ALL STAR BATMAN & ROBIN : Ένα ‘Goddamn’ comic του Frank Miller…

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

Ανέκαθεν έβλεπα τον Frank Miller ως έναν ‘Two-Face’ της ένατης τέχνης. 

Από την μια έχουμε τον υπερβολικά καλό Frank των διαχρονικών και ανυπέρβλητων BATMAN : Year One και The Dark Knight Returns και στην άλλη πλευρά του νομίσματος πετυχαίνουμε τον (σκέτο) υπερβολικό Frank που μας έδωσε ‘πονήματα‘ όπως αυτό που θα ανοίξουμε απόψε.

Στο ALL STAR BATMAN & ROBIN , The Boy Wonder είδαμε τους ‘αστέρεςFrank Miller και Jim Lee να συνθέτουν ένα δημιουργικό ‘team-up’ που στα μάτια αρκετών αναγνωστών των 00s φάνταζε ως η απόλυτη Superhero ονείρωξη.

Το τελικό αποτέλεσμα από την συνύπαρξη αυτού του ‘Dynamic Duo’ είναι να έχουμε έναν από τους πιο ‘Edgy‘ τίτλους του…‘Goddamn’ Batman και τίποτε περισσότερο από ένα ‘So Bad, it’s Good’ comic…

1320519881919120934 (1)

Στο ALL STAR BATMAN o Miller συνθέτει ένα spin-off του καθολικά πετυχημένου The Dark Knight Returns και εδώ ουσιαστικά ο συγγραφέας κάνει μια αναθεώρηση στο Origin του ‘παιδιού θαύματος’ Dick Grayson aka Robin. 

Εδώ ο Bruce Wayne / Batman υιοθετεί απαγάγει  τον , ορφανό πλέον, Dick όμως σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει το στοργικό πατρικό πρότυπο του παρελθόντος. Ο Σκοτεινός Ιππότης του Miller μοιάζει με έναν αιμοδιψή ‘στρατηγό‘ που ύστερα από αρκετά χρόνια πολέμου ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα και την διαφθορά της πόλης του Gotham έχει ανάγκη από έναν νεοσύλλεκτο ‘στρατιώτη‘ που όχι μονάχα θα σταθεί στο πλευρό του αλλά και που ίσως στο μέλλον θα κληθεί να αναλάβει τα ηνία της ‘σταυροφορίας‘ του Bats.

Ο Batman αφού απελευθερώνει τον Dick από τα χέρια των ‘βρόμικων‘ μπάτσων τον οδηγεί στην σπηλιά / αρχηγείο του και ξεκινά να τον εκπαιδεύει με έναν τρόπο που θυμίζει εκείνη την σκληρή εκπαίδευση που πέρναγαν οι δουλέμποροι τους Μονομάχους που καλούνταν να αγωνιστούν στο Κολοσσαίο ή σε κάποια άλλη αιματηρή αρένα περασμένων εποχών…

l72lt3ssuy511

 

Βλέποντας τον ‘ήρωα‘ να παρατάει τον (με το ζόρι) νεοσύλλεκτο του πεινασμένο και απελπισμένο μέσα στην σπηλιά του  το καταλαβαίνεις αμέσως ότι αυτός ο Batman διαφέρει σημαντικά από εκείνον που γνωρίζαμε μέχρι πρότινος. Εδώ ο Bruce Wayne έχει βυθιστεί απόλυτα στο ‘σκοτάδι‘ που περικλείει τον σκοπό που πριν από χρόνια είχε ορίσει για την ζωή του.

Η διαφθορά και η σαπίλα του Gotham τον έχουν στιγματίσει ανελέητα και ανεπανόρθωτα. Ο άνθρωπος Bruce Wayne δεν φαίνεται να υπάρχει πλέον πουθενά και την θέση του έχει πάρει ένας ημίτρελος/μασκοφόρος βιτζιλάντης που είναι αποφασισμένος να κερδίσει τον ‘πόλεμο‘ του με κάθε τρόπο. Πραγματικά δεν είναι τυχαίο που στην μεγαλύτερη διάρκεια του τίτλου δεν βλέπουμε την ‘νυχτερίδα‘ να βγάζει την μάσκα της και να μας αποκαλύπτει το θνητό πρόσωπο της. Εδώ ο Batman του Miller δεν φέρει το παραμικρό ανθρώπινο χαρακτηριστικό επάνω του.

Ο Miller διαστρεβλώνει έναν ανιδιοτελή ήρωα, έναν τραγικό άντρα αλλά και ένα ακλόνητο σύμβολο της δικαιοσύνης σε έναν ακόμη ‘Action’ βιτζιλάντη που υποφέρει από το σύνδρομο του ανεξάντλητου machismo και που κινείται σε νουάρ 80s ρυθμούς που θα έκαναν μέχρι και τον ‘Βρώμικο Harry Callahan να φαντάζει με την …μητέρα Τερέζα…

Ξέχνα τον Batman που γνώριζες. Εδώ έχουμε μονάχα τον ‘The Goddamn’ Batman… 

vlt7diyo4tr01

 

Στο ALL STAR BATMAN o Miller κατορθώνει το ακατόρθωτο : 

Κάνει τον Batman να φαντάζει απόλυτα αντιπαθής και αποκρουστικός. 

Και ναι η θεματολογία γύρω από έναν Batman που θα κινούνταν επικίνδυνα κοντά στο όριο ανάμεσα στον ήρωα και τον βιτζιλάντη υπήρχε ανέκαθεν μέσα στην φύση της ύπαρξης του χαρακτήρα όμως εδώ ο συγγραφέας αυτή την θεματολογία την αντιμετωπίζει απλά σαν κάποιο Action μπλοκμπάστερ φιλμ της δεκαετίας του 90.

Στο ALL STAR BATMAN δεν υπάρχει η παραμικρή τολμηρή ή ουσιώδης ιδέα αλλά ούτε και κάποια καινοτομία έστω. Το μόνο που έχουμε εδώ είναι έναν ‘ακραίο‘ και macho ‘Goddamn Batman’ που φαντάζει ως η απόλυτη καρικατούρα των κινηματογραφικών Action Heroes περασμένων δεκαετιών. Διάολε αν η περίφημη Cannon Films έκανε ποτέ της μια ταινία BATMAN τότε σίγουρα αυτή θα φάνταζε κάπως έτσι.

Εδώ ο Batman είναι μια απολυταρχική φιγούρα που απαγάγει και κακοποιεί έναν πιτσιρικά ώστε να τον εξελίξει με το ζόρι σε μια μηχανή απόδοσης ‘δικαιοσύνης/τιμωρίας ‘ , που απεχθάνεται και σακατεύει τους ‘βρώμικους‘ μπάτσους της πόλης του και που αντιμετωπίζει τις γυναίκες που συναντά μπροστά του ως αντικείμενα και σπερματοδοχεία…

4d19f4b9d18aa44642a90b52a0302479

 

‘I haven’t kissed a SMOKER in WEEKS.’

Οι διάλογοι και οι σκέψεις του… μύστη Batman μοιάζουν να βγαίνουν κατευθείαν μέσα από κάποιο φτηνιάρικο νουάρ μυθιστόρημα ή κάνα ξετσίπωτο Άρλεκιν και σε καμία περίπτωση δεν φαντάζουν να ανήκουν στον Miller των Year One και The Dark Knight Returns. Σαν να μην αρκούσε αυτό οι διάλογοι και τα captions επαναλαμβάνονται σε τόσο μεγάλο βαθμό που σύντομα θα αισθανθείς ότι διαβάζεις το ίδιο γαμημένο τεύχος ξανά και ξανά και ξανά…

Στα Year One και The Dark Knight Returns  ο Frank όχι μόνο αναθεώρησε ολόκληρη την κοσμοθεωρία και την αισθητική του Batman αλλά εξέλιξε τον χαρακτήρα του και σε ένα πολύ ανώτερο επίπεδο. Τον έφερε στις ωμές , σκληρές αλλά και ρεαλιστικές απαιτήσεις του σήμερα και άφησε παρακαταθήκη μια σπουδαία κληρονομιά στην οποία σήμερα πατάνε αρκετοί δημιουργοί όταν έρχεται η δική τους ώρα να στήσουν ένα Bat-Comic ή μια Bat-ταινία.

Το ALL STAR BATMAN από την άλλη απλά φαντάζει ως ένα μπλοκμπάστερ comic ‘της σειράς’ που δεν έχει απολύτως τίποτε να προσθέσει στον μύθο του ήρωα του.

Ως συγγραφέας ο Miller ανέκαθεν είχε την τάση να παρουσιάζει τους γυναικείους χαρακτήρες του ως macho και σέξι ηρωίδες ή σαν τίποτε σκληροπυρηνικές πουτάνες που περισσότερο φάνταζαν με Βαλκύριες Πολεμίστριες. Όμως τουλάχιστον πάντα διακρίνονταν από κάποια ουσία , μια τραγικότητα ή έναν δυναμισμό έστω.

Εδώ πάλι η Black Canary του λειτουργεί μονάχα ως το οφθαλμόλουτρο που θα βοηθήσει τους fanboys των 00s να περάσουν μια ‘καυτή‘ νύχτα μέσα στα δωμάτια τους έχοντας στο ένα χέρι αυτό το comic και στο άλλο τον παργαλάτσο τους… 

aY4tV6n

 

Ιδανικός ‘σύμμαχος‘ του Miller εδώ αποδεικνύεται ο Jim Lee που φροντίζει ώστε οι καμπύλες της ηρωίδας να είναι αρκετά φουσκωμένες και η στολή της τόσο αποκαλυπτική  ώστε να γίνει η ‘δουλεία‘ σωστά…

Από τις πρώτες κιόλας σελίδες διακρίνουμε μια ημίγυμνη Vicky Vale να κόβει βόλτες με τις τεράστιες βυζάρες και τα σέξι της εσώρουχα μέσα στο διαμέρισμα της. Από κει και ύστερα η παρουσία της παύει να έχει κάποια σημασία για την πλοκή.

Το ίδιο ισχύει και για την Wonder Woman που εδώ κάνει ένα ...φεμιναζί cameo μπας και γλιτώσει ο συγγραφέας από τις κατηγορίες περί ‘σεξισμού‘…

RCO002_1462338484

 

Ποτέ μου δεν τράβαγα ζόρι με τις προκλητικές απεικονίσεις των ηρωίδων στα comics, ειδικά σε εκείνα των 90s και 00s όμως εδώ ο Lee το ‘τερματίζει‘ το πράγμα με αποτέλεσμα το αισθησιακό να διαστρεβλώνεται σε κάτι το εντελώς αντιαισθητικό.

Κάπου μέσα σε όλο αυτό ο Lee μας παρουσιάζει και έναν … γιακούζα Joker

 

RCO001_1462338791

 

… του οποίου η παρουσία ΔΕΝ εξυπηρετεί σε τίποτα την όλη πλοκή. 

Ποτέ δεν ήμουν λάτρης της δουλειάς του συγκεκριμένου σχεδιαστή. Ναι το ταλέντο του Jim Lee είναι ξεκάθαρο και αδιαμφισβήτητο. Ο τυπάς ξέρει να σχεδιάζει θεαματικά πάνελ και πανέμορφες Superhero πόζες όμως ποτέ μου δεν διέκρινα μια καλλιτεχνική ουσία ή άποψη στο σχέδιο του. Για μένα ο Jim Lee θα λειτουργεί πάντα ως ένας Michael Bay ή ένας Zack Snyder των comics :

Άπλετος άρτος και θεάματα όμως από ουσία ένα απόλυτο μηδέν. 

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Snyder επηρεάστηκε ξεκάθαρα από αυτό τον τίτλο ώστε να χτίσει το αμφιλεγόμενο Batman V Superman φιλμ του. Ακριβώς όπως και ο ‘Batfleck‘ του Snyder έτσι και εδώ ο Σκοτεινός Ιππότης βιτζιλάντης του Miller παρουσιάζεται ως ένας παρανοϊκός αιμοδιψής του οποίου η μανία πηγάζει από το ‘σπήλαιο‘ του απόλυτου τίποτα.

Σαν να μην έφτανε αυτό εδώ το ακραίο και υπερβολικό ύφος του Miller καταλήγει να παρασύρει και τον συνεργάτη του καθώς σε αυτόν τον τίτλο ο Jim Lee μας δίνει ορισμένα από τα πιο παραφουσκωμένα και macho πάνελ του ενώ ‘χαρίζει‘ και στον Batman ένα τρομαχτικό αλλά και εντελώς γελοίο…Rape Face

RCO005_1462338435

 

Πάντως για να είμαστε δίκαιοι εδώ ο καλλιτεχνικός ναρκισσισμός του Lee δένει άψογα με τις υπερβίαιες και άκρως σεξουαλικές ορέξεις του συγγραφέα ! 

Παρά την έλλειψη ποιότητας και ιδεών το ALL STAR BATMAN σε επίπεδο πωλήσεων φτούρησε μια χαρά στην εποχή του. Άλλωστε μόνο και μόνο οι υπογραφές των Miller & Lee στα εξώφυλλα του αρκούσαν ώστε η DC να βγάλει φράγκα από την όλη υπόθεση. Ο τίτλος μπορεί να διήρκεσε από το 2005 μέχρι και το 2008 όμως δεν αρίθμησε πάνω από…10 τεύχη. Μάλιστα μέσα στο 2006 βγήκε μονάχα ένα τεύχος

Πάντως αυτός ο τίτλος λειτουργεί και ως μια καυστική ‘μελέτη‘ απέναντι στον ίδιο του τον συγγραφέα. Πραγματικά είναι να απορείς πως γίνεται ο Miller ξαφνικά να ‘ξέχασε‘ πως να γράφει μια Bat-ιστορία της προκοπής. Εδώ είναι λες και την ταυτότητα του την έχει σφετεριστεί κάποιος νέος και ανίδεος δημιουργός που παρεξήγησε τον Batman με τον…Wolverine ! Ναι ο Batman ανέκαθεν ήταν ένας ‘σκοτεινός‘ χαρακτήρας όμως παράλληλα ήταν και μια σύνθετη και τραγική φιγούρα. Εδώ δεν υπάρχει τίποτε το σύνθετο ή το τραγικό ή έστω το απλά ηρωικό μέσα του.

Η καλλιτεχνική αποτυχία λειτούργησε και ως το κοφτερό μπάταρανγκ που ‘σημάδεψε‘ την αξιοπιστία του ALL STAR εγχειρήματος της DC. Αυτό το imprint δημιουργήθηκε έχοντας σκοπό να παρέχει μια απόλυτη ‘δημιουργική ελευθερία’ στους καλλιτέχνες όσον αφορά την χρήση και την απεικόνιση των λατρεμένων και εμβληματικών μας ηρώων. Δυστυχώς εδώ οι Miller και Lee μας έδειξαν ότι καμία φορά η απεριόριστη ‘ελευθερία‘ μπορεί να μην συνοδεύεται και από αξιόλογα αποτελέσματα. Ευτυχώς θα έχουμε πάντα και το ALL STAR SUPERMAN των Grant Morrison και Frank Quitely που συμβολίζει το ακριβώς αντίθετο.

Όμως αυτό το ALL STAR κεφάλαιο θα το ανοίξουμε κάποια άλλη φορά… 

RCO001_1462338230

 

Στα Year One και The Dark Knight Returns o Frank Miller συγκλόνισε τους αναγνώστες του και άλλαξε για πάντα τον τρόπο που θα αντιλαμβανόμασταν τον Batman δίνοντας μας έναν πονεμένο και τραγικό άντρα που όριζε ως σκοπό της ζωής του τον πόλεμο ενάντια στο έγκλημα και την διαφθορά που του κόστισαν την ευτυχία του όταν ήταν παιδί.

Σε αυτά τα comics ο πόνος και το ‘σκοτάδι’ που διέκριναν τον Bruce Wayne είχαν νόημα και ουσία καθώς πήγαζαν από κάπου. Εδώ πάλι έχουμε μονάχα έναν ‘Goddamn Batman’ που σε κάθε ευκαιρία μας θυμίζει ότι είναι ο ‘The Goddamn Batman’… 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: