Rutger Hauer : Ατενίζοντας τις Πύλες του Τανχόυζερ.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Θα ήταν εύκολο αλλά και απόλυτα λογικό να ξεκινήσω αυτό το κείμενο γράφοντας περί ‘δακρύων και βροχής ‘ όμως κάτι τέτοιο θα ήταν κάπως άδικο απέναντι σε έναν ηθοποιό όπως ο Rutger Hauer που η αξία της φιλμογραφίας του επεκτείνεται πολύ πιο πέρα από τις ‘Πύλες του Τανχόυζερ’ και του υπέρτατου BLADE RUNNER.

Από την άλλη μονάχα κατανόηση τρέφω για όλους εκείνους που αυτές τις μέρες ποστάρουν παντού την , ίσως , πιο χαρακτηριστική στιγμή μιας τεράστιας καριέρας. Άλλωστε είμαι και εγώ ένας από αυτούς.

Στο κάτω, κάτω η ερμηνεία του Rutger Hauer στο φιλμ του Ridley Scott υπήρξε ένας από τους θεμελιώδεις λίθους της τεράστιας κληρονομιάς του με αποτέλεσμα καμία φορά ως θεατές αλλά και ‘οπαδοί‘ να αδυνατούμε ή να μην θέλουμε να ‘δούμε‘ τι εκτυλίχθηκε πέρα από αυτή…

giphy (2)

Όμως το να είσαι ‘κοντόφθαλμος‘ στην προκειμένη περίπτωση είναι απόλυτα δικαιολογημένο.

Ναι μπορεί το φιλμ του Ridley να είναι άρτιο και υπέροχο τόσο αισθητικά όσο και στο , πολυσύνθετο , επίπεδο της βαριάς του θεματολογίας όμως χωρίς την συμμετοχή του Hauer σε αυτό απλά δεν θα ήταν ολοκληρωμένο.

O ηθοποιός επιστρατεύοντας έναν συνδυασμό απειλής και αγωνίας κατόρθωσε να ‘κατασκευάσει‘ έναν στιβαρό και ουσιώδη χαρακτήρα που απλά δεν γίνεται να τον ξεχάσεις ποτέ σου ως θεατής.

Ο Roy Batty του μπορεί να είναι ένα ‘συνθετικό‘ σώμα όμως η ‘ψυχή‘ που κατοικεί μέσα σε αυτό το κορμί φαντάζει απόλυτα ‘ανθρώπινη‘ και είναι αδιανόητο να την αποδώσεις σε κάποιο επιστημονικό κατόρθωμα. Η ‘Ψυχή’ του Roy και η πηγή της θα αποτελούν για πάντα ένα άλυτο μυστήριο ακριβώς όπως θα αποτελεί και η δική μας ψυχή.

Ακριβώς το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τις επιθυμίες αλλά και τις πράξεις της…

SkullCrush

 

‘ I Want more Life , Fucker !’

Εδώ μια ‘μηχανή‘ καθώς σκοτώνει τον μεγαλομανή ‘πατέρα‘ -‘Θεό‘ – δημιουργό της εκφράζει μια από τις μεγαλύτερες και πιο αρχέγονες ανθρώπινες ανάγκες.

Ο Roy Batty γεύτηκε την ζωή και αυτή η ζωή, όσο και αν τον πλήγωσε , του έδωσε ορισμένες εξαιρετικά ‘γευστικές‘ εμπειρίες. Οι ‘Πύλες του Τανχόυζερ’ τον μάγεψαν με την επιβλητική ομορφιά τους αλλά και το τρομερό μεγαλείο τους και συμβολίζουν όλες τις εμπειρίες που αποκόμισε το συνθετικό αυτό ‘παιδί‘ μέσα στα λιγοστά χρόνια της ύπαρξης του. Ο Batty ‘γεννήθηκε‘ ώστε να λειτουργήσει ως ένας ‘σκλάβος‘ που θα εξυπηρετεί έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό όμως επέλεξε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ πιο σύνθετο.

Ακριβώς όπως ένας αληθινός άνθρωπος έτσι και αυτή η ‘ρέπλικα‘ τρέμει στην ιδέα ότι η ελεύθερη ζωή της φτάνει σε ένα τέλος. Ο Roy θέλει να ‘γευτεί‘ περισσότερα από αυτή τη ζωή και την ελευθερία όμως όταν ο ‘μπαμπάςTyrell του αποκαλύπτει ότι κάτι τέτοιο είναι απλά ανέφικτο η ρέπλικα καλείται να κάνει τον πιο σκληρό ‘συμβιβασμό‘ και να αποδεχτεί την θνητή της μοίρα.

Στο BLADE RUNNER ο Hauer προσδίδει ‘ζωή‘ σε ένα ρομπότ – πολεμιστή με άρια χαρακτηριστικά και το κάνει να φαντάζει με ένα νευρικό ‘παιδί‘ που κλονίζεται μπροστά στην ιδέα ότι τα λιγοστά πράγματα που έζησε μέχρι τώρα θα χαθούν όπως χάνονται τα δάκρυα μέσα στην βροχή.

Για όλους εμάς τους θνητούς η ‘ζωή‘ πάντα θα φαντάζει ως ‘λίγη‘. Μέσα στον απέραντο , γεμάτο πιθανότητες και ‘θαύματα‘ κόσμο στον οποίο ζούμε το μόνο που μπορούμε να συλλέξουμε είναι μόλις μια χούφτα από εμπειρίες – ‘φωτογραφίες‘ που στο τέλος θα χαθούν μαζί μας για πάντα. Όμως τουλάχιστον αντίθετα με τον Roy εμείς έχουμε την πολυτέλεια να βιώσουμε αυτές τις εμπειρίες τόσο ως παιδιά όσο και σαν ενήλικες.

kvt1jgetzr301

Μαθαίνοντας ότι ο Roy Batty έχει μονάχα τέσσερα γαμημένα χρόνια για να εξερευνήσει , να φιλοσοφήσει και να θαυμάσει τον κόσμο πραγματικά δεν γίνεται να μην νιώσεις συμπόνοια για αυτή την ‘μηχανή‘ και να μην δικαιολογήσεις κάπως τις βίαιες πράξεις στις οποίες προβαίνει στην προσπάθεια της να εξασφαλίσει ‘περισσότερη ζωή’.

Η παρουσία και η ερμηνεία του Hauer προσδίδει βαρύτητα και ουσία σε μια πλοκή που δίχως εκείνον μπορεί να φάνταζε απλοϊκή. Βγάζοντας τα ρούχα του στην τελική ‘μάχη‘ με τον διώκτη του , επιθεωρητή Deckard, o Batty ουσιαστικά ‘ξεγυμνώνει‘ την κοινωνία μας. Μας δείχνει ότι ο κόσμος μας είναι ακριβώς το ίδιο εύθραυστος με τους ανθρώπους που κατοικούν μέσα του και τους ‘σχεδόν ανθρώπους’ που έχουν το θράσος να δημιουργήσουν , παρερμηνεύοντας τους εαυτούς τους ως θεούς.

Το χαμόγελο απόλυτης ευχαρίστησης που ‘δίνει‘ ο Roy Batty στον Deckard, όταν ο τελευταίος κατορθώνει επιτέλους να του ρίξει μια μπουνιά, συμβολίζει την στιγμή που η ‘ρέπλικα‘ αποδέχεται επιτέλους την θνητή μοίρα της. Το χτύπημα αυτό είναι το τελευταίο ‘ζωντανό‘ πράγμα που θα νιώσει επάνω του ο Roy και εκείνος το αποδέχεται σαν την τελευταία ‘ανάμνηση‘ της σύντομης αλλά και εξαιρετικά πολύτιμης ζωής του.

EAQY34VXoAAMNAX.0

Και ναι στο φινάλε μπορεί αναπόφευκτα όλα να καταλήγουν σε εκείνα τα ‘δάκρυα που χάνονται στην βροχή’ όμως εξίσου βαριά και αληθινά είναι και τα λόγια που προηγήθηκαν αυτής της στιγμής.

‘Quite an experience to live in fear, isn’t it? That’s what it is to be a slave.’

Στο τέλος ο Roy Batty μας θυμίζει το πόσο δύσκολο αλλά και σπουδαίο είναι το να ζεις μέσα σε έναν σκληρό κόσμο. Στο BLADE RUNNER o θνητός Rutger Hauer ατένισε τις Πύλες του Τανχόυζερ , χαμογέλασε μπροστά στην μεγαλοπρέπεια τους και στην συνέχεια τις μετέτρεψε σε αθάνατη ποίηση.  

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: