μπάντα τύπου Duran Duran που κάθε ΣΚ παίζουν live στο πιο σκληρό Gay Bar των 80s ! Αρχηγός αυτών των ανώμαλων , που αρέσκονται στο να μαχαιρώνουν κοσμάκη, είναι ένας πελώριος Αφροαμερικανός με γαλανά μάτια (τα οποία καλύπτουν κάτι γυαλιά ηλίου που θα τα ζήλευε μέχρι και το συγκρότημα ‘Συνθετικοί’) που εμφανώς θέλει να χώσει το τεράστιο μαχαίρι του μέσα στον ήρωα μας.

Και φυσικά η μεγάλη τελική μάχη βρίσκει τους δυο αντιπάλους ημίγυμνους σε μια παραλία εν μέσω μιας βροχερής νύχτας… 

 

Κερασάκι στην τούρτα αποτελεί μια σκηνή πιο πριν όπου ο JCVD την αράζει με μια γκόμενα σε μια παραλία. Εκείνη γδύνεται και βουτάει στην θάλασσα όμως ο JCVD μένει πίσω και χωρίς καν να βγάλει την ρόμπα του. Στην συνέχεια ανάβουν μια ρομαντική φωτιά και εκείνη πετάει το στήθος της έξω. O JCVD απλώνει το χέρι του και την… σκεπάζει !

Το CYBORG μπορεί να ήταν ένα κακοσκηνοθετημένο B-Movie με σενάριο της πλάκας και ο ‘Μεσσίας‘ JCVD να απέτυχε να σώσει την Cannon Films , μιας και στην πορεία η εταιρεία κήρυξε πτώχευση, παρόλα αυτά δεν μπόρεσε να βάλει φρένο στην ανοδική πορεία του πρωταγωνιστή του ενώ μέχρι και σήμερα αποτελεί τον ορισμό της ψυχαγωγικής Sci-Fi Cultίλας. Παράλληλα το CYBORG έδωσε το πάτημα να γεννηθούν και δυο sequels τα οποία όμως πέραν του γεγονότος ότι υπήρχαν Cyborgs μέσα σε αυτά σεναριακά δεν είχαν την παραμικρή σύνδεση με το αυθεντικό φιλμ. Το CYBORG #2 κυκλοφόρησε το 1993 με ένα cast που περιλάμβανε τους Angelina Jolie, Elias Coteas, Billy Drago και Jack Palance ενώ το CYBORG #3 ‘THE RECYCLER’ είχε μέσα τον Malcolm McDowell γεγονός που δεν αποτελεί είδηση μιας και ο Malcolm σε μια φάση έπαιζε σε ότι σκατένιο B-Movie κυκλοφορούσε στην πιάτσα.

Ο Albert Pyun μπορεί να μην συμμετείχε σε κανένα από τα δυο αυτά sequels παρόλα αυτά έχτισε την δική του ‘CYBORG τριλογία’ γυρνώντας στην συνέχεια τα KNIGHTS και OMEGA DOOM δυο Cultίλες που θα τις αναλύσουμε στο , μάλλον μακρινό, μέλλον. Η ειρωνεία είναι ότι ο ίδιος ο Pyun ποτέ του δεν έδινε δεκάρα για τα Cyborgs και τα Post Apocalyptic σύμπαντα απλά τα έβλεπε ως το μέσο που θα του εξασφάλιζαν τα χρήματα ώστε να αποδώσει στην οθόνη τις θεματολογίες που πραγματικά τον ενδιέφεραν ως δημιουργό.

Τώρα το ποίες ακριβώς ήταν αυτές ανάθεμα με και αν κατάλαβα ποτέ μου…

Όπως και να χει το γεγονός ότι το CYBORG γεννήθηκε ως το ‘μπάσταρδο’ δυο ταινιών που δεν βρήκαν ποτέ τους τον δρόμο για το κινηματογραφικό πανί και ότι κατάφερε να επιβιώσει από τον ‘σταυρό’ επάνω στον οποίο τον κρέμασε μια άχρηστη και άπληστη εταιρεία παραγωγής χρεώνεται ως ένα ύψιστο παράσημο τιμής στον σκηνοθέτη του.

Στο CYBORG οι Albert Pyun και JCVD κλήθηκαν να κουβαλήσουν έναν βαρύ σταυρό και τα κατάφεραν αξιοπρεπώς. 

10 σκέψεις σχετικά με το “CYBORG : Ο ‘Μεσσίας’ JCVD διασώζει το φτωχό Μπάσταρδο των SPIDER-MAN και HE-MAN.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: