Στο HARD TO KILL ο Steven Seagal μας σέρνει μέχρι την ‘The Blood Bank’ .

by Αντρέι Κοτσεργκίν 

‘I’m going to take you to the bank. The blood bank.’

O Steven Seagal ξυπνάει από το κώμα στο οποίο βρισκόταν για επτά ολόκληρα χρόνια έχοντας ως μοναδικό σκοπό να πάρει εκδίκηση από τους διεφθαρμένους Μπάσταρδους που ξεκλήρισαν την οικογένεια του και έστειλαν τον ίδιο στο κρεβάτι του πόνου.

Σε σκηνοθεσία του Bruce Malmuth το HARD TO KILL αποτελεί μια από τις πιο ανελέητες και ωμές 90s Action στιγμές του αγαπημένου μας κοτσίδα. Πες ότι θες για τον άνθρωπο Steven Seagal , για το πόσο φιδέμπορας και ψωνάρα είναι και ότι είναι ένας αηδιαστικός ‘γύπας‘ για τον οποίο ο Harvey Weinstein θα ήταν ιδιαίτερα υπερήφανος όμως που να πάρει η οργή ο τύπος αυτός ως Action ήρωας για μερικά χρονάκια μας έδωσε όλα όσα είχαμε ανάγκη εκείνη την εποχή :

Λαβές aikido, βρώμικα χτυπήματα σε διάφορα ευαίσθητα μέρη του σώματος ,  άπλετο πιστολίδι κυρίως με καραμπίνες, μια ιδιαίτερα γελοία και γυναικωτή μέθοδο τρεξίματος, τόνους από σπασμένα κόκαλα και κρανία, ατακάρες όπως αυτή που παραθέτω πιο πάνω  και φυσικά το απόλυτο ‘Don’t Fuck With Me’ υφάκι. 

Εντελώς συμβολικά το HARD TO KILL βγήκε στις αίθουσες λίγο καιρό μετά την πτώση του περίφημου Τοίχους του Βερολίνου. Δεν θα το τραβήξω λέγοντας ότι η αιτία για την αποκαθήλωση του τοίχους ήταν ο Steven Seagal αλλά διάολε ούτε θα το αρνηθώ κιόλας.

Άλλωστε πως θα μπορούσα να το κάνω όταν εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν τύπο που όταν ένα Κάθαρμα του κολλάει ένα δίκαννο στην μάπα εκείνος απλά μας σκάει ένα αυτάρεσκο χαμόγελό ?… 

hardkill2

 

Στο HARD TO KILL o κοτσίδας μας παρουσιάζεται ως ένας αδέκαστος μπάτσος με το υπέροχο όνομα Mason Storm. Κατά την διάρκεια μιας παρακολούθησης ρουτίνας ο Mason καταγράφει με την κάμερα του έναν γερουσιαστή να έχει πάρε, δώσε με την Μαφία του Λος Άντζελες. Οι γκάνγκστερς αντιλαμβάνονται την παρουσία του όμως ο μπάτσος κατορθώνει να ξεφύγει. Στην συνέχεια ο Mason ενημερώνει τόσο τον συνεργάτη του όσο και τον ανώτερο του για τα στοιχεία διαφθοράς που έχει στα χέρια του και λίγες στιγμές πιο μετά κάνει μια στάση από την αγαπημένη του κάβα όπου και γίνεται μάρτυρας μιας απόπειρας ληστείας.

Φυσικά ο Mason Storm απλά δεν γίνεται να μείνει αμέτοχος σε μια τέτοια κατάσταση και εδώ διακρίνουμε για πρώτη φορά την ικανότητα του στις πολεμικές τέχνες αλλά και στο πόσο αποτελεσματικά μπορεί να σπάσει τον τσαμπουκά του εκάστοτε Καθάρματος…

 

 

Ακόμη θυμάμαι πόσο είχα πωρωθεί ως πιτσιρικάς μπροστά στην ανελέητη ωμότητα αυτής της σκηνής και στην θέα αυτού του μπάτσου που φάνταζε πιο παγωμένος και σκληρός και από το ατσάλι. Πραγματικά μπορείς σχεδόν να νιώσεις τα κόκαλα των επίδοξων ληστών να γίνονται θρύψαλα εδώ.

Άκρως απολαυστικός είναι και ο διάλογος που έχει ο Storm με τον μαγαζάτορα λίγες στιγμές πριν ο δεύτερος καταλήξει να γίνει ένα με τα ράφια του…

Mason Storm:
 So, how come you’re not watching the Oscars tonight?

Counterman:
The Oscars?

Mason Storm:
Yeah, the Oscars.

Counterman:
I hate the Oscars.

Mason Storm:
You’re not having a good time, huh?

Counterman:
I mean, who needs the goddamn movies anyway? I got a show in here every single night.

Mason Storm:
Yeah?

Counterman:
You’ve got horror, sex, freaks, violence. I don’t got to pay no four bucks either.

 

Τι θέλει να πει ο σκηνοθέτης – ποιητής εδώ ?

Άραγε έχουμε να κάνουμε με μια καυστική κριτική απέναντι στον θεσμό των βραβείων Όσκαρ που παραδοσιακά σνομπάρει τον Action κινηματογράφο ? Ή μήπως εδώ έχουμε ένα βαρύ σχόλιο γύρω από την εγκληματικότητα και την βία που μαστίζει την πόλη του L.A. και που πλέον φαντάζει πιο γραφική και από εκείνη μιας κινηματογραφικής ταινίας – εξτραβαγκάντζας σαν και αυτή που παρακολουθούμε ?

Προφανώς και δεν έχει κανείς την απαίτηση να δει έναν κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό ή μια αποτελεσματική σάτιρα μέσα σε μια ταινία του κοτσίδα. Τα μόνα που μας ενδιαφέρουν εδώ είναι τα σπασμένα χέρια και πόδια και το αίμα στους τοίχους όμως και πάλιν προς τιμήν του ο σκηνοθέτης μια απόπειρα την κάνει !

Αντίθετα με άλλες ταινίες της εποχής του το HARD TO KILL δεν έχει κάποιο ιδιαίτερα ηλίθιο πολιτικό σχολιασμό. Ναι γίνεται μια αναφορά περί πολιτικής διαφθοράς μιας και έχουμε διεφθαρμένους ,ακροδεξιούς, πολιτικούς και φυσικά ‘βρώμικους’ μπάτσους αλλά το σενάριο ποτέ δεν κάθεται να τους δώσει κάποια βαρύτητα. Εδώ όλοι αυτοί οι Μπάσταρδοι επιστρατεύονται μονάχα ώστε ο ήρωας μας να έχει κάτι να σκοτώσει ή να το σακατέψει.

Προφανώς οι έννοιες της τιμής και της εκδίκησης κάνουν την εμφάνιση τους εδώ μιας και ο Storm καλείται να πάρει εκδίκηση για την αδικοχαμένη φαμίλια του όμως όλα αυτά πάνε γρήγορα στον βρόντο όταν ο τυπάς συναντά μπροστά του μια απίστευτα σέξι νοσοκόμα την οποία υποδύεται η Kelly LeBrock που προφανώς εκείνη την περίοδο ήταν η γυναίκα του Seagal. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Mason Storm ξυπνάει από το κώμα στο οποίο είχε πέσει για εφτά ολόκληρα χρόνια αμέσως μετά αφού η καυτή νοσοκόμα εκθειάζει το μέγεθος του πέους του ! Ναι ακόμη και αν βρίσκεται σε κώμα ο παργαλάτσος του Steven βγάζει μάτι.

Αντίθετα με τις περισσότερες Action ταινίες τυπάδων όπως οι Stallone και  Schwarzenegger πάντα αδυνατούσα να εντοπίσω στις ταινίες του κοτσίδα κάποιο , μικρό ή μεγάλο, σημάδι ομοερωτισμού και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Ο Steven Seagal ήταν ο ορισμός του machismo και ποτέ του δεν θα επέτρεπε να τσαλακωθεί αυτή του η εικόνα άσχετα αν αυτή ήταν αληθινή ή απλώς μια βιτρίνα.

Πάντως μιας και μιλάμε για ‘οικογένειες‘ η σφαγή της φαμίλιας Storm στην πρώτη πράξη της ταινίας παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα αγαπημένα μου σινε-μακελειά…

 

Δεν είναι παράξενο που τα διεφθαρμένα Καθάρματα κατορθώνουν να αιφνιδιάσουν τον ήρωα μιας και το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή του Steven Seagal είναι μια ημίγυμνη γυναίκα.

Παραδόξως παρά την σκληρή του θεματολογία το HARD TO KILL έχει ένα μάλλον χαμηλό Kill Count που αριθμεί γύρω στους 17 θανάτους. Βέβαια σηκώνει ντιμπέιτ το θέμα αν πιάνονται και ως θανατικά όλες οι σκηνές στις οποίες ο Storm σακατεύει με τα γυμνά του χέρια, αλλά και με στέκες μπιλιάρδου, τους αντιπάλους του. Όπως και να χει το φιλμ αυτό είναι εξαιρετικά βίαιο και ανελέητο.

Υπέροχη είναι και η σεκάνς όπου ο ήρωας κατορθώνει να ξαναβρεί την φόρμα του, ύστερα από το κώμα, κάνοντας βελονισμό και διαλογισμό αλλά και σφαλιαρίζοντας κάτι σανίδες !

 

Γιατί ο Mason Storm επιστρατεύει Κινέζικες τεχνικές ώστε να μετατρέψει ξανά το κορμί του σε μια μηχανή τιμωρίας και θανάτου ? Ποία ακριβώς η σχέση του με τους πολιτισμούς της ανατολής ?

Οι λεπτομέρειες αυτές ποτέ δεν μας γίνονται ξεκάθαρες όμως ειλικρινά ποτέ δεν μας ενδιαφέρουν κιόλας μιας και την απάντηση την ξέρουμε από πριν : Είναι ο γαμημένος ο Steven Seagal, για αυτό. 

Φυσικά πέραν των ικανοτήτων του στο ξυλίκι και στο πιστολίδι ο κοτσίδας εδώ μας χαρίζει και μερικές διαχρονικές ατακάρες. Ορίστε μερικές από τις κορυφαίες :

Felicia Storm:
There’s blood on your shirt.

Mason Storm:
It’s not my blood, so you don’t have to worry, do you?

 

Mason Storm:
I missed! I never miss! They must have been smaller than I thought!

Ενώ έχουμε και μερικά πολύτιμα μαθήματα ζωής και ύφους του στιλ :

Mason Storm:
We’re outgunned, and undermanned. But you know sumpin’? We’re gonna win. You know why? Superior attitude. Superior state of mind.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτή την ταινία κάνει για πρώτη φορά την κινηματογραφική της εμφάνιση και η εμβληματική κοτσίδα του πρωταγωνιστή της !

Και φυσικά έχουμε στο φινάλε την εκπλήρωση της πολυπόθητης εκδίκησης του Storm η οποία λαμβάνει μέρος μέσα στην βίλα του Γερουσιαστή – Καθάρματος που πριν από εφτά χρόνια του στέρησε τα πάντα…

 

 

 

‘This is for my wife. Fuck you and die!’

Εδώ ο ήρωας δεν μας δίνει κάποιον κλισέ και άχρηστο μονόλογο. Οι λέξεις του είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού όμως η καθεμιά τους κόβει σαν ξυράφι.

Η σεκάνς από την αρχή μέχρι και το τέλος φαντάζει υπέροχα ανελέητη ενώ εδώ ο Seagal κατορθώνει να βγάλει από μέσα του και μια αρκετά αξιόλογη ερμηνεία όταν τον βλέπουμε να βρίσκεται σε ένα τεράστιο δίλημμα σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να τινάξει τα μυαλά του Μπάσταρδου που έχει μπροστά του. Εδώ οφείλουμε να δώσουμε τα εύσημα και στον William Sadler που στον ρόλο του γερουσιαστή Trent μας δίνει έναν πραγματικά γλοιώδη Villain που αποτελεί το ιδανικό αρνητικό της ηθικής και της τιμής του ήρωα μας.

Πάντως η επιλογή του να επιτρέψει στον βρώμικο γερουσιαστή να ζήσει σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κριθεί ως ‘έλεος‘…

Mason Storm:
How do like this, Vernon? I’d like to kill you so bad I can barely contain myself. But I’ve been thinking, death is far too merciful a fate for you. So what I’m going to do is put you in prison. A nice petite white boy like you in a federal penitentiary… now let me just put it this way, I don’t think you’ll be able to remain anal-retentive for very long.

Ω ναι ο Storm καταδικάζει τον εχθρό του σε έναν ισόβιο κωλοβιασμό μέσα στις φυλακές δείχνοντας μας ότι στην εκδίκηση υπάρχουν πολύ χειρότερες εκδοχές από το να σε σκοτώσει κάποιος.

Στο HARD TO KILL δεν υπάρχουν ηθικά διδάγματα περί συγχώρεσης ή εξιλέωσης. Το μόνο που υπάρχει είναι η σκληρή εκδίκηση και η χειρότερη μορφή τιμωρίας. 

HardToKill(1).jpg

 

H Kelly Le Brock έπαιξε το 1990 σε αυτή την ταινία μόνο και μόνο επειδή της το ζήτησε ο τότε σύζυγος της. Μάλιστα η ίδια δεν έχει και την καλύτερη των απόψεων για το φιλμ μιας και το έχει χαρακτηρίσει υποτιμητικά ως ‘Hard to Watch’ και ‘Hard to Believe’.

Ας την αφήσουμε να λέει τα δικά της…

Στο HARD TO KILL ο Steven Seagal υποσχέθηκε να μας σύρει μέχρι την ‘The Blood Bank’ και αυτό ακριβώς έκανε. 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: